Hatırlıyor musunuz?
Kule dergisinin son sayılarını okumaktan zevk aldınız mı? Öyleyse, aşağıdaki soruları cevaplayıp cevaplayamayacağınıza bir bakın:
◻ İsa’nın, “Kimlerin günahlarını bağışlarsanız, onlara bağışlanmış olur,” sözleri, onun takipçilerinin günahları bağışlayabileceği anlamına mı gelir? (Yuhanna 20:23)
Kutsal Yazılarda, genel anlamda İsa’nın takipçilerinin, hatta cemaatlerdeki tayin edilmiş ihtiyarların bile, günahları bağışlamak üzere Tanrısal bir yetkiye sahip oldukları sonucuna varmak üzere bir temel bulunmaz. İsa’nın sözlerinin bağlamı herhalde, günahları bağışlayıp bağışlamamak konusunda resullere ruhun işlemesiyle özel bir yetki verildiğini gösterir. (Resullerin İşleri 5:1-11; II. Korintoslular 12:12 bakın.)—15.4, sayfa 28.
◻ J. J. Stewart Perowne’un ilk olarak 1864’te yayımlanan Mezmurlar kitabının tercümesini özel kılan nedir?
Perowne, tercümesinde “hem üslup hem de cümleciklerin yapısı bakımından İbranice’nin karakterine sıkı bir şekilde” bağlı kalmaya çalıştı. Böylece Tanrısal ismin, “Yehova” şeklinde yeniden kullanılmasını destekledi.—15.4, sayfa 31.
◻ İsa, takipçilerine dünyanın yönetimlerine karşı davranışlarıyla ilgili hangi rehberliği verdi?
İsa şöyle dedi: “Kayserin şeylerini Kaysere, ve Allahın şeylerini Allaha ödeyin.” (Matta 22:21) Ayrıca şunları da demişti: “Kim (yetkilendirilmiş biri) seni bir mil gitmeğe zorlarsa, onunla iki mil git.” (Matta 5:41) İsa burada, hem insan ilişkilerinde hem de hükümetin taleplerinde, Tanrı’nın kanunuyla uyumlu yasal istemlere gönüllü tabiiyet ilkesini örnekliyordu. (Luka 6:27-31; Yuhanna 17:14, 15)—1.5, sayfa 12.
◻ ‘Hakikatte yürümek’ ne anlama gelir? (Mezmur 86:11)
Bu, Tanrı’nın taleplerini yerine getirmeyi, Kendisine sadakatle ve içtenlikle hizmet etmeyi içerir. (Mezmur 25:4, 5; Yuhanna 4:23, 24)—15.5, sayfa 18.
◻ Yehova’nın, Yunus’u Nineve’ye göndermesiyle neler başarıldı?
Gelişen olaylardan anlaşıldığı gibi, Yunus’un Nineve’deki vaaz etme faaliyeti, tövbekâr Ninevelilerle iman ve alçakgönüllülükte çok eksik olan sert enseli İsrailliler arasındaki tezadı gösterdi. (Tesniye 9:6, 13; Yunus 3:4-10 ile karşılaştırın.)—15.5, sayfa 28.
◻ Tekvin 3:15’in değindiği Yılan ve “kadın” kimdir?
Yılan, aşağı düzeyde bir varlık olan yılan değil, onu vasıta olarak kullanan kişi, yani İblis Şeytan’dır. (Vahiy 12:9) “Kadın” Havva değil, Yehova’nın yeryüzündeki ruhla meshedilmiş hizmetçilerinin annesi, O’nun semavi teşkilatıdır. (Galatyalılar 4:26)—1.6, sayfa 9.
◻ Bir kimse nasıl Büyük Babil’den çıkabilir ve güvenliğe kavuşabilir? (Vahiy 18:4)
Sahte dinsel teşkilatlardan, aynı zamanda onların geleneklerinden ve neden oldukları ruhtan tamamen ayrılmalıdır; o zaman, Yehova’nın teokratik teşkilatı içinde güvenliğe kavuşacaktır. (Efesoslular 5:7-11)—1.6, sayfa 18.
◻ Kutsal Yazılarda neden sık sık kartaldan söz ediliyor?
Mukaddes Kitap yazarları hikmet, Tanrısal koruma ve çeviklik gibi kavramları simgelemek üzere kartalın özelliklerinden söz etti.—15.6, sayfa 8.
◻ Bugün Tanrı’nın yerde yaşama ümidine sahip hizmetçileri, Tanrı’nın ruhuna meshedilmiş olanlar kadar sahip midir?
Temel olarak cevap, evettir. Her iki sınıf da Tanrı’nın ruhundan eşit derecede pay alabilir, her ikisinin de elde edebileceği bilgi ve anlayış ölçüsü eşittir.—15.6, sayfa 31.
◻ İsrail kâhinlerinin Yeruşalim’deki mabette yerine getirdikleri kutsal hizmeti irdelemek bugün bizim için neden yararlıdır?
Böyle yapmakla bugün günahkâr insanların Tanrı ile barışmalarına yardımcı olan merhametli düzenlemeyi çok daha iyi anlayabileceğiz. (İbraniler 10:1-7)—1.7, sayfa 8.
◻ Yeruşalim’de inşa edilen ikinci mabet, hangi bakımdan Süleyman’ın inşa ettirdiği mabetten daha büyük bir görkeme erişti?
İkinci mabet Süleyman’ın mabedinden 164 yıl daha uzun bir süre ayakta kaldı ve avlularına daha çok ülkeden çok daha fazla tapıcı akın etti. Üstelik, Tanrı’nın Oğlu İsa Mesih’in, avlularında öğretim vermesi nedeniyle bu ikinci mabet büyük bir farklılığa sahipti.—1.7, sayfa 12, 13.
◻ Tanrı ruhi mabedini ne zaman meydana getirdi?
Bu, MS 29 yılında oldu; Tanrı o zaman İsa’nın vaftizinde yaptığı duayı onayladığını gösterdi. (Matta 3:16, 17) Tanrı’nın, İsa’nın takdim ettiği bedenini kabul etmesi, ruhi bakımdan, Yeruşalim’deki mabette bulunandan daha büyük bir mezbahın işlevini görmeye başlaması anlamına gelir.—1.7, sayfa 14, 15.
◻ Neden bağışlayıcı olmalıyız?
İsa’nın takipçilerine özgü birliği korumak istiyorsak, bizi gücendirmiş ve özür dileyen birini bağışlamamız çok önemlidir. Düşmanlık ve kin beslemek huzurumuzu elimizden alır. Bağışlamazsak, bizim için bir gün Yehova tarafından artık günahları bağışlanmayan biri durumuna düşme tehlikesi söz konusu olur. (Matta 6:14, 15)—15.7, sayfa 18.
◻ İsrailliler nasıl kutsal duruma gelebilirdi?
Kutsallık yalnızca kutsal Tanrı Yehova ile kurdukları yakın ilişki ve O’na sundukları pak tapınmayla mümkündü. O’na kutsallıkla ve hem fiziksel açıdan hem de ruhen temiz şekilde tapınmak üzere, ‘En Kutsal Olan’ hakkında tam bilgiye ihtiyaçları vardı. (Süleymanın Meselleri 2:1-6; 9:10)—1.8, sayfa 11.