സെപ്‌റ്റം​ബർ

പക്വത​യി​ലെ​ത്താൻ മാത്രമല്ല അതു നിലനി​റു​ത്താ​നും നമ്മൾ കഠിന​ശ്രമം ചെയ്യണം. അതിന്‌ അമിത ആത്മവി​ശ്വാ​സം ഒഴിവാ​ക്കണം. (1 കൊരി. 10:12) അതായത്‌ പക്വത​യി​ലെ​ത്തി​യെ​ന്നും ഇനി ആത്മീയ​മാ​യി വളരാൻ പ്രത്യേ​കിച്ച്‌ ഒന്നും ചെയ്യേ​ണ്ട​തി​ല്ലെ​ന്നും നമ്മൾ ചിന്തി​ക്ക​രുത്‌. പകരം തുടർന്നും പുരോ​ഗതി വരുത്തു​ന്നു​ണ്ടോ എന്ന്‌ എപ്പോ​ഴും “പരി​ശോ​ധി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കണം.” കൊ​ലോ​സ്യ​യി​ലു​ള്ള​വർക്ക്‌ എഴുതിയ കത്തിൽ പക്വത​യു​ള്ള​വ​രാ​യി തുട​രേ​ണ്ട​തി​ന്റെ പ്രാധാ​ന്യം അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ വീണ്ടും എടുത്തു​കാ​ണി​ച്ചു. അവർ പൂർണ​വ​ളർച്ച​യെ​ത്തിയ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു. എങ്കിലും ലോക​ത്തി​ന്റെ ചിന്താ​ഗ​തി​യാൽ വഞ്ചിക്ക​പ്പെ​ട​രുത്‌ എന്ന്‌ പൗലോസ്‌ അവർക്കു മുന്നറി​യി​പ്പു കൊടു​ത്തു. (കൊലോ. 2:6-10) ഇനി, ആ സഭയിൽ ഉള്ളവരെ ഒരുപക്ഷേ നന്നായി അറിയാ​മാ​യി​രുന്ന എപ്പഫ്രാസ്‌, അവർ അവസാ​നം​വരെ ‘തികഞ്ഞ​വ​രാ​യി’ അഥവാ പക്വത​യു​ള്ള​വ​രാ​യി നില​കൊ​ള്ളേ​ണ്ട​തിന്‌ അവർക്കു​വേണ്ടി നിരന്തരം പ്രാർഥി​ച്ചു. (കൊലോ. 4:12) എന്തൊക്കെ പരി​ശോ​ധ​നകൾ ഉണ്ടായാ​ലും കൊ​ലോ​സ്യ​യി​ലു​ള്ളവർ പക്വത​യുള്ള, അഥവാ പൂർണ​വ​ളർച്ച​യെ​ത്തിയ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളാ​യി തുടരാൻ അവർ രണ്ടു പേരും ആഗ്രഹി​ച്ചു. പൗലോ​സി​ന്റെ വാക്കു​ക​ളിൽനി​ന്നും എപ്പഫ്രാ​സി​ന്റെ മാതൃ​ക​യിൽനി​ന്നും നമുക്ക്‌ എന്തു പഠിക്കാം? പക്വത​യു​ള്ള​വ​രാ​യി തുടര​ണ​മെ​ങ്കിൽ നമ്മൾ സ്വന്തമാ​യി നല്ല ശ്രമം ചെയ്യണം, ദൈവ​ത്തി​ന്റെ സഹായ​വും നമുക്കു വേണം. w24.04 പേ. 6-7 ഖ. 16-17

യഹോ​വ​യോട്‌ ഉചിത​മായ ഒരു ഭയം വളർത്തി​യെ​ടു​ത്തി​ട്ടു​ണ്ടെ​ങ്കിൽ, നമ്മൾ യഹോ​വയെ ഒരുപാ​ടു സ്‌നേ​ഹി​ക്കും. ദൈവത്തെ വിഷമി​പ്പി​ക്കുന്ന ഒന്നും നമ്മൾ ചെയ്യില്ല. യഹോ​വ​യു​ടെ അംഗീ​കാ​രം നേടാൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടു​തന്നെ ശരിയും തെറ്റും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാ​സ​വും, സത്യവും നുണയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാ​സ​വും മനസ്സി​ലാ​ക്കാൻ നമ്മൾ നല്ല ശ്രമം ചെയ്യും. (സുഭാ. 2:3-6; എബ്രാ. 