Դեռևս Նոյի օրերում Աստված մարդկանց արգելել էր արյուն ուտել (Ծննդ. 9։3, 4)։ Հետագայում Եհովան կրկնել էր այդ արգելքը Իսրայելին տված իր Օրենքում։ Ցանկացած մարդ, ով արյուն ուտեր, պետք է «վերացվեր իր ժողովրդի միջից» (Ղևտ. 7։27)։ Հիսուսը հնազանդվում էր Օրենքին (Մատթ. 5։17-19)։ Ուստի անտրամաբանական է մտածել, որ նա հրեաներին կհորդորեր ուտել իր բառացի մարմինը և խմել իր երակներում հոսող արյունը։ Հիսուսը այդ խոսքերը փոխաբերական իմաստով էր ասում, ինչպես դա արել էր սամարուհու հետ զրուցելիս։ Նա ասել էր. «Իմ տված ջուրը.... կբխի հավիտենական կյանք տալու համար» (Հովհ. 4։7, 14)։ Հիսուսը նկատի չէր ունեցել, որ սամարուհին հավիտյան կապրեր, եթե պարզապես հատուկ ջրհորից ջուր խմեր։ Նմանապես՝ Կափառնայումում հավաքված մարդկանց հետ խոսելիս նա նկատի չուներ, որ նրանք հավիտյան կապրեն, եթե ուտեն իր բառացի մարմինն ու խմեն իր արյունը։ w24.12, էջ 9, պրբ. 4-6

Քրիստոնյա տղամարդիկ պետք է զգույշ լինեն, որ չորդեգրեն կանանց վերաբերյալ այս աշխարհի աղավաղված տեսակետը։ Մարդու մտքերը հաճախ գործերի են վերածվում։ Պողոսը Հռոմի օծյալ քրիստոնյաներին զգուշացրեց. «Թույլ մի՛ տվեք, որ այս աշխարհը ձևավորի ձեզ» (Հռոմ. 12։1, 2)։ Երբ առաքյալը գրեց հռոմեացիներին, այնտեղի ժողովն արդեն մի քանի տարի էր, ինչ կազմավորվել էր։ Սակայն նրա խոսքերը ցույց են տալիս, որ ժողովում դեռ կային մարդիկ, ում վրա մշակույթն ու աշխարհի մտածելակերպը մեծ ազդեցություն էին ունենում։ Ուստի նա հորդորեց նրանց փոխել իրենց մտածելակերպն ու գործերը։ Նրա խորհուրդը, ինչ խոսք, վերաբերում է նաև այսօրվա քրիստոնյա ամուսիններին։ Ցավոք, նրանցից ոմանք թույլ են տվել, որ աշխարհը ազդի իրենց մտածելակերպի վրա և անգամ սկսել են բռնություն գործադրել իրենց կանանց նկատմամբ։ w25.01, էջ 9, պրբ. 4

Երեցները զբաղված կյանքով են ապրում։ Նրանք քարոզիչներ են (2 Տիմոթ. 4։5)։ Նրանք եռանդորեն մասնակցում են քարոզչությանը, իրենց ժողովի տարածքում կազմակերպում են քարոզչական գործը և սովորեցնում են հավատակիցներին արդյունավետորեն քարոզել և ուսուցանել։ Երեցները ծառայում են նաև որպես գթասիրտ և անկողմնակալ դատավորներ։ Երբ որևէ քրիստոնյա լուրջ մեղք է գործում, երեցները փորձում են օգնել նրան վերականգնել Եհովայի հետ մտերմությունը։ Բայց միևնույն ժամանակ նրանք աչալուրջ են և ամեն ինչ անում են, որ ժողովը մաքուր մնա (1 Կորնթ. 5։12, 13; Գաղ. 6։1)։ Նախևառաջ, սակայն, երեցները հայտնի են որպես հովիվներ (1 Պետ. 5։1-3)։ Նրանք լավ պատրաստված սուրբգրային ելույթներ են ներկայացնում, ձգտում են ժողովում լավ ճանաչել բոլորին և հովվական այցելություններ են անում։ Որոշ երեցներ այլ պատասխանատվությունների հետ մեկտեղ աջակցում են Թագավորության սրահների կառուցման և տեխսպասարկման, ինչպես նաև համաժողովների կազմակերպման գործերում, ծառայում են ՀԿԿ-ներում և հիվանդներին այցելող խմբերում։ Այո՛, երեցները տքնաջան աշխատում են մեզ համար։ w24.10, էջ 20, պրբ. 9