Ҳаёти давомида Довуд кўз ёшлар тўкишига сабаб бўлган бир нечта хавотирли вазиятни бошдан ўтказган. Кўплар ундан нафратланган ва ҳатто у ишонган кишилар унга хиёнат қилган. (1 Шоҳ. 19:10, 11; 2 Шоҳ. 15:10–14, 30) Бир сафар Довуд шундай ёзган: «Оҳ-нола қилавериб ғоят чарчадим, туни билан кўз ёш тўкканимдан тўшагим нам бўлди, йиғлайверганимдан ётоғим шалаббо бўлди». (Заб. 6:6) Довуд бошдан кечирган фалокатларга қарамай, Яҳова уни севишига амин эди. У шундай ёзган: «Яҳова фарёдимни эшитади». (Заб. 6:8) Бугунги оятдаги сўзлар Яҳованинг меҳрга тўла ғамхўрлигини яхши тасвирлайди. Довуд гўёки Яҳова унинг кўз ёшларини мешга йиғаётганини ёки китобига ёзаётганини ҳис қилган. У Худо унинг оғриғини кўрганига ва эсдан чиқармаганига амин бўлган. Довуд меҳрибон самовий Отаси у нафақат нималарни бошдан кечираётганини, балки бу унга қандай таъсир қилаётганини билишидан шубҳаланмаган. w24.12 22-саҳ., 11-, 12-хб.

Биз нафақат етук бўлишимиз, балки бу жараён тўхтаб қолмаслигига интилишимиз лозим. Бунинг учун ўзимизга ҳаддан ташқари кўп ишонишдан эҳтиёт бўлиш талаб этилади. (1 Кор. 10:12) Тўхтаб қолмаганимизга амин бўлиш учун ўзимизни «синаб» туришимиз керак. Ҳаворий Павлуснинг Колосаликларга йўлланган мактубида ҳам етук бўлиб қолиш муҳим экани таъкидланган. Улар етук масиҳий бўлишса ҳам Павлус уларни бу дунёга хос фикрлаш тарзига қарши курашишга ундаган. (Колос. 2:6–10) Ўша жамоатдагиларни, ҳойнаҳой, яхши таниган Эпафрас улар учун доимо ибодат қилиб, «охиригача етук бўлиши»ни сўраган. (Колос. 4:12) Бундан қандай сабоқ оляпмиз? Ҳам Павлус, ҳам Эпафрас етук бўлиб қолиш учун ҳаракат қилиш ва Худонинг қўллаб-қувватлаши муҳим эканини тушунишган. Улар колосаликлар дуч келиши мумкин бўлган ҳар қандай қийинчиликка қарамай, маънан етук ёки камолотга эришган масиҳий бўлишларини хоҳлашган. w24.04 6-саҳ., 16-, 17-хб.

Худога нисбатан ўринли қўрқувни ривожлантирганимизда, Уни қаттиқ севганимиз учун Унга номаъқул бўлган ҳеч бир ишга қўл урмаймиз. Яҳовага маъқул келиш учун яхшини ёмондан, ҳақиқатни ёлғондан ажратишни ўрганишни истаймиз. (Ҳик. 2:3–6; Иброн. 5:14) Худодан кўра одамлардан кўпроқ қўрқсак, ҳақиқатдан осонликча узоқлашиб кетишимиз мумкин. Худо исроилликларга ваъда қилган юртни кўришга борган 12 та айғоқчининг мисолига диққат қаратайлик. Улардан ўнтаси канъонликларга нисбатан қўрқуви Яҳовага бўлган севгисидан устун келишига йўл қўйган. Улар исроилликларга шундай деган: «Биз у ерга бориб, улар билан жанг қила олмаймиз, боиси улар бизга қараганда анча кучли». (Саҳ. 13:27–31) Инсоний нуқтаи назар билан қараганда, улар ҳақ эди. Канъонликлар кучлироқ бўлган. Аммо исроилликлар душманлари устидан ғалаба қозона олмайди, деганлар Яҳовани назардан четда қолдиришган. w24.07 9-саҳ., 5-, 6-хб.