5:14) ദൈവ​ത്തെ​ക്കാൾ മനുഷ്യ​രെ ഭയന്നാൽ നമ്മൾ സത്യത്തിൽനിന്ന്‌ അകന്നു​പോ​യേ​ക്കാം. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, ഇസ്രാ​യേ​ല്യർക്ക്‌ യഹോവ കൊടു​ക്കാ​നി​രുന്ന വാഗ്‌ദ​ത്ത​ദേശം ഒറ്റു​നോ​ക്കാൻ പോയ 12 തലവന്മാ​രു​ടെ കാര്യം ചിന്തി​ക്കുക. അവരിൽ പത്തു പേർ യഹോ​വയെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ന്ന​തി​നെ​ക്കാൾ കൂടുതൽ കനാന്യ​രെ ഭയപ്പെട്ടു. സഹ ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രോട്‌ അവർ പറഞ്ഞു: “ആ ജനത്തിനു നേരെ ചെല്ലാൻ നമുക്കു കഴിയില്ല. അവർ നമ്മളെ​ക്കാൾ ശക്തരാണ്‌.” (സംഖ്യ 13:27-31) കനാന്യർ ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രെ​ക്കാൾ ശക്തരാ​ണെന്ന്‌ അവർ പറഞ്ഞതു മനുഷ്യ​രു​ടെ കാഴ്‌ച​പ്പാ​ടിൽ സത്യമാ​യി​രു​ന്നു. പക്ഷേ അവരുടെ മനസ്സിൽ യഹോ​വ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നില്ല. അതു​കൊ​ണ്ടാണ്‌ തങ്ങൾക്കു കനാന്യ​രെ ജയിക്കാൻ കഴിയി​ല്ലെന്ന്‌ അവർ പറഞ്ഞത്‌. w24.07 പേ. 9 ഖ. 5-6

യഹോ​വ​യു​ടെ ന്യായ​വി​ധി​കൾ എല്ലാം ശരിയാ​യി​രി​ക്കു​മെന്നു നമുക്ക്‌ ഉറപ്പോ​ടെ പറയാൻ കഴിയു​മോ? കഴിയും. അബ്രാ​ഹാം മനസ്സി​ലാ​ക്കി​യ​തു​പോ​ലെ ഒരു പിഴവും പറ്റാത്ത ന്യായാ​ധി​പ​നാണ്‌ യഹോവ, ‘മുഴു​ഭൂ​മി​യു​ടെ​യും’ സർവജ്ഞാ​നി​യായ, കരുണാ​മ​യ​നായ “ന്യായാ​ധി​പൻ.” യഹോവ തന്റെ മകനായ യേശു​വി​നെ പരിശീ​ലി​പ്പിച്ച്‌, വിധി​ക്കാ​നുള്ള ഉത്തരവാ​ദി​ത്വം മുഴുവൻ യേശു​വി​നെ ഏൽപ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. (യോഹ. 5:22) ഓരോ മനുഷ്യ​ന്റെ​യും ഹൃദയ​ത്തിൽ എന്താ​ണെന്ന്‌ യഹോ​വ​യ്‌ക്കും യേശു​വി​നും അറിയാൻ പറ്റും. (മത്താ. 9:4) ഓരോ​രു​ത്ത​രു​ടെ​യും കാര്യ​ത്തിൽ അവർ ‘നീതി​യോ​ടെ മാത്രമേ പ്രവർത്തി​ക്കൂ.’ അതു​കൊണ്ട്‌, എപ്പോ​ഴും യഹോ​വ​യി​ലും യഹോ​വ​യു​ടെ തീരു​മാ​ന​ങ്ങ​ളി​ലും ഉറച്ചു​വി​ശ്വ​സി​ക്കു​മെന്ന്‌ ഒരു ദൃഢതീ​രു​മാ​നം എടുക്കുക. നമുക്ക്‌ മറ്റുള്ള​വരെ വിധി​ക്കാ​നുള്ള യോഗ്യത ഇല്ലെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ അറിയാം. യഹോ​വ​യ്‌ക്കാണ്‌ അതിനുള്ള അധികാ​ര​മു​ള്ളത്‌. (യശ. 55:8, 9) അതു​കൊണ്ട്‌ യഹോ​വ​യു​ടെ​യും മകനായ യേശു​വി​ന്റെ​യും ന്യായ​വി​ധി​യിൽ നമുക്ക്‌ പൂർണ വിശ്വാ​സ​മു​ള്ള​വ​രാ​യി​രി​ക്കാം. നമ്മുടെ രാജാ​വായ യേശു തന്റെ പിതാ​വി​ന്റെ നീതി​യും കരുണ​യും അതേപടി പകർത്തു​മെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ ഉറപ്പുണ്ട്‌. .—യശ. 11:3, 4. w24.05 പേ. 7 ഖ. 18-19

