Исонинг шогирдлари далдага муҳтож эди. Нега? Шогирдларнинг баъзилари Исога эргашиш учун уйини, оиласини ва ишини ташлаб кетган. (Мат. 19:27) Бошқалари эса унинг шогирди бўлгани туфайли адолатсиз муносабатга дуч келган. (Юҳан. 9:22) Улар Исо ваъда қилинган Масиҳ эканига ишонгани учун бундай фидойиликлар қилган. (Мат. 16:16) Бироқ Исо ўлдирилганида уларнинг умиди пучга чиққан ва тушкунликка тушган. Шубҳасизки, Исо шогирдлари имони заиф бўлгани учун эмас, балки катта йўқотишдан қайғуга ботганини билган. Шу боис у тирилиши биланоқ дўстларига далда беришни бошлаган. Масалан, у унинг қабри ёнида йиғлаб ўтирган Магдалалик Марямга кўринган. (Юҳан. 20:11, 16) Қолаверса, Исо Эммаусга кетаётган иккита шогирдига кўринган. Шунингдек, ҳаворий Бутрусга кўринган. w24.10 13-саҳ., 5-, 6-хб.

Ота-оналар, фарзандингизни Яратувчига бўлган ишончини ҳимоялашга тайёрланг. Масалан, jw.org сайтидаги яратилиш ва эволюция билан боғлиқ мақолаларни кўриб чиқсангиз бўлади. Кейин фарзандингиз бошқаларга Яратувчи борлигини тушунтиришга ёрдам берадиган бирон фикрни танлаши мумкин. Уни қандай айтишни фарзандингиз билан бирга машқ қилинг. Агар кимдир бу мавзу ҳақида суҳбатлашиш истаги борлигини билдирса, фарзандингизни буни оддий ва мантиқий тартибда тушунтиришга унданг. Мисол учун, синфдоши шундай дейиши мумкин: «Мен фақат кўрганларимга ишонаман, Худони эса ҳеч ҳам кўрмаганман». Ёш масиҳий эса қуйидагича жавоб берар: «Тасаввур қил, сен одам қадами етмаган ўрмон оралаб кетяпсан ва олдингдан тошдан ясалган қудуқ чиқди. Сен нима деб ўйлайсан: бу қудуқнинг борлиги уни кимдир ясаганидан далолат берса, бутун коинотнинг мавжудлиги ҳақида нима деса бўлади?» w24.12 18-саҳ., 16-хб.

Муҳим қарорлар чиқараётганимизда барчамиз йўл-йўриққа муҳтож бўламиз. Бундай йўл-йўриқни оқсоқоллардан ёки етук масиҳийлардан олишимиз мумкин. Агар улар биздан анча катта бўлса, «Уларнинг маслаҳатлари замондан ортда қолган» деб ўйламаслигимиз керак. Яҳова ёши улуғ инсонлардан сабоқ олишимизни истайди. Тажрибага, ақл-идрокка ва доноликка эга бўлиш учун бизга қараганда уларда кўпроқ вақт бўлган. Қадимда Яҳова халқига далда бериш ва уни йўналтириш учун ёши улуғ садоқатли кишилардан фойдаланган. Буларга Мусо, Довуд ва ҳаворий Юҳанно мисол бўла олади. Улар турли вақтда яшаган ва вазияти ҳам бир-бириникидан кескин фарқ қилган. Бу кишиларнинг ҳаёти охирлаб қолганида, улар ёшларга донолик ила маслаҳат берган. Уларнинг ҳар бири Худога итоатли бўлиш муҳим эканини таъкидлаган. Ёшимиз нечада бўлишидан қатъи назар, уларнинг маслаҳатларини кўриб чиқишдан фойда оламиз. (Рим. 15:4; 2 Тим. 3:16) w24.11 8-саҳ., 1-, 2-хб.