Budalan

16 Urang Israél indit ti Élim. Dina poé nu ka-15 bulan ka-2 sanggeus maranéhna budal ti Mesir, sakumna jamaah Israél nepi di Tanah Gurun Sin, nu aya di antara Élim jeung Sinai.

2 Di tanah gurun éta, sakumna jamaah Israél kukulutus ka Musa jeung Harun. 3 Urang Israél teterusan ngomong kieu ka maranéhna, ”Maranéh mawa sakumna jamaah ka tanah gurun téh rék disina paéh kalaparan? Mending kénéh dipaéhan ku Yéhuwa di Mesir. Di ditu mah urang bisa dahar daging jeung roti nepi ka seubeuh.”

4 Tuluy Yéhuwa ngomong ka Musa, ”Kuring rék nurunkeun roti ti langit kawas hujan. Masing-masing kudu ngumpulkeun sacukupna keur sapoéeun. Kuring hayang nyaho maranéhna bakal nuturkeun hukum Kuring atawa moal. 5 Tapi dina poé nu kagenep, maranéhna kudu ngumpulkeun dua kalieun, éta kabéh kudu diolah poé éta.”

6 Jadi Musa jeung Harun ngomong ka sakabéh urang Israél, ”Peuting-peuting, maranéh pasti bakal nyaho yén Yéhuwa nu ngabudalkeun maranéh ti Mesir. 7 Isuk-isuk, maranéh bakal ningali kamulyaan Yéhuwa, sabab Yéhuwa geus ngadéngé maranéh kukulutus ka Anjeunna. Ulah kukulutus ka urang duaan atuh, da urang mah lain sasaha.” 8 Musa ngomong deui, ”Peuting-peuting, Yéhuwa bakal méré daging ka maranéh. Isuk-isuk, Anjeunna bakal méré roti nepi ka maranéh seubeuh. Ku kituna, maranéh bakal nyaho Yéhuwa geus ngadéngé maranéh kukulutus ka Anjeunna. Da sabenerna maranéh kukulutus téh ka Yéhuwa, lain ka urang. Urang mah saha atuh?”

9 Tuluy Musa ngomong ka Harun, ”Béjaan sakumna jamaah Israél sina karumpul di hareupeun Yéhuwa, lantaran Anjeunna geus ngadéngé maranéhna kukulutus.” 10 Sanggeus Harun ngomong ka sakumna jamaah Israél, maranéhna langsung nyanghareup ka tanah gurun. Bray kamulyaan Yéhuwa katémbong dina tihang awan.

11 Yéhuwa ngomong ka Musa, 12 ”Kuring geus ngadéngé urang Israél kukulutus. Béjakeun ka maranéhna, ’Pas pasosoré,* maranéh bakal dahar daging. Isuk-isuk, maranéh bakal seubeuh ku roti. Ku kituna, maranéh pasti bakal nyaho saha sabenerna Yéhuwa Allah maranéh téh.’”

13 Jadi ka buritnakeun, brul manuk puyuh nu kacida lobana nutupan pakémahan. Isuk-isukna, tanah di sakurilingeun pakémahan katutup ku ciibun. 14 Sanggeus ciibunna nyaab,* dina taneuh di tanah gurun téh aya anu tingguruntul kawas salju. 15 Waktu urang Israél ningali éta, maranéhna teu nyarahoeun éta téh naon. Jadi maranéhna silih tanya kieu, ”Naon éta téh?” Musa ngomong ka maranéhna, ”Éta téh roti ti Yéhuwa keur dahareun maranéh. 16 Ieu nu diparéntahkeun ku Yéhuwa, ’Masing-masing kudu ngumpulkeun sacukupna, gumantung jumlah jalma nu aya di kémahna. Saurang meunang jatah saomér.’”* 17 Seug ku urang Israél dilampahkeun. Aya nu ngumpulkeun loba, aya nu ngumpulkeun saeutik. 18 Barang ditaker, nu nyokot loba teu kalobaan, nu nyokot saeutik teu kasaeutikan. Masing-masing ngumpulkeun saperluna.

19 Tuluy Musa ngomong ka maranéhna, ”Teu meunang aya nu disésakeun nepi ka isukna isuk-isuk.” 20 Tapi maranéhna teu nurut ka Musa, aya nu nyésakeun nepi ka isuk-isuk. Barang ditingali, rotina geus bilatungan jeung bau. Musa ambek pisan ka maranéhna. 21 Unggal isuk, maranéhna masing-masing ngumpulkeun saperluna. Lamun hawana geus panas, nu aya kénéh dina taneuh téh lalééh.

22 Dina poé kagenep, maranéhna nyokot roti dua kalieun. Unggal jalma meunang jatah dua omér. Sakabéh pamingpin jamaah daratang jeung ngalaporkeun éta ka Musa. 23 Musa ngomong ka maranéhna, ”Yéhuwa ngomong yén isukan maranéh kudu istirahat sabab isukan téh sabat nu suci keur Yéhuwa. Sok panggang naon nu rék dipanggang, sarta kulub naon nu rék dikulub. Engké sésana simpen keur isukna isuk-isuk.” 24 Jadi roti téh ku maranéhna disimpen nepi ka isuk-isuk, sakumaha paréntah Musa. Rotina teu bau jeung teu bilatungan. 25 Musa ngomong, ”Dahar rotina poé ieu, sabab poé ieu téh sabat keur Yéhuwa. Di luar, maranéh moal manggih roti. 26 Maranéh bisa ngumpulkeun roti salila genep poé, tapi dina poé nu katujuh, nyaéta Sabat, moal aya roti di luar.” 27 Najan kitu, angger wéh dina poé nu katujuh téh aya nu kaluar rék ngumpulkeun roti, tapi maranéhna teu manggih nanaon.

28 Jadi Yéhuwa ngomong ka Musa, ”Rék nepi ka iraha maranéh téh teu nurut kana paréntah jeung hukum Kuring? 29 Sing inget, Kuring, Yéhuwa, geus netepkeun Sabat keur maranéh. Nu matak dina poé nu kagenep, Kuring nyadiakeun roti keur dua poéeun. Dina poé nu katujuh, masing-masing kudu cicing di tempatna, teu meunang aya nu kaluar.” 30 Jadi, urang Israél ngajalankeun Sabat* dina poé nu katujuh.

31 Roti téh ku urang Israél disebut ”manna”.* Rotina bodas kawas siki katuncar, rasana kawas kuéh ipis nu dimaduan. 32 Tuluy Musa ngomong, ”Ieu paréntah Yéhuwa, ’Cokot manna saomér tuluy simpen. Jadi turunan maranéh bisa ningali roti nu disadiakeun ku Kuring di tanah gurun, waktu Kuring mawa maranéh budal ti Mesir.’” 33 Jadi Musa ngomong ka Harun, ”Cokot wadah tuluy eusian ku manna saomér. Teundeun éta di hareupeun Yéhuwa, simpen keur turunan maranéh.” 34 Sakumaha paréntah Yéhuwa ka Musa, Harun neundeun éta di hareupeun peti husus,* supaya éta tetep aya keur saterusna. 35 Urang Israél dahar manna salila 40 taun nepi ka maranéhna asup ka nagri nu aya pendudukna. Maranéhna dahar manna nepi ka maranéhna nepi di wates tanah Kanaan. 36 Saomér téh kira-kira dua liter.*