Bu Sonun Vaktinde Çocuk Sahibi Olma Sorumluluğunun Bilincinde Olmak
“Çocuklara iyi reislik et.”—I. Timoteos 3:12.
1. Genellikle kadınların doğal arzusu nedir? Çocukluk çağlarında bu nasıl belli olur?
ANA-BABA olmanın verdiği sevinci kimse inkâr edemez. Anne olmak, bazı kadınlarda diğerlerinden daha kuvvetli bir istek olmasına rağmen, aslında doğal bir içgüdüdür. Birçok batı ülkesinde, erkek çocuklar, mekanik oyuncaklarla oynamayı tercih ederlerken, kız çocukları genellikle oyuncakçıların mümkün olduğu kadar gerçeğe benzetmeye çalıştıkları bebeklerle oynamayı severler. Birçok kız çocuğu, oyuncak bir bebeği değil, kendisine ait canlı, tatlı, sevimli bir bebeği kucaklayacağı günü düşleyerek yaşar.
Sevinç Ve Sorumluluk
2. Ana-babalar yeni doğan bebeği ne olarak görmelidirler? Neyi üstlenmeye hazır olmalıdırlar?
2 Çocuk sahibi olma sorumluluğunun bilincinde olmak, ana-babanın yeni doğan bebeklerini, bir oyun aracı olarak değil, hayatı ve geleceği konusunda Yaratıcı’ya karşı sorumlu oldukları bir yaratık olarak görmelerini gerektirir. Ana-babalar, dünyaya çocuk getirdiklerinde büyük bir sorumluluk taşımaya ve gereken değişiklikleri yapmaya hazır olmalıdırlar. Onlar, sonucu baştan belli olmayan 20 yıllık bir beslenme, giydirme, sağlıkla ilgili bakım ve eğitim programını üstlenmiş oluyorlar.
3. Süleymanın Meselleri 23:24, 25’teki sözler, İsa’nın takipçisi olan birçok ana-babaya neden uygulanabilir?
3 Ne mutlu ki, İsa’yı takip eden ana-babalardan birçoğu, sonunda Yehova’ya vakfolmuş sadık birer şahit olan çocuklar yetiştirdiler. Bazıları daha sonra çocuklarının öncü ya da başka bir dolgun vakitli hizmete başladığını da gördü. Bu gibi ana-babalar hakkında gerçekten şunlar söylenebilir: “Salihin (doğru olanın) babası çok sevinir; ve hikmetli adamın babası onunla mesrur olur. Baban ve anan sevinsinler, ve seni doğuran mesrur olsun.”—Süleymanın Meselleri 23:24, 25.
Ana-Babaların Üzüntüsü
4, 5. (a) Çocuklu ihtiyarlardan ve hizmet-yardımcılarından Mukaddes Yazılar ne talep eder? (b) Bazı çocuklar nasıl ‘babalarının belasıdır’?
4 Fakat durum, çocukları olan ihtiyarlar için bile, her zaman böyle olmayabilir. Pavlus şunları yazdı: “Nazır olacak adam için gerektir ki, kusursuz, bir kadın kocası . . . .. çocukları vekarları tam olarak itaat ettirip kendi evine iyi reislik eden bir adam olsun; (ve bir kimse kendi evini idare etmeği bilmezse, Allahın cemaatini nasıl kayırır?)” Pavlus sözlerine şunları da ekledi: “Şemmaslar (hizmet-yardımcıları) bir kadın kocası, çocuklarına ve kendi evlerine iyi reislik eden adamlar olsunlar.”—I. Timoteos 3:2-5, 12.
5 Yetişkin yaşa gelen çocukları Yehova’ya hizmet etmeyi bırakıyorlarsa, ihtiyar ve hizmet-yardımcıları sorumlu tutulmazlar. Fakat onlar, kendi çatıları altında yaşayan reşit olmayan ve yaşça biraz daha büyük olan çocuklarından sorumludurlar. Bazı ihtiyar ve hizmet-yardımcıları, ihmalkâr davranışlarından ya da ‘çocuklarına ve kendi evlerine iyi reislik etmelerini’ söyleyen Mukaddes Yazıların talebine uymadıklarından dolayı, değerli hizmet imtiyazlarını kaybettiler. Böyle kimselere ve daha birçok kişiye, çocukları, sevinç yerine üzüntü getirdi. Şu meselin doğruluğu sık sık görülmüştür: “Akılsız oğul babasının belâsıdır.”—Süleymanın Meselleri 19:13.
