مأخذ جزوهٔ کار و آموزش
© 2024 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
۶-۱۲ ژانویه
گنجهایی در کلام خدا | مزامیر ۱۲۷-۱۳۴
شما پدر و مادرها، همچنان از فرزندانتان مراقبت کنید
قدر جایگاهتان را در خانوادهٔ یَهُوَه بدانید
۹ یَهُوَه انسانها را طوری آفریده که صاحب فرزند شوند و محبت و خدمت به یَهُوَه را به آنها یاد دهند. آیا شما والدین از این هدیهٔ یَهُوَه قدردان نیستید؟ با این که یَهُوَه فرشتگان را با تواناییهای فوقالعادهای آفریده، اما این هدیه را به آنها نداده است. یَهُوَه به والدین مسئولیت داده که فرزندانشان را با ‹تأدیب و نصایح او بزرگ کنند.› (افس ۶:۴؛ تث ۶:۵-۷؛ مز ۱۲۷:۳) سازمان یَهُوَه هم نشریات، ویدیوها، موسیقیها و مقالات اینترنتی زیادی بر اساس کتاب مقدّس در اختیار والدین قرار داده است. این موضوع نشان میدهد که یَهُوَه و عیسی برای بچهها ارزش زیادی قائلند. (لو ۱۸:۱۵-۱۷) وقتی والدین با اعتماد به یَهُوَه و با تمام تلاش، فرزندانشان را بزرگ میکنند، هم یَهُوَه را خوشحال میکنند و هم به فرزندانشان این فرصت را میدهند که در آینده عضوی از خانوادهٔ یَهُوَه شوند!
والدین، محبت به یَهُوَه را به فرزندانتان بیاموزید
۲۰ نیاز هر فرزند را تشخیص دهید. در مزمور ۱۲۷ فرزندان به تیر تشبیه شدهاند. (مزمور ۱۲۷:۴ خوانده شود.) همان طور که جنس و اندازهٔ هیچ دو تیری دقیقاً یکسان نیست، هر فرزند نیز با فرزندان دیگر تفاوت دارد. بنابراین، والدین باید به هر فرزند متناسب با نیازش تعلیم دهند. زوجی در اسرائیل که دو فرزندشان را در خدمت به یَهُوَه بهخوبی تربیت کردهاند، میگویند: «ما با هر یک از فرزندان جداگانه کتاب مقدّس را مطالعه کردیم.» البته سرپرست هر خانواده باید تشخیص دهد که آیا چنین روشی لازم است یا خیر.
گوهرهای روحانی
it-۱ ص ۵۴۳
گیاهان در کتاب مقدّس
اغلب برای کاشتن درخت جدید زیتون از جوانههای آن استفاده میشود. بعضی وقتها در درختهای کهنسال، جوانههای جدید از ریشهٔ آنها بیرون میآیند و به رشدشان ادامه میدهند. مزمورنویس از جوانههای این درخت به عنوان تشبیه استفاده کرد. برای مثال، به شخصی که احترامی عمیق برای یَهُوَه قائل است، میگوید: «فرزندانت مثل جوانههای درخت زیتون دور سفرهات مینشینند.» (مز ۱۲۸:۱-۳) در این آیه، فرزندان به جوانههایی تشبیه شدهاند که باعث شادی و سعادت خانواده میشوند.
۱۳-۱۹ ژانویه
گنجهایی در کلام خدا | مزامیر ۱۳۵-۱۳۷
«خداوند ما از همهٔ خدایان دیگر بزرگتر است!»
it-۲ ص ۶۶۱ ¶۴-۵
قدرت، کارهای شگفتانگیز
خدا بر نیروهای طبیعی کنترل کامل دارد. ما میدانیم که یَهُوَه، خدای حقیقی بر نیروهای طبیعی تسلّط دارد. او میتواند هماهنگ با معنی نامش از آنها استفاده کند تا ‹هر کاری را که بخواهد، انجام دهد.› (مز ۱۳۵:۵، ۶) خورشید، ماه، سیّارهها و ستارهها به حرکت معمول خودشان ادامه میدهند. اتمسفر زمین بر اساس قوانین فیزیکی باد، باران و پدیدههای دیگر را به وجود میآورد. ملخها و پرندهها هم از جایی به جای دیگر مهاجرت میکنند. اینها قدرت خدا را نشان میدهند، اما نمیتوانند نام خدا را از اتهاماتی که مخالفان و ادیان دروغین به آن وارد کردهاند پاک کنند.
با این حال، یَهُوَه میتواند با استفاده از نیروهای طبیعی نشان دهد که خدای عالم است و مقصودش را به انجام میرساند. او بیشتر وقتها در زمانی که خودش مشخص کرده از آنها استفاده میکند. برای مثال، یَهُوَه در گذشته از خشکسالی، طوفان و شرایط آبوهوایی دیگر استفاده کرد تا پیشگوییهایش را به تحقق برساند. (با اول پادشاهان ۱۷:۱؛ ۱۸:۱، ۲، ۴۱-۴۵ مقایسه شود.) در بیشتر مواقع این اتفاقات به خاطر گستردگی یا شدّتشان شگفتانگیز یا خارقالعاده بودند. (خرو ۹:۲۴) همچنین آنها به شکلی غیرعادی یا در زمانی غیرمعمول اتفاق افتادند.—خرو ۳۴:۱۰؛ ۱سم ۱۲:۱۶-۱۸.
