سرچشمهٔ شهامت راسخ
«صدای خش خش باعث شد که ناگهان از حرکت بازایستیم. سپس از بوتهای در سمت چپ ما، دو پرنده با بالهایی گشوده با سرعت به طرف ما آمدند. جلوی ما، در گودال کوچکی در زمین، دو تخم پرنده قرار داشت. این دو پرنده مانع ما شدند که به طور تصادفی روی لانهٔ آنها پا بگذاریم. هر دفعه که سعی کردیم نزدیکتر شویم و عکسی از آن تخمهای قشنک که قهوهای خالخالی بودند بگیریم، این پرندهها نمایش تهدیدآمیز خود را تکرار کردند. با خودمان فکر کردیم، ‹چه شهامتی دارند.› »
این تجربهٔ چهار شخص بالغ بود که هنگام نزدیک شدن به لانهٔ این پرنده که نامش گیلانشاه خالخالی است، به دست آوردند. پرندهٔ کوچکتری به نام مرغ باران که به آهنگر معروف است، وجود دارد. در کتابی به نام راهنمایی در مورد پرندگان آفریقای جنوبی برای همه، دو پرندهشناس به نامهای سینکلر و مِندِلسون چنین توضیح میدهند: «جفتهایی که به نوبت روی تخمها مینشینند، لانه و جوجههای خود را با قدرت هرچه تمامتر محافظت میکنند و با نزدیک شدن هر مزاحمی، به شدت حالت تهاجمی میگیرند. آنها از قد و اندازهٔ متجاوز هراسی ندارند و با فریاد گوش خراشی به بالا پرواز کرده و سپس بیباکانه، در تلاشی برای دور کردن متجاوزان، با شیرجه به طرف آنها هجوم میبرند، حتی اگر متجاوزان انسانها باشند.»
بعضیها حتی مشاهده کردهاند که فیلهای بزرگ و تک، بدون غرض به سمت لانهٔ این مرغ باران پیش رفتهاند، و تصادفاً موجب شروع نمایش این پرنده شدهاند. فیلها معمولاً لطف میکنند و یک راه فرعی را در پیش میگیرند.
پرندگان، چنین شهامت واضح و آشکاری را از کجا به دست میآورند؟ این شهامت از کسی که آنها را آفریده است، سرچشمه میگیرد. یَهُوَه خدا این مخلوقات کوچک را با مکانیسمهای غریزی برنامهریزی کرده است تا مانع حیوانات بزرگتری شوند که میخواهند به آشیانه یا جوجههای کوچکشان آسیب برسانند.
درسی برای مسیحیان
حتی اگر مسیحیان میخواهند چیزی بیش از شهامتی که فقط غریزی است داشته باشند، میتوانند از این درسی بگیرند. از آنها درخواست شده است که از آقای خود، عیسی مسیح، که بدون واهمه از احکام خدا اطاعت کرد، تقلید کنند. (عبرانیان ۱۲:۱-۳) کتاب مقدس، انسانهای ترسو را که از زیر خدمت خدا شانه خالی میکنند، محکوم میکند. (عبرانیان ۱۰:۳۹؛ مکاشفه ۲۱:۸) همزمان، یَهُوَه سرشت ناکامل ما را درک میکند و میداند که ممکن است گاهی گناه کنیم یا فاقد شهامتی باشیم که لازمهٔ انجام کامل ارادهٔ او است. (مزمور ۱۰۳:۱۲-۱۴) چنانچه ترس موجب شود که شخص از انجام آنچه که صحیح است خودداری کند، چه کار میتوان کرد؟
یک مسیحی باید با دعا رو به خدا بیاورد تا نیرویی دریافت کند که بتواند با آزمایشات مواجه شود و پیوسته ارادهٔ الهی را به جا بیاورد. کتاب مقدس در مورد کمک یَهُوَه این قول اطمینانبخش را میدهد: «ضعیفانرا قوّت میبخشد و ناتوانانرا قدرت زیاده عطا مینماید. حتّی جوانان هم درمانده و خسته میگردند و شجاعان بکلّی میافتند. امّا آنانیکه منتظر خداوند میباشند قوّت تازه خواهند یافت و مثل عقاب پرواز خواهند کرد. خواهند دوید و خسته نخواهند شد، خواهند خرامید و درمانده نخواهند گردید.» (اشعیا ۴۰:۲۹-۳۱) بسیاری از انسانهای ناکامل، به حقیقت این کلام پی بردهاند و ‹در عین ضعف و ناتوانی قدرت یافتهاند.› (عبرانیان ۱۱:۳۴، ا ش) رسول مسیحی، پولس، سرمشق خوبی بود و چنین نوشت: «خداوند با من ایستاده بمن قوّت داد تا موعظه بوسیلهٔ من بکمال رسد و تمامئ امّتها بشنوند.» — ۲تیموتاؤس ۴:۱۷.