Sorumlu Biçimde Baba Olma
6. İsa’nın takipçisi olan kocalar, kendilerine hangi soruyu sormalıdırlar?
6 Cemaatte sorumlulukları olsun veya olmasın, İsa’nın takipçisi olan bütün kocalar, çocuklarıyla meşgul olmanın eşlerinin ruhi düşünüşü üzerinde ne gibi etkisi olacağını da düşünmelidirler. Bir kadın, ruhen kuvvetli değilse, bir veya birkaç bebeğe bakmak, onun şahsi tetkik yapmasını, ya da vaaz etme işine katılmasını nasıl etkileyecektir?
7. İsa’nın takipçisi olan bazı kadınlar ne duruma düştüler? Çoğu kez bu durum nelere yol açtı?
7 Acaba kocalar, bir bebeğe ya da bir çocuğa bakmanın, eşlerini çoğu kez Cemaat Kitap Tetkiki ve Salon’daki ibadetlerden, veyahut bölge ve çevre ibadetlerinden tam olarak yararlanmaktan alıkoyacağının daima farkında mıdır? Bu durum, doğan bebekler sayesinde aylarca, hatta yıllarca sürebilir. Bu durumda yük, doğal olarak babadan çok anneye düşer. Bazen İsa’nın takipçisi olan bazı erkeklerin, cemaatte imtiyaz alacak kadar ilerlemelerine rağmen, karılarının ruhen zayıfladıkları görülmüştür. Acaba neden? Çünkü çocuklar, genellikle eşleri, ibadetlerde dikkatlerini toplamaktan, Mukaddes Kitabı derinlemesine incelemekten veya şahadet işine geniş çapta katılmaktan alıkoymaktadır. Böyle bir durumun ortaya çıkmasına izin veren birinin sorumlu biçimde babalık yaptığı söylenebilir mi?
8. Birçok baba, çocuğa bakma yükünü nasıl paylaşıyor? Bunun eşlerine ne yararı oluyor?
8 Çok şükür ki, her zaman durum böyle değildir. İsa’nın takipçisi olan birçok baba, çocuğa bakma yükünü paylaşmak üzere elinden geleni yapmaktadır. Onlar çocuklarının ibadetlerde sessizce oturmasını sağlamak üzere paylarına düşeni tam olarak yaparlar. Eğer bebekleri ibadet sırasında ağlayıp gürültü yapmaya başlarsa, gerekli disiplini vermek için, onları dışarı çıkarırlar. İbadetlerin bir kısmını kaçıran kişi neden daima anne olsun? Düşünceli kocalar, eşleriyle birlikte sakin bir atmosfer içinde oturup ruhi meselelerle ilgilenebilmek üzere ev işlerinde ve çocukların yatağa götürülmesinde karılarına yardım ederler.
9. Hangi gerçekler, çocukların her zaman bir engel teşkil etmediğini gösterir?
9 Bir cemaatte meseleler uygun şekilde düzenlenirse, bebekli anneler bile öncü yardımcılığı yapabilirler. Hatta bazıları daimi öncülük bile yapmaktadırlar. Böylece çocukların, her zaman, bir engel teşkil etmediği ortaya çıkacaktır. İsa’yı takip eden birçok ana-baba mükemmel bir öncülük ruhu göstermektedir.