നമ്മൾ ഹൃദയ​ത്തിൽ സത്യം സംസാ​രി​ക്കുന്ന ഒരാളാ​യി​രി​ക്കേ​ണ്ടതു വളരെ പ്രധാ​ന​മാണ്‌. യേശു​വും നഥന​യേ​ലും ഉൾപ്പെട്ട സംഭവ​ത്തിൽനിന്ന്‌ നമുക്ക്‌ അതു മനസ്സി​ലാ​ക്കാം. ഫിലി​പ്പോസ്‌ ഒരിക്കൽ നഥന​യേ​ലി​നെ കൂട്ടി​ക്കൊണ്ട്‌ യേശു​വി​ന്റെ അടു​ത്തേക്കു വന്നു. യേശു നഥന​യേ​ലി​നെ ആദ്യമാ​യി​ട്ടാ​ണു കാണു​ന്ന​തെ​ങ്കി​ലും അദ്ദേഹ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഒരു കാപട്യ​വു​മി​ല്ലാത്ത തനി ഇസ്രാ​യേ​ല്യൻ.” (യോഹ. 1:47) നഥന​യേ​ലിൽ യേശു ആ ഗുണം കൂടുതൽ കണ്ടു. നമ്മളെ​പ്പോ​ലെ നഥനയേൽ അപൂർണ​നാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും അദ്ദേഹ​ത്തിൽ ഒട്ടും കാപട്യ​മി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. അദ്ദേഹം എല്ലാ കാര്യ​ങ്ങ​ളി​ലും സത്യസ​ന്ധ​നാ​യി​രു​ന്നു. അത്‌ യേശു വിലമ​തി​ക്കു​ക​യും അഭിന​ന്ദി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. യഹോ​വയെ പ്രീതി​പ്പെ​ടു​ത്താൻ 15-ാം സങ്കീർത്ത​ന​ത്തിൽ പറഞ്ഞി​രി​ക്കുന്ന മിക്ക കാര്യ​ങ്ങ​ളും നമ്മൾ മറ്റുള്ള​വ​രോട്‌ ഇടപെ​ടു​ന്ന​തു​മാ​യി ബന്ധപ്പെ​ട്ട​താണ്‌. സങ്കീർത്തനം 15:3-ൽ യഹോ​വ​യു​ടെ കൂടാ​ര​ത്തിൽ അതിഥി​യാ​യി​രി​ക്കുന്ന ഒരാൾ, “നാവു​കൊണ്ട്‌ പരദൂ​ഷണം പറയു​ന്നില്ല, അയൽക്കാ​രന്‌ ഒരു ദോഷ​വും ചെയ്യു​ന്നില്ല, സ്‌നേ​ഹി​തരെ അപകീർത്തി​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നില്ല” എന്നു പറയുന്നു. നമ്മൾ സംസാരം ശ്രദ്ധി​ച്ചി​ല്ലെ​ങ്കിൽ അതു മറ്റുള്ള​വരെ വല്ലാതെ വേദനി​പ്പി​ക്കും.—യാക്കോ. 1:26. w24.06 പേ. 10 ഖ. 7, 9; പേ. 11 ഖ. 10

ശുശ്രൂ​ഷ​യ്‌ക്കു​വേണ്ടി നന്നായി തയ്യാറാ​കു​ന്നെ​ങ്കിൽ മറ്റുള്ള​വ​രോ​ടു സംസാ​രി​ക്കു​മ്പോൾ നമുക്ക്‌ അധികം പിരി​മു​റു​ക്കം തോന്നില്ല. ശിഷ്യ​ന്മാ​രെ പ്രസം​ഗ​പ്ര​വർത്ത​ന​ത്തി​നാ​യി അയയ്‌ക്കു​ന്ന​തി​നു മുമ്പ്‌ അതിനു​വേണ്ടി തയ്യാറാ​കാൻ യേശു അവരെ സഹായി​ച്ചു. (ലൂക്കോ. 