پرورش هنر تعلیم در موعظه

۱.‏ چه مهارتی را باید در خودمان پرورش دهیم و چرا؟‏ (‏۲تیموتائوس ۴:‏⁠۲‏)‏ (‏تصویر ملاحظه شود.‏)‏

عیسی به پیروانش گفت:‏ ‹شاگرد بسازید و به آن‌ها تعلیم بدهید تا به تمام چیزهایی که به شما گفته‌ام عمل کنند.‏› (‏مَتّی ۲۸:‏​۱۹،‏ ۲۰‏)‏ این گفتهٔ عیسی نشان می‌دهد که همهٔ مسیحیان باید مثل یک معلّم تعلیم دهند.‏ یَهُوَه کسانی را که ‹دلشان پذیرای حقیقت است› به طرف خودش جذب می‌کند و فرشتگان هم ما را به سمت چنین افرادی هدایت می‌کنند.‏ (‏اعمال ۱۳:‏۴۸؛‏ یوحنا ۶:‏۴۴؛‏ مکاشفه ۱۴:‏⁠۶‏)‏ با این حال،‏ ما باید مهارت تعلیم را در خودمان پرورش دهیم.‏ به نمونهٔ پولُس و بَرنابا توجه کنید.‏ کتاب مقدّس نشان می‌دهد که وقتی آن‌ها در کنیسهٔ قونیه موعظه می‌کردند،‏ حرف‌هایشان ‏«آنقدر تأثیرگذار بود که عدهٔ زیادی از یهودیان و یونانیان ایمان آوردند.‏» (‏اعمال ۱۴:‏⁠۱‏)‏ بدون شک پولُس و بَرنابا «هنر تعلیم» را در خود پرورش داده بودند.‏ ‏(‏۲تیموتائوس ۴:‏۲ خوانده شود.‏)‏ همهٔ ما مسیحیان باید مثل آن‌ها هنر تعلیم را یاد بگیریم.‏

۲.‏ چرا بعضی از مسیحیان احساس می‌کنند که نمی‌توانند مهارت بیشتری در تعلیم داشته باشند؟‏

^۲ عده‌ای احساس می‌کنند که به خاطر محدودیت‌ها یا تحصیلات کمشان نمی‌توانند هنر تعلیم را در خود پرورش دهند.‏ بعضی از شخصیت‌های کتاب مقدّس هم چنین احساسی داشتند.‏ (‏خروج ۴:‏۱۰؛‏ اِرْمیا ۱:‏⁠۶‏)‏ برخی دیگر از مسیحیان احساس می‌کنند که مثل بقیه معلّم خوبی نیستند،‏ چون تجربهٔ خوبی در موعظه نداشته‌اند یا نتوانسته‌اند با کسی مطالعهٔ کتاب مقدّس را شروع کنند.‏ البته ما انتظار نداریم همهٔ کسانی که با آن‌ها گفتگو می‌کنیم واکنش مثبتی به خبر خوش نشان دهند.‏ همچنین موفقیت‌هایمان در موعظه فقط به تلاش‌های خودمان بستگی ندارد.‏ همان طور که اشاره شد،‏ یَهُوَه و فرشتگان کسانی را که دلی پذیرا دارند،‏ به سمت حقیقت جذب می‌کنند.‏ با این وجود،‏ ما باید تمام تلاشمان را بکنیم تا خبر خوش را به بهترین شکل به دیگران برسانیم.‏ در این مقاله سه روش را بررسی می‌کنیم که کمکمان می‌کند مهارت بیشتری در تعلیم داشته باشیم.‏

به مخاطبتان توجه نشان دهید

۳.‏ چرا حرف‌های عیسی برای مردم دلنشین بود؟‏

^۳ کتاب مقدّس می‌گوید که عیسی می‌دانست «در دل انسان‌ها چه می‌گذرد.‏» (‏یوحنا ۲:‏۲۵‏)‏ او از افکار و انگیزه‌های مردم باخبر بود و به خوبی از نیازهایشان آگاهی داشت.‏ به همین دلیل حرف‌هایش برای مردم بسیار دلنشین بود.‏ عیسی می‌دانست که مردم به تسلّی و راهنمایی روحانی نیاز دارند،‏ چون رهبران مذهبی با رسوم و عقاید اشتباهشان مردم را زیر فشار قرار داده بودند.‏ (‏مَتّی ۹:‏۳۶؛‏ ۲۳:‏⁠۴‏)‏ عیسی در موعظهٔ بالای کوه به این مشکلات اشاره کرد.‏ بسیاری از مردم جذب حرف‌های او شدند،‏ چون دربارهٔ موضوعاتی صحبت کرد که برایشان اهمیت داشت.‏

