سِرّی که مسیحیان نمی‌توانند آن را نگاه دارند!‏

‏«من بجهان آشکارا سخن گفته‌ام.‏ .‏ .‏ .‏ و در خفا چیزی نگفته‌ام.‏»‏ ‏—‏ یوحنا ۱۸:‏۲۰‏.‏

۱،‏ ۲.‏ معنی واژهٔ یونانی میستِریون،‏ به شکلی که در کتاب مقدس استفاده شده است،‏ چیست؟‏

واژهٔ یونانی میستِریون،‏ در ترجمهٔ دنیای جدید از کتاب مقدس در ۲۵ مورد،‏ «سِر مقدس» و در ۳ مورد،‏ «رمز» ترجمه شده است.‏ سری که مقدس نامیده شده است،‏ حقیقتاً باید از اهمیت زیادی برخوردار باشد!‏ شخصی که این امتیاز و موهبت را داشته که دربارهٔ چنین سری معرفت کسب نماید،‏ باید بسیار افتخار کند زیرا لایق آن شناخته شده است که در دانستن سری با خدای متعال عالم سهیم باشد.‏

^۲ فرهنگ تفسیری لغات عهد جدید،‏ نوشتهٔ واین،‏ تأیید می‌کند که در اکثر موارد،‏ ترجمهٔ «سِر مقدس» مناسب‌تر از «رمز» است.‏ این فرهنگ دربارهٔ میستِریون،‏ توضیح می‌دهد:‏ «این واژه در [نوشته‌های یونانی مسیحی] به معنی مرموز نیست (‏مانند لغت انگلیسی)‏،‏ بلکه به معنی چیزی است که ورای نیروی ادراک طبیعی بوده،‏ فقط مکاشفهٔ الهی می‌تواند آن را بشناساند و خدا آن را به طریق و در زمان مقرر خود فقط به کسانی می‌شناساند که توسط روح او روشن شده‌اند.‏ واژهٔ رمز،‏ معمولاً بر نگهداری معلومات دلالت دارد؛‏ معهذا،‏ این واژه در کتاب مقدس به معنی حقیقت مکشوف می‌باشد.‏ بنابراین،‏ عباراتی که بخصوص در رابطه با این موضوع می‌باشند،‏ از این قرارند:‏ ‹شناسانده‌شده،‏› ‹آشکارشده،‏› ‹فاش‌شده،‏› ‹موعظه‌شده،‏› ‹درک،‏› ‹توزیع‌شده.‏› »‏

۳.‏ جماعت مسیحی قرن اول چه فرقی با بعضی از گروههای مذهبی مرموز داشت؟‏

^۳ این توضیح فرق عمده‌ای را میان گروه‌های مذهبی مرموزی که در قرن اول رواج پیدا کردند و جماعت جدیدالتأسیس مسیحی،‏ نشان می‌دهد.‏ افرادی که به عضویت فرقه‌های پنهانی در می‌آمدند،‏ اغلب به منظور حفاظت از تعالیم مذهبی در قید قسم سکوت بودند،‏ در حالی که چنین محدودیتی به هیچ وجه برای مسیحیان وجود نداشت.‏ این امر حقیقت دارد که پولس رسول از ‹حکمت خدا در سرّی مقدس› صحبت کرد و آن را ‹حکمت مخفی› نامید؛‏ لیکن،‏ مخفی از «رؤسای این عالم،‏» نه از مسیحیانی که توسط روح خدا آن حکمت به ایشان افشا شده است تا آن را بر خلق معلوم گردانند.‏—‏۱قرنتیان ۲:‏۷-‏۱۲‏؛‏ با امثال ۱:‏۲۰ مقایسه شود.‏

