Ота-оналар, фарзандингизни Яратувчига бўлган ишончини ҳимоялашга тайёрланг. Масалан, jw.org сайтидаги яратилиш ва эволюция билан боғлиқ мақолаларни кўриб чиқсангиз бўлади. Кейин фарзандингиз бошқаларга Яратувчи борлигини тушунтиришга ёрдам берадиган бирон фикрни танлаши мумкин. Уни қандай айтишни фарзандингиз билан бирга машқ қилинг. Агар кимдир бу мавзу ҳақида суҳбатлашиш истаги борлигини билдирса, фарзандингизни буни оддий ва мантиқий тартибда тушунтиришга унданг. Мисол учун, синфдоши шундай дейиши мумкин: «Мен фақат кўрганларимга ишонаман, Худони эса ҳеч ҳам кўрмаганман». Ёш масиҳий эса қуйидагича жавоб берар: «Тасаввур қил, сен одам қадами етмаган ўрмон оралаб кетяпсан ва олдингдан тошдан ясалган қудуқ чиқди. Сен нима деб ўйлайсан: бу қудуқнинг борлиги уни кимдир ясаганидан далолат берса, бутун коинотнинг мавжудлиги ҳақида нима деса бўлади?» w24.12 18-саҳ., 16-хб.

Муҳим қарорлар чиқараётганимизда барчамиз йўл-йўриққа муҳтож бўламиз. Бундай йўл-йўриқни оқсоқоллардан ёки етук масиҳийлардан олишимиз мумкин. Агар улар биздан анча катта бўлса, «Уларнинг маслаҳатлари замондан ортда қолган» деб ўйламаслигимиз керак. Яҳова ёши улуғ инсонлардан сабоқ олишимизни истайди. Тажрибага, ақл-идрокка ва доноликка эга бўлиш учун бизга қараганда уларда кўпроқ вақт бўлган. Қадимда Яҳова халқига далда бериш ва уни йўналтириш учун ёши улуғ садоқатли кишилардан фойдаланган. Буларга Мусо, Довуд ва ҳаворий Юҳанно мисол бўла олади. Улар турли вақтда яшаган ва вазияти ҳам бир-бириникидан кескин фарқ қилган. Бу кишиларнинг ҳаёти охирлаб қолганида, улар ёшларга донолик ила маслаҳат берган. Уларнинг ҳар бири Худога итоатли бўлиш муҳим эканини таъкидлаган. Ёшимиз нечада бўлишидан қатъи назар, уларнинг маслаҳатларини кўриб чиқишдан фойда оламиз. (Рим. 15:4; 2 Тим. 3:16) w24.11 8-саҳ., 1-, 2-хб.

Нуҳнинг даврида Худо одамларга қонни истеъмол қилишни ман этган. (Ибт. 9:3, 4) Яҳова Исроил халқига Тавротни берганида ҳам ўша амрни такрорлаган. Унга кўра, «қон истеъмол қилган ҳар қандай киши» йўқ қилиниши керак эди. (Лев. 7:27) Исо Тавротга амал қиларди. (Мат. 5:17–19) Шундай экан, у яҳудийларни унинг том маънодаги танасини ейишга ва томиридаги қонни ичишга ундамасди. Исо аввалроқ самариялик аёл билан гаплашганидек, бу вазиятда ҳам мажозий маънода гапирган. Исо: «Мен берган сув... абадий ҳаёт сари элтади»,— деб айтган. (Юҳан. 4:7, 14) Исо самариялик аёл том маънодаги сувни ичса, абадий яшаши мумкинлигини назарда тутмаган. Шу сингари Исо агар Кафарнаҳумдаги халойиқ унинг том маънодаги танасини еса ва унинг қонини ичса, абадий яшайди демоқчи эмасди. w24.12 9-саҳ., 4–6-хб.