۴.‏ چطور می‌توانیم نشان دهیم که برای مردم اهمیت زیادی قائلیم؟‏ (‏تصاویر ملاحظه شود.‏)‏

^۴ وقتی سعی می‌کنیم نگرانی‌های مخاطبمان را درک کنیم نشان می‌دهیم که برایشان اهمیت زیادی قائلیم.‏ همهٔ کسانی که به آن‌ها موعظه می‌کنیم به نحوی گرفتار سختی‌های دنیای شیطان هستند.‏ به یاد آوردن این موضوع کمکمان می‌کند که با آن‌ها همدردی کنیم.‏ برای مثال،‏ آیا به تازگی خبر یا موضوعی باعث نگرانی مردم شده است؟‏ آیا والدین از امنیت فرزندانشان در مدرسه نگرانند؟‏ آیا با معضل بی‌کاری روبرو هستند؟‏ تصوّر کنید که زندگی در این ‹دوران سخت،‏› بدون امیدی که کتاب مقدّس می‌دهد چقدر مشکل است.‏—‏۲تیموتائوس ۳:‏۱؛‏ اِشَعْیا ۶۵:‏​۱۳،‏ ۱۴‏.‏

۵.‏ عیسی به عنوان یک معلّم،‏ چه تفاوتی با فَریسیان داشت؟‏ (‏مَتّی ۱۱:‏​۲۸-‏۳۰‏)‏

^۵ عیسی به فکر مردم بود و این را در نحوهٔ رفتارش با آن‌ها نشان می‌داد.‏ واقعاً که چه تفاوت بزرگی با فَریسیانی که مردم را تحقیر می‌کردند!‏ (‏مَتّی ۲۳:‏۱۳؛‏ یوحنا ۷:‏۴۹‏)‏ عیسی همیشه با محبت و احترام با دیگران رفتار می‌کرد.‏ او «ملایم و فروتن» بود و این خصوصیات باعث شد که معلّم ماهری باشد.‏ ‏(‏مَتّی ۱۱:‏​۲۸-‏۳۰ خوانده شود.‏)‏ ما هم مثل عیسی باید با مهربانی و احترام با مخاطبانمان برخورد کنیم.‏

۶.‏ چطور می‌توانیم به کسانی که پیام ما را رد می‌کنند یا با ما مخالفت می‌کنند محبت و احترام نشان دهیم؟‏

^۶ بعضی‌ها به پیام ما گوش نمی‌دهند یا حتی با ما مخالفت می‌کنند.‏ چطور باید با آن‌ها رفتار کنیم؟‏ عیسی نگفت که فقط آن‌ها را تحمّل کنیم،‏ بلکه گفت:‏ ‹به کسانی که از شما نفرت دارند،‏ خوبی کنید،‏ برای کسانی که شما را لعنت می‌کنند،‏ برکت بخواهید و برای کسانی که به شما توهین می‌کنند،‏ دعا کنید.‏› (‏لوقا ۶:‏​۲۷،‏ ۲۸‏)‏ باید به یاد داشته باشیم که وقتی کسی با ما بدرفتاری می‌کند شاید دلیلی برای رفتارش داشته باشد.‏ البته واضح است که بعضی‌ها فقط می‌خواهند با ما مخالفت کنند.‏ اما شاید عدهٔ دیگری به دلیل مشکلات خانوادگی یا شرایط سختشان حاضر به گفتگو با ما نباشند؛‏ یا شاید در زمان نامناسبی به آن‌ها موعظه کرده‌ایم.‏ در هر صورت،‏ ما باید ‹همیشه سعی کنیم که حرف‌هایمان دلنشین و نمکین باشد تا بدانیم که چطور به هر کس جواب دهیم.‏› (‏کولُسیان ۴:‏⁠۶‏)‏ اگر با دیگران همدردی کنیم و نیازهایشان را در نظر بگیریم،‏ کمتر از رفتارشان ناراحت می‌شویم و معلّم بهتری خواهیم بود.‏

