Kendini Vakfedip Vaftiz Edilerek Tanrı ile Barış

“Yehova . . . . dedi: Üzerinde işareti olan kimseye yaklaşmayın.”—Hezekiel 9:4, 6.

1, 2. (a) Genel olarak insanlar neden Tanrı ile barış içinde bulunmuyorlar? (b) Herkesin böyle bir barışa kavuşması neden hayatidir?

TANRI ile barışmak mı? Acaba neden? Az kişi Tanrı ile çatıştığını kabul eder. Birinin Tanrı’nın düşmanı olup da, bunun farkında olmaması acaba mümkün müdür? Resul Pavlus, İsa’nın ilk yüzyıldaki takipçilerine şunları açıkladı: “Bir vakitler biz de, hepimiz onların arasında bedenin ve fikrin iradelerini yaparak bedenimizin arzularında yaşadık; ve ötekiler gibi tabiatile gazap çocukları idik.”—Efesoslular 2:3.

² Benzer şekilde bugün sen de Tanrı’yı memnun etmekle ilgilenebilirsin, ama Adem’den miras aldığın günah, görüş açını etkiler ve ‘bedenin iradesini’ yerine getirmene yol açabilir. Sen, Yehova’nın Şahitlerinin yardımıyla Mukaddes Kitabı tetkik ettiğin veya ana-baban Şahit olan, henüz vaftiz edilmemiş bir genç olduğun halde, bencil bir davranış sayılan ‘keyfine bak’ tutumu hayatının bir özelliği olabilir; böylece seni Tanrı’dan uzaklaştırmaya devam edebilir. Böyle bir yaşamı sürdüren kişi “kendine gazap yığıyor”dur. (Romalılar 2:5; Koloseliler 1:21; 3:5-8) Tanrı, hızla yaklaşan “gazap ve Allahın adil hükmünün izharı gününde” tam olarak öfkesini gösterecektir. (Romalılar 1:28—2:6) Acaba sen, nasıl Tanrı ile barışıp O’nun ‘gazap gününde’ hayatta kalabilirsin?

BARIŞIN TEMELİ

3. Tanrı barışmak için nasıl bir temel sağladı?

³ Tanrı, bize yardımcı olmak için inisiyatif kullandı. “O bizi sevdi, ve günahlarımıza kefaret olarak Oğlunu gönderdi.” (I. Yuhanna 4:10) İsa’nın kurban niteliğindeki ölümü, Yehova’nın adaletini yerine getirir. Böylece günahların bağışlanması için yasal bir temel sağlanır. Bunun sonunda da Tanrı ile insan arasındaki düşmanlık tamamen ortadan kaldırılabilir. Evet, resul Pavlus’un yazdığı gibi, “Oğlunun ölümü vasıtası ile Allah ile barış”mak mümkündür.—Romalılar 5:8-10.

4. Bu konuda Hezekiel’e hâlâ geçerli olan hangi rüyet verildi? Bu rüyet bizim için neden önemlidir?

⁴ Bununla birlikte, Mesih’in kurbanlığından şahsen yararlanmak için, belirli adımlar atmamız gereklidir. Bunlar peygamber Hezekiel’e verilen dramatik bir rüyette belirtilmektedir. Bu rüyet, Tanrı’nın ‘gazap gününün’ hemen önümüzde olduğu bu zamanda gerçekleşmektedir. Tanrı’nın hükmünü yerine getiren kuvvetler, rüyette altı silahlı adamla tasvir edilmektedir. Onların Tanrı’nın gazabını dökmesinden önce, “belinde dividi olan” yedinci bir adama şöyle denilmektedir: “Şehrin içinden, . . . . geç, ve onun içinde yapılmakta olan bütün mekruh işlerden ötürü inliyip figan eden adamların alınlarına işaret koy. Ve ben işitirken obirlerine [silahlı altı adama] dedi: Onun ardınca şehirden geçin, ve vurun; . . . . fakat üzerinde işareti olan kimseye yaklaşmayın.”—Hezekiel 9:1-6.

