ናብ ብስለት ንምብጻሕ ጥራይ ዘይኰነስ፡ ብስለትና ዓቂብና ንምምልላስ እውን ጻዕሪ ኽንገብር ኣሎና። ከምኡ ንምግባር ከኣ፡ ብርእስና እምብዛ ኽንተኣማመን የብልናን። (1 ቈረ. 10:12) ቀጻሊ ዕቤት ንገብር ከም ዘሎና ንምርግጋጽ፡ ‘ብቐጻሊ ርእስና ኽንፍትን’ ኣሎና። ሃዋርያ ጳውሎስ ኣብታ ናብ ሰብ ቈሎሴ ዝጸሓፋ መልእኽቲ፡ ብስለቶም ዓቂቦም ኪመላለሱ ኸም ዜድልዮም ኣጕሊሑ ኣሎ። ንሳቶም ብሱላት ክርስትያናት እኳ እንተ ነበሩ፡ ዓለማዊ ኣተሓሳስባ መፈንጠራ ኸይኰኖም ኣጠንቂቕዎም ኣሎ። (ቈሎ. 2:6-10) እቲ ነቶም ኣብታ ጉባኤ ዝነበሩ ኣሕዋት ኣጸቢቑ ዚፈልጦም ነይሩ ኪኸውን ዚኽእል ኤጳፍራስ ከኣ፡ “ኣብ መወዳእታ ምሉኣት” ወይ ብሱላት ኰይኖም ምእንቲ ኪቘሙ፡ ኵሉ ሳዕ ይጽልየሎም ነበረ። (ቈሎ. 4:12) እሞ ደኣ እቲ ኺመሓላለፍ ተደልዩ ዘሎ ነጥቢ እንታይ እዩ፧ ጳውሎስን ኤጳፍራስን መንፈሳዊ ብስለት ዓቂብካ ንምምልላስ ብሕታዊ ጻዕርን ደገፍ ኣምላኽን ከም ዜድሊ ተረዲእዎም ነይሩ እዩ። ንሰብ ቈሎሴ ኸኣ ዜጋጥሞም ጸገማት ብዘየገድስ፡ ብሱላት ክርስትያናት ኰይኖም ኪመላለሱ እዮም ዚደልይዎም ነይሮም። w24.04 6-7 ¶16-17

ግቡእ ፍርሃት የሆዋ እንተ ኣማዕቢልና፡ ንዕኡ ፍቕሪ ስለ እነማዕብል፡ ከነጕህዮ ኣይንደልን ኢና። ስምረት የሆዋ ንምርካብ ከኣ፡ ኣብ መንጎ ቕኑዕን ጌጋን፡ ኣብ መንጎ ሓቅን ሓሶትን ዘሎ ፍልልይ ናይ ምፍላጥ ድሌት ነሕድር ኢና። (ምሳ. 2:3-6፣ እብ. 5:14) ንሰባት ካብ ኣምላኽ ንላዕሊ እንተ ፈሪህናዮም፡ ካብ ሓቂ ኽንስሕት ንኽእል ኢና። ንኣብነት፡ እቶም ናብ ምድሪ ተስፋ ሰለይቲ ዀይኖም እተላእኩ 12 ሹማምንቲ እንታይ ከም ዝገበሩ እስከ ንርአ። ዓሰርተ ኻብቶም ሰለይቲ፡ ንከነኣናውያን ካብ የሆዋ ንላዕሊ ፈርህዎም። ንእስራኤላውያን ከኣ፡ “እቶም ህዝቢ ኻባና ይሕይሉ እዮም እሞ፡ ናባታቶም ክንድይብ ኣይንኽእልን ኢና” በልዎም። (ዘሁ. 13:27-31) ብሰብኣዊ ዓይኒ ኺርአ ኸሎ፡ ከነኣናውያን ሓያላት እዮም ነይሮም፣ እዚ ዚከሓድ ኣይኰነን። እስራኤላውያን ንጸላእቶም ኪስዕርዎም ከም ዘይክእሉ ጌርካ ምድምዳም ግና፡ ንየሆዋ ዝረስዐ ኣረኣእያ እዩ። w24.07 9 ¶5-6

እሞ ደኣ የሆዋ ኣብ ኵሉ ፍርድታቱ ወትሩ ቕኑዕ ከም ዚገብር ክንኣምን ንኽእል ዲና፧ እወ። ከምቲ ንኣብርሃም ኣጸቢቑ እተረድኦ፡ የሆዋ ፍጹምን ጥበበኛን መሓርን ዝዀነ “ፈራድ ኵላ ምድሪ” እዩ። ንወዱ ኣሰልጢንዎ፡ ኵሉ ፍርዲ እውን ሂብዎ ኣሎ። (ዮሃ. 5:22) ኣቦን ወድን ከኣ ኣብ ልቢ ነፍሲ ወከፍ ሰብ ዘሎ ኼንብቡ ይኽእሉ እዮም። (ማቴ. 9:4) ኣብ ኵሉ መዳያት፡ “ቅኑዕ” ዘበለ ኺገብሩ እዮም! እምበኣር፡ ኣብ ኵሉ እቲ ዚግበር ውሳነታት ንየሆዋ ንእመኖ። ንሕና ኽንፈርድ ብቕዓት ከም ዘይብልና ንኣምን ኢና፣ ንሱ ግና ብቕዓት ኣለዎ። (ኢሳ. 55:8, 9) ስለዚ፡ ኵሉ ፍርዲ ናብኡን ናብ ወዱን ንሕደጎ። ንጉስና የሱስ ንፍትሕን ንምሕረትን ኣቦኡ ፍጹም ብዝዀነ መገዲ ኸም ዜንጸባርቕ ንፈልጥ ኢና።—ኢሳ. 11:3, 4። w24.05 7 ¶18-19