1 Samuél

27 Tapi Daud mikir kieu, ’Hiji poé, aing pasti dipaéhan ku Saul. Alusna mah aing kabur ka tanahna urang Filistin. Saul tangtu eureun néangan aing di sakuliah tanah Israél, jadi aing bisa lolos ti manéhna.’ 2 Ku kituna, Daud jeung 600 baladna indit ka raja Gat, nyaéta Akhis anak Maokh. 3 Daud sarta baladna, bareng jeung kulawargana masing-masing, cicing jeung Akhis di Gat. Dua pamajikan Daud nu milu jeung manéhna téh Ahinoam urang Yizréél jeung Abigail urang Karmél, randana Nabal. 4 Sanggeus Saul ngadéngé Daud kabur ka Gat, manéhna teu ngudag-ngudag Daud deui.

5 Geus kitu Daud ngomong ka Akhis, ”Upami diidinan, abdi nyuhunkeun pamatuhan di kota leutik. Hamba Juragan ieu teu kedah matuh di kota raja bareng jeung Juragan.” 6 Jadi poé éta Akhis mikeun kota Ziklag ka Daud. Éta sababna Ziklag jadi milik raja-raja Yéhuda nepi ka ayeuna.

7 Daud cicing di nagrina urang Filistin salila sataun opat bulan. 8 Daud jeung baladna sering nyerang urang Gésyur, urang Girzi, jeung urang Amalék. Pendudukna cicing di daérah-daérah nu wilayahna téh ti Télam nepi ka Syur jeung Mesir. 9 Waktu Daud nyerang nagri éta, kabéh jalma dipaéhan, boh awéwé boh lalaki. Tapi embé, domba, sapi, kaldé, onta, jeung pakéan mah dicokot ku manéhna. Geus kitu, manéhna balik wéh ka Akhis. 10 Biasana Akhis sok nanya, ”Tas nyerang ka mana poé ieu?” Daud némbalan, ”Nyerang ka beulah kidul* Yéhuda,” atawa ”Nyerang ka beulah kidul urang Yérahméél,” atawa ”Nyerang ka beulah kidul urang Kéni.” 11 Daud teu nyésakeun saurang-urang acan tetep hirup, boh awéwé boh lalaki, supaya euweuh nu dibawa ka Gat. Ceuk Daud, ”Ulah nepi ka aya nu ngalaporkeun urang kabéh tuluy ngomong, ’Kieu yeuh Daud téh.’” (Éta nu terus dilampahkeun ku Daud salila manéhna cicing di nagri urang Filistin.) 12 Akhis percaya ka Daud, da ceuk pamikirna, ’Manéhna pasti dipikageuleuh ku Israél, bangsana sorangan. Tangtu manéhna bakal terus jadi hamba aing.’