‏‹سر مقدس› شناسایی شد

۴.‏ ‹سِر مقدس› بر روی چه کسی متمرکز است و چگونه؟‏

^۴ ‹سِر مقدس› یَهُوَه بر روی عیسی مسیح متمرکز است.‏ پولس چنین نوشت:‏ «[یَهُوَه] چونکه سرّ ارادهٔ خود را بما شناسانید بر حسب خوشنودئ خود که در خود عزم نموده بود،‏ برای انتظام کمال زمانها تا همه چیز را خواه آنچه در آسمان و خواه آنچه بر زمین است در مسیح جمع کند یعنی در او.‏» (‏افسسیان ۱:‏۹،‏ ۱۰‏)‏ پولس در اشاره به نیاز به ‹معرفت سرّ مقدس خدا .‏ .‏ .‏ یعنی سرّ مسیح،‏› حتی به طور مشخص‌تری دربارهٔ ماهیت ‹سر مقدس› صحبت کرد.‏—‏کولسیان ۲:‏۲،‏ ۳‏.‏

۵.‏ ‹سِر مقدس› شامل چه چیزهایی می‌باشد؟‏

^۵ معهذا،‏ از آنجایی که «سِر مقدس» جنبه‌های زیادی دارد،‏ مسائل بیشتری مطرح است.‏ این سر،‏ نه فقط ذریت موعود یا مسیح بودن عیسی را تعیین می‌کند بلکه همچنین شامل نقشی می‌باشد که به او محول شده تا در به انجام رسیدن مقصود خدا ایفا کند.‏ مقصود خدا شامل حکومتی آسمانی،‏ ملکوت مسیحایی خدا،‏ می‌باشد و عیسی در خطاب به شاگردانش آن را بوضوح شرح داده،‏ گفت:‏ «دانستن اَسرار ملکوت آسمان بشما عطا شده است لیکن بدیشان عطا نشده.‏»—‏متی ۱۳:‏۱۱‏.‏

۶.‏ الف)‏ چرا صحیح است که بگوئیم ‹سِر مقدس .‏ .‏ .‏ از زمانهای ازلی مخفی بود›؟‏ ب)‏ چگونه این سر بتدریج فاش شد؟‏

^۶ از زمانی که خدا برای اولین بار گفت قصد دارد اساسی برای ملکوت مسیحایی فراهم نماید،‏ سالهای زیادی باید سپری می‌شد تا او ‹سرّ [مقدس] را به اتمام می‌رساند.‏› (‏مکاشفه ۱۰:‏۷؛‏ پیدایش ۳:‏۱۵‏)‏ همانطور که مقایسهٔ میان مکاشفه ۱۰:‏۷ و ۱۱:‏۱۵ ثابت می‌کند،‏ با برقرار شدن ملکوت،‏ این سر به اتمام می‌رسید.‏ در واقع،‏ از زمانی که وعدهٔ ملکوت در عدن داده شد تا ظهور پادشاه منصوب در سال ۲۹ د.‏م.‏،‏ تقریباً ۴۰۰۰ سال گذشت.‏ سپس،‏ تا سال ۱۹۱۴ که مصادف با برقرار شدن ملکوت در آسمان بود،‏ ۱۸۸۵ سال دیگر سپری شد.‏ بنابراین،‏ «سِر مقدس» طی دوره‌ای که تقریباً به مدت ۶۰۰۰ سال به طول انجامید،‏ بتدریج فاش شد.‏ (‏صفحهٔ ۲۷ ملاحظه شود.‏)‏ پولس واقعاً حق داشت وقتی گفت:‏ «کشف آن سرّیکه از زمانهای ازلی مخفی بود.‏ لکن در حال مکشوف شد و .‏ .‏ .‏ آشکارا گردید.‏»—‏رومیان ۱۶:‏۲۵-‏۲۷؛‏ افسسیان ۳:‏۴-‏۱۱‏.‏

