حضور ما در جلسات نشانهٔ چیست؟‏

۱-‏۲.‏ الف)‏ یَهُوَه در گردهمایی میلیون‌ها نفر در مراسم یادبود،‏ چه می‌بیند؟‏ (‏تصویر)‏ ب)‏ در این مقاله چه موضوعی را بررسی می‌کنیم؟‏

به آنچه که یَهُوَه در مراسم یادبود مرگ مسیح می‌بیند فکر کنید.‏ وقتی میلیون‌ها نفر در سرتاسر جهان برای این مراسم جمع می‌شوند،‏ او نه تنها جمعیتی بزرگ،‏ بلکه تک‌تک حاضران را در نظر دارد.‏ برای مثال،‏ او کسانی را که هر سال با وفاداری در این جلسه شرکت می‌کنند،‏ می‌بیند.‏ بعضی‌ها برای حضور در این جلسه حتی با آزار و اذیت روبه‌رو می‌شوند.‏ بعضی‌ها هم با این که دیگر به طور مرتب در جلسات شرکت نمی‌کنند،‏ حضور در مراسم یادبود را بسیار مهم می‌دانند.‏ حتی علاقه‌مندانی که از روی کنجکاوی در این مراسم شرکت می‌کنند،‏ از چشم یَهُوَه دور نمی‌مانند.‏

^۲ مسلّماً یَهُوَه با دیدن افراد زیادی که در این مراسم شرکت می‌کنند،‏ خوشحال می‌شود.‏ (‏لوقا ۲۲:‏۱۹)‏ اما تنها تعداد حضار برای یَهُوَه اهمیت ندارد.‏ او بیشتر به دلیل آمدن آن‌ها اهمیت می‌دهد.‏ در واقع انگیزهٔ افراد است که برای یَهُوَه مهم است.‏ در این مقاله به این سؤال مهم جواب می‌دهیم:‏ چرا ما می‌خواهیم علاوه بر مراسم یادبود،‏ در تمام جلساتی که یَهُوَه برای دوستدارانش فراهم کرده،‏ شرکت کنیم؟‏

فروتنی ما را برمی‌انگیزد که در جلسات شرکت کنیم

۳-‏۴.‏ الف)‏ چرا در جلسات شرکت می‌کنیم؟‏ ب)‏ چرا باید در مراسم یادبود شرکت کنیم؟‏ (‏۱قُرِنتیان ۱۱:‏​۲۳-‏۲۶)‏

^۳ دلیل اصلی شرکت ما در جلسات این است که جلسات بخشی از پرستش ما هستند.‏ همچنین ما در جلسات از یَهُوَه تعلیم می‌گیریم.‏ اشخاص مغرور فکر می‌کنند که نیاز به هیچ تعلیمی ندارند.‏ (‏۳یوحنا ۹)‏ ما برخلاف آن‌ها،‏ مشتاقیم که از یَهُوَه و سازمانش تعلیم بگیریم.‏—‏اِشَعْیا ۳۰:‏۲۰؛‏ یوحنا ۶:‏⁠۴۵.‏

^۴ حضور ما در جلسات نشان می‌دهد که ما افرادی فروتن و مشتاق یادگیری هستیم.‏ ما در مراسم یادبود مرگ مسیح شرکت می‌کنیم،‏ چون اهمیت آن را می‌دانیم و می‌خواهیم با دل و جان از این فرمان عیسی اطاعت کنیم که گفت:‏ «این مراسم را همیشه به یاد من برگزار کنید.‏» (‏۱قُرِنتیان ۱۱:‏​۲۳-‏۲۶ را بخوانید.‏)‏ این مراسم،‏ امیدمان را به آینده قوی‌تر می‌کند و عمق محبت یَهُوَه را به ما یادآوری می‌کند.‏ با این حال،‏ یَهُوَه می‌داند که ما بیشتر از یک بار در سال به تشویق و تقویت نیاز داریم.‏ برای همین جلسات هفتگی را ترتیب داده و ما را ترغیب می‌کند تا در آن‌ها شرکت کنیم.‏ فروتنی،‏ ما را برمی‌انگیزد تا از یَهُوَه اطاعت کنیم.‏ پس هر هفته زمانی را اختصاص می‌دهیم تا خودمان را برای جلسات آماده کنیم و در آن‌ها شرکت کنیم.‏