5. Tövbeye sevk eden nedir?

⁵ Korunmak üzere ‘işaretlenmiş’ olan bu kişiler, hakiki Tanrı’ya tapındıklarını iddia edenlerin cinsel ahlaksızlık, putperestlik ve başka her türlü kötü davranışta bulunarak nasıl ‘diyarı şiddetle doldurduklarını’ görmekten dolayı inleyip figan ediyorlardı. (Hezekiel 8:5-18; Yeremya 7:9) Benzer şekilde bugün de, ‘işaretlenecek’ olanlar, önce Mukaddes Kitabı tetkik ederek Tanrı’nın standartlarını takdir etmeyi öğrenmeli ve O’na şerefsizlik getiren öğreti ve davranışlarından ötürü yürekten üzülerek ‘inleyip figan etmelidirler.’ Bazıları belki bilgisizlikleri yüzünden kötü davranışlarda bulundular veya onları desteklemeye razı oldular. Oysa şimdi duruma, Tanrı’nın görüş açısından bakmaya başlayıp bunları ‘mekruh’ sayarlar. (Romalılar 1:24-32; İşaya 2:4; Vahiy 18:4; Yuhanna 15:19) Tanrı’nın standartlarına karşı artan takdirleri, O’nunla barışmak için atılması gereken ilk adımlardan biri olan tövbeye sevk eder. Resul Petrus, şöyle teşvik eder: “İmdi günahlarınızın silinmesi için tövbe edin, ve dönün, ta ki, Yehova’nın Şahsından [gazap değil] tazelenmek vakitleri gelsin.” (Resullerin İşleri 3:19) Günahlarının böyle bağışlanması, kişi için ne kadar tazelendiricidir!

“İŞARET”LENMEK

6. Eski zamanlarda bazıları hangi nedenlerle işaretlendiler?

⁶ ‘İnleyip figan edenler’ Tanrı’nın gazabından esirgenebilmek için alınlarından işaretlenmeliydiler. (Hezekiel 9:4) Eski zamanlarda kimliklerinin açıkça görülebilmesi için köleler, sık sık alınlarında bir işaret taşırlardı. Alında veya başka yerlerde yapılan belirleyici işaretler, birinin, belli bir tanrıya tapındığını gösterebiliyordu.a (İşaya 44:5 ile karşılaştır.) Şu halde, günümüzde birinin açıkça Yehova’nın gerçek tapıcısı ve kölesi olduğunu tanıtan belirleyici ve hayat kurtarıcı işaret acaba nedir?

7. Sembolik işaret nedir?

⁷ Sanki çıplak alında gösterilen bu sembolik işaret, senin (1) İsa Mesih’in vakfolmuş, vaftiz edilmiş bir şakirdi olduğunun, (2) Mesih’inkine benzer yeni şahsiyeti giydiğinin delilidir. (Efesoslular 4:20-24) Bu şekilde ‘işaretlenenlerin’ ilk olarak kendilerini vakfetmeleri gerektiğine göre, vakfın neleri kapsadığını bilmeliyiz. İsa şöyle açıkladı: “Bir kimse arkamdan gelmek isterse, kendisini inkâr etsin, ve işkence direğini yüklenip ardımca gelsin.”—Markos 8:34.

8, 9. (a) ‘Kendini inkâr etmek’ ne demektir? (b) Vakfolmanın gerektirdikleri nasıl tasvir edilebilir?

⁸ “İnkâr etmek” olarak çevrilen Yunanca sözcük “tamamen yadsımak” veya “vazgeçmek, reddetmek” anlamına gelir. Bu nedenle ‘kendini inkâr etmek’, arasıra hoşuna giden bir şeyden vazgeçmek veya bir zevki değiştirmekten daha fazlasını kapsar. ‘Kendini inkâr etmek’, şahsi arzu ve ihtirasların hayatına hâkim olmasına engel olarak bu konuda kendine hayır demeye istekli olmak anlamına gelir. Bu kavramın değişik dillere nasıl çevrildiğini görmek, İsa’nın sözlerinin kapsamını anlamamıza yardımcı olur: “Kendi yüreğinin istediklerini yapmaktan vazgeçmek” (Tzeltal, Meksika), “artık kendine ait olamamak” (Kanjobal, Guatemala) ve “kendine sırt çevirmek” (Java dili, Endonezya). Evet, böylece bazı şeylerin yapılabileceğine dair sadece bir vaat değil, tam bir vakf kastedilmektedir.

⁹ Eskiden oldukça bağımsız olan İsa’nın takipçilerinden Suzan adlı bir kadın, vakfın kendisi için ne demek olduğunu şöyle açıkladı: “Tüm benliğimi bir başkasına teslim ediyordum. Artık Yehova benim hareket tarzımı belirler, bana ne yapmam gerektiğini söyler ve neyi ön plana koymam gerektiğini belirtir.” Acaba sen de kendini Yehova Tanrı’ya aynı şekilde tam olarak vakfetmeye istekli misin? Unutma, sembolik işaret seni Tanrı’ya ‘ait’, Efendisine ait olan mutlu bir köle olarak tanıtacaktır.—Çıkış 21:5, 6; Romalılar 14:8 ile karşılaştır.

10. Kendisini vakfetmeden önce bir kişi neleri düşünmelidir?

¹⁰ İsa, “sizden kim bir kule yapmak ister de, onu tamamlıyacak şeyi var mı diye, oturup önce masrafı hesap etmez?” diye sordu. (Luka 14:28) Böylece şunları yapmaya istekli olup olmadığını kendine sor: İbadetlere muntazaman katılmaya. (İbraniler 10:24) Hizmetçileri için Tanrı’nın koyduğu yüksek ahlak standardını korumaya. (I. Selânikliler 4:3, 5, 7) Gökteki Krallığı vaaz etme işinde elinden geleni yapmaya. Hayatında meslek seçerken veya hedefler koyarken Tanrı’nın iradesini ön plana almaya. (Matta 6:33; Vaiz 12:1) Ayrıca ailenle ilgili yükümlülüklerini yerine getirmeye. (Efesoslular 5:22—6:4; I. Timoteos 5:8) Kişisel vakfını duada Tanrı’ya bildirdikten sonra bunu başkalarına resmen bildirmek için başka bir adım atman gereklidir.

VAFTİZ—KİMİN İÇİN?

11. Vaftiz neyi sembolize eder? Bununla ne başarılır?

¹¹ İsa, takipçilerinin vaftiz edilmelerini emretti. (Matta 28:19, 20) Tamamen suya daldırıldıktan sonra sudan kaldırılmalıydılar. Gömülme ve dirilmeye benzer bu adım kişinin bencil bir hayat için ölüp, Tanrı’nın iradesini yapmak üzere diriltilmesini uygun bir şekilde tasvir etmektedir. Sen de vaftiz edilmekle, Tanrı’nın dünya çapındaki teşkilatına katılarak kendini Yehova’nın Şahitlerinden biri olarak tanıtabilirsin.b Vaftiz adımı, Tanrı ile yapılmış olan vakarlı bir anlaşmayı geçerli kılar. (Çıkış 19:3-8 ile karşılaştır.) Tüm hayatın, O’nun kanunlarıyla uyum içinde olmalıdır. (Mezmur 15; I. Korintoslular 6:9-11) Tanrı’nın bir hizmetçisi olarak seni resmen memur eden vaftiz adımı, artık Tanrı ile barış içinde olduğunu bildiğinden, aynı zamanda “Allaha doğru iyi vicdanın dileğidir.”—I. Petrus 3:21.

12. Çocuklar ne zaman ana-babalarının “işaret”iyle korunurlar?

¹² Gençler de vaftizi düşünsünler mi? Yehova’nın, rüyetteki altı silahlı adama şunları söylediğini unutmayalım: “İhtiyarı, genci, ve ere varmamış kızı, ve çocuklarla kadınları helâk için vurun; fakat üzerinde işareti olan kimseye yaklaşmayın.” (Hezekiel 9:6) Tabii, kendilerini vakfedemeyecek kadar küçük olan çocuklar, Yehova’yı sevmek üzere onları yetiştiren bir anne veya babanın “işareti” ile korunurlar, fakat onlar böyle yetiştirilmelerine itaatle karşılık vermelidirler. (I. Korintoslular 7:14) Bununla beraber, bir çocuk “iyi olanı yapmağı bil”ecek duruma gelip kişisel olarak karar verecek kadar anlayış kazanırsa, devamlı olarak ana-babasının “işareti”nin korunması altında kalacağı sanılmamalı.—Yakub 4:17.

13. Bir gencin vaftize hazır olup olmadığını tayin eden bazı etkenler nelerdir?

¹³ Bir genç kendini vakfetmeden önce vakfının neleri kapsadığını anlayacak kadar bilgili ve Tanrı ile kişisel ilişki kurmak üzere istekli olmalıdır. Mukaddes Kitap prensiplerini kavramalı ve onlara bağlı kalmalıdır. Onları çiğnediğinde kendisinden hesap sorulacağını bilmelidir. İmanını başka insanlarla paylaşmakta yeterince tecrübe sahibi olup, onun hakiki tapınmanın hayati bir kısmı olduğunu bilmeli ve Tanrı’ya hizmet etmeyi gerçekten istemelidir. Tabii, bir yetişkinin olgunluğunu göstermesi beklenmez, fakat ruhi yönden ilerleyişi belirgin ve sürekli olmalıdır.

14. Gençlerden biri vaftizini neden bir koruma saydı?

¹⁴ ‘Masrafı hesap etmiş’ olan bir gencin vakfolması, kendisi için elverişsiz bir durum yaratmaz. İsa’nın yeni vaftiz edilmiş olan hemen hemen tüm takipçileri, zamanla daha derin bir takdire sahip olurlar. Bir birader şöyle dedi: “Henüz gençken vaftiz edilmem bir korunmaydı. Yıllar sonra cemaatteki vaftiz edilmemiş bazı gençlerin kendilerini ihtiyarların otoritesine tabi saymadıklarından dolayı kötü davranışta bulunduklarını gördüm. Oysa ben daima hayatımı Tanrı’ya vakfetmiş olduğumu hatırlıyordum. Hayatımı O’na adadığım için, bu gençlerin ardınca gidemezdim.”

15. (a) Gençlerin de hakiki tapınmaya ciddi bir gözle bakmaya devam edebileceklerini nasıl biliyoruz? (b) Ana-babalar onlara en iyi şekilde nasıl yardımcı olabilirler?

¹⁵ Bazı ana-babalar, ‘benim oğlum veya kızım gençken vaftiz edildikten sonra ya hakikatten soğursa?’ diye merak edebilirler. Muhakkak bir genç, anne veya babasını memnun etmek için veya vaftiz edilen bazı arkadaşlara uymak amacıyla vaftiz edilmemelidir. Bununla birlikte Yusuf, Samuel, Kral Yoşiya ve İsa, henüz gençken, Tanrı’ya tapınmaya ciddi bir gözle baktılar ve bağlı kaldılar. (Tekvin 37:2; 39:1-3; I. Samuel 1:24-28; 2:18-21; II. Tarihler 34:3; Luka 2:42-49) Örneğin zamanımızda Mesih’in bir takipçisi henüz on yaşındayken vaftiz edildi. Birkaç yıl sonra attığı adımı gerçekten anlayıp anlamadığı sorulduğunda, şöyle cevap verdi: “Yehova’yı sevdiğimi biliyordum, İsa’nın bizim için neler yaptığını takdir ediyordum ve Yehova’ya hizmet etmek istedim.” Vaftiz edildikten sonra geçen 40 yıl boyunca sadakatle Tanrı’ya hizmet etti. Her genç ayrı bir kişidir; hiç kimse yaş sınırı koyamaz. Ana-babalar çocuklarının yüreğine erişmeye çalışarak, onun Tanrısal bağlılık geliştirmesine yardımcı olmalıdır.c Çocuklarının önüne hedef olarak sadece vakfolma ve vaftiz edilme imtiyazlarını koymamalı, onları aynı zamanda sebatkâr birer tapıcı olmak üzere kuvvetlendirmelidirler.