۷.‏ چرا می‌توانیم نهایت اطمینان را به طبقهٔ غلام امین و دانا داشته باشیم؟‏

^۷ انسانها عمر محدودی دارند لیکن برخلاف آنان،‏ یَهُوَه خود را تحت فشار زمانی حس نمی‌کند تا اسرار خود را زودتر از موعد مقرر افشا کند.‏ چنانچه در حال حاضر،‏ بعضی از سؤالات کتاب مقدس را نمی‌توان از نظر ما تا حد رضایت‌بخشی توضیح داد،‏ دانستن این حقیقت باید موجب شود که از خود صبر نشان داده،‏ شکیبا باشیم.‏ طبقهٔ غلام امین و دانا موظف به تهیهٔ خوراک در وقت معین برای اعضای خانوادهٔ مسیحی است و تواضع و فروتنی،‏ مانع آن می‌شود که این طبقه در مورد مسائلی که فعلاً نامعلوم است،‏ با گستاخی و به طور خودسرانه حدس بزند.‏ طبقهٔ غلام سعی می‌کند متعصب نباشد.‏ این طبقه به قدر کافی تواضع دارد که اعتراف کند در حال حاضر،‏ قادر به جوابگویی به هر سؤالی نیست و در ضمن امثال ۴:‏۱۸ را کاملاً به خاطر دارد و فراموش نمی‌کند.‏ لذا،‏ چقدر مایهٔ شوق و شعف است که می‌دانیم یَهُوَه همواره در زمان مقرر و به نحوی که خود صلاح می‌داند،‏ اسراری را در رابطه با مقاصدش افشا خواهد نمود!‏ لیکن،‏ ما هرگز نباید در مقابل ترتیبات یَهُوَه از خود بی‌حوصلگی و عدم شکیبایی نشان داده،‏ جاهلانه سعی کنیم از کاشف اسرار سبقت بجوئیم.‏ وسیلهٔ ارتباطیی که یَهُوَه امروزه از آن استفاده می‌کند،‏ چنین کاری نمی‌کند و دانستن این مطلب چقدر اطمینان‌بخش و موجب تسلی خاطر است!‏ این وسیله،‏ هم امین است و هم دانا.‏—‏متی ۲۴:‏۴۵؛‏ ۱قرنتیان ۴:‏۶‏.‏

سر مکشوف را باید گفت!‏

۸.‏ از کجا می‌دانیم که ‹سِر مقدس› را باید به دیگران گفت؟‏

^۸ منظور یَهُوَه از افشای «سِر مقدس» به مسیحیان،‏ این نبوده است که مسیحیان آن را نزد خود مخفی نگاه دارند.‏ آنان باید این سر را به دیگران بگویند و این عمل،‏ مطابق با اصلی است که عیسی به همهٔ پیروان خود —‏ نه فقط به تعدادی روحانی—‏خاطرنشان کرد:‏ «شما نور عالمید.‏ شهری که بر کوهی بنا شود نتوان پنهان کرد و چراغ را نمی‌افروزند تا آنرا زیر پیمانه نهند بلکه تا بر چراغدان گذارند آنگاه بهمهٔ کسانیکه در خانه باشند روشنائی می‌بخشد.‏ همچنین بگذارید نور شما بر مردم بتابد تا اعمال نیکوی شما را دیده پدر شما را که در آسمان است تمجید نمایند.‏»—‏متی ۵:‏۱۴-‏۱۶؛‏ ۲۸:‏۱۹،‏ ۲۰‏.‏

۹.‏ چه چیزی ثابت می‌کند که عیسی برخلاف ادعای بعضی از اشخاص،‏ فردی انقلابی نبود؟‏

^۹ عیسی فردی انقلابی نبود با این هدف که سازمانی زیرزمینی متشکل از پیروان خود برای اجرای مقاصد سری تأسیس کند.‏ رابِرت م.‏ گرانت،‏ در کتاب اوایل مسیحیت و جامعه،‏ دربارهٔ دفاع یوستینوس شهید—‏مدافعی که در قرن دوم می‌زیست—‏از مسیحیان اولیه،‏ می‌نویسد:‏ «در صورتی که مسیحیان اشخاصی انقلابی می‌بودند،‏ برای نائل آمدن به هدفشان در خفا می‌ماندند.‏» اما چگونه مسیحیان می‌توانستند ‹در خفا بمانند› و در عین حال مانند «شهری که بر کوهی بنا شود» باشند؟‏ آنان نمی‌بایست نور خود را زیر پیمانه مخفی می‌کردند!‏ بنابراین،‏ حکومت نباید هیچ واهمه‌ای از فعالیت آنان به خود راه دهد.‏ این نویسنده،‏ مسیحیان را «بهترین حامیان امپراتور در ایجاد صلح و نظم.‏» توصیف کرد.‏