۵.‏ چرا افراد فروتن دعوت یَهُوَه را می‌پذیرند؟‏

^۵ هر سال افراد فروتن زیادی دعوت یَهُوَه را می‌پذیرند تا از او تعلیم بگیرند.‏ (‏اِشَعْیا ۵۰:‏⁠۴)‏ آن‌ها از شرکت در مراسم یادبود لذّت می‌برند و در جلسات دیگر هم شرکت می‌کنند.‏ (‏زَکَریا ۸:‏​۲۰-‏۲۳)‏ ما واقعاً خوشحالیم که از یَهُوَه،‏ ‹نجات‌دهنده و یاورمان› تعلیم می‌گیریم.‏ (‏مزمور ۴۰:‏۱۷)‏ هیچ چیز لذّت‌بخش‌تر و مهم‌تر از این نیست که دعوت یَهُوَه و پسر عزیزش عیسی مسیح را بپذیریم!‏—‏مَتّی ۱۷:‏۵؛‏ ۱۸:‏۲۰؛‏ ۲۸:‏⁠۲۰.‏

۶.‏ فروتنی چطور به شخصی کمک کرد تا در مراسم یادبود شرکت کند؟‏

^۶ هر سال تلاش می‌کنیم که افراد بیشتری را به مراسم یادبود مرگ مسیح دعوت کنیم.‏ اشخاص فروتن زیادی از این دعوت فایده برده‌اند.‏ به نمونه‌ای توجه کنید.‏ چند سال پیش،‏ برادری دعوتنامهٔ یادبود را به یک مرد داد.‏ آن مرد به برادرمان گفت که نمی‌تواند در مراسم شرکت کند.‏ اما شب یادبود،‏ برادرمان از دیدن آن مرد در سالن جماعت تعجب کرد!‏ آن مرد چنان تحت تأثیر استقبال گرم برادران قرار گرفت که تصمیم گرفت در جلسات دیگر هم شرکت کند.‏ او در آن سال فقط سه جلسه را از دست داد.‏ چه چیز به آن مرد کمک کرد تا چنین واکنش مثبتی نشان دهد؟‏ برادری که او را دعوت کرده بود،‏ بعدها گفت:‏ «او مرد بسیار فروتنی است.‏» بدون شک یَهُوَه بود که او را به طرف خودش جذب کرد.‏ آن مرد حالا برادر ماست.‏—‏۲سموئیل ۲۲:‏۲۸؛‏ یوحنا ۶:‏⁠۴۴.‏

۷.‏ جلسات و کتاب مقدّس چطور به ما کمک می‌کنند تا فروتن بمانیم؟‏

^۷ نکاتی که در جلسات یاد می‌گیریم و در کتاب مقدّس می‌خوانیم به ما کمک می‌کنند فروتن باشیم.‏ معمولاً از چند هفته قبل از مراسم یادبود،‏ در جلسات نمونهٔ عیسی را بررسی می‌کنیم و می‌بینیم که چطور با فروتنی بهای رهایی ما را پرداخت.‏ چند روز پیش از این مراسم هم ترغیب می‌شویم که در کتاب مقدّس گزارشاتی را در مورد روزهای آخر زندگی عیسی و رستاخیز او بخوانیم.‏ این کارها،‏ قدردانی‌مان را بابت قربانی عیسی بیشتر می‌کند.‏ به این شکل برانگیخته می‌شویم که مثل او فروتن باشیم و حتی وقتی برایمان سخت است،‏ خواست یَهُوَه را انجام دهیم.‏—‏لوقا ۲۲:‏​۴۱،‏ ۴۲.‏

شجاعت ما را برمی‌انگیزد که در جلسات شرکت کنیم

۸.‏ عیسی چطور شجاعت نشان داد؟‏

^۸ شجاعت عیسی برای ما نمونهٔ خوبی است.‏ او در روزهای پیش از مرگش شجاعت زیادی نشان داد.‏ عیسی خوب می‌دانست که به زودی دشمنانش او را مسخره می‌کنند،‏ شلاق می‌زنند و اعدام می‌کنند.‏ (‏مَتّی ۲۰:‏​۱۷-‏۱۹)‏ با این حال،‏ با میل و رغبت به استقبال مرگ رفت.‏ وقتی زمان مرگش نزدیک می‌شد به رسولان وفادارش که با او در باغ جِتسیمانی بودند گفت:‏ «بلند شوید،‏ برویم.‏ نگاه کنید!‏ شاگرد خائن من می‌آید!‏» (‏مَتّی ۲۶:‏​۳۶،‏ ۴۶)‏ وقتی گروهی سلاح به دست برای دستگیری‌اش آمدند،‏ قدم پیش گذاشت،‏ خودش را معرفی کرد و به سربازان گفت که بگذارند رسولانش بروند.‏ (‏یوحنا ۱۸:‏​۳-‏۸)‏ شجاعت عیسی واقعاً چشمگیر بود!‏ امروزه هم مسح‌شدگان و مسیحیان دیگر سعی می‌کنند از شجاعت او سرمشق بگیرند.‏