10:1-11) യേശു പഠിപ്പിച്ച കാര്യ​ങ്ങൾക്കു ചേർച്ച​യിൽ പ്രവർത്തി​ച്ച​തു​കൊണ്ട്‌ ശിഷ്യ​ന്മാർക്കു ധാരാളം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാ​നാ​യി. അവരുടെ മനസ്സു സന്തോ​ഷം​കൊണ്ട്‌ നിറഞ്ഞു. നമുക്ക്‌ എങ്ങനെ ശുശ്രൂ​ഷ​യ്‌ക്കു​വേണ്ടി തയ്യാറാ​കാം? ആളുക​ളോട്‌ എന്തു പറയണ​മെ​ന്നും സ്വാഭാ​വി​ക​ത​യോ​ടെ, സ്വന്തം വാക്കു​ക​ളിൽ അത്‌ എങ്ങനെ പറയണ​മെ​ന്നും നേര​ത്തേ​തന്നെ ചിന്തിച്ച്‌ വെക്കുക. നമ്മൾ സംസാ​രി​ക്കു​മ്പോൾ അവർ പ്രതി​ക​രി​ക്കാൻ സാധ്യ​ത​യുള്ള രണ്ടോ മൂന്നോ വിധങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചും അതിന്‌ എന്തു മറുപടി കൊടു​ക്കു​മെ​ന്നും മുന്നമേ ചിന്തി​ക്കു​ന്നതു നല്ലതാണ്‌. എന്നിട്ട്‌ ആളുക​ളോ​ടു സംസാ​രി​ക്കു​മ്പോൾ ശാന്തമാ​യി, പുഞ്ചി​രി​യോ​ടെ നിൽക്കാൻ ശ്രമി​ക്കുക. w24.04 പേ. 16 ഖ. 6-7

സന്തോ​ഷ​വാർത്ത പ്രസം​ഗി​ക്കാ​നുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാ​ന​പ്പെട്ട കാരണം നമ്മൾ യഹോ​വ​യെ​യും ദൈവ​നാ​മ​ത്തെ​യും സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ന്നു എന്നതാണ്‌. നമ്മൾ സ്‌നേ​ഹി​ക്കുന്ന ദൈവത്തെ സ്‌തു​തി​ക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള ഒരു വിധമാണ്‌ നമ്മുടെ ശുശ്രൂഷ. യഹോവ, തന്റെ വിശ്വസ്‌ത ആരാധ​ക​രിൽനിന്ന്‌ മഹത്ത്വ​വും ബഹുമാ​ന​വും ശക്തിയും ലഭിക്കാൻ യോഗ്യ​നാണ്‌ എന്നതി​നോട്‌ നമ്മളും പൂർണ​മാ​യി യോജി​ക്കു​ന്നു. യഹോ​വ​യാണ്‌ “എല്ലാം സൃഷ്ടി​ച്ചത്‌” എന്നതി​നും ജീവന്‌ നമ്മൾ യഹോ​വ​യോ​ടു കടപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു എന്നതി​നും ഉള്ള ഈടുറ്റ തെളി​വു​കൾ മറ്റുള്ള​വ​രു​മാ​യി പങ്കു​വെ​ക്കു​മ്പോൾ, നമ്മൾ യഹോ​വ​യ്‌ക്കു മഹത്ത്വ​വും ബഹുമാ​ന​വും കൊടു​ക്കു​ക​യാണ്‌. ഇനി, സമയവും ഊർജ​വും മറ്റു കാര്യ​ങ്ങ​ളും ശുശ്രൂ​ഷ​യിൽ പരമാ​വധി ഏർപ്പെ​ടു​ന്ന​തി​നു​വേണ്ടി ഉപയോ​ഗി​ക്കു​മ്പോൾ നമ്മൾ നമ്മുടെ ശക്തി യഹോ​വ​യ്‌ക്കു കൊടു​ക്കു​ക​യാണ്‌. (മത്താ. 6:33; ലൂക്കോ. 13:24; കൊലോ. 3:23) ചുരു​ക്കി​പ്പ​റ​ഞ്ഞാൽ, നമ്മൾ സ്‌നേ​ഹി​ക്കുന്ന ദൈവ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ സംസാ​രി​ക്കാൻ നമ്മൾ ഒരുപാട്‌ ഇഷ്ടപ്പെ​ടു​ന്നു. അതു​പോ​ലെ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ പേരി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചും അതിന്റെ അർഥ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചും മറ്റുള്ള​വരെ അറിയി​ക്കാ​നും ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നു. w24.05 പേ. 17 ഖ. 11

