Προς Άρχοντες και Άλλους. Τιμή, ή σεβασμός, πρέπει να εκδηλώνεται επίσης προς τους ανθρώπους που κατέχουν υψηλές κυβερνητικές θέσεις. Ο Χριστιανός δείχνει τέτοιον σεβασμό, όχι για να κερδίσει ευνοϊκή μεταχείριση, αλλά επειδή αυτό είναι το θέλημα του Θεού. Σε προσωπικό επίπεδο, αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να είναι διεφθαρμένοι. (Παράβαλε Λου 18:2-6· Πρ 24:24-27.) Ωστόσο, τους αποδίδεται σεβασμός από εκτίμηση για τη θέση ευθύνης που αντιπροσωπεύει το αξίωμά τους. (Ρω 13:1, 2, 7· 1Πε 2:13, 14) Παρόμοια, οι δούλοι έπρεπε να θεωρούν τους ιδιοκτήτες τους άξιους για πλήρη τιμή, κάνοντας την εργασία που τους είχε ανατεθεί και μη δίνοντας αφορμή να ονειδίζεται το όνομα του Θεού.—1Τι 6:1.

Εφόσον οι κυβερνητικές εξουσίες προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες χάριν της προστασίας, της ασφάλειας και της ευημερίας των υπηκόων τους, δικαιούνται φόρους και τέλη ως αμοιβή για τις υπηρεσίες τους. Οι κυβερνητικές εξουσίες μπορούν να αποκληθούν «δημόσιοι υπηρέτες του Θεού» με την έννοια ότι παρέχουν ωφέλιμες υπηρεσίες. (Ρω 13:6, 7) Σε ορισμένες περιπτώσεις αυτές οι υπηρεσίες έχουν υποστηρίξει άμεσα τους υπηρέτες του Θεού, όπως όταν ο Βασιλιάς Κύρος έδωσε τη δυνατότητα στους Ιουδαίους να επιστρέψουν στον Ιούδα και στην Ιερουσαλήμ και να ανοικοδομήσουν το ναό. (2Χρ 36:22, 23· Εσδ 1:1-4) Συνήθως, τα οφέλη για αυτούς δεν είναι παρά τα κοινά οφέλη που προκύπτουν από την ομαλή λειτουργία των εξουσιών. Σε αυτά περιλαμβάνεται και η διατήρηση ενός νομικού συστήματος στο οποίο οι άνθρωποι μπορούν να προσφεύγουν για δικαιοσύνη, για προστασία από τους κακοποιούς και από έκνομους όχλους και ούτω καθεξής.—Φλπ 1:7· Πρ 21:30-32· 23:12-32.