۱۰.‏ چرا مسیحیان نباید هویت خود را مخفی نگاه دارند؟‏

^۱۰ عیسی نمی‌خواست شاگردانش همچون اعضای به اصطلاح فرقه‌ای مذهبی،‏ هویت خود را مخفی نگاه دارند.‏ (‏اعمال ۲۴:‏۱۴؛‏ ۲۸:‏۲۲‏)‏ امروز،‏ اگر ما قصور و کوتاهی کنیم و نگذاریم نورمان بر دیگران بتابد،‏ هم مسیح و هم پدر او یعنی،‏ کاشف اسرار را از خود ناخشنود می‌سازیم و در ضمن،‏ خودمان نیز در زندگی سعادتمند نخواهیم شد.‏

۱۱،‏ ۱۲.‏ الف)‏ چرا خواست یَهُوَه این است که مسیحیت به مردم شناسانده شود؟‏ ب)‏ چگونه عیسی در این کار نمونهٔ شایسته‌ای از خود بر جای گذاشت؟‏

^۱۱ یَهُوَه «نمیخواهد که کسی هلاک گردد بلکه همه بتوبه گِرایَنْد.‏» (‏۲پطرس ۳:‏۹؛‏ حزقیال ۱۸:‏۲۳؛‏ ۳۳:‏۱۱؛‏ اعمال ۱۷:‏۳۰‏)‏ آمرزش گناهان انسانهای توبه‌کار،‏ بر اساس قربانی فدیهٔ عیسی مسیح است که خود را برای همه فدیه داد—‏نه فقط برای افرادی معدود—‏تا «هر که بر او ایمان آورد هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد.‏» (‏یوحنا ۳:‏۱۶‏)‏ مسئلهٔ مهم و حیاتی،‏ این است که به انسانها کمک شود که اقدامات لازم را انجام دهند تا واجد شرایط گشته،‏ طی داوری قریب‌الوقوع،‏ نه بز،‏ بلکه گوسفند شناخته شوند.‏—‏متی ۲۵:‏۳۱-‏۴۶‏.‏

^۱۲ مسیحیت حقیقی را نباید مخفی نگاه داشت؛‏ آن را باید به هر طریق مناسب و امکان‌پذیری به دیگران شناساند.‏ عیسی شخصاً نمونهٔ شایسته‌ای از خود به جا گذاشت.‏ وقتی رئیس کَهَنه از عیسی در مورد شاگردان و تعلیمش سؤال کرد،‏ او گفت:‏ «من بجهان آشکارا سخن گفته‌ام.‏ من هر وقت در کنیسه و در هیکل جائیکه همهٔ یهودیان پیوسته جمع میشدند تعلیم میدادم و در خفا چیزی نگفته‌ام.‏» (‏یوحنا ۱۸:‏۱۹،‏ ۲۰‏)‏ با نظر به چنین رویه‌ای،‏ کدام شخص خداترسی می‌تواند به خود اجازه دهد آنچه را که خدا گفته است باید به اطلاع عموم برسد،‏ در خفا نگاه دارد؟‏ چه کسی جرأت دارد «کلید معرفت» را که انسان را به زندگی ابدی هدایت می‌کند،‏ پنهان کند؟‏ فردی که مرتکب چنین عملی شود،‏ همانند ریاکاران مذهبی قرن اول می‌باشد.‏—‏لوقا ۱۱:‏۵۲؛‏ یوحنا ۱۷:‏۳‏.‏

۱۳.‏ چرا باید از هر فرصتی استفاده نموده،‏ موعظه کنیم؟‏

^۱۳ امید است هیچ کس نتواند بگوید که ما شاهدان یَهُوَه،‏ پیام ملکوت خدا را مخفی نگاه داشته‌ایم!‏ مردم چه این پیام را قبول کنند،‏ چه رد کنند،‏ باید بدانند که به آن موعظه شده است.‏ (‏با حزقیال ۲:‏۵؛‏ ۳۳:‏۳۳ مقایسه شود.‏)‏ پس بگذار در هر جا که مردم را ملاقات می‌کنیم،‏ از هر فرصتی استفاده نموده،‏ پیام حقیقت را برای آنان بازگو کنیم.‏

