Муҳим қарорлар чиқараётганимизда барчамиз йўл-йўриққа муҳтож бўламиз. Бундай йўл-йўриқни оқсоқоллардан ёки етук масиҳийлардан олишимиз мумкин. Агар улар биздан анча катта бўлса, «Уларнинг маслаҳатлари замондан ортда қолган» деб ўйламаслигимиз керак. Яҳова ёши улуғ инсонлардан сабоқ олишимизни истайди. Тажрибага, ақл-идрокка ва доноликка эга бўлиш учун бизга қараганда уларда кўпроқ вақт бўлган. Қадимда Яҳова халқига далда бериш ва уни йўналтириш учун ёши улуғ садоқатли кишилардан фойдаланган. Буларга Мусо, Довуд ва ҳаворий Юҳанно мисол бўла олади. Улар турли вақтда яшаган ва вазияти ҳам бир-бириникидан кескин фарқ қилган. Бу кишиларнинг ҳаёти охирлаб қолганида, улар ёшларга донолик ила маслаҳат берган. Уларнинг ҳар бири Худога итоатли бўлиш муҳим эканини таъкидлаган. Ёшимиз нечада бўлишидан қатъи назар, уларнинг маслаҳатларини кўриб чиқишдан фойда оламиз. (Рим. 15:4; 2 Тим. 3:16) w24.11 8-саҳ., 1-, 2-хб.

Нуҳнинг даврида Худо одамларга қонни истеъмол қилишни ман этган. (Ибт. 9:3, 4) Яҳова Исроил халқига Тавротни берганида ҳам ўша амрни такрорлаган. Унга кўра, «қон истеъмол қилган ҳар қандай киши» йўқ қилиниши керак эди. (Лев. 7:27) Исо Тавротга амал қиларди. (Мат. 5:17–19) Шундай экан, у яҳудийларни унинг том маънодаги танасини ейишга ва томиридаги қонни ичишга ундамасди. Исо аввалроқ самариялик аёл билан гаплашганидек, бу вазиятда ҳам мажозий маънода гапирган. Исо: «Мен берган сув... абадий ҳаёт сари элтади»,— деб айтган. (Юҳан. 4:7, 14) Исо самариялик аёл том маънодаги сувни ичса, абадий яшаши мумкинлигини назарда тутмаган. Шу сингари Исо агар Кафарнаҳумдаги халойиқ унинг том маънодаги танасини еса ва унинг қонини ичса, абадий яшайди демоқчи эмасди. w24.12 9-саҳ., 4–6-хб.

Масиҳий эрлар аёллар тўғрисидаги нотўғри тасаввур уларга ҳам таъсир қилишидан эҳтиёт бўлишлари лозим. Нега деганда, кўпинча ўй-фикрлар хатти-ҳаракатларнинг бошидир. Ҳаворий Павлус Римдаги масиҳийларни: «Ушбу замонга уйғунлашманглар»,— деб огоҳлантирган. (Рим. 12:1, 2) Павлус мазкур сўзларни римликларга ёзганида, ўша жамоатдагилар бир неча йилдан бери масиҳий эди. Лекин шунга қарамай, Павлуснинг сўзларидан жамоатдаги айримларга дунёнинг фикрлаш тарзи таъсир қилганини кўряпмиз. Шу боис ҳам у уларни фикрлаш тарзинию хулқ-атворини ўзгартиришга ундаган. Шубҳасизки, Павлуснинг маслаҳати бугунги масиҳий эрларга ҳам тегишли. Афсуски, уларнинг айримлари бу дунёнинг таъсирига берилган ва ҳатто хотинига зўравонлик қилган. w25.01 9-саҳ., 4-хб.