Շատ ջանքեր են անհրաժեշտ, որ ոչ միայն հասունանանք հոգևորապես, այլև մնանք այդպիսին։ Ուստի կարևոր է, որ չափազանց ինքնավստահ չդառնանք (1 Կորնթ. 10։12)։ Մենք պետք է «շարունակ ստուգենք» ինքներս մեզ՝ հավաստիանալու համար, որ մեր հոգևոր աճը չի կանգնել։ Կողոսացիներին ուղղված իր նամակում Պողոս առաքյալը կրկին ընդգծեց հոգևորապես հասուն մնալու կարևորությունը։ Թեև նրանք արդեն հոգևորապես հասուն էին, Պողոսը զգուշացրեց նրանց աշխարհի մտածելակերպը որդեգրելու ծուղակի մասին (Կող. 2։6-10)։ Եպաֆրասը, ով ակներևաբար լավ գիտեր այս ժողովում ծառայող հավատակիցներին, շարունակ աղոթում էր, որ նրանք «մնան հոգևորապես հասուն» (Կող. 4։12)։ Թե՛ Պողոսը, թե՛ Եպաֆրասը լավ հասկանում էին, որ առանց Աստծու օգնության և առանց ջանքեր ներդնելու հնարավոր չէ հոգևորապես հասուն մնալ։ Նրանք ուզում էին, որ կողոսացի քրիստոնյաները, չնայած իրենց դժվարություններին, հոգևորապես հասուն մնային։ w24.04, էջ 6-7, պրբ. 16-17

Երբ Եհովայի հանդեպ առողջ վախ ենք զարգացնում, սկսում ենք ավելի շատ սիրել նրան և չենք ուզում անել մի բան, ինչը նրան տհաճություն կպատճառի։ Իսկ Եհովայի հավանությունն ունենալու համար մենք պետք է սովորենք տարբերել ճիշտը սխալից և ճշմարտությունը ստից (Առակ. 2։3-6; Եբր. 5։14)։ Եթե սկսենք մարդկանցից ավելի շատ վախենալ, քան Աստծուց, գուցե հեռանանք ճշմարտությունից։ Քննենք 12 տոհմապետների օրինակը, ովքեր գնացել էին հետախուզելու այն երկիրը, որը Եհովան խոստացել էր տալ իսրայելացիներին։ Լրտեսներից տասի պարագայում քանանացիների հանդեպ վախը ավելի ուժեղ էր, քան Եհովայի հանդեպ սերը։ Նրանք ասացին. «Մենք չենք կարող դուրս գալ այդ ժողովրդի դեմ. նրանք մեզնից ուժեղ են» (Թվեր 13։27-31)։ Մարդկային տեսանկյունից՝ քանանացիները ուժեղ էին, և դա ճշմարտություն էր։ Բայց ասել, որ իսրայելացիները չեն կարող հաղթել իրենց թշնամիներին, նշանակում էր տեսադաշտից կորցնել Եհովային։ w24.07, էջ 9, պրբ. 5-6

Կարո՞ղ ենք համոզված լինել, որ Եհովայի բոլոր դատավճիռները արդար են։ Այո՛։ Ինչպես Աբրահամը համոզվեց, Եհովան՝ «ողջ երկրի Դատավորը», կատարյալ է, իմաստուն և գթառատ։ Նա կրթել է իր Որդուն և բոլորին դատելու պատասխանատվությունը նրան է հանձնել (Հովհ. 5։22)։ Թե՛ Հայրը, թե՛ Որդին կարող են կարդալ յուրաքանչյուր մարդու սիրտը (Մատթ. 9։4)։ Ուստի ամեն մեկին դատելիս նրանք արդարությամբ կվարվեն։ Եկեք վճռենք միշտ վստահել Եհովային։ Հիշենք, որ Դատավորը նա է, ոչ թե մենք (Ես. 55։8, 9)։ Ուստի եկեք վստահությամբ բոլորի դատը հանձնենք նրան և նրա Որդուն՝ մեր Թագավորին, ով կատարելապես արտացոլում է իր Հոր արդարությունն ու գթասրտությունը (Ես. 11։3, 4)։ w24.05, էջ 7, պրբ. 18-19