Bilangan

11 Hiji mangsa, jalma-jalma teu eureun-eureun kukulutus ka Yéhuwa. Ngadéngé kitu, Yéhuwa kacida ambekna. Gur seuneu ti Yéhuwa nyamber ka maranéhna sarta ngaduruk sababaraha jalma di sisi pakémahan. 2 Jalma-jalma tingjarerit marénta tulung ka Musa. Seug Musa ngadoa ka Yéhuwa,+ pes wéh seuneu téh pareum. 3 Jadi éta tempat dingaranan Tabéra,* sabab seuneu ti Yéhuwa nyamber maranéhna di dinya.+

4 Tuluy, urang asing+ nu aya di antara urang Israél jadi sarakah,+ urang Israél gé careurik deui bari ngomong kieu, ”Urang hayang dahar daging!+ 5 Mani hayang pisan ngadahar lauk kawas baheula di Mesir, teu kudu meuli deuih, jaba aya bonténg, samangka, bawang daun, bawang beureum, bawang bodas!+ 6 Ari ayeuna mah urang nepi ka lalungsé kieu. Nu aya téh ngan manna deui, manna deui.”+

7 Manna+ téh kawas siki katuncar,+ kelirna bodas kawas geutah. 8 Urang Israél biasana papencar waktu mulungan manna. Geus kitu, éta bakal digerus dina panggilingan leutik,* atawa ditutu dina jubleg. Tuluy, éta bakal digodog dina panci atawa dijieun jadi roti bunder.+ Rasana téh kawas kuéh amis nu dicampur ku minyak. 9 Peuting-peuting waktu ciibun turun ka pakémahan, manna gé bakal turun.+

10 Musa ngadéngé kulawarga-kulawarga Israél careurik, tiap jalma ceurik hareupeun kémahna masing-masing. Yéhuwa jadi kacida ambekna,+ Musa gé keuheuleun pisan ka maranéhna. 11 Tuluy Musa ngomong ka Yéhuwa, ”Ku naon Gusti téh nyiksa hamba Gusti ieu? Gusti teu resep kitu ka abdi, nepi ka Gusti masihan tugas nu abot pikeun ngurus ieu bangsa?+ 12 Mémangna abdi nu ngandung maranéhna? Abdi kitu nu ngajurukeun maranéhna? Naha bet abdi nu dititah ngasuh maranéhna kawas pangasuh ngais budak, nepi ka maranéhna asup ka tanah nu ku Gusti dijangjikeun ka karuhunna nganggo sumpah téa?+ 13 Ti mana abdi tiasa kénging daging kanggo ieu bangsa? Maranéhna terus wéh ngarenghik, ’Urang hayang dahar daging!’ 14 Abdi teu sanggup ngurus ieu bangsa nyalira baé, abot teuing kanggo abdi mah.+ 15 Upami Gusti teterusan sapertos kieu, paéhan wéh abdi ayeuna.+ Upami Gusti karunya ka abdi, ieu kasusah téh ulah ditambihan deui.”

16 Yéhuwa ngajawab Musa, ”Pilih 70 lalaki ti antara para kokolot Israél. Pilih para kokolot jeung pangawas nu ceuk manéh cocog keur ieu tugas.+ Bawa maranéhna ka kémah tepangan tuluy sina narangtung di dinya bareng jeung manéh. 17 Kuring rék turun+ tuluy ngomong jeung manéh di dinya.+ Kawasa suci nu aya dina diri manéh bakal dicokot sabagian+ sarta dibikeun ka maranéhna. Engké maranéhna bakal ngabantu ngurus ieu bangsa, supaya sagalana teu ditanggung ku manéh sorangan.+ 18 Béjakeun ka ieu bangsa, ’Sucikeun diri maranéh keur isukan,+ sabab maranéh pasti dahar daging. Maranéh tingjarerit, ”Urang hayang dahar daging! Leuwih ngeunah hirup di Mesir!”+ Éta geus kadéngé ku Yéhuwa.+ Yéhuwa pasti bakal méré daging, ku maranéh bakal didahar.+ 19 Maranéh bakal dahar daging téh lain ngan ukur sapoé, 2 poé, 5 poé, 10 poé, atawa 20 poé, 20 tapi bakal sabulaneun, nepi ka éta kaluar tina liang irung maranéh, nepi ka maranéh hayang utah.+ Bongan maranéh geus nolak Yéhuwa, nu aya di tengah-tengah maranéh. Maranéh careurik hareupeun Anjeunna, ”Ku naon urang kabéh bet dibawa budal ti Mesir?”’”+