Çocuksuz Fakat Mutlu
10. Bazı evli çiftler neye karar verdiler? Nasıl bereketlendiler?
10 Bazı genç çiftler, çocuksuz kalmaya karar verdiler. Diğer kadınlar kadar kuvvetli analık içgüdüsüne sahip olan bu hemşireler, kocalarının da onayıyla, Yehova’ya dolgun vakitle hizmet edebilmek için çocuk sahibi olmaktan kaçındılar. Onlardan birçoğu öncü olarak hizmet ediyor. Şimdi onlar, geride bıraktıkları yıllara memnunlukla bakabilirler. Çocuksuz kaldılar, fakat Yehova’ya sadakatle tapınmaya devam eden yeni şakirtler yetiştirdiler. Bu “imanda öz” çocukları, kendilerine ‘hakikat sözünün’ gelmesine vasıta olanları asla unutmayacaklardır.—I. Timoteos 1:2; Efesoslular 1:13; I. Korintoslular 4:14, 17; I. Yuhanna 2:1 ile karşılaştır.
11. (a) Çocuksuz birçok çift hangi alanda Yehova’ya hizmet ediyor? Neden pişman değildirler? (b) “Göklerin Krallığı uğrunda” çocuksuz kalan tüm çiftler için hangi ayet geçerlidir?
11 Bütün dünyada, Yehova’ya çevrede, bölgede ya da Beytel’de hizmet edebilmek için ana-baba olma zevkinden vazgeçen birçok evli çift var. Onlar da Yehova’ya ve kardeşlerine bu özel imtiyazlarla hizmet ederek, geçirdikleri yıllara doyum içinde bakıyorlar. Pişman değiller. Çocuk sahibi olma zevkini tatmadılar, ama gökteki Krallık menfaatlerinin gelişmesinde çeşitli faaliyet alanında büyük rol oynadılar. “Göklerin Krallığı uğrunda” çocuksuz kalan bu çiftler için: “Allah adaletsiz değildir ki, sizin işinizi, ve mukaddeslere hizmet etmiş olarak ve ederek kendi ismi için gösterdiğiniz sevginizi unutsun?” diyen ayet şüphesiz geçerlidir.—Matta 19:12; İbraniler 6:10.
Kişisel Bir Mesele
12. (a) Çocuk sahibi olmak neden eşsiz bir imtiyazdır? (b) Tanrı, çocuk yapmayı ne zamanlar görev olarak verdi?
12 Bu müzakerenin başında da gördüğümüz gibi, çocuk sahibi olmak Tanrı vergisidir. (Mezmur 127:3) Bu, Yehova’nın ruhi yaratıklarının sahip olmadıkları eşsiz bir imtiyazdır. (Matta 22:30) Yehova’nın yeryüzünde yaşayan hizmetçilerine verdiği işin içinde çocuk sahibi olmanın da yer aldığı zamanlar oldu. Adem ile Havva için durum böyleydi. (Tekvin 1:28) Bu, Tufan’dan geçenler için de söz konusuydu. (Tekvin 9:11) Yehova, İsraillilerin çocuk yaparak çoğalmalarını istemişti.—Tekvin 46:1-3; Çıkış 1:7, 20; Tesniye 1:10.
13, 14. (a) Bugün çocuk sahibi olma konusunda ne denilebilir? Hangi eleştiri yerinde değildir? (b) İçinde yaşadığımız bu sonun vaktinde çocuk sahibi olmak, kişisel bir mesele ise de, hangi öğüt veriliyor?
13 Bugün çocuk sahibi olmak, kesinlikle Yehova’nın kavmine verdiği işin bir kısmı değildir. Yine de bu, evli olanlara istedikleri takdirde verdiği bir imtiyazdır. Bu nedenle çocuk sahibi olmak isteyen veya istemeyen çiftler eleştirilmemelidir.
14 Öyle ise, içinde yaşadığımız bu sonun vaktinde, çocuk sahibi olma meselesi her çiftin bizzat karar vermesi gereken kişisel bir meseledir. Bununla birlikte, “vakit kısaltılmış” olduğuna göre, evli çiftler, böyle bir zamanda çocuk sahibi olmanın lehinde veya aleyhinde olan etkenleri, dua ile ve dikkatle tartarlarsa, iyi ederler. (I. Korintoslular 7:29) Çocuk sahibi olmaya karar verenler, çocukların sadece sevinç değil, sorumluluk da getireceğinin ve hem kendileri hem de dünyaya getirdikleri çocuklar için problemler yaratabileceğinin tam bilincinde olmalıdırlar.