به کلام خدا تکیه کنید

۷.‏ عیسی چطور هنگام تعلیم دادن نشان داد که به کلام خدا تکیه می‌کند؟‏ (‏یوحنا ۷:‏​۱۴-‏۱۶‏)‏

^۷ عیسی به حکمت خودش تکیه نکرد،‏ بلکه بر اساس کلام خدا تعلیم می‌داد.‏ او تعالیمش را طوری بیان می‌کرد که مردم به آسانی آن‌ها را درک کنند و به یاد بسپارند.‏ کتاب مقدّس می‌گوید که عیسی «با اقتدار تعلیم می‌داد،‏ نه مثل عالمان دین.‏» به همین دلیل مردم از نحوهٔ تعلیمش «شگفت‌زده شدند.‏» (‏مَرقُس ۱:‏۲۲‏)‏ در روزگار عیسی،‏ عالمان دین با نقل‌قول از حرف‌های رهبران مذهبیِ برجسته سعی می‌کردند به تعالیمشان اعتبار دهند.‏ برخلاف آن‌ها،‏ عیسی از نوشته‌های مقدّس نقل‌قول می‌کرد.‏ او پسر خدا بود و قبلاً در آسمان زندگی می‌کرد.‏ پس می‌توانست با استفاده از دانش زیادش مردم را تحت تأثیر قرار دهد.‏ اما این کار را نکرد.‏ بلکه،‏ کلام یَهُوَه و خواست او را پایهٔ اصلی تعالیمش قرار داد.‏ ‏(‏یوحنا ۷:‏​۱۴-‏۱۶ خوانده شود.‏)‏ عیسی نمونهٔ خوبی برای پیروانش به جا گذاشت.‏

۸.‏ پِطرُس رسول چطور از نمونهٔ عیسی سرمشق گرفت؟‏

^۸ شاگردان عیسی هم،‏ برای تعلیم دادن از کلام خدا استفاده می‌کردند.‏ برای مثال،‏ سخنرانی پِطرُس رسول را در روز پِنتیکاست ۳۳ م.‏ در نظر بگیرید.‏ پِطرُس تحصیلات بالایی نداشت،‏ اما با استفاده از آیات زیادی توضیح داد که عیسی چه پیشگویی‌هایی را به تحقق رسانده بود.‏ او با این کار شنوندگانش را تحت تأثیر قرار داد.‏ (‏اعمال ۲:‏​۱۴-‏۳۷‏)‏ سخنرانی پِطرُس چه نتیجه‌ای داشت؟‏ «در آن روز،‏ حدوداً ۳۰۰۰ نفر حرف‌های او را با خوشحالی قبول کردند و تعمید گرفتند و به جمع شاگردان اضافه شدند.‏»—‏اعمال ۲:‏⁠۴۱‏.‏

۹.‏ وقتی به دیگران تعلیم می‌دهیم چرا باید به کلام خدا تکیه کنیم؟‏

^۹ کلام خدا بهترین راه برای رسیدن به دل مخاطبمان است.‏ (‏عبرانیان ۴:‏۱۲‏)‏ هنگام تعلیم دادن باید مرتباً از کتاب مقدّس استفاده کنیم.‏ ما می‌خواهیم ‏‹کلام خدا را موعظه کنیم،‏› پس نباید در مورد طرز فکر شخصی‌مان با دیگران صحبت کنیم.‏ (‏۲تیموتائوس ۴:‏⁠۲‏)‏ امثال ۲:‏۶ می‌گوید:‏ «یَهُوَه است که حکمت می‌دهد،‏ و سخنان دهان او به انسان شناخت و قدرت تشخیص می‌دهد.‏» وقتی در موعظه از کتاب مقدّس استفاده می‌کنیم،‏ اجازه می‌دهیم که مخاطبمان گفته‌های یَهُوَه را بشنود.‏ (‏مَلاکی ۲:‏⁠۷‏)‏ ما می‌خواهیم مردم متوجه شوند که حکمت کلام خدا از حکمت انسان‌ها خیلی بالاتر و باارزش‌تر است.‏ کتاب مقدّس از طرف خدا الهام شده و به ما راهنمایی لازم را می‌دهد تا آفریدگارمان را شاد کنیم و زندگی پرمفهومی داشته باشیم.‏—‏۲تیموتائوس ۳:‏​۱۶،‏ ۱۷‏.‏