نسبت به محبت پایدار یَهُوَه چه حسی دارید؟
۱۶ دانستن این که یَهُوَه قلعهٔ ماست، به ما دلگرمی میدهد. با این حال، شاید بعضی روزها از لحاظ روحی تحت فشار باشیم. یَهُوَه در این شرایط چگونه به ما کمک میکند؟ (مزمور ۱۳۶:۲۳ خوانده شود.) همان طور که در بند پیش اشاره کردیم، او با بازوان جاودانیاش ما را بلند میکند و کمکمان میکند که دوباره روی پایمان بایستیم. (مز ۲۸:۹؛ ۹۴:۱۸) ما چه فایدهای میبریم؟ دانستن این که همیشه میتوانیم روی یَهُوَه حساب کنیم، از دو جهت کمکمان میکند. اول، در هر جایی که زندگی کنیم میدانیم یَهُوَه از ما محافظت میکند. دوم، اطمینان داریم که پدر پرمهرمان همیشه به فکر ماست.
گوهرهای روحانی
it-۱ ص ۱۲۴۸
یاه
خادمان خدا معمولاً در سرود، دعا و التماس، موقع پیروزی و نجات یا تأییدی بر قدرت خدا از واژهٔ یک سیلابی «یاه» استفاده میکردند. نمونههای زیادی از آن در کتاب مقدّس بکار رفته است. عبارت «یاه را ستایش کنید!» (هَلِلویاه) برای اولین بار به صورت دعا در مزمور ۱۰۴:۳۵ آمده است. در مزامیر دیگر بعضی وقتها فقط در ابتدای مزمور (مز ۱۱۱، ۱۱۲)، گاهی در میان مزمور (۱۳۵:۳) و بعضی وقتها فقط در آخر مزمور آمده است. (مز ۱۰۴، ۱۰۵، ۱۱۵-۱۱۷) البته این عبارت اغلب هم در اول و هم در آخر مزمور بکار رفته است. (مز ۱۰۶، ۱۱۳، ۱۳۵، ۱۴۶-۱۵۰) در کتاب مکاشفه، مخلوقات روحی بارها یَهُوَه را با این عبارت ستودهاند.—مک ۱۹:۱-۶.
در موارد دیگر واژهٔ «یاه» در سرودهای تمجید و درخواستهایی از یَهُوَه به کار رفته است. برای مثال، وقتی یَهُوَه قومش را از مصر نجات داد، موسی آن را در سرودی خواند. (خرو ۱۵:۲) اِشَعْیا برای تأکید از هر دو نام «یاه» و «یَهُوَه» استفاده کرده. (اش ۱۲:۲؛ ۲۶:۴) وقتی حِزِقیای پادشاه رو به مرگ بود و از بیماریاش شفا پیدا کرد، احساساتش را با تکرار «یاه» نشان داد. (اش ۳۸:۹، ۱۱) در مزامیر همچنین تفاوت بین مردگان که نمیتوانند یاه را ستایش کنند و کسانی که میخواهند در زندگیشان او را ستایش کنند، نشان داده شده است. (مز ۱۱۵:۱۷، ۱۸؛ ۱۱۸:۱۷-۱۹) همین طور وقتی یَهُوَه خادمانش را نجات داد، از آنها حفاظت کرد و آنها را اصلاح کرد آنها با استفاده از این واژه قدردانیشان را در مزامیر نشان دادند.—مز ۹۴:۱۲؛ ۱۱۸:۵، ۱۴.
۲۰-۲۶ ژانویه
گنجهایی در کلام خدا | مزامیر ۱۳۸-۱۳۹
اجازه ندهید ترس مانعتان شود
یَهُوَه را در جماعت ستایش کنید
۱۰ آیا حتی فکر کردن به این موضوع که میخواهید دستتان را بالا ببرید، در شما دلهره ایجاد میکند؟ مطمئن باشید که بسیاری چنین احساسی دارند. در واقع، اغلبِ ما هنگام جواب دادن دلهره داریم. اما برای این که بتوانید بر این ترس غلبه کنید، اول باید دلیل ترس خود را تشخیص دهید. آیا میترسید که جوابتان را فراموش کنید یا جواب اشتباه بدهید؟ یا نگرانید که نتوانید به خوبیِ دیگران جواب بدهید؟ داشتن چنین ترسهایی نشانهٔ خوبی است. زیرا نشان میدهد که شما فروتن هستید و دیگران را بهتر از خود میدانید. (مز ۱۳۸:۶؛ فیلیپ ۲:۳) با این حال، یَهُوَه میخواهد شما در جلسات جواب بدهید و برادران و خواهرانتان را تشویق کنید. (۱تسا ۵:۱۱) یَهُوَه شما را دوست دارد و به شما شجاعت این کار را میبخشد.