Beklenmedik Bir Hamilelik
15, 16. (a) Beklenmedik bir hamilelik karşısında hangi tutumdan kaçınılmalıdır? Neden? (b) Her çocuk nasıl benimsenmelidir? Hangi sorumluluklar üstlenmelidir?
15 Belki bazıları: ‘Bunların hepsi iyi de bir çocuk beklenmedik bir zamanda gelirse, ne olacak?’ diyebilirler. Bu durum, zamanımızın dünyaya çocuk getirmek için hiç de ideal bir vakit olmadığının tam bilincinde olan birçok çiftin başına geldi. Bazıları yıllardan beri dolgun vakitli hizmette çalışıyorlardı. Onlar bu beklenmedik “misafire” ne gözle bakmalıdırlar?
16 İşte bu noktada sorumlu biçimde anababalık rol oynar. Bir hamileliğin beklenmediği, gerçi doğru olabilir, fakat İsa’nın takipçisi olan ana-baba doğacak bebeğe istenmeyen bir yaratık gözüyle bakamaz. Bu doğum, hayatlarına nasıl bir değişiklik getirirse getirsin, onlar, bu çocuğa kesinlikle içerleyerek bakmamalıdırlar. Her şeyden önce onlar bu çocuğun dünyaya gelmesinden sorumludurlar. Şimdi onlar, herkesin başına şu veya bu şekilde ‘vakit ve beklenmedik’ olayların gelebileceğini bilerek değişen durumlarını kabullenmelidirler. (Vaiz 9:11) İsteyerek veya istemeyerek, Yehova Tanrı’nın kaynağı olduğu bir yaratma işinde yer almışlardır. Çocuklarını kutsal bir emanet olarak benimseyip ‘Rabde ana-babalar’ olarak sorumluluklarını severek üstlenmelidirler.—Efesoslular 6:1.
‘Her Ne Yaparsanız Rabbin İsmile Yapın’
17. Resul Pavlus, Koloselilere hangi öğüdü verdi? Bugün de bu öğüde nasıl uyulabilir?
17 Resul Pavlus, ailevi meseleler hakkında öğüt vermeden önce: “Sözde, yahut işte, her ne yaparsanız, hepsini Rab İsanın ismile ve onun vasıtası ile Baba Allaha şükrederek yapın” diye yazmıştı. (Koloseliler 3:17-21) İsa’nın bir takipçisi hangi durumda olursa olsun, Yehova’ya şükretmeli ve ‘her ne yaparsa hepsini Rabbin ismiyle’ yapmak üzere durumundan yararlanmalıdır.
18, 19. (a) İsa’nın bekâr takipçileri ve çocuksuz çiftler, nasıl ‘her ne yaparlarsa Rabbin ismiyle yapabilirler’? (b) İsa’nın takipçisi olan ana-babalar, çocuklarına ne gözle bakmalıdırlar? Hangi hedefe erişmeye çalışmalıdırlar?
18 İsa’nın bekâr kalmaya karar veren bir takipçisi özgürlüğünü, kendi bedeni istekleri için değil, eğer mümkünse, dolgun vakitli herhangi bir hizmet dalında, ‘Yehova’ya candan’ çalışarak kullanacaktır. (Koloseliler 3:24; I. Korintoslular 7:32) Benzer şekilde çocuksuz kalmaya karar veren evli bir çift de, bencilce ‘dünyayı ifratla kullanmayacak’ fakat yaşamında gökteki Krallık hizmetine mümkün olan en geniş yeri verecektir.—I. Korintoslular 7:29-31.