۱۰.‏ چطور می‌توانیم توجه شاگردمان را به کتاب مقدّس جلب کنیم؟‏

^۱۰ وقتی خودتان را برای مطالعهٔ کتاب مقدّس با کسی آماده می‌کنید،‏ به دنبال راه‌هایی باشید تا توجه شاگردتان را به تعالیم کلام خدا جلب کنید.‏ شاگرد شما باید متوجه شود که کتاب مقدّس ابزار اصلی‌مان برای تعلیم است و هدف از تصاویر یا ویدیوها این است که او موضوع را بهتر درک کند.‏ آیات اصلی را با هم بخوانید و دربارهٔ آن‌ها گفتگو کنید.‏ وقتی از ویدیوها یا تصاویر استفاده می‌کنید به شاگردتان کمک کنید تا اصول کتاب مقدّس را درک کند.‏ نیازی نیست که خیلی صحبت کنید یا آیات زیادی بخوانید تا به این هدف برسید.‏ به شاگردتان زمان کافی بدهید تا مفهوم آیه‌ای را که خوانده است درک کند.‏ در صورت نیاز آیه را دوباره بخوانید.‏ به این شکل،‏ روی کتاب مقدّس تمرکز می‌کنید،‏ نه روی ویدیو،‏ تصویر یا نشریات دیگر.‏—‏۱قُرِنتیان ۲:‏⁠۱۳‏.‏

۱۱-‏۱۲.‏ الف)‏ چطور می‌توانیم هنگام مطالعهٔ کتاب مقدّس با شاگردمان صبر نشان دهیم؟‏ (‏اعمال ۱۷:‏​۱-‏۴‏)‏ ب)‏ چطور می‌توانیم به کسانی که هیچ آشنایی‌ای با پیام کتاب مقدّس ندارند کمک کنیم؟‏ (‏تصویر ملاحظه شود.‏)‏

^۱۱ اگر برای شاگردتان سخت است که موضوعی را بپذیرد،‏ به یاد داشته باشید که باید ‹کلام خدا را با صبر زیاد موعظه کنید.‏› پیشرفت همه یکسان نیست.‏ بعضی از شاگردان به زمان بیشتری نیاز دارند تا تعالیم ابتدایی را درک کنند.‏ مثلاً،‏ برای بعضی از یهودیان در تِسالونیکی طول کشید که تعلیمات پولُس را درک کنند.‏ به همین دلیل او بارها به آنجا سفر کرد تا آیات را برایشان بیشتر توضیح دهد.‏—‏اعمال ۱۷:‏​۱-‏۴ خوانده شود.‏

^۱۲ راه دیگری که می‌توانیم صبر نشان دهیم این است که کمتر حرف بزنیم و از شاگردمان سؤالات مختلفی بپرسیم.‏ بعد با دقت به جواب‌هایش گوش کنیم تا از طرز فکرش آگاه شویم.‏ با خواندن و بررسی آیات مختلف کمکش می‌کنیم تا افکار یَهُوَه را به خوبی درک کند.‏ باید به یاد داشته باشیم که بعضی‌ها با کتاب مقدّس و پیام آن هیچ آشنایی‌ای ندارند.‏ آیا نشان دادن نسخهٔ چاپ‌شدهٔ کتاب مقدّس به آن‌ها کمک می‌کند؟‏ ما می‌توانیم با استفاده از قسمت «‏جواب کلام خدا به ۲۰ سؤال مهم‏» در ترجمهٔ دنیای جدید کتاب مقدّس،‏ موضوعات مهمی را که در آن آمده به شاگردانمان نشان دهیم.‏ برای مثال با استفاده از سؤال ۱۵ و آیات مربوط به آن،‏ می‌توانیم کاربرد کتاب مقدّس را در زندگی روزمره برجسته کنیم.‏ وقتی به شاگردانمان کمک می‌کنیم که ارزش تعالیم کتاب مقدّس را درک کنند،‏ معلّم بهتری خواهیم بود.‏

