Jabur
Jabur karangan Daud. Maskil.*
32 Bagja jalma anu kasalahanana dihampura, nu dosana dipupus.+
2 Bagja jalma anu teu dianggap salah ku Yéhuwa,+
Jalma nu tara nipu.
3 Satungtung can ngaku dosa mah, abdi leuleus lantaran guligah* sapoé jeput.+
4 Siang wengi abdi dibeungbeuratan ku panangan Gusti.*+
Kakuatan abdi leungit lir cai kaserot ku surya dina usum panas. (Sela)
5 Ahirna abdi ngakukeun dosa abdi ka Gusti.
Abdi teu nutupan kasalahan abdi.+
Ceuk abdi téh, ”Abdi badé ngakukeun dosa abdi ka Yéhuwa.”+
Tuluy kasalahan jeung dosa abdi dihampura ku Gusti.+ (Sela)
Maranéhna moal bakal katarajang ku banjir kasusah.
7 Keur abdi mah, Gusti téh tempat panyumputan.
Gusti bakal ngajaga abdi dina mangsa kasusah.+
Abdi dikurilingan ku surak gumbira lantaran Gusti nyalametkeun abdi.+ (Sela)
8 Saur Gusti, ”Kuring bakal méré pangarti ka manéh, sarta nuduhkeun jalan nu samistina.+
Kuring rék mapatahan sarta merhatikeun manéh.+
9 Ulah siga kuda atawa bagal* nu teu boga akal sarta liar,+
Nepi ka kudu dikadalian ku kekang atawa tali
Ngarah nurut ka manéh.”
10 Jalma jahat mah loba kasusahna,
Tapi jalma nu percaya ka Yéhuwa dikurilingan ku asih satia-Na.+
11 Hé jalma-jalma bener, sing bungah jeung gumbira ku karana Yéhuwa.
Hé kabéh nu haténa bener, geura sarurak gumbira.