یکدیگر را در جلسات تشویق کنیم
۷ شما میتوانید پیشنهاداتی را که در مقالات برجدیدهبانی آمده است مرور کنید. برای مثال خودتان را خوب آماده کنید. (امث ۲۱:۵) هر چه بیشتر با مطالب آشنا باشید راحتتر میتوانید جواب بدهید، اما سعی کنید جوابهای کوتاه بدهید. (امث ۱۵:۲۳؛ ۱۷:۲۷) جوابهای کوتاه اضطراب کمتری برایتان ایجاد میکند. کلاً درک یک جواب کوتاه خیلی راحتتر از یک جواب طولانی و پیچیده است. اگر با کلمات خودتان جوابی کوتاه بدهید نشان میدهید که مطلب را خوب آماده و درک کردهاید.
گوهرهای روحانی
it-۱ ص ۸۶۲ ¶۴
بخشش
بخشیدن دیگران یکی از معیارهای مسیحی است. مسیحیان باید هر چند بار هم که دیگران آنها را برنجانند، آمادهٔ بخشیدن آنها باشند. (لو ۱۷:۳، ۴؛ اف ۴:۳۲؛ کو ۳:۱۳) خدا تنها از خطای کسانی میگذرد که دیگران را ببخشند. (مت ۶:۱۴، ۱۵) شاید کسی خطا کند و از خطایش توبه نکند. کتاب مقدّس میگوید: «آن شخص شریر را از جمع خودتان بیرون کنید.» اما اگر او ثابت کند که واقعاً توبه کرده است، میتواند بار دیگر به آغوش جماعت برگردد و تمام برادران و خواهران میتوانند به او ‹نشان دهند که دوستش دارند. (۱قر ۵:۱۳؛ ۲قر ۲:۶-۱۱) اما کسانی که عمداً به گناه کردن ادامه میدهند و توبه نمیکنند، ‹دشمن خدا› میشوند. پس مسیحیان نیازی ندارند که آنها را ببخشند.—عب ۱۰:۲۶-۳۱؛ مز ۱۳۹:۲۱، ۲۲.
۲۷ ژانویه-۲ فوریه
گنجهایی در کلام خدا | مزامیر ۱۴۰-۱۴۳
هماهنگ با دعایتان، هر کاری از دستتان برمیآید انجام دهید
پندپذیر باشیم
۱۳ پند نشانهٔ محبت خدا به ما. یَهُوَه خدا بهترین زندگی را برای ما میخواهد. (امث ۴:۲۰-۲۲) این که از طریق کلامش، نشریات مسیحی یا همایمانی باتجربه پند میگیریم، همه نشانهٔ ابراز محبت خدا به ماست. در عبرانیان ۱۲:۹ و ۱۰ آمده «خدا برای منفعت ماست» که به ما پند میدهد.
۱۴ تمرکز بر محتوای پند، نه شیوهٔ ارائهٔ آن. گاه احساس میکنیم پند و تذکر به شیوهٔ درست به ما گفته نشده. مسلّم است که پنددهنده باید طوری پند دهد که پذیرش آن آسان باشد. (غلا ۶:۱) اما به عنوان پندگیرنده نباید به شیوهٔ ارائهٔ پند تمرکز کنیم، بلکه باید به محتوای پند توجه کنیم. بجاست از خود بپرسیم: ‹هر چند که شیوهٔ پند دادن برایم سنگین بود، اما آیا نکتهای در آن پند بود که از آن چیزی یاد بگیرم؟ آیا میتوانم به ناکاملی پنددهنده فکر نکنم و از پیامش فایده ببرم؟› بجاست همیشه به دنبال راهی باشیم که از هر پندی فایده ببریم.—امث ۱۵:۳۱.
حفظ پاکی دل در دنیایی ناپاک
مخالفتها، فشار اقتصادی و بیماریای جدّی مسبب دلسردی برخی از خادمان خدا بوده و گاه تأثیری منفی بر دل آنان داشته است. حتی داود پادشاه چنین تجربهای داشت. او گفت: «روح من در من مدهوش شده، [یا ضعیف شده] و دلم در اندرونم متحیّر [یا آشفته] گردیده است.» (مز ۱۴۳:۴) چه امری او را قادر ساخت بر چنین احساساتی غالب آید؟ داود به یاد آورد که یَهُوَه چگونه با خادمینش رفتار میکند و به یاد آورد که یَهُوَه چگونه او را از خطرات رهایی بخشیده بود. داود بر این امر که یَهُوَه برای نام عظیمش چه کرده است تأمّل نمود. او خود را در خدمت به خدا مشغول ساخت. (مز ۱۴۳:۵) مشابهاً زمانی که ما نیز تحت فشار و سختی قرار میگیریم تأمّل بر آفریدگار هستیبخشمان و آنچه برای ما انجام داده و خواهد داد به ما قوّت میبخشد.