21 Geus kitu Musa ngomong, ”Aya 600.000 prajurit+ nu bareng sareng abdi, tapi saur Gusti, ’Maranéhna ku Kuring bakal dibéré daging, maranéhna bakal dahar daging sabulaneun!’ 22 Upami sapi, domba, embé, sadayana dipareuncitan, mémangna cekap? Upami sadaya lauk di laut diala, mémangna cekap?”

23 Yéhuwa ngajawab Musa, ”Mémangna Kuring, Yéhuwa, teu sanggup?+ Sok wéh tempo, ucapan Kuring téh bakal kajadian atawa moal.”

24 Jadi, Musa kaluar sarta nepikeun ucapan Yéhuwa ka éta bangsa. Manéhna ngumpulkeun 70 lalaki ti antara para kokolot Israél sarta nitah maranéhna nangtung di sakuriling kémah tepangan.+ 25 Tuluy Yéhuwa turun dina méga*+ sarta nyarios jeung Musa.+ Anjeunna nyokot sabagian kawasa suci+ ti Musa, tuluy dibikeun ka 70 kokolot éta. Barang narima kawasa suci, laku lampah maranéhna téh jadi siga para nabi,*+ tapi nu kitu téh teu pernah kajadian deui.

26 Ti antara lalaki-lalaki éta, aya dua lalaki nu ngaranna Éldad jeung Médad. Maranéhna mah cicing di pakémahan, teu marilu indit ka kémah tepangan. Tapi maranéhna gé narima kawasa suci, sabab ngaran maranéhna geus didaptar. Ku kituna, laku lampah maranéhna gé jadi siga para nabi. 27 Beretek aya jajaka lumpat ka Musa sarta bébéja, ”Di pakémahan, laku lampah Éldad jeung Médad jadi siga para nabi!” 28 Tuluy Yosua+ anak Nun, nu ngalalayanan Musa ti ngongora, ngomong kieu, ”Caram maranéhna, Juragan Musa!”+ 29 Tapi Musa ngajawab kieu, ”Manéh téh hariwang bisi maranéhna nandingan urang? Ulah kitu, urang mah hayangna kabéh umat Yéhuwa téh jadi nabi, keun sina dibéré kawasa suci ku Yéhuwa.” 30 Geus kitu, Musa balik ka pakémahan bareng jeung para kokolot Israél.

31 Gelebug aya angin ti Yéhuwa mawa manuk puyuh ti laut. Manuk-manuk éta ragragan ka pakémahan jeung ka sakurilingna.+ Tumpukan manuk-manuk éta téh jangkungna kira-kira saméter.* Lamun leumpang kira-kira sapoé jeput gé masih kénéh bisa manggihan manuk-manuk éta. 32 Sapoé sapeuting jalma-jalma terus ngumpulkeun manuk puyuh, poé isukna gé kitu. Paling saeutik saurangna ngumpulkeun sapuluh gentong gedé,* geus kitu manuk-manuk éta dijajarkeun di sakuriling pakémahan. 33 Tapi waktu maranéhna keur nyapék kénéh, amarah Yéhuwa ngagedur ka éta bangsa, Yéhuwa ngabasmi maranéhna ku wabah panyakit.+

34 Éta tempat dingaranan Kibrot-hataawa,*+ lantaran di dinya maranéhna nguburkeun jalma-jalma nu harawek.+ 35 Ti Kibrot-hataawa, éta bangsa indit ka Hazérot,+ tuluy matuh di dinya.