‏‹گذاشتن قلاب به چانهٔ شیطان›‏

۱۴.‏ چرا باید بدون هیچ تردید و دودلی به عبادت و پرستش‌مان آشکارا ادامه دهیم؟‏

^۱۴ در نقاط گوناگون،‏ شاهدان یَهُوَه همواره بیشتر کانون توجه وسایل ارتباط جمعی قرار می‌گیرند.‏ همانند آنچه که برای مسیحیان اولیه اتفاق افتاد،‏ امروزه اغلب،‏ شاهدان یَهُوَه را بد جلوه می‌دهند و در ردیف فرقه‌های مذهبی عجیب و سؤال‌برانگیز و همچنین سازمانهای مخفی به حساب می‌آورند.‏ (‏اعمال ۲۸:‏۲۲‏)‏ آیا صراحت ما در موعظه،‏ بر این احتمال که مورد حمله قرار گیریم،‏ می‌افزاید؟‏ اگر خود را بی‌دلیل در این مشاجرات داخل کنیم،‏ یقیناً نه کار عاقلانه‌ای انجام داده‌ایم و نه مطابق پند عیسی عمل کرده‌ایم.‏ (‏امثال ۲۶:‏۱۷؛‏ متی ۱۰:‏۱۶‏)‏ معهذا،‏ فعالیت مثمر و سودمند موعظهٔ ملکوت و همچنین کمک به انسانها در جهت بهبود بخشیدن به اوضاع زندگی‌شان،‏ مسائلی نیستند که مخفی نگاه داشته شوند.‏ انجام این اعمال باعث تجلیل و نیز ستایش و تمجید یَهُوَه می‌شود و توجه عموم را به سوی او و ملکوت برقرارشدهٔ او جلب می‌کند.‏ واکنش مطلوب و مسرت‌بخشی که اخیراً در اروپای شرقی و قسمتهایی از آفریقا نسبت به حقایق کتاب مقدس نشان داده می‌شود،‏ تا حدی به این دلیل است که اکنون در این نقاط می‌توان حقیقت را با آزادی و صراحت بیشتری موعظه کرد.‏

۱۵،‏ ۱۶.‏ الف)‏ صراحت و همچنین رفاه و سعادت روحانی‌مان چه نتیجه‌ای به همراه خواهد داشت و آیا باید از این بابت نگران باشیم؟‏ ب)‏ چرا یَهُوَه قلاب در چانهٔ شیطان می‌اندازد؟‏

^۱۵ حقیقت این است که صراحت شاهدان یَهُوَه در موعظه،‏ بهشت روحانیی که در آن به سر می‌برند و نیز رونق و رفاهی که از آن برخوردارند—‏هم از لحاظ تعداد افراد و هم از لحاظ مادی—‏از انظار مردم پنهان نمی‌ماند.‏ این عوامل،‏ در حالی که افراد صادق را مجذوب می‌کند،‏ امکان دارد همچنین موجب بیزاری مخالفین شود.‏ (‏۲قرنتیان ۲:‏۱۴-‏۱۷‏)‏ در واقع،‏ احتمالاً این مسئله سرانجام،‏ طعمه‌ای خواهد بود برای اغوای نیروهای شیطان تا به قوم خدا حمله کنند.‏

^۱۶ آیا این مطلب باید باعث نگرانی ما شود؟‏ بنا بر نبوت یَهُوَه در حزقیال باب ۳۸‏،‏ جواب به این سؤال،‏ منفی است.‏ در آنجا پیشگویی شده است که جوجِ ماجوج—‏توصیفی از شیطان ابلیس که متعاقب برقرار شدن ملکوت در سال ۱۹۱۴،‏ به حدود و قلمرو زمین انداخته شده است—‏حمله‌ای را علیه قوم خدا رهبری خواهد کرد.‏ (‏مکاشفه ۱۲:‏۷-‏۹‏)‏ یَهُوَه به جوج می‌گوید:‏ «و خواهی گفت بزمین بی‌حصار برمیآ‌یم،‏ بر کسانیکه به اطمینان و امنیّت ساکنند میآ‌یم که جمیع ایشان بی‌حصارند و پشت‌بندها و دروازها ندارند،‏ تا تاراج نمائی و غنیمترا ببری و دست خود را بخرابهائیکه معمور شده است و بقومیکه از میان امّتها جمع شده‌اند بگردانی که ایشان مواشی و اموال اندوخته‌اند و در وسط جهان ساکنند.‏» (‏حزقیال ۳۸:‏۱۱،‏ ۱۲‏)‏ لیکن،‏ آیهٔ ۴ نشان می‌دهد که قوم خدا نباید ترس و واهمه‌ای از بابت این حمله به دل خود راه دهند،‏ چرا که یَهُوَه مسبب آن است.‏ اما چرا خدا اجازه می‌دهد—‏بلی،‏ حتی باعث آن می‌شود—‏که قومش مورد چنین حملهٔ سنگینی قرار بگیرد؟‏ یَهُوَه در آیهٔ ۲۳ دلیل آن را می‌گوید:‏ «خویشتنرا در نظر امّتهای بسیار معظّم و قدّوس و معروف خواهم نمود و خواهند دانست که من یَهُوَه هستم.‏»‏