19 Çocukları olan İsa’nın takipçilerine gelince, ana-babalar ödevlerini sorumlu bir biçimde üstleneceklerdir. Çocuklarını Yehova’nın işinde bir engel olarak görmektense, özel bir imtiyaz olarak sayacaklar. Bu neleri kapsar? İsa’nın vakfolmuş bir takipçisi, hakikate ilgi gösteren bir kimse ile karşılaşırsa, o kimseyle düzenli bir ev Mukaddes Kitap tetkikine başlar. Bu tetkike başladıktan sonra, ilgi gösterenin ruhen ilerlemesine yardımcı olmak üzere, her hafta onu ziyaret etmeye gayret eder. Çocukları için de bundan daha az bir gayret göstermez. Çocukların hakikatte büyümelerine ve Yaratıcılarını sevmeyi öğrenmelerine yardım etmek üzere onlarla mümkün olduğu kadar erken ve iyice düşünülmüş bir Mukaddes Kitap tetkikine başlamak ve bu tetkiki muntazaman yürütmek gerekir. (II. Timoteos 3:14, 15) Ayrıca ana-babalar, İbadet Salonunda olduğu kadar evde de davranışları bakımından iyi bir örnek bırakmaya dikkat edecekler. Ve mümkünse çocuklarını tarla hizmetinde yetiştirme sorumluluğunu da üstleneceklerdir. Bu şekilde, diğer yetişkinlere vaaz etmelerinin yanı sıra, Yehova’nın yardımıyla, kendi çocuklarını da ‘şakirt etmeye’ gayret edeceklerdir.—Matta 28:19.
“Büyük Sıkıntı” Esnasında Çocuklar
20. (a) Önümüzde ne bulunuyor? İsa, hangi zorluklara karşı uyarıda bulundu? (b) İsa’nın sözleri, sonun vaktinde çocuk sahibi olmak konusunda ne anlam taşır?
20 Önümüzde ‘dünyanın başlangıcından şimdiye kadar olmamış ve hiç olmayacak bir büyük sıkıntı’ bulunmaktadır. (Matta 24:21) Bu, hem büyükler hem de küçükler için zor bir zaman devresi olacak. Şimdiki sistemin sona erişine dair verdiği peygamberliğinde İsa, hakikat yüzünden ailelerin bölüneceğini de önceden bildirdi. “Kardeş kardeşi, ve baba evladı ölüme verecektir, ve evlatlar ana-babaya karşı kalkıp onları öldüreceklerdir” demişti. (Markos 13:12) Anlaşıldığı gibi, sonun vaktinde çocuk sahibi olmak, her zaman sadece sevinç getirmeyecektir. İsa’nın yukarıdaki sözlerinden gördüğümüz gibi, üzüntü, düş kırıklığı ve hatta tehlike getirebilir.
21. (a) Geleceğe gerçekçi açıdan bakmak gerekiyorsa da, ana-babalar neden gereğinden fazla endişeli olmamalıdırlar? (b) Kendileri ve çocukları için neyi ümit edebilirler?
21 Önümüzdeki zorluklara karşı gerçekçi olmamız gerekiyorsa da, küçük çocukları olanlar, gelecek hakkında gereğinden fazla endişeli olmamalıdırlar. Eğer kendileri sadık kalırlarsa ve çocuklarını ‘Yehova’nın terbiye ve nasihatinde’ yetiştirmek üzere ellerinden geleni yaparlarsa, itaatli çocuklara lütfedileceğinden emin olabilirler. (Efesoslular 6:4; I. Korintoslular 7:14 ile karşılaştır.) ‘Büyük kalabalığın’ bir kısmı olarak hem onlar, hem de küçük çocukları ‘büyük sıkıntıdan’ sağ geçmeyi ümit edebilirler. Bu çocuklar, Yehova’nın sadık hizmetçileri olarak büyürlerse, sorumluluk sahibi ana-babalar oldukları için, Yehova’ya ebediyen müteşekkir olacaklardır.—Vahiy 7:9, 14; Süleymanın Meselleri 4:1, 3, 10.
TEKRARLAMA SORULARI
Bir çocuğun doğumu hangi uzun vadeli programı gerektirir?
Bazı ihtiyar ve hizmet-yardımcıları neden imtiyazlarını kaybettiler?
İsa’yı takip eden bir koca, eşinin hamile kalması konusunda hangi etkenleri göz önünde tutmalıdır?
İsa’yı takip eden çocuksuz bir çiftin mutlu olabileceğini ne gösterir?
Ana-babalar bir çocuğun doğumunu ne saymalıdır? Onlar, gelecek hakkında neden gereğinden fazla endişelenmemelidirler?