യഹോവ ഇപ്പോൾത്തന്നെ സമാധാ​ന​വും സന്തോ​ഷ​വും തരും, ഭാവി​യിൽ നിത്യ​ജീ​വ​നും. നമുക്കു പ്രതി​ഫലം നൽകാ​നുള്ള ആഗ്രഹ​വും ശക്തിയും യഹോ​വ​യ്‌ക്കു​ണ്ടെന്നു നമുക്ക്‌ ഉറപ്പാണ്‌. ആ ബോധ്യം ദൈവ​സേ​വ​ന​ത്തിൽ ഏറ്റവും നല്ലതു കൊടു​ക്കാൻ നമ്മളെ പ്രേരി​പ്പി​ക്കും. മുമ്പുള്ള ദൈവ​ദാ​സ​രും അങ്ങനെ ചെയ്‌തി​ട്ടുണ്ട്‌. അതിൽ ഒരാളാണ്‌ ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ലെ തിമൊ​ഥെ​യൊസ്‌. (എബ്രാ. 6:10-12) ജീവനുള്ള ദൈവ​ത്തി​ലാ​ണു തിമൊ​ഥെ​യൊസ്‌ പ്രത്യാ​ശ​വെ​ച്ചത്‌. (1 തിമൊ. 4:10) അതു​കൊ​ണ്ടാണ്‌ യഹോ​വ​യ്‌ക്കു​വേ​ണ്ടി​യും മറ്റുള്ള​വർക്കു​വേ​ണ്ടി​യും അദ്ദേഹം കഠിനാ​ധ്വാ​നം ചെയ്‌തത്‌. അദ്ദേഹ​ത്തിന്‌ എന്തെല്ലാം ചെയ്യാ​നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു? പഠിപ്പി​ക്കു​ക​യും പരസ്യ​മാ​യി പ്രസം​ഗി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യു​ന്ന​തിൽ പുരോ​ഗതി വരുത്താൻ അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ അദ്ദേഹത്തെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ച്ചു. ഇനി, ചെറു​പ്പ​ക്കാ​രും പ്രായ​മാ​യ​വ​രും ഉൾപ്പെടെ സഭയിൽ എല്ലാവർക്കും നല്ലൊരു മാതൃ​ക​യാ​യി​രി​ക്കാ​നും പൗലോസ്‌ തിമൊ​ഥെ​യൊ​സി​നോ​ടു പറഞ്ഞു. അതു​പോ​ലെ ബുദ്ധി​മു​ട്ടുള്ള ചില നിയമ​ന​ങ്ങ​ളും അദ്ദേഹ​ത്തി​നു ചെയ്യാ​നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ആവശ്യ​മാ​യ​വർക്കു സ്‌നേ​ഹ​ത്തോ​ടെ എന്നാൽ ശക്തമായ ബുദ്ധി​യു​പ​ദേശം കൊടു​ക്കു​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു അതി​ലൊന്ന്‌. (1 തിമൊ. 4:11-16; 2 തിമൊ. 4:1-5) യഹോവ പ്രതി​ഫലം തരു​മെന്നു തിമൊ​ഥെ​യൊ​സിന്‌ ഉറപ്പാ​യി​രു​ന്നു.—റോമ. 2:6, 7. w24.06 പേ. 22-23 ഖ. 10-11

തന്നോട്‌ അനുസ​ര​ണ​ക്കേടു കാണിച്ച ഇസ്രാ​യേൽ ജനതയ്‌ക്ക്‌ മുന്നറി​യി​പ്പു നൽകാ​നും അവരെ തിരു​ത്താ​നും യഹോവ വീണ്ടും​വീ​ണ്ടും പ്രവാ​ച​ക​ന്മാ​രെ ഉപയോ​ഗി​ച്ച​തി​ന്റെ ചില ഉദാഹ​ര​ണങ്ങൾ നോക്കുക. ആ ജനത​യോട്‌ ഇങ്ങനെ പറയാൻ യഹോവ യിരെ​മ്യ​യോ​ടു പറഞ്ഞു: “വിശ്വാ​സ​വഞ്ചന കാണിച്ച ഇസ്രാ​യേലേ, മടങ്ങി​വരൂ. . . . ഞാൻ വിശ്വ​സ്‌ത​നാ​ണ​ല്ലോ. അതു​കൊണ്ട്‌ കോപ​ത്തോ​ടെ നിന്നെ നോക്കില്ല. . . . ഞാൻ എന്നെന്നും കോപം വെച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കില്ല. നീ നിന്റെ കുറ്റം സമ്മതി​ച്ചാൽ മാത്രം മതി; കാരണം, നീ നിന്റെ ദൈവ​മായ യഹോ​വയെ ധിക്കരി​ച്ചു.” (യിരെ. 3:12, 13) യോവേൽ പ്രവാ​ച​ക​നി​ലൂ​ടെ യഹോവ പറഞ്ഞത്‌ ഇതാണ്‌: “നിങ്ങൾ പൂർണ​ഹൃ​ദ​യ​ത്തോ​ടെ തിരികെ വരൂ.” (യോവേ. 2:12, 13) യഹോവ യശയ്യയി​ലൂ​ടെ അവരോ​ടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങ​ളെ​ത്തന്നെ . . . കഴുകി വെടി​പ്പാ​ക്കുക; എന്റെ മുന്നിൽനിന്ന്‌ നിങ്ങളു​ടെ ദുഷ്‌ചെ​യ്‌തി​കൾ നീക്കി​ക്ക​ള​യുക; തിന്മ പ്രവർത്തി​ക്കു​ന്നതു മതിയാ​ക്കുക.” (യശ. 1:16-19) യഹസ്‌കേ​ലി​ലൂ​ടെ യഹോവ തന്റെ ജനത്തോട്‌ ഇങ്ങനെ ചോദി​ച്ചു: “‘ഒരു ദുഷ്ടൻ മരിക്കു​മ്പോൾ ഞാൻ അൽപ്പ​മെ​ങ്കി​ലും സന്തോ​ഷി​ക്കു​മെന്നു തോന്നു​ന്നു​ണ്ടോ?’ . . . ‘അവൻ തന്റെ വഴികൾ വിട്ടു​തി​രിഞ്ഞ്‌ ജീവി​ച്ചി​രി​ക്കാ​നല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നത്‌?’ . . . ‘ആരു​ടെ​യും മരണത്തിൽ ഞാൻ ഒട്ടും സന്തോ​ഷി​ക്കു​ന്നില്ല’. . . . ‘അതു​കൊണ്ട്‌ പിന്തി​രി​യൂ! അങ്ങനെ, ജീവി​ച്ചി​രി​ക്കൂ!’” (യഹ. 18:23, 32) ആളുകൾ മാനസാ​ന്ത​ര​പ്പെ​ടു​ന്നതു കാണു​മ്പോൾ യഹോവ സന്തോ​ഷി​ക്കു​ന്നു. കാരണം അവർ എന്നും ജീവി​ച്ചി​രി​ക്കാ​നാണ്‌ യഹോവ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നത്‌. w24.08 പേ. 9 ഖ. 5-6

ദൈവം തന്റെ എല്ലാ ആരാധ​കർക്കും ആത്മീയാ​ഹാ​രം കൊടു​ക്കു​ന്നു, അവരെ വഴിന​യി​ക്കു​ന്നു, സംരക്ഷി​ക്കു​ന്നു. ലോക​ത്തുള്ള എല്ലാവർക്കും ബൈബിൾ ലഭ്യമാ​ക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്നു എന്നത്‌ യഹോ​വ​യ്‌ക്കു പക്ഷപാ​ത​മില്ല എന്നതിന്റെ ഒരു തെളി​വാണ്‌. വിശു​ദ്ധ​തി​രു​വെ​ഴു​ത്തു​കൾ ആദ്യം എഴുതി​യത്‌ മൂന്നു ഭാഷക​ളി​ലാ​യി​രു​ന്നു; എബ്രാ​യ​യി​ലും അരമാ​യ​യി​ലും ഗ്രീക്കി​ലും. ഈ ഭാഷക​ളിൽ ബൈബിൾ വായി​ക്കാൻ പറ്റുന്ന​വർക്ക്‌ അതിനു കഴിയാ​ത്ത​വ​രെ​ക്കാൾ യഹോ​വ​യോട്‌ കൂടുതൽ ബന്ധമു​ണ്ടെന്നു പറയാ​നാ​കു​മോ? ഒരിക്ക​ലും ഇല്ല. (മത്താ. 11:25) യഹോവ ഒരാളെ സുഹൃ​ത്താ​യി ക്ഷണിക്കു​ന്നത്‌ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ വിദ്യാ​ഭ്യാ​സ​മോ ബൈബിൾ ആദ്യം എഴുതിