Tapınma Yerinize Saygı Gösteriyor musunuz?
“İncilin başlangıcından beri, İsa’nın takipçilerinin daima Tanrısal tapınma için sabit ve belirli bir yerleri vardı.”—“Primitive Christianity,” William Cave.
TANRI’NIN kavmi tapınma için biraraya gelmekten her zaman hoşlandı. Bu, birinci yüzyılda olduğu gibi bugün de böyledir. Lucia, Clemens, Justin Martyr ve Tertullianus gibi eski yazar ve teologların tümü, İsa’nın takipçilerinin tapınma için devamlı olarak belirli yerlerde biraraya geldikleri konusunda görüş birliği içindedirler.
Mukaddes Kitap, İsa’nın ilk takipçilerinin gruplar halinde devamlı yaptıkları toplantılardan defalarca söz ederek, aynı noktayı vurgular. Bu gruplar cemaatler olarak tanınırdı. Mukaddes Kitabın orijinal dilinde “cemaat” sözcüğü özel bir amaç veya faaliyet için biraraya gelen insan grubu anlamına geldiğinden, bu ifade yerindedir.
İsa’nın Takipçilerinin İlk Tapınma Yerleri
İsa’nın birinci yüzyıldaki takipçileri biraraya geldiklerinde ne yaparlardı? Mukaddes Kitap bu gibi ibadetlerin birkaçını anlatıyor ve öğretim vermenin önemli bir özellik olduğunu gösteriyor. (Resullerin İşleri 2:42; 11:26; I. Korintoslular 14:19, 26) Konuşmaları, teşvik edici tecrübelerin anlatılmasını, Yeruşalim’deki yönetim kurulundan veya bir resulden gelen mektupların dikkatle incelenmesini içeren eğitim programları düzenlenirdi.
Resullerin İşleri 15:22-35’te, Antakya’daki İsa’nın takipçilerinden oluşan bir gruba böyle bir mektup okunduktan sonra, Yahuda ve Silas’ın ‘çok sayıda konuşmayla kardeşleri teşvik edip onlara kuvvet verdiklerini’ okuyoruz. Başka bir kayıt, Pavlus ile Barnabas Antakya’ya geldiklerinde “kiliseyi (cemaati) topladıkları zaman, Allahın kendileri vasıtası ile neler ettiğini . . . . anlattılar” der. Yehova’ya dua etmek de İsa’nın takipçilerinin ibadetlerinin önemli bir özelliğiydi.—Resullerin İşleri 14: 27.
Birinci yüzyıldaki cemaatlerin tapınmak üzere toplandıkları yerler, bugün Hıristiyan âleminin birçok kilisesi gibi gözalıcı binalar değildi. İsa’nın ilk takipçileri çoğunlukla kişilere ait evlerde biraraya gelirlerdi. (Romalılar 16:5; I. Korintoslular 16:19; Koloseliler 4:15; Filimon 2) Çoğu kez, kişilere ait bir evin çatıdaki veya üst kattaki odası kullanılırdı. Rabbin Akşam Yemeği üst kattaki bir odada yapıldı. Ayrıca, Pentikost gününde 120 şakirt üst kattaki bir odada mukaddes ruhla meshedildi.—Luka 22:11, 12, 19, 20; Resullerin İşleri 1:13, 14; 2:1-4; 20:7, 9.
Bugün, Yehova’nın Şahitleri resullerin bıraktığı örneği izlerler. İbadet Salonları olarak bilinen toplanma yerlerini kullanırlar. Orada, Tanrı’nın Gökteki Krallığının iyi haberinin vaizleri olarak eğitim görürler. (Matta 24:14) Ayrıca, İbadet Salonunda Kutsal Yazıları inceler, dua eder ve birbirlerini teşvik ederler. Bu, Mukaddes Kitabın İbraniler 10:24, 25’teki şu tembihiyle uyum içindedir: “Bazılarının âdet edindiği gibi, toplanmalarımızı terketmiyelim, fakat günün yaklaştığını gördüğünüz nispette, birbirimizi o derece ziyade teşvik ederek, sevgi ve iyi işlere tahrik için birbirimize dikkat edelim.”
Tapınma Yerimizi Uygun Şekilde Kullanmak
Resul Pavlus’un, “Allah karışıklık değil, selâmet Allahıdır” ve “her şey münasip surette ve nizamla olsun” sözlerini hatırlıyor musunuz? Bu sözlerin bağlamını incelediğinizde, Pavlus’un, İsa’nın takipçilerinin ibadetlerinin yönetilmesi hakkında konuştuğunu anlayacaksınız. Resullerin zamanında olduğu gibi, bugün de İsa’nın takipçileri ibadetlerinin düzen içinde ve iyi teşkilatlanmış olmasına dikkat ederler.—I. Korintoslular 14:26-40.
Yehova’nın Şahitlerinin yayımladığı bir dergi şunları yazıyordu: “İbadet Salonundaki ruhi atmosfer gerçek olup, hakiki tapınmaya gösterilen gerçek ilgiden ve Mukaddes Kitaba dayanan eğitimden kaynaklanır. Salondaki ferah ve doğal ortam, orada hazır bulunanları, mistik bir atmosferin yarattığı baskıdan uzak, dışadönük ve samimi olmaya teşvik eder.” Tabii, İbadet Salonunu kullanma tarzının her zaman, duyulan saygıyı ve verilen değeri yansıtmasına da dikkat edilmeli.
Hıristiyan âlemi, bu alanda gösterilmesi gereken saygı konusunda oldukça eksik olduğunu açıkça ortaya koydu. Bazı dinsel teşkilatlar tapınma yerlerini toplumun eğlence merkezleri olarak kullanıyor. Dinsel rock müziği konserleri veriliyor; halter çalışma odaları, bilardo masaları, çocuk yuvaları ve özel sinema salonları var. Bir kilisenin programının bir kısmında güreş karşılaşması vardı. Bütün bunlar, resullerin bıraktığı örnekle hiç uyumlu değildir.
Birinci yüzyılda, bir cemaat uygun olmayan bir şekilde hareket ettiği takdirde, bu durum düzeltiliyordu. Örneğin, Korintos’taki İsa’nın takipçilerinin cemaatinde bazıları Rabbin Akşam Yemeğinin kutlamasını yemek ve içmek için bir fırsat olarak kullandılar. İbadetten önce veya ibadet esnasında yemek üzere akşam yemeklerini yanlarında getirdiler, hatta bazıları aşırı yiyip içti. Bu gerçekten uygun değildi. Resul Pavlus onlara şöyle yazdı: “Acaba yemek ve içmek için evleriniz yok mudur?”—I. Korintoslular 11:20-29.
Pavlus’un öğüdüne uygun olarak, Yehova’nın Şahitleri kişisel işlerini İbadet Salonu yerine, evde veya başka yerlerde halletmeye çalışırlar. Olağan ibadetlerimizin birçok dostumuzu aynı anda görmemizi sağlayan uygun bir fırsat olduğu doğrudur. Buna rağmen, İbadet Salonu Yehova’ya vakfedildiğinden yalnızca O’na tapınmak üzere kullanılmalıdır. Orada hazır bulunduğumuzda, bundan yararlanarak dünyevi işlerimizin peşinde koşmuyoruz veya kişisel ticari işlerimizle meşgul olmuyoruz.
Bundan başka, cemaatler, İbadet Salonlarını dinlenme etkinlikleri ve eğlenceler, para toplama faaliyetleri veya çocuk bakımı gibi sosyal hizmetler için kullanmamalıdır. Bu gibi kişisel ve ticari işler için başka yerler vardır.
Bir İbadet Salonunda, ihtiyarlar, cemaat mensuplarının ibadetlerde bazı şeyleri ödünç almayı veya ödünç aldıkları şeyleri geri vermeyi alışkanlık haline getirdiklerini fark ettiler. İbadet Salonunda, video kasetleri değiş tokuş etmeyi de alışkanlık haline getirdiler. Bunun özünde ticari bir faaliyet olmamasına rağmen, ihtiyarlar kardeşlerin, bu gibi işlerin mümkün olduğunca evde yapılmasının hikmetlilik olduğunu görmelerine yardım ettiler.
Yanlış bir izlenim bırakabilecek durumlardan kaçınmak ve İbadet Salonunun uygun bir şekilde kullanıldığından emin olmak üzere her birimiz kendine şunu sormalı: ‘Evde halletmem mümkün olduğu halde, İbadet Salonunda hallettiğim kişisel meseleler var mı?’ Örneğin, bir gezi veya başka sosyal buluşmalar için yapılan düzenlemeler hakkında evde konuşmak daha iyi olmaz mı? Görüşmek istediğimiz kimseleri telefonla arayamaz mıyız veya onları evlerinde ziyaret edemez miyiz? Pavlus’un sözlerini kullanarak şunu söyleyebiliriz: ‘Muhakkak bu gibi işleri halledebileceğimiz evlerimiz var, değil mi?’
Yehova’ya Tapınmak İçin Ayrılan Vakit ve Yer
Mukaddes Kitap Vaiz 3:1’de şöyle der: “Her şeyin zamanı, ve gökler altında her işin vakti var.” İbadet Salonundaki ibadetlerde hazır bulunduğumuzda kendimizi tamamıyla İsa’nın takipçilerine özgü hizmetle ilgili olan faaliyetlere verebiliriz. Bu, Yehova’ya tapınmak için ayrılan bir vakittir.
İsa’nın üvey kardeşi Yakub, İsa’nın takipçilerinin cemaatinde adam kayırmamak konusunda öğüt verdi. (Yakub 2:1-9) Bu öğüdü İbadet Salonumuzda nasıl uygulayabiliriz? Bir sosyal buluşmanın davetiyeleri herkesin göreceği şekilde dağıtılırsa, adam kayırma izlenimi uyandırılabilir. Bir cemaatte, bu gibi davetiyeleri hazır bulunanların çantalarına veya Mukaddes Kitaplarının içine yerleştirmek alışkanlık haline gelmişti. Bu yöntemin, davetiyeleri postayla göndermekten veya evlere tek tek dağıtmaktan daha kolay olduğu doğrudur. Fakat davetiye almayanlar, davetiyelerin başkalarına dağıtıldığını gördüklerinde acaba ne hissediyorlar? Bu, adam kayırma izlenimi yaratabilir mi?
Tabii, bir kimsenin İbadet Salonunda başkasına kişisel bir mesaj veya paket vermesini yasaklayan kesin bir kural koymak gerekmez; İbadet Salonunda günlük faaliyetler veya olaylar hakkında konuşmak, birini evimize davet etmek veya birine, yapacağımız bir eğlenceye katılmayı teklif etmek gibi şeyler de yanlış değildir. Fakat bu, sadece arada sırada, ihtiyatlı ve göze çarpmayacak bir şekilde yapılmalıdır. Kişisel düzenlemeler hiçbir zaman dikkatimizi İbadet Salonunda biraraya gelmemizin asıl amacı olan ruhen gelişmekten başka tarafa çevirmemeli.—Matta 6:33; Filipililer 1: 10.
Örnek Erkekler
İhtiyarlar ve hizmet-yardımcıları İbadet Salonuna saygı gösterme konusunda örnek olmaya gayret ederler. Genellikle bir veya iki ihtiyar ve hizmet-yardımcısı İbadet Salonunun bakımını sağlamak üzere görevlendirilir. Aynı salonu birden fazla cemaat kullanıyorsa, yapılması gereken işlere ihtiyarlardan oluşan bir heyet bakar.
Böyle işleri yerine getirmek üzere bazı kişiler görevlendirildiği halde, bütün hizmet-yardımcıları ve ihtiyarlar da salonla gerçekten ilgilenmelidir. Onlar İbadet Salonunun Yehova’ya vakfedildiğini ve O’na tapınmak için kullanıldığını bilirler.
Yapılması gereken onarım işleri varsa, ihtiyarlar bunları ertelememelidir. (II. Tarihler 24:5, 13; 29:3; 34:8; Nehemya 10:39; 13:11) Bazı cemaatlerde, gerekli onarım işlerinin hemen yapılabilmesi için İbadet Salonu düzenli olarak kontrol edilir. Gerekli malzemenin bulunduğundan ve el altında olduğundan emin olmak için stok kontrol edilir. Malzeme, aletler ve temizlik için gerekli olan şeylerin kaldırılacağı bir yer varsa, bütün ihtiyarlar ve hizmet-yardımcıları buranın gerçekten temiz ve düzenli tutulmasıyla ilgilenmelidir. Yayın ve dergi masalarında hizmet edenler, boş kutuların salonda her tarafa dağılmamasına dikkat ederek ilgilerini gösterebilirler.
Örnek olarak, ihtiyarlar ve hizmet-yardımcıları cemaatin diğer üyelerinin İbadet Salonu konusunda coşkulu olmalarına yardım edebilirler. (İbraniler 13:7) Salonun temizliğine katılıp onun genel görünüşüyle gerçekten ilgilenmekle herkes uygun olan saygıyı gösterebilir.
Matta 18:20’de İsa şöyle söyledi: “İki veya üç kişi nerede benim ismimle bir araya toplanmış olurlarsa, ben orada onların ortasındayım.” Evet, İsa, Yehova’ya tapınmak için biraraya geldiğimizde yaptığımız şeylerle ilgileniyor. Bu, kişilere ait evlerde yaptığımız tüm ibadetleri ve çevre ile bölge toplantıları gibi büyük ibadetleri de kapsar.
Yehova’nın milyonlarca şahidinin, kendilerini, devamlı tapındıkları yer olan İbadet Salonlarından daha yakın hissettikleri başka bir yer yoktur. Onlar, bu yere uygun bir saygı duyarlar. Burasının bakımı konusunda istekli bir ruh gösterip, bu yeri her zaman en uygun şekilde kullanmaya çaba harcarlar. Bizzat Yehova’nın verdiği şu öğüdü uygulayalım: “Allahın evine gittiğin zaman, ayağını gözet.”—Vaiz 5:1.