Եհովան չի հանդուրժում լուրջ մեղքը։ Ոմանք գուցե մտածեն. «Քանի որ Եհովան գթասիրտ է, պետք է թույլ տա չզղջացող անձանց ընկերակցել ժողովի հետ»։ Բայց Եհովայի գթասրտությունը այդպես չի դրսևորվում։ Նա ամենաթող չէ և երբեք չի ցածրացնում իր չափանիշները (Հուդա 4)։ Գթասրտության դրսևորում չէր լինի այն, որ Եհովան թույլ տար չզղջացողներին մնալ ժողովում, քանի որ դա վտանգի տակ կդներ ամբողջ ժողովը (Առակ. 13։20; 1 Կորնթ. 15։33)։ Կորնթոսի ժողովի մասին արձանագրությունից սովորում ենք նաև, որ Եհովան չի ցանկանում՝ որևէ մեկը կործանվի։ Հնարավորության դեպքում նա ուզում է փրկել բոլորին։ Նա գթասրտություն է դրսևորում այն մարդկանց հանդեպ, ովքեր փոխում են իրենց մտածելակերպն ու գործերը և ցանկանում են վերականգնել իր հետ լավ հարաբերությունները (Եզեկ. 33։11; 2 Պետ. 3։9)։ Դրա համար էլ, երբ մեղք գործած անհատը զղջաց և վերջ դրեց իր սխալ ընթացքին, Եհովան Պողոս առաքյալի միջոցով բացատրեց կորնթացի քրիստոնյաներին, որ պետք է ներեն այդ մարդուն և հետ ընդունեն նրան։ w24.08, էջ 17, պրբ. 7; էջ 18-19, պրբ. 14-15

Ոչխարների ու այծերի մասին առակից տեսնում ենք, որ Հիսուսը կդատի մարդկանց այն բանի հիման վրա, թե արդյոք թիկունք են կանգնել իր օծյալ եղբայրներին (Մատթ. 25։31-46)։ Նա կդատի մարդկանց «մեծ նեղության» ընթացքում՝ անմիջապես Արմագեդոնից առաջ (Մատթ. 24։21)։ Ինչպես հովիվն է զատում ոչխարներին այծերից, այնպես էլ Հիսուսը իր օծյալ հետևորդներին հավատարմորեն աջակցողներին կառանձնացնի նրանցից, ովքեր այդպես չեն վարվել։ Մարգարեացվել է, որ Եհովայի նշանակած Դատավորը՝ Հիսուսը, արդարությամբ է դատելու (Ես. 11։3, 4)։ Նա ուշադրություն է դարձնում մարդկանց վարվելակերպին, մտածելակերպին և խոսքերին, այդ թվում՝ այն բանին, թե ինչպես են նրանք վերաբերվում իր օծյալ եղբայրներին (Մատթ. 12։36, 37)։ Քրիստոսն իմանալու է, թե ովքեր են թիկունք կանգնել իր օծյալ եղբայրներին և նրանց կատարած գործին։ Իսկ նրա եղբայրներին թիկունք կանգնելու ամենակարևոր կերպերից մեկը քարոզչական գործում նրանց աջակցելն է։ w24.09, էջ 20-21, պրբ. 3-4

Մեր իմացածի ճշգրտությունը ստուգելու համար կարող ենք փորձել պարզել, թե մեր ունեցած կասկածների վերաբերյալ ինչ է ասում Աստվածաշունչը։ Պատկերացնենք մի երիտասարդի, ով վստահ չէ, որ Աստված արժևորում է իրեն։ Նա չպետք է պարզապես ապրի այդ կասկածով։ Ճիշտ կլինի, որ նա «ստուգի ամեն ինչ»՝ ջանալով հասկանալ, թե ինչ է Եհովան մտածում այդ մասին։ Աստվածաշունչը կարդալով՝ մենք ասես լսում ենք, թե ինչպես է Եհովան խոսում մեզ հետ։ Բայց որևէ կոնկրետ հարցի վերաբերյալ նրա տեսակետը իմանալու համար պետք է հավելյալ ջանքեր գործադրենք։ Ընթերցելիս հարկավոր է կենտրոնանալ այն համարների վրա, որոնք կօգնեն գտնել մեզ հուզող հարցի պատասխանը։ Մենք կարող ենք տվյալ թեմայի վերաբերյալ փնտրտուքներ անել՝ օգտվելով Եհովայի կազմակերպության տրամադրած ուսումնասիրության գործիքներից (Առակ. 2։3-6)։ Կարևոր է նաև աղոթել, որ Աստված ուղղորդի մեզ և օգնի գտնել մեր հարցի հետ կապված իր տեսակետը։ Այնուհետև կարող ենք փնտրել աստվածաշնչյան սկզբունքներ և այնպիսի տեղեկություններ, որոնք կիրառելի են մեր իրավիճակում։ w24.10, էջ 25, պրբ. 4-5