2 Samuél

11 Dina awal taun,* waktu raja-raja maraju perang, Daud ngutus Yoab bareng jeung para palayanna sarta sakabéh pasukan Israél sina ngancurkeun urang Ammon. Raba dikepung ku maranéhna, tapi Daud mah cicing di Yérusalém.

2 Hiji peuting,* Daud hudang saré tuluy leuleumpangan di hateup* istanana. Ti dinya, manéhna ningali awéwé keur mandi. Éta awéwé téh geulis pisan. 3 Seug Daud ngutus jalma sina tatanya saha awéwé éta téh. Tuluy jalma éta ngalapor kieu, ”Manéhna téh Bat-syéba anak Éliam, istrina Uria urang Hét.” 4 Geus kitu, Daud ngirim utusan sina mawa awéwé éta. Jadi manéhna datang, tuluy disaréan ku Daud. (Harita awéwé éta keur nyucikeun diri.*) Sanggeusna, awéwé éta balik ka imahna.

5 Teu lila, awéwé éta ngandung, tuluy manéhna ngirim pesen ka Daud, ”Abdi ngandung.” 6 Ngadéngé kitu, Daud ngirim pesen ka Yoab, ”Uria urang Hét téh titah datang ka dieu.” Jadi Yoab nitah Uria sina ngadep ka Daud. 7 Pas Uria datang, Daud nanyakeun kabarna Yoab, para prajurit, jeung kumaha kaayaan perang. 8 Tuluy Daud ngomong ka Uria, ”Jig geura balik, istirahat* di imah.” Sanggeus Uria kaluar ti istana, Raja ngirimkeun hadiah* keur manéhna. 9 Ari pék téh Uria teu balik ka imahna. Manéhna kalah ka saré di gerbang istana bareng jeung sakabéh palayan Raja. 10 Daud dibéjaan, ”Uria teu balik ka imahna.” Ngadéngé kitu, Daud ngomong ka Uria, ”Manéh téh pan kakara mulang ti perjalanan, ku naon bet teu balik ka imah?” 11 Uria némbalan ka Daud, ”Peti perjangjian sarta urang Israél jeung Yéhuda aya di kémah-kémah. Yoab panglima abdi gé keur aya di kémah di tegalan bareng jeung anak buahna. Jadi maenya abdi balik ka imah jang dahar, nginum, sarta saré jeung pamajikan? Demi hirup Gusti Raja, abdi sumpah moal ngalakukeun hal éta!”

12 Tuluy Daud ngomong ka Uria, ”Nya, cicing wéh di dieu poé ieu. Isukan ku urang manéh diidinan indit.” Jadi poé éta jeung poé isukna, Uria cicing di Yérusalém. 13 Tuluy ku Daud manéhna diondang dahar jeung nginum nepi ka mabok. Tapi peuting éta gé manéhna angger teu balik ka imah. Manéhna saré bareng jeung para palayan Raja. 14 Isukna, Daud nulis surat keur Yoab tuluy dititipkeun ka Uria. 15 Eusina téh kieu, ”Tempatkeun Uria panghareupna, di médan perang nu pangbahayana, tuluy tinggalkeun sina diserang nepi ka tiwas.”

16 Harita, Yoab geus nilik-nilik kota musuh. Manéhna apal di mana ayana prajurit-prajurit musuh nu kuat. Seug Uria ditempatkeun di dinya. 17 Burudul jalma-jalma ti kota éta kalaluar nyerang Yoab. Sababaraha prajurit Daud tiwas, kaasup Uria urang Hét téa. 18 Ti dinya, Yoab ngirim laporan perang ka Daud. 19 Kieu pesenna ka nu diutus, ”Engké sanggeus manéh nepikeun sagala laporan perang ka Raja, 20 Raja meureun bakal ambek tuluy ngomong kieu ka manéh, ’Ku naon perang téh deukeut-deukeut teuing ka kota? Teu apal kitu maranéh bakal dipanah ti luhureun témbok? 21 Saha nu maéhan Abimélékh anak Yérubésyét waktu keur di Tébéz? Lainna ku saurang awéwé nu ngaragragkeun batu gilingan* ti luhureun témbok? Ku naon maranéh téh bet deukeut-deukeut teuing kana témbok?’ Lamun Raja geus ngomong kitu, ngomong wéh kieu, ’Uria urang Hét, hamba Raja, gé tiwas.’”

22 Jadi utusan téh indit sarta ngabéjakeun ka Daud sagala pesen Yoab. 23 Utusan éta ngomong kieu ka Daud, ”Pasukan musuh leuwih kuat tibatan urang. Maranéhna kalaluar nyerang urang di tegalan, tapi urang ngadesek maranéhna nepi ka malundur ka gerbang kota. 24 Tuluy para prajurit Raja dihujanan ku panah ti luhureun témbok. Aya sababaraha prajurit Raja nu tiwas, kaasup Uria urang Hét.” 25 Ngadéngé kitu, Daud ngomong ka utusan éta, ”Béjakeun kieu ka Yoab, ’Geus, teu kudu dipikiran. Jamak mun aya nu tiwas dina pangperangan mah. Ayeuna, serang wéh ku sakuat tanaga jeung talukkeun kota éta.’ Manéh kudu nyumangetan Yoab.”

26 Ngadéngé salakina maot, pamajikan Uria nyeungceurikan salakina. 27 Sanggeus bérés mangsa sungkawa, Daud ngirim utusan sina mawa awéwé éta ka istana. Manéhna jadi pamajikan Daud tuluy ngalahirkeun anak lalaki. Tapi, kalakuan Daud éta bener-bener teu dipikaresep ku* Yéhuwa.