ENGELLERİ AŞMAK

16. Kafada biriktirilen bilgiler neden yeterli değildir?

¹⁶ Her ne kadar Mukaddes Kitap hakkında bilgi almak gerekliyse de, aranan “işaret”, kafada biriktirilen bilgiden fazlasını kapsar. Örneğin, Hezekiel’e verilen rüyette, sahte tanrılara buhur sundukları için idam edilen ihtiyarlar, Yehova’nın yazılı Sözü hakkında herhalde geniş bilgiye sahiptiler. Oysa kapalı kapılar ardındaki davranışları hakiki tapıcılar olmadıklarını gösteriyordu. (Hezekiel 8:7-12; 9:6) Dolayısıyla sağ kalmak üzere ‘işaretlenmiş’ olmak “hakiki adalet ve vefayla Tanrı’nın iradesine göre yaratılan yeni şahsiyeti”in giyilmesi gerektir.—Efesoslular 4:22-24.

17. (a) Bazıları hangi engel yüzünden vaftiz edilmekten kaçınırlar? (b) Yakub 4:8’deki öğüt nasıl uygulanabilir?

¹⁷ Buna engel olan büyük bir etken günahkâr bedenindir. (Romalılar 8:7, 8) Bazı ciddi bedeni zayıflıklarını kontrol etmediklerinden veya gayri meşru dünyevi zevklere dalmak istediklerinden dolayı, vaftiz edilmekten kaçınanlar da var. (Yakub 4:1, 4) Böyleleri değerli bir ilişkiyi kaçırırlar. Tanrı’nın Sözü şu öğütte bulunur: “Allaha yaklaşın, ve size yaklaşacaktır. Ey günahkârlar, ellerinizi temizleyin, ve ey iki fikirliler, yüreklerinizi saf kılın.” (Yakub 4:8) Kararlı hareket etmek gereklidir. Örneğin, Mukaddes Kitabı incelemeye başlayan bir adam 16 yıl boyunca fazla alkol ve uyuşturucu kullandığından ölüm derecesinde hastalandı. Ama kötü alışkanlıklarını kararlılıkla yendi. Şöyle dedi: “Vakfolmaya doğru ilerlerken, bir kadın kendisiyle ilişki kurmamı istedi. Bu gerçek bir denemeydi. Kadın beni deli sandıysa da, ona şöyle dedim: ‘Yehova’nın Şahitlerinin yardımıyla Mukaddes Kitabı inceliyorum, bunu yapamam.’ Acaba niçin böyle karşılık verdi? “Alkolden kurtulmama yardım etmekle Yehova’nın benim için neler yaptığını gördüm. Başka yollarla da bana yardımcı oldu. Bu, beni O’na yaklaştırdı. O’nu üzemezdim.” Bu adam, Tanrı ile yakın bir ilişki kurabildi.

18. Engelleri aşmanın anahtarı nedir?

¹⁸ Önemli olan bildiklerin değil, bildiklerini ne kadar sevdiğindir. Mezmur 119:165 şöyle der: “Kanununu [bilenlere değil] sevenlere büyük barış var; ve onlara tökez yoktur.” Burada kilit nokta Tanrı’nın kanununu sevmek ve senin hayatındaki değerini derinden takdir etmendir.—İşaya 48:17, 18.