۱۷.‏ نظرمان در مورد حملهٔ قریب‌الوقوع جوج باید چه باشد؟‏

^۱۷ بنابراین،‏ افراد قوم یَهُوَه به جای اینکه در هراس از حملهٔ جوج به سر برند،‏ در انتظار تحقق این نبوت کتاب مقدس می‌باشند.‏ یَهُوَه با رونق و برکت دادن به سازمان مرئی خود،‏ قلابی در چانهٔ شیطان فرو می‌کند و او را با لشکرش بیرون می‌آورد تا مغلوب نماید؛‏ دانستن این امر چقدر ما را به هیجان می‌آورد!‏—‏حزقیال ۳۸:‏۴‏.‏

اکنون،‏ بیش از هر موقع دیگر!‏

۱۸.‏ الف)‏ در این روزها،‏ خیلی از مردم به چه پی برده‌اند و دلیل آن چیست؟‏ ب)‏ واکنش انسانها در برابر موعظهٔ ملکوت،‏ ما را برای انجام چه کاری برمی‌انگیزد؟‏

^۱۸ در روزگار اخیر،‏ شاهدان یَهُوَه نظرات خود را مبنی بر کتاب مقدس بوضوح و صراحت تمام اظهار کرده‌اند،‏ گرچه نظرات آنان طرفدار زیادی پیدا نکرد.‏ چندین دهه است که شاهدان یَهُوَه در خصوص خطرات استعمال دخانیات و مواد مخدر،‏ سهل‌انگاری در تربیت کودکان که نوعی کوته‌نظری و بی‌فکری بوده،‏ اثرات نامطلوب تفریحات اشباع‌شده از روابط جنسی نامشروع و خشونت و همچنین،‏ در مورد خطرات انتقال خون به دیگران هشدار داده‌اند.‏ آنان همچنین به تناقض موجود در نظریهٔ تکامل اشاره کرده‌اند.‏ امروزه،‏ تعداد رو به افزایشی از مردم می‌گویند،‏ «حق با شاهدان یَهُوَه است.‏» اگر ما با چنین صراحتی نظرات خود را به سمع عموم نمی‌رساندیم،‏ آنان هم چنین عکس‌العملی نشان نمی‌دادند.‏ همچنین،‏ این واقعیت نباید از نظرمان دور بماند که این دسته از مردم با اظهار چنین مطلبی،‏ قدمی در جهت گفتن،‏ «شیطان،‏ تو دروغ می‌گویی؛‏ یَهُوَه حق دارد،‏» برمی‌دارند.‏ این امر،‏ چه انگیزهٔ قویی در ما به وجود می‌آورد تا به پیروی از مثال عیسی ادامه داده،‏ در ملاء عام راجع به کلام حقیقت صحبت کنیم!‏—‏امثال ۲۷:‏۱۱‏.‏

۱۹،‏ ۲۰.‏ الف)‏ در سال ۱۹۲۲ قوم یَهُوَه نشان داد که مصمم به انجام چه کاری است و آیا آن بیانات هنوز هم به قوت خود باقی است؟‏ ب)‏ نظر ما در مورد ‹سِر مقدس› یَهُوَه باید چه باشد؟‏

