Անկեղծ սիրտ ունենալու կարևորության մասին շատ բան կարող ենք իմանալ՝ հիշելով Հիսուսի և Նաթանայելի առաջին հանդիպումը։ Երբ Փիլիպոսը իր ընկեր Նաթանայելին ծանոթացնում էր Հիսուսի հետ, մի հատկանշական բան եղավ։ Թեև Հիսուսը նրան նախկինում երբեք չէր հանդիպել, բայց նրա մասին հետևյալն ասաց. «Ահա իսկական իսրայելացի, որի մեջ նենգություն չկա» (Հովհ. 1։47)։ Նաթանայելի մեջ նա յուրահատուկ անկեղծություն տեսավ։ Նաթանայելը մեզ պես անկատար էր։ Չնայած դրան՝ նրա մեջ արհեստական կամ կեղծավոր ոչինչ չկար։ Հիսուսը հիացավ նրա անկեղծությամբ և գովեց նրան։ 15-րդ սաղմոսում թվարկված են մի շարք պահանջներ, որոնք կատարելով կհաճեցնենք Եհովային։ Դրանց մեծ մասը այն մասին է, թե ինչպես պետք է վերաբերվենք ուրիշներին։ Սաղմոս 15։3-ում կարդում ենք, որ նա, ով հյուր է Եհովայի վրանում, «չի զրպարտում, դիմացինին վատություն չի անում, իր ընկերներին չի վարկաբեկում»։ Խոսքի պարգևը նման ձևով օգտագործելը կարող է լուրջ վնաս հասցնել ուրիշներին (Հակ. 1։26)։ w24.06, էջ 10, պրբ. 7, 9; էջ 11, պրբ. 10

Եթե լավ պատրաստվես ծառայությանը, անծանոթ մարդկանց հետ զրուցելիս շատ չես լարվի։ Նախքան իր աշակերտներին քարոզելու ուղարկելը Հիսուսը օգնեց նրանց նախապատրաստվել (Ղուկ. 10։1-11)։ Հիսուսի սովորեցրածները կիրառելու շնորհիվ աշակերտները ծառայության մեջ բազմաթիվ հաջողություններ ունեցան, ինչը մեծ ուրախություն պատճառեց նրանց։ Ծառայությանը պատրաստվելիս փորձիր քո բառերով ձևակերպել աստվածաշնչյան ճշմարտությունները, որոնց մասին ուզում ես խոսել։ Պատկերացրու մի քանի հավանական իրավիճակ, թե մարդիկ ինչպես կարձագանքեն քո հայտնած լուրին, և մտածիր, թե ինչպես ես շարունակելու զրույցը յուրաքանչյուր դեպքում։ Երբ այս ամենն անելուց հետո գնաս ծառայության, մարդկանց հետ զրուցելիս փորձիր չլարվել, ժպտա և անմիջական եղիր։ w24.04, էջ 15-16, պրբ. 6-7

Գլխավոր պատճառը, թե ինչու ենք քարոզում բարի լուրը, Եհովա Աստծու և նրա սուրբ անվան հանդեպ սերն է։ Մեր ծառայությունը միջոց է գովաբանելու մեր Աստծուն, ում սիրում ենք։ Մենք լիովին համաձայն ենք, որ Եհովա Աստված արժանի է իր հավատարիմ ծառաներից առնելու փառքը, պատիվը և զորությունը։ Մենք փառք ու պատիվ ենք ուղղում նրան, երբ մարդկանց հետ խոսելիս համոզիչ փաստարկներ ենք բերում, որ նա է «ստեղծել բոլոր բաները», և որ մեր գոյության համար մենք նրան ենք պարտական։ Մենք նրան տալիս ենք մեր զորությունը, այսինքն՝ օգտագործում ենք մեր ժամանակը, ուժերը և միջոցները՝ մեր հնարավորության սահմաններում ծառայության մեջ լավագույնը անելու համար (Մատթ. 6։33; Ղուկ. 13։24; Կող. 3։23)։ Կարճ ասած՝ մենք սիրում ենք խոսել մեր թանկագին Աստծու մասին և հայտնել մարդկանց նրա անունը, և թե ով է կանգնած այդ անվան հետևում։ w24.05, էջ 17, պրբ. 11