19, 20. (a) Hangi engeller aşılmalı ve hangi güvenceye sahibiz? (b) Tüm engelleri başarıyla aşmanın sonucu ne olacaktır?

¹⁹ Tabii başka engeller veya sürçme taşları da başgösterebilir. Yukarıda sözü geçen birader şöyle dedi: “Benim için en zor olanı insan korkusuydu. Bazı dünyevi ‘arkadaşlarım’ vardı. Onlarla içki içerdim. Hayatımı Tanrı’ya vakfedeceğimden dolayı onlara arkadaşlığımı kestiğimi söylemek bana çok zor geldi.” (Süleymanın Meselleri 29:25) Başkaları akrabaları tarafından hor görüldüler. Kocasının muhalefetini yenen yeni vaftiz edilmiş bir hemşire şöyle dedi: “Aşmam gereken bir büyük engel yerine birtakım küçük engeller vardı.” Karşına çıkan her engeli sadakatle aşman, yüreğini kuvvetlendirecektir. Tanrı’nın kanununu sevenlerin aşamayacakları bir engelin bulunmadığından emin ol!—Luka 16:10.

²⁰ Her sürçme taşını aşınca “büyük barış”ın olacaktır. (Mezmur 119:165) Evet, “yolunda emniyetle yürüyeceksin, . . . . yattığın zaman uykun da tatlı olacak. Ansızın gelen korkudan, ve kötülerin harabiyeti gelince, ondan korkma; çünkü senin güvendiğin Yehova olacak, ve ayağını tutulmaktan o koruyacak.”—Süleymanın Meselleri 3:23-26.

[Dipnotlar]

TEKRARLAMA İÇİN SORULAR

◻ Tanrı bizim Kendisiyle barış içinde bulunmamıza nasıl yardımcı olur?

◻ Hayat kurtarıcı sembolik işaret nedir?

◻ Vakfolmanın ve vaftizin önemi nedir?

◻ Ne tür engellerle karşılaşabiliriz? Onlar nasıl aşılabilir?

[Sayfa 11’deki pasaj]

“Ey kardeşler, bedenlerinizi diri, mukaddes Allaha makbul kurban olarak takdim etmenizi Allahın rahmetleri için size yalvarırım; ruhani ibadetiniz budur. Ve bu âleme (sisteme) uymayın; fakat Allahın iyi ve makbul ve kâmil iradesi ne olduğunu farketmeniz için fikrinizin yenilenmesi ile değişilmiş olun.”—Romalılar 12:1, 2.

[Sayfa 9’daki çerçeve]

Suya Batmak Mı, Yoksa Su Serpmek Mi?

İsa’nın vaftiziyle ilgili kayıt, onun “sudan çık”tığını söyler. (Markos 1:10) İsa’nın suya batırıldığı gerçeği vaftiz (BAPTİSMA) olarak tercüme edilen Yunanca sözcüğün anlamıyla tutarlıdır. Bu sözcük “batırmak” anlamına gelen BAPTİZO kelimesinden gelmektedir. Ve bazen bir geminin batmasını anlatmak için kullanılırdı. İkinci yüzyılda yazar Lucian, birinin bir başkasını suda boğmasını anlatmak için benzer bir sözcük kullandı: “Onu bir daha çıkamayacak kadar derin batırdı. (BAPTİZONTA).” “The New İnternational Dictionary of New Testament Theology” adlı eser şu sonuca varır: “Her ne kadar tersi öne sürülüyorsa da, hem Yahudilerin, hem de Hıristiyanların kullandıkları anlamda BAPTİZO’ nun normal olarak ‘batırmak’ anlamına geldiği ve vaftiz için teknik bir terim olarak kullanıldığı zaman bile suya batırmak düşüncesini koruduğu anlaşılıyor.”