روی یَهُوَه تمرکز کنید

۱۳.‏ ما می‌خواهیم هنگام تعلیم دادن تمرکز روی چه کسی باشد؟‏ مثالی بزنید.‏

^۱۳ هدف ما این است که به مخاطبمان کمک کنیم تا یَهُوَه را بشناسد و به او نزدیک شود.‏ (‏یعقوب ۴:‏⁠۸‏)‏ در این زمینه می‌توانیم خودمان را با کسی که مسئول نورپردازی در تئاتر است مقایسه کنیم.‏ او در حین برنامه،‏ نور را روی خودش نمی‌اندازد،‏ بلکه نور را طوری تنظیم می‌کند که روی شخصیت‌های اصلی باشد تا آن‌ها در مرکز توجه قرار بگیرند.‏ ما هم هنگام تعلیم دادن تلاش می‌کنیم که تمام تمرکز مخاطبمان روی یَهُوَه باشد،‏ نه روی خودمان.‏

۱۴.‏ چطور می‌توانیم به شاگردمان کمک کنیم که یَهُوَه را خوشحال کند؟‏

^۱۴ زمانی که با شاگردتان کتاب مقدّس را مطالعه می‌کنید،‏ به او کمک کنید تا محبتش به یَهُوَه بیشتر شود و برای خوشحال کردنش تلاش کند.‏ (‏امثال ۲۷:‏۱۱‏)‏ هدف شما فقط این نیست که شاگردتان از یک سری قوانین پیروی کند تا بتواند شاهد یَهُوَه شود.‏ بلکه هدف این است که شاگردتان برای خوشحال کردن یَهُوَه،‏ تغییراتی در خودش ایجاد کند.‏ برای مثال،‏ اگر برای شاگردتان سخت است که یک عادت بد را ترک کند،‏ از او این سؤالات را بپرسید:‏ ‹چرا یَهُوَه این کار را دوست ندارد؟‏ چرا او می‌خواهد که از انجام این کار دست بکشی؟‏ این خواستهٔ یَهُوَه چطور محبتش را نسبت به تو نشان می‌دهد؟‏› هر چه بیشتر شاگردتان را تشویق کنید که دربارهٔ یَهُوَه تعمّق کند،‏ بهتر درک می‌کند که یَهُوَه چقدر دوستش دارد.‏ به این شکل به شاگردتان کمک می‌کنید تا محبتش به یَهُوَه بیشتر شود و بخواهد او را خوشحال کند.‏

هنر تعلیم را در خود پرورش دهید

۱۵.‏ چطور می‌توانیم هنر تعلیم را در خود پرورش دهیم؟‏

^۱۵ ما می‌توانیم از یَهُوَه بخواهیم کمکمان کند تا هنر تعلیم را در خود پرورش دهیم.‏ (‏۱یوحنا ۵:‏۱۴‏)‏ ما باید مطابق دعاهایمان عمل کنیم و آموزشی را که یَهُوَه از طریق جلسات به ما می‌دهد به کار ببریم.‏ همچنین می‌توانیم برادران و خواهران باتجربه را دعوت کنیم تا در مطالعه با شاگردمان شرکت کنند و نظرشان را دربارهٔ کیفیت و نحوهٔ تعلیممان بگویند.‏ درست است که ما از تعالیم کتاب مقدّس آگاهیم،‏ اما نباید فراموش کنیم که شاگردمان با آن‌ها آشنایی ندارد.‏ پس باید ببینیم که شاگردمان نسبت به مطالبی که می‌آموزد چه دیدگاهی دارد.‏ در حین مطالعه می‌خواهیم به او کمک کنیم که وعده‌های یَهُوَه و فواید آنچه را که یاد می‌گیرد درک کند.‏ به این شکل،‏ شاگردمان می‌تواند رابطهٔ نزدیکی با یَهُوَه داشته باشد و شادی واقعی را تجربه کند.‏—‏مزمور ۱:‏​۱-‏۳‏.‏

۱۶.‏ اگر هنر تعلیم را در خود پرورش دهیم چه فایده‌ای می‌بریم؟‏

^۱۶ وقتی به دیگران دربارهٔ یَهُوَه تعلیم می‌دهیم،‏ شادی زیادی را تجربه می‌کنیم.‏ در دنیای جدید،‏ خیلی‌ها به آموزش نیاز خواهند داشت.‏ پس بیایید در موعظهٔ خبر خوش همیشه به مخاطبانمان توجه نشان دهیم،‏ به کلام خدا تکیه کنیم و روی یَهُوَه تمرکز کنیم.‏ به این شکل،‏ هنر تعلیم را در خود پرورش می‌دهیم.‏