حتی اشخاصی که جدیداً علاقهمند شدهاند و میخواهند پیرو عیسی مسیح شوند، میتوانند چنین کمک نیروبخشی را به دست آورند. مردی به نام هنری، اهل آفریقای جنوبی را در نظر بگیر که خزانهدار کلیسای خود بود و دیوار به دیوار کشیشش زندگی میکرد. هنری در جستجوی حقیقت بود. با وجود وابستگیاش به کلیسا، یک روز مطالعهٔ کتاب مقدس با شاهدان یَهُوَه را که به طور رایگان به وی ارائه شده بود، پذیرفت. سرانجام، اشتیاق خود را برای شاهد شدن ابراز کرد و پرسید چه قدمهایی باید بردارد تا به این هدف برسد. برای او توضیح داده شد که ابتدا باید از کلیسا استعفا بدهد. (مکاشفه ۱۸:۴) از آنجایی که کشیش، همسایه و دوست او بود، هنری حس کرد که نمیتواند فقط یک استعفانامه بنویسد بلکه لازم است موضوع را رو در رو توضیح بدهد. او این کار را با شهامت انجام داد.
کشیش از این موضوع تکان خورد و بعد رئیس شورای کلیسایی و اعضای دیگر کلیسا را برای ملاقات هنری همراه خود برد. آنها میخواستند بدانند که چرا او کلیسا را ترک کرده تا به عضویت مذهبی درآید که به قول خودشان، فاقد روحالقدس خداست. هنری اینطور تعریف کرد: «اول میترسیدم به آنها جواب بدهم، چون همیشه نفوذ زیادی بر من داشتند. اما برای کمک، به یَهُوَه دعا کردم، و او مرا قادر ساخت که اینطور دفاع کنم: ‹از همهٔ مذاهب بینالمللی، کدام مذهب تنها مذهبی است که اسم خدا، یَهُوَه را استفاده میکند؟ آیا شاهدان یَهُوَه نیستند؟ آیا فکر میکنید که خدا به آنها اجازه میدهد اسم او را با خود حمل کنند و روحالقدس خود را به آنها ندهد؟› » صاحب منصبان کلیسا نتوانستند چنین استدلالی را رد کنند. هنری در حالی که بابت دانش و نیرویی که خدا فراهم میکند، سپاسگزار است، اکنون با شهامت، همراه با شاهدان یَهُوَه در خدمت خانه به خانه شرکت میکند.
بله، مسیحی واقعی بودن شهامت میخواهد. همچنانکه پایان این دنیا نزدیک میشود، امتحانهای ایمان نیز بیشتر خواهند شد. شیطان میخواهد خادمان خدا را از امید باشکوهی که برای زندگی ابدی دارند محروم کند، و برای این کار سعی میکند تمامیتی را که آنها در مقابل یَهُوَه حفظ میکنند، از بین ببرد. (با مکاشفه ۲:۱۰ مقایسه شود.) ولی ما هرگز نباید تسلیم شویم. حتی اگر به سبب ترس، از سیر نزولی و موقتی رنج ببریم، یَهُوَه میتواند به ما کمک کند که از این حالت بازگردیم. پیوسته برای دریافت نیرو به او چشم بدوزیم تا بتوانیم همیشه ارادهٔ او را انجام بدهیم. به یاد بیاورید، او که پرندگان بیباک را آفرید، سرچشمهٔ شهامت راسخ است. در حقیقت، مسیحیان واقعی باید ‹با دلیرئ تمام بگویند خداوند مددکنندهٔ من است و ترسان نخواهم بود، انسان بمن چه میکند.› — عبرانیان ۱۳:۶.