2. Η «γυναίκα» στην εκκλησία των Θυατείρων που αυτοαποκαλούνταν προφήτισσα. Χωρίς αμφιβολία, το όνομα Ιεζάβελ δόθηκε σε αυτή τη «γυναίκα» επειδή η πονηρή διαγωγή της έμοιαζε με τη διαγωγή της συζύγου του Αχαάβ. Αυτή η «γυναίκα», όχι μόνο δίδασκε την ψεύτικη θρησκεία και παροδηγούσε πολλούς ώστε να πορνεύσουν και να ασκήσουν ειδωλολατρία, αλλά επίσης ήταν πωρωμένη και αρνούνταν να μετανοήσει. Γι’ αυτόν το λόγο, «ο Γιος του Θεού» διακήρυξε ότι θα την έριχνε σε κρεβάτι αρρώστιας και θα σκότωνε τα παιδιά της, για να δείξει ότι ο καθένας αμείβεται σύμφωνα με τα έργα του.—Απ 2:18-23.

Το Άγγελμα του Χριστού Προς την Εκκλησία των Θυατείρων. Αυτή η εκκλησία, η τέταρτη από τις εφτά που έλαβε άγγελμα προσωπικά, επαινέθηκε για την αγάπη, την πίστη και την υπομονή που είχε δείξει. Και η διακονία της επίσης έχαιρε επιδοκιμασίας—“τα έργα της τα τελευταία ήταν περισσότερα από τα προηγούμενα”. Ωστόσο, αν και η εκκλησία είχε αυτές τις αξιέπαινες ιδιότητες, μέσα στους κόλπους της είχε γίνει ανεκτή η δημιουργία και η συνέχιση μιας πολύ κακής κατάστασης. Σε σχέση με αυτό, η καταδικαστική διακήρυξη του Κυρίου έλεγε: «Ανέχεσαι τη γυναίκα Ιεζάβελ, η οποία αυτοαποκαλείται προφήτισσα, και διδάσκει και παροδηγεί τους δούλους μου να πορνεύσουν και να φάνε πράγματα που έχουν θυσιαστεί στα είδωλα». Αυτή η «γυναίκα» πιθανότατα ονομάστηκε Ιεζάβελ, αφενός λόγω του ότι η πονηρή διαγωγή της έμοιαζε με αυτήν της συζύγου του Αχαάβ και αφετέρου λόγω της πεισματικής άρνησής της να μετανοήσει. Φαίνεται, ωστόσο, ότι μόνο μια μειονότητα μέσα στην εκκλησία των Θυατείρων επιδοκίμαζε αυτή την ιεζαβελική επιρροή, δεδομένου ότι στη συνέχεια το άγγελμα απευθυνόταν “στους υπόλοιπους από εκείνους που ήταν στα Θυάτειρα, σε όλους όσους δεν είχαν αυτή τη διδασκαλία, σε αυτούς που δεν είχαν γνωρίσει τα «βαθιά πράγματα του Σατανά»”.—Απ 2:18-29.