^۱۹ مدتهاست که قوم یَهُوَه به وظیفهٔ خود در این خصوص واقف شده است.‏ در سال ۱۹۲۲ در یک کنگرهٔ به یاد ماندنی،‏ ج.‏ ف.‏ راتِرفورد،‏ رئیس وقت انجمن برج دیده‌بانی،‏ با ایراد بیاناتی شنوندگان را به شور و اشتیاق آورد و آن از این قرار است:‏ «هوشیار باشید،‏ مترصد باشید،‏ فعال باشید،‏ شجاع باشید.‏ شاهدان وفادار و حقیقی سرور باشید.‏ بروید به جنگ تا هر آنچه که از بابل باقی مانده است ویران شود.‏ این پیام را همه جا،‏ تا دورترین نقاط اعلام کنید.‏ جهان باید بداند که یَهُوَه،‏ خداست و عیسی مسیح،‏ پادشاه پادشاهان و سرور سروران است.‏ این روز،‏ بزرگتر از همهٔ روزهاست،‏ نگاه کنید،‏ پادشاه حکومت می‌کند!‏ شما مأمور تبلیغ او هستید.‏ بنابراین،‏ پادشاه و ملکوتش را اعلام کنید،‏ اعلام کنید،‏ اعلام کنید.‏»‏

^۲۰ این گفته در سال ۱۹۲۲ از اهمیت زیادی برخوردار بود،‏ اکنون که ۷۵ سال از آن زمان می‌گذرد،‏ چقدر باید بر اهمیت آن افزوده شده باشد،‏ چرا که ظهور مسیح به عنوان داور و انتقام‌گیرنده بسیار نزدیکتر است!‏ پیام ملکوت برقرارشدهٔ یَهُوَه و بهشت روحانیی که قوم خدا در آن به سر می‌برد،‏ «سِر مقدس» بزرگی است،‏ آنقدر بزرگ که نمی‌توان آن را نگاه داشت.‏ همانطور که خود عیسی کاملاً بوضوح بیان کرد،‏ پیروانش باید با کمک روح‌القدس،‏ دربارهٔ نقش مهم و اساسی عیسی در مقصود ابدی یَهُوَه،‏ «تا اقصای جهان» شهادت دهند.‏ (‏اعمال ۱:‏۸؛‏ افسسیان ۳:‏۸-‏۱۲‏)‏ حقیقتاً که ما خادمین یَهُوَه،‏ خدای کاشف اسرار،‏ نمی‌توانیم این سرّ را نزد خود نگاه داریم!‏

چگونه پاسخ می‌دهی؟‏

◻ ‹سِر مقدس› چیست؟‏

◻ از کجا می‌دانیم که باید ‹سِر مقدس› را به مردم اعلام کرد؟‏

◻ چه عاملی باعث می‌شود که جوج به قوم یَهُوَه حمله کند و نظر ما در مورد این حمله باید چه باشد؟‏

◻ هر یک از ما باید مصمم به انجام چه کاری باشد؟‏

‏[کادر در صفحهٔ ۲۷]‏

‏‹سِر مقدسی› که بتدریج افشا شد

◻ بعد از سال ۴۰۲۶ ق.‏د.‏م.‏:‏ خدا وعده می‌دهد ذریتی را بر پا دارد که شیطان را نابود کند.‏—‏پیدایش ۳:‏۱۵

◻ سال ۱۹۴۳ ق.‏د.‏م.‏:‏ عهد ابراهیمی اعتبار و قوت می‌یابد و چنین وعده می‌دهد که ذریت از نسل ابراهیم خواهد بود.‏—‏پیدایش ۱۲:‏۱-‏۷

◻ سال ۱۹۱۸ ق.‏د.‏م.‏:‏ تولد اسحاق،‏ وارث عهد.‏—‏پیدایش ۱۷:‏۱۹؛‏ ۲۱:‏۱-‏۵

◻ در حدود سال ۱۷۶۱ ق.‏د.‏م.‏:‏ یَهُوَه تأیید می‌کند که ذریت از نسل یعقوب،‏ پسر اسحاق،‏ خواهد بود.‏—‏پیدایش ۲۸:‏۱۰-‏۱۵