۹.‏ الف)‏ چرا برای شرکت مرتب در جلسات به شجاعت نیاز داریم؟‏ ب)‏ نمونهٔ ما چطور روی برادرانی که به دلیل ایمانشان زندانی هستند تأثیر می‌گذارد؟‏ (‏تصاویر)‏

^۹ ما هم برای این که بتوانیم با وجود مشکلات به طور مرتب در جلسات شرکت کنیم،‏ باید شجاعت نشان دهیم.‏ بعضی از برادران و خواهرانمان با وجود غم و اندوه،‏ دلسردی یا بیماری،‏ در جلسات شرکت می‌کنند.‏ بعضی‌ها هم با وجود مخالفت شدید خانواده یا دولت،‏ همیشه در جلسات حضور دارند.‏ همچنین به این موضوع فکر کنید که نمونهٔ ما روی برادرانی که به دلیل ایمانشان در زندان هستند چه تأثیری می‌گذارد.‏ (‏عبرانیان ۱۳:‏⁠۳)‏ وقتی آن‌ها می‌شنوند که ما با وجود سختی‌ها به خدمتمان به یَهُوَه ادامه می‌دهیم،‏ تشویق می‌شوند که ایمان و شجاعتشان را حفظ کنند و به یَهُوَه وفادار بمانند.‏ پولُس رسول هم چنین تجربه‌ای داشت.‏ وقتی او در روم زندانی بود،‏ از این که می‌شنید برادرانش با وفاداری به یَهُوَه خدمت می‌کنند،‏ شاد می‌شد.‏ (‏فیلیپیان ۱:‏​۳-‏۵،‏ ۱۲-‏۱۴)‏ پولُس کمی قبل یا بعد از آزاد شدنش از زندان،‏ نامه‌ای به عبرانیان نوشت و آن‌ها را ترغیب کرد که محبت برادرانه‌شان را حفظ کنند و از شرکت در جلسات کوتاهی نکنند.‏—‏عبرانیان ۱۰:‏​۲۴،‏ ۲۵؛‏ ۱۳:‏⁠۱.‏

۱۰-‏۱۱.‏ الف)‏ چه کسانی را باید به مراسم یادبود دعوت کنیم؟‏ ب)‏ مطابق اِفِسُسیان ۱:‏۷ چرا باید این کار را بکنیم؟‏

^۱۰ وقتی ما خویشاوندان،‏ همکاران و همسایگانمان را به مراسم یادبود مرگ مسیح دعوت می‌کنیم،‏ شجاعت نشان می‌دهیم.‏ اما چرا می‌خواهیم آن‌ها را دعوت کنیم؟‏ قدردانی ما بابت کاری که یَهُوَه و عیسی برایمان کرده‌اند،‏ ما را برمی‌انگیزد که دیگران را به این مراسم دعوت کنیم.‏ ما می‌خواهیم که آن‌ها هم از ‹لطف بی‌کرانی› که یَهُوَه از طریق «بهای رهایی» به ما نشان داده،‏ فایده ببرند.‏—‏اِفِسُسیان ۱:‏۷ را بخوانید؛‏ مکاشفه ۲۲:‏⁠۱۷.‏

^۱۱ با حضور در جلسات خصوصیت دیگری هم نشان می‌دهیم؛‏ خصوصیتی که یَهُوَه و عیسی به شکل چشمگیری نشان می‌دهند.‏

محبت ما را برمی‌انگیزد که در جلسات شرکت کنیم

۱۲.‏ الف)‏ جلسات چطور محبت ما را به یَهُوَه و عیسی عمیق‌تر می‌کند؟‏ ب)‏ مطابق دوم قُرِنتیان ۵:‏​۱۴،‏ ۱۵ چطور می‌توانیم از عیسی سرمشق بگیریم؟‏

^۱۲ محبت به یَهُوَه و عیسی ما را برمی‌انگیزد که در جلسات شرکت کنیم.‏ به علاوه،‏ نکاتی که در جلسات یاد می‌گیریم،‏ محبت ما را به آن‌ها بیشتر می‌کند.‏ در جلسات مرتب به ما یادآوری می‌شود که یَهُوَه و عیسی چه کاری برایمان انجام داده‌اند.‏ (‏رومیان ۵:‏⁠۸)‏ به خصوص در مراسم یادبود می‌شنویم که یَهُوَه و عیسی،‏ چقدر ما و کسانی را که هنوز اهمیت فدیهٔ عیسی را نمی‌دانند،‏ دوست دارند!‏ حس قدردانی،‏ ما را برمی‌انگیزد که هر روز در زندگی‌مان از عیسی سرمشق بگیریم.‏ (‏۲قُرِنتیان ۵:‏​۱۴،‏ ۱۵ را بخوانید.‏)‏ به علاوه،‏ ترغیب می‌شویم که یَهُوَه را بابت بهای رهایی ستایش کنیم.‏ مثلاً می‌توانیم در جلسات،‏ از ته دل جواب دهیم.‏

۱۳.‏ چطور می‌توانیم عمق محبتمان را به یَهُوَه و عیسی نشان دهیم؟‏

^۱۳ ازخودگذشتگی‌های ما نشانهٔ عمق محبتمان به یَهُوَه و عیساست.‏ ما برای شرکت در جلسات به شکل‌های مختلف ازخودگذشتگی نشان می‌دهیم.‏ در خیلی از جماعت‌ها،‏ جلسهٔ میان‌هفته بعد از یک روز کاری است که معمولاً خسته‌ایم.‏ یک جلسه هم آخر هفته داریم،‏ روزی که معمولاً زمان استراحت است.‏ آیا یَهُوَه توجه می‌کند که ما با وجود خستگی در جلسات شرکت می‌کنیم؟‏ بدون شک!‏ در واقع هر چه بیشتر ازخودگذشتگی کنیم،‏ یَهُوَه هم بیشتر برای محبتی که نشان می‌دهیم ارزش قائل است.‏—‏مَرقُس ۱۲:‏​۴۱-‏۴۴.‏

۱۴.‏ عیسی چه سرمشقی از محبت و فداکاری برای ما به جا گذاشت؟‏

^۱۴ عیسی سرمشقی از محبت و فداکاری برای ما به جا گذاشت.‏ او نه تنها حاضر بود جانش را فدای شاگردانش کند،‏ بلکه هر روز به فکر نفع آن‌ها بود.‏ برای مثال،‏ حتی وقتی خسته یا تحت فشار روحی بود به پیروانش توجه داشت.‏ (‏لوقا ۲۲:‏​۳۹-‏۴۶)‏ او همیشه می‌خواست به دیگران خدمت کند و به دنبال این نبود که دیگران به او خدمت کنند.‏ (‏مَتّی ۲۰:‏۲۸)‏ اگر محبت ما به یَهُوَه و برادرانمان مثل محبت عیسی عمیق باشد،‏ تمام تلاشمان را می‌کنیم تا در مراسم یادبود مرگش و جلسات دیگر شرکت کنیم.‏

۱۵.‏ ما می‌خواهیم به چه کسانی کمک کنیم؟‏

^۱۵ ما همه به یک خانواده تعلّق داریم؛‏ خانواده‌ای مسیحی که در دنیا بی‌نظیر است.‏ ما تا جای ممکن از دیگران دعوت می‌کنیم که عضو این خانواده شوند.‏ همین طور می‌خواهیم ‹به هم‌ایمانانی که از طریق ایمان اعضای خانوادهٔ ما هستند› اما به دلیلی غیرفعال شده‌اند،‏ کمک کنیم.‏ (‏غَلاطیان ۶:‏۱۰)‏ وقتی آن‌ها را تشویق می‌کنیم که در جلسات،‏ مخصوصاً در مراسم یادبود شرکت کنند،‏ محبتمان را به آن‌ها نشان می‌دهیم.‏ ما هم مثل یَهُوَه و عیسی وقتی برادر یا خواهر غیرفعالی به آغوش پدر مهربانمان یَهُوَه برمی‌گردد،‏ خیلی خوشحال می‌شویم.‏—‏مَتّی ۱۸:‏⁠۱۴.‏

۱۶.‏ الف)‏ چطور می‌توانیم یکدیگر را تشویق کنیم و جلسات چطور به ما کمک می‌کنند؟‏ ب)‏ چرا بجاست که در این روزهای سال حرف‌های عیسی را در یوحنا ۳:‏۱۶ مرور کنیم؟‏

^۱۶ در هفته‌هایی که پیش رو داریم می‌خواهیم تمام تلاشمان را بکنیم تا مردم بیشتری را به مراسم یادبود دعوت کنیم.‏ این مراسم روز دوشنبه ۲۲ مارس ۲۰۲۷ برگزار می‌شود.‏ (‏کادر «همه را دعوت کنید!‏»)‏ بیایید امسال با شرکت مرتب در جلسات،‏ یکدیگر را تشویق کنیم.‏ هر چه به پایان این دنیا نزدیک‌تر می‌شویم،‏ اهمیت حضور در جلسات هم بیشتر می‌شود؛‏ چون از این طریق می‌توانیم فروتنی،‏ شجاعت و محبتمان را حفظ کنیم.‏ (‏۱تِسالونیکیان ۵:‏​۸-‏۱۱)‏ ما می‌خواهیم از صمیم دل نشان دهیم که بابت محبت بی‌کران یَهُوَه و عیسی قدردانیم!‏—‏یوحنا ۳:‏۱۶ را بخوانید.‏