‹ازدواج تنها با کسی که پیرو سَرور است›—آیا هنوز میتوان این پند را به کار بست؟
شاید گاه احساسی همچون داوود داشته باشید که در مزمور چنین گفت: «ای خداوند، به زودی مرا اجابت فرما زیرا روح من کاهیده شده است. روی خود را از من مپوشان.» (مز ۱۴۳:۵-۷، ۱۰) در چنین مواقعی، به پدر آسمانیتان فرصت بدهید که به شما نشان دهد که خواستش برای شما چیست. برای این منظور میتوانید وقت بگذارید و در کلام او مطالعه کرده، در مورد آنچه میخوانید، تأمّل کنید. اگر چنین کنید، فرامین او را درک خواهید کرد و خواهید دید که در گذشته چگونه برای قومش عمل کرده است. با به گوش گرفتن سخنان او، اطمینان بیشتری خواهید یافت که اطاعت از او حکیمانه است.
گوهرهای روحانی
it-۲ ص ۱۱۵۱
زهر
استفادهٔ مجازی. دروغ و تهمت شریران مثل زهر کشندهٔ مار میتواند به وجههٔ شخص صدمه زند. (مز ۵۸:۳، ۴) کتاب مقدّس در مورد کسانی که به دیگران تهمت میزنند، میگوید: «حرفهایشان مثل زهر افعی است.» زهر مار افعی در غدهای در دهانش تولید میشود. (مز ۱۴۰:۳؛ رو ۳:۱۳) زبان انسان «پر از زهر کشنده است.» مثلاً میتواند با آن تهمت زند، بدگویی کند، تعالیم نادرست دهد یا از آن حرفهای آسیبزننده بیرون آید.—یع ۳:۸.
۳-۹ فوریه
گنجهایی در کلام خدا | مزامیر ۱۴۴-۱۴۶
«شاد و سعادتمندند مردمی که خدایشان یَهُوَه است!»
سؤالات خوانندگان
۲. توجه به بخشهای دیگر کتاب مزمور. به کار بردن واژهٔ «آنگاه» در آیهٔ ۱۲ به این معنی است که برکات ذکرشده در آیات ۱۲ تا ۱۴ شامل حال درستکاران میشود، آنان که از خدا درخواست میکنند که از دست شریران ‹رهایی و خلاصی› یابند. (آیهٔ ۱۱) در آیهٔ ۱۵ نیز به این نکته اشاره میشود، در این آیه دو بار از واژهٔ «خوشا» استفاده شده است که به یک گروه از مردم مربوط میشود، «مردمانی که یَهُوَه خدای ایشان است.»
۳. این درک با دیگر بخشهای کتاب مقدّس در مورد برکات برای قوم وفادار خدا هماهنگی دارد. این مزمور نشانگر امید استوار و بجایی بود که داوود برای قوم اسرائیل داشت. این که پس از رهایی از دست دشمنانشان، خدا آنان را شکوفا میساخت و به آنان خوشبختی و سعادت میبخشید. (لاو ۲۶:۹، ۱۰؛ تث ۷:۱۳؛ مز ۱۲۸:۱-۶) برای نمونه در تَثنیه ۲۸:۴ آمده است: «ثمرهٔ رَحِم شما و ثمر زمینتان و ثمرهٔ چارپایانتان، یعنی گوسالههای رمه و برههای گلهٔ شما، مبارک خواهد بود.» همین نیز شد. در ایّام حکمرانی سلیمان، پسر داوود قوم از صلح و آرامش و رفاهی بیسابقه برخوردار شد. مهمتر از همه این که برخی جنبههای حکمرانی سلیمان به حکمرانی مسیح اشاره دارد.—۱پاد ۴:۲۰، ۲۱؛ مز ۷۲:۱-۲۰.
امیدت را قوی نگه دار!
۱۶ امیدمان به حیات ابدی یک هدیهٔ باارزش از طرف خداست. ما مشتاق یک آیندهٔ فوقالعاده هستیم که حتماً اتفاق میافتد. امیدمان مانند یک لنگر در سختی، آزار و اذیت و هنگام روبرویی با مرگ ما را استوار نگه میدارد. همچنین مانند یک کلاهخود است که از طرز فکر ما محافظت میکند تا بتوانیم از انجام کارهای نادرست دوری کنیم و کار درست را انجام دهیم. امیدی که در کتاب مقدّس آمده ما را به خدا نزدیکتر میکند و عمق محبت خدا را به ما نشان میدهد. اگر امیدمان را قوی و استوار نگه داریم فایدهٔ زیادی میبریم.
۱۷ پولُس رسول در نامهاش به رومیان نوشت: «به سبب امیدتان شاد باشید.» (روم ۱۲:۱۲) پولُس شاد بود چون مطمئن بود که اگر وفادار بماند، میتواند به زندگی ابدی در آسمان برسد. ما هم میتوانیم به خاطر امیدمان شاد باشیم، چون مطمئنیم یَهُوَه به وعدههایش عمل میکند. همان طور که مزمورنویس گفت: ‹شاد و سعادتمند است کسی که امید او به خدایش یَهُوَه است؛ خدایی که همیشه قابل اعتماد است.›—مز ۱۴۶:۵، ۶.
چه نوع محبتی به ما شادی واقعی میبخشد؟
۱۹ دنیای شیطان حدود ۶۰۰۰ سال است که باعث سختی و مصیبت انسانها شده است. اکنون که روزهای آخر این نظام را سپری میکنیم، دنیا پر از انسانهایی است که تنها به فکر خود، مادیات و لذّتهای زندگی هستند. آنان تنها به منافع خود اهمیت میدهند. چنین انسانهایی نمیتوانند به معنای واقعی شاد باشند. کتاب مقدّس میگوید: ‹خوشا به حال آن که خدای یعقوب یاور اوست و امیدش بر یهوه خداست.›—مز ۱۴۶:۵.
۲۰ امروزه محبت به خدا در بین خادمان او روزبهروز افزایش مییابد. همچنین هر ساله انسانهای بیشتری با یَهُوَه خدا آشنا شده و به پرستش او روی میآورند. این موضوع نشان میدهد که پادشاهی خدا در حال حکمرانی است و به زودی برکاتی نصیب ما میسازد که تصوّر آن را نیز نمیکنیم. ما زمانی میتوانیم به معنای واقعی شاد باشیم که خواست یَهُوَه خدا را انجام دهیم و باعث خشنودی او شویم. کسانی که به یَهُوَه عشق میورزند، تا ابد شاد و سعادتمند خواهند بود! در مقالهٔ بعد بررسی خواهیم کرد که محبت خودخواهانه چه خصوصیاتی را با خود به همراه دارد و آنها را با خصوصیاتی که خادمان خدا دارند مقایسه خواهیم کرد.
گوهرهای روحانی
it-۱ ص ۱۱۱ ¶۹
حیوانات
کتاب مقدّس به ما یادآوری میکند که با حیوانات با مهربانی رفتار کنیم. در واقع یَهُوَه، خدای مهربانمان، خودش نیازهای تمام موجودات زنده را تأمین میکند. (ام ۱۲:۱۰؛ مز ۱۴۵:۱۵، ۱۶) در شریعت آمده بود که یهودیان باید از حیوانات اهلی به خوبی مراقبت کنند. همچنین وقتی حیوان اهلی گمشدهای را پیدا میکردند، باید آن را صحیح و سالم به صاحبش برمیگرداندند و وقتی حیوانی زیر بار میافتاد، باید آن را نجات میدادند. (خرو ۲۳:۴، ۵) موقع کار نباید با حیوانات بدرفتاری میکردند. (تث ۲۲:۱۰؛ ۲۵:۴) آنها مثل انسانها باید در شَبّات استراحت میکردند. (خرو ۲۰:۱۰؛ ۲۳:۱۲؛ تث ۵:۱۴) حیوانات اهلیای که خطرناک بودند، باید مهار میکردند یا میکشتند. (پی ۹:۵؛ خرو ۲۱:۲۸، ۲۹) دو نوع حیوان مختلف را نباید به جفتگیری وادار میکردند.—لا ۱۹:۱۹.
۱۰-۱۶ فوریه
گنجهایی در کلام خدا | مزامیر ۱۴۷-۱۵۰
ما به دلیلهای زیادی یَهُوَه را ستایش میکنیم
چرا یَهُوَه سزاوار ستایش است؟
۵ یَهُوَه خدا به قوم اسرائیل و همچنین به تکتک اسرائیلیان تسلّی و دلگرمی داد. این امر امروزه نیز در مورد قوم خدا صدق میکند. مزمورنویس در این خصوص نوشت که خدا «دلشکستگان را التیام میبخشد، و زخمهایشان را میبندد.» (مز ۱۴۷:۳) بهراستی که یَهُوَه به فکر بیماران است، یعنی آنانی که افسردهاند یا درگیر مشکلات جسمانی هستند. او مشتاق است که زخمهای عاطفی ما را بهبود بخشد. (مز ۳۴:۱۸؛ اشع ۵۷:۱۵) یَهُوَه به ما حکمت و قدرت میدهد تا یارای مقابله با هر مشکلی را داشته باشیم.—یعقو ۱:۵.
۶ سپس مزمورنویس به آسمان نگریست و گفت که یَهُوَه خدا «شمار ستارگان را تعیین میکند، و هر یک از آنها را به نام میخواند.» (مز ۱۴۷:۴) نویسندهٔ مزمور میتوانست ستارگان را ببیند، اما شمار آنها را نمیدانست. امروزه دانشمندان میدانند که در کهکشان ما میلیاردها ستاره وجود دارد و سال به سال با کشفیات جدید بر شمار آنها افزوده میشود. شاید تریلیونها کهکشان در جهان هستی وجود داشته باشد. ما انسانها قادر نیستیم همهٔ این ستارگان را بشماریم، اما آفریدگار عالم قادر به این کار است و به هر یک از آنها نامی داده است. (۱قر ۱۵:۴۱) یَهُوَه خدا که تکتک ستارگان را میشناسد و میداند که در کجا قرار دارند، هر یک از ما را نیز بهخوبی میشناسد و دقیقاً میداند که چه موقعیتی داریم، احساساتمان چیست و به چه چیزی نیاز داریم.
چرا یَهُوَه سزاوار ستایش است؟
۷ یَهُوَه از وضعیت و مشکلات هر یک از ما آگاه است و قدرت این را دارد که در هر شرایطی به ما کمک کند. (مزمور ۱۴۷:۵ خوانده شود.) شاید احساس کنیم که وضعیتمان به قدری سخت و دشوار است که دیگر قدرت تحمّل آن را نداریم. اما خدا محدودیتهای ما را میداند و «به یاد دارد که ما خاک هستیم!» (مز ۱۰۳:۱۴) ما انسانها چون ناکامل هستیم خطایی را چندین بار مرتکب شده، در نتیجه مأیوس و ناامید میشویم. گاه از گفتههایمان پشیمان میشویم، از تمایلات نادرست و یا حسادتی که در دلمان نسبت به دیگران ایجاد میشود، شرمسار میشویم. اما یَهُوَه خدا این احساسات ما را کاملاً درک میکند، هر چند که خودش چنین احساساتی ندارد و پاک و کامل است.—اشع ۴۰:۲۸.
چرا یَهُوَه سزاوار ستایش است؟
۱۸ مزمورنویس میدانست که یَهُوَه خدا از میان همهٔ قومهای سراسر زمین، قوم اسرائیل را به عنوان قوم خود انتخاب کرده است. آنان تنها قومی بودند که «کلام» و «فرایض و قوانین» خدا را دریافت کرده بودند. (مزمور ۱۴۷:۱۹، ۲۰ خوانده شود.) امروزه ما این افتخار را داریم که نام یَهُوَه را بر خود داشته باشیم. ما بسیار شکرگزار هستیم که او را میشناسیم، کلام او را برای راهنمایی در اختیار داریم و میتوانیم با او رابطهای نزدیک داشته باشیم. بنابراین ما نیز همچون نویسندهٔ مزمور ۱۴۷ دلایل زیادی برای ستایش یَهُوَه داریم و دیگران را نیز به این کار تشویق میکنیم.
گوهرهای روحانی
it-۱ ص ۳۱۶
پرندگان
مزمورنویس میگوید که «پرندگان» یَهُوَه را ستایش میکنند. (مز ۱۴۸:۱، ۱۰) در واقع، بدن و اسکلت پرندگان و طراحی پیچیدهٔ این حیوانات یَهُوَه را ستایش میکنند. به بالهای پرنده توجه کنید: یک پرنده ممکن است بین ۱۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ پر داشته باشد. هر پر، یک ساقهٔ مرکزی دارد. به هر ساقه صدها ریشه متصل است. این ریشهها با ریشکهایی به هم وصل شدهاند و با هم یک شبکهٔ تارمانند را تشکیل میدهند. هر ریشک هم، ریزریشکهایی دارد. بال ۱۵ سانتیمتری یک کبوتر، حدود صدهاهزار ریشک و میلیونها ریزریشک دارد. ساختار آیرودینامیکی بدن و بال پرندگان، خیلی پیچیدهتر از قوانینی است که در طراحی و ساخت هواپیما از آن استفاده میشود. وزن یک پرنده عامل مهمی برای پرواز است. برای همین از استخوان توخالی در طراحی آن استفاده شده است. مثلاً، اسکلت یک نوع پلیکان که طول بالهایش حدود دو متر است، فقط ۱۱۰ گرم وزن دارد. در درون بالهای هواپیما تیرکهایی وجود دارد که به آن استحکام میدهد. به همین شکل در درون استخوانهای توخالی بعضی از پرندگان هم تیرکهایی وجود دارند که آن را مستحکم میکند.
۱۷-۲۳ فوریه
گنجهایی در کلام خدا | امثال ۱
نوجوانان عزیز، به حرف کی گوش میدهید؟
نگذارید هیچ چیز شما را از رسیدن به جایزه محروم کند
۱۶ اگر نوجوان هستید و احساس میکنید که والدینتان شما را درک نمیکنند و شما را محدود میسازند، چه باید کنید؟ شاید چنان مأیوس و عصبانی شوید که حتی شک کنید خدمت به یَهُوَه بهترین راه زندگی است. اما اگر به دلیل یأس و عصبانیت یَهُوَه را ترک کنید، بهزودی درخواهید یافت تنها کسانی که در این دنیا شما را واقعاً دوست دارند، والدین مسیحی و دوستانتان در جماعت هستند.
۱۷ اگر والدینتان هیچگاه اشتباهات شما را اصلاح نکنند، از کجا میدانید که واقعاً به فکر شما هستند؟ (عبر ۱۲:۸) احتمالاً چیزی که شما را ناراحت میکند نحوهای است که والدینتان شما را تأدیب میکنند. سعی کنید به جای تمرکز بر نحوهٔ تأدیب آنان، درک کنید که چرا شما را تأدیب میکنند. آرامش خود را حفظ کنید و زود عصبانی و خشمگین نشوید. کلام خدا میگوید: «آن که زبان خود را بازمیدارد صاحب معرفت است، فهیم است مردی که خوی آرامی دارد.» (امث ۱۷:۲۷) مصمم باشید که عاقلانه رفتار کنید، یعنی پند و نصیحت را بپذیرید و از آن درس بگیرید؛ حال به هر شکلی که به شما پند دهند. (امث ۱:۸) بهراستی داشتن والدینی که یَهُوَه خدا را دوست دارند، هدیهای باارزش است. آنان میخواهند به شما کمک کنند که به جایزهٔ حیات ابدی دست یابید.
شخصیت مسیحی خود را حفظ کنید
۱۱ خوشنودی خدا را طلب کنید نه انسان را. میل به اینکه مورد قبول جامعه و دوستان خود قرار گیریم امری است بسیار طبیعی. همه به دوست احتیاج داریم و از اینکه در جمع آنها پذیرفته شویم احساس خوشحالی و امنیت میکنیم. چه در نوجوانی و چه در طی سالهای دیگر زندگی، فشاری که از طرف همسالان و دوستان به ما اِعمال میشود میتواند بسیار پرقدرت بوده و میل همرنگ شدن و خوشنود کردن آنها را در ما ایجاد کند. بعضی از دوستان ممکن است شما را فقط برای همدستی در کارهای خطای خود بخواهند. (امثال ۱:۱۱-۱۹) هنگامی که یک مسیحی تسلیم خواستههای نادرست همسالان و دوستان میشود معمولاً هویت خود را نیز پنهان میکند. (مزمور ۲۶:۴) پولُس رسول هشدار داده میگوید: «رفتار و کردار و شیوهٔ زندگی مردم دنیا را تقلید نکنید.» (رومیان ۱۲:۲، تفس.) یَهُوَه آن نیروی درونی را که برای مقابله و پیروزی بر این گونه فشارها به آن احتیاج داریم، در اختیار ما خواهد گذاشت.—عبرانیان ۱۳:۶.
۱۲ هنگامی که این گونه فشارها شخصیت مسیحی ما را تضعیف میکند باید به خاطر داشته باشیم که وفاداری به یَهُوَه بسیار پر اهمیتتر از این است که به طرز فکر دیگران در بارهٔ خود اهمیت داده و یا به خواستههای اکثریت عمل کنیم. در این رابطه در خروج ۲۳:۲ اصلی مهم آمده است که میگوید، دنبالهروی اکثریت در انجام کار بد مشو. زمانی که اکثر یهودیان به قدرت یَهُوَه در به انجام رساندن وعدههایش شک و تردید نشان دادند، کالیب، با عزمی راسخ با نظر آنها مخالفت کرد. او اطمینان داشت که وعدههای یَهُوَه به انجام خواهد رسید و یَهُوَه هم او را به دلیل ایستادگیاش برکت بسیار داد. (اعداد ۱۳:۳۰؛ یوشَع ۱۴:۶-۱۱) آیا شما نیز برای حفظ دوستی خود با یَهُوَه حاضرید تا در مقابل نظر اکثریت و فشاری که برای همرنگ شدن بر ما اِعمال میکند، با عزمی راسخ بایستید؟
گوهرهای روحانی
it-۱ ص ۸۴۶
نادان
در کتاب مقدّس منظور از آدم نادان یا احمق، کسی نیست که توانایی ذهنی کمی دارد. این کلمه معمولاً برای کسی استفاده میشود که با دلیل و منطق پیش نمیرود و طبق معیارهای اخلاقی یَهُوَه زندگی نمیکند. در کتاب مقدّس برای اشاره به چنین شخصی چند کلمهٔ عبری آمده است. این کلمات در فارسی این طور ترجمه شدهاند: نادان، (ام ۱:۲۲؛ ام ۱۲:۱۵) احمق (ام ۱۷:۷) و کسی که همه چیز را به باد مسخره میگیرد. (ام ۱۳:۱) همین طور کلمههای یونانی مختلفی هم با این مفهوم بکار رفتهاند که همه نادان ترجمه شدهاند.—لو ۱۲:۲۰؛ غلا ۳:۱؛ مت ۲۳:۱۷؛ ۲۵:۲.
۲۴ فوریه-۲ مارس
گنجهایی در کلام خدا | امثال ۲
چرا مطالعهٔ شخصیات باید با دل و جان باشد؟
‹همچنان در حقیقت گام بردارید›
۱۶ همه مطالعه کردن و خواندن را دوست ندارند. اما برای این که حقیقت را بهتر درک کنیم، یَهُوَه از ما میخواهد که ‹در پیاش باشیم و جستجویش کنیم.› (امثال ۲:۴-۶، هن خوانده شود.) برادری به اسم کُری دربارهٔ هر آیهای که میخواند تحقیق میکند. او میگوید: «همهٔ پاورقیها و آیات ارجاعی آن آیه را میخوانم و در موردش تحقیق میکنم. این روش مطالعه خیلی به من کمک کرده است.» ما از هر روشی که برای مطالعه استفاده کنیم، اگر با دقت و حوصله انجام شود، فایده میبریم و نشان میدهیم که برای حقیقت ارزش قائلیم.—مز ۱:۱-۳.
حکمت واقعی فریاد میزند
۳ حکمت به معنی استفاده از دانستههایمان برای تصمیمگیری صحیح میباشد. ولی حکمت واقعی چیز بیشتری را در بر میگیرد. کتاب مقدّس میگوید: «ترس خداوند آغاز حکمت است، و شناخت آن قدوس، بصیرت.» (امث ۹:۱۰، هن) موقع تصمیمگیریهای مهم باید ببینیم یَهُوَه در آن مورد چه فکر میکند و بعد بر اساس نظر او تصمیم بگیریم. ما میتوانیم این کار را با مطالعهٔ کتاب مقدّس و نشریاتمان انجام دهیم. به این ترتیب از خود حکمت واقعی نشان میدهیم.—امث ۲:۵-۷.
۴ یَهُوَه تنها کسی است که میتواند به ما حکمت واقعی بدهد. (روم ۱۶:۲۷) چرا میتوان گفت که یَهُوَه منشأ حکمت است؟ اول این که یَهُوَه خالق ماست و همه چیز را در مورد مخلوقاتش میداند. (مز ۱۰۴:۲۴) دوم این که همهٔ کارهای یَهُوَه از روی حکمت است. (روم ۱۱:۳۳) سوم، پندهای حکیمانهٔ یَهُوَه همیشه به نفع کسانی است که آنها را بهکار میگیرند. (امث ۲:۱۰-۱۲) اگر میخواهیم حکمت واقعی داشته باشیم باید این نکات اساسی را قبول کنیم و اجازه دهیم در تصمیمگیریها هدایتمان کند.
ای جوانان، ایمانتان را استوار سازید
۲ برخی جوانان که خادم یَهُوَه هستند یا با او آشنا میشوند، خود را از این جهت تحت فشار احساس میکنند که به جای اعتقاد به آفریدگاری هستیبخش باید از اعتقادات مردمپسندی مثل تکامل پیروی کنند. آیا تو نیز چنین احساسی داری؟ اگر چنین است، میتوانی با برداشتن قدمهایی ایمانت را تقویت کنی و آن را استوار نگاه داری. یک قدم این است که از قدرت و توانایی تأمّل و تفکری که خدا به تو بخشیده است استفاده کنی. بهرهگیری از این توانایی حافظ تو خواهد بود. به این ترتیب از فلسفههای بشری که میتواند ایمانت را سست کند در امان میمانی.—امثال ۲:۱۰-۱۲ خوانده شود.
۳ ایمان خالصانه بر آگاهی و شناخت دقیق از خدا بنا شده است. (۱تیمو ۲:۴) پس حین مطالعهٔ کلام خدا و دیگر نشریات ما، به مطالعهای سرسری اکتفا نکن. بر آنچه میخوانی تأمّل کن تا مفهوم آن را ‹درک کنی.› (مت ۱۳:۲۳) در اینجا بررسی میکنیم که چگونه به این ترتیب میتوانی ایمانت را به خدا به عنوان آفریدگارمان و به کلام او تقویت کنی، دو موضوعی که برای آن دلایل و ‹گواه قانعکنندهٔ› بسیاری وجود دارد.—عبر ۱۱:۱، پاورقی.
گوهرهای روحانی
it-۱ ص ۱۲۱۱ ¶۴
وفاداری
حفظ وفاداری به توان خودمان بستگی ندارد، بلکه به این بستگی دارد که تا چه حد به یَهُوَه ایمان و اعتماد داریم و دست نجاتبخشش را در زندگیمان میبینیم. (مز ۲۵:۲۱) یَهُوَه قول داده که برای وفادارانش مثل «سپر» و «محافظ» باشد. (ام ۲:۶-۸؛ ۱۰:۲۹؛ مز ۴۱:۱۲) انسانهای وفادار همیشه دنبال رضایت یَهُوَه هستند. پس هدفشان در زندگی مشخص و راهشان استوار است. (مز ۲۶:۱-۳؛ ام ۱۱:۵؛ ۲۸:۱۸) البته شاید انسانهای وفادار و بیتقصیر هم سختی بکشند و همراه شریران بمیرند. ایّوب هم از این موضوع تعجب کرده بود. اما یَهُوَه از وضعیت این انسانها باخبر است و قول داده که در آینده به آنها میراث ابدی یعنی پاداش فراوان و زندگیای در صلح و آرامش بدهد. (ایو ۹:۲۰-۲۲؛ مز ۳۷:۱۸، ۱۹، ۳۷؛ ۸۴:۱۱؛ ام ۲۸:۱۰) همان طور که سرگذشت ایّوب نشان میدهد، وفادریست که باعث میشود انسان در چشم دیگران باارزش و محترم باشد، نه ثروت. (ام ۱۹:۱؛ ۲۸:۶) فرزندان شخص درستکار شاد و سعادتمند میشوند. (ام ۲۰:۷) به آنها میراث خوبی میرسد و از نام خوبی که پدرشان داشت و احترامی که از آن برخوردار بود، فایده میبرند.