◻ سال ۱۷۱۱ ق.‏د.‏م.‏:‏ یعقوب اشاره می‌کند که ذریت از نسل پسرش،‏ یهودا،‏ خواهد بود.‏—‏پیدایش ۴۹:‏۱۰

◻ سالهای ۱۰۷۰-‏۱۰۳۸ ق.‏د.‏م.‏:‏ به اطلاع داوود می‌رسد که ذریت از نسل وی خواهد بود و تا ابد به عنوان پادشاه حکمرانی خواهد کرد.‏—‏۲سموئیل ۷:‏۱۳-‏۱۶؛‏ مزمور ۸۹:‏۳۵،‏ ۳۶

◻ سالهای ۲۹-‏۳۳ د.‏م.‏:‏ هویت عیسی به عنوان ذریت،‏ مسیح،‏ داور و پادشاه منصوب برای آینده،‏ شناسایی می‌شود.‏—‏یوحنا ۱:‏۱۷؛‏ ۴:‏۲۵،‏ ۲۶؛‏ اعمال ۱۰:‏۴۲،‏ ۴۳؛‏ ۲قرنتیان ۱:‏۲۰؛‏ ۱تیموتاؤس ۳:‏۱۶

◻ عیسی فاش می‌سازد که افراد دیگری نیز با او حکمرانی و داوری خواهند کرد،‏ ملکوت آسمان دارای اتباع زمینی خواهد بود و اینکه همهٔ پیروانش باید واعظان ملکوت باشند.‏—‏متی ۵:‏۳-‏۵؛‏ ۶:‏۱۰؛‏ ۲۸:‏۱۹،‏ ۲۰؛‏ لوقا ۱۰:‏۱-‏۹؛‏ ۱۲:‏۳۲؛‏ ۲۲:‏۲۹،‏ ۳۰؛‏ یوحنا ۱۰:‏۱۶؛‏ ۱۴:‏۲،‏ ۳

◻ عیسی فاش می‌سازد که ملکوت در زمان معینی برقرار خواهد شد و رویدادهای جهان،‏ این واقعه را ثابت خواهد کرد.‏—‏متی ۲۴:‏۳-‏۲۲؛‏ لوقا ۲۱:‏۲۴

◻ سال ۳۶ د.‏م.‏:‏ پطرس درمی‌یابد که غیریهودیان نیز وارثین مشترک در ملکوت خواهند بود.‏—‏اعمال ۱۰:‏۳۰-‏۴۸

◻ سال ۵۵ د.‏م.‏:‏ پولس توضیح می‌دهد که در زمان حضور مسیح،‏ وارثین مشترک در ملکوت،‏ رستاخیز یافته،‏ به فناناپذیری و عدم فساد نائل خواهند گشت.‏—‏۱قرنتیان ۱۵:‏۵۱-‏۵۴

◻ سال ۹۶ د.‏م.‏:‏ عیسی در حالی که بر پیروان مسح‌شدهٔ خود حکمرانی می‌کند،‏ فاش می‌سازد که تعداد آنان در نهایت ۰۰۰,‏۱۴۴ نفر خواهد بود.‏—‏افسسیان ۵:‏۳۲؛‏ کولسیان ۱:‏۱۳-‏۲۰؛‏ مکاشفه ۱:‏۱؛‏ ۱۴:‏۱-‏۳

◻ سال ۱۸۷۹ د.‏م.‏:‏ مجلهٔ برج دیده‌بانی صهیون سال ۱۹۱۴ را سال بسیار مهمی در عمل‌کرد ‹سِر مقدس› خدا معرفی می‌کند

◻ سال ۱۹۲۵ د.‏م.‏:‏ مجلهٔ برج دیده‌بانی شرح می‌دهد که در سال ۱۹۱۴،‏ ملکوت متولد شده است؛‏ باید «سِر مقدس» را در مورد ملکوت تبلیغ کرد.‏—‏مکاشفه ۱۲:‏۱-‏۵،‏ ۱۰،‏ ۱۷

‏[تصاویر در صفحهٔ ۲۶]‏

شاهدان یَهُوَه مانند رهبر خود،‏ عیسی،‏ ملکوت یَهُوَه را علناً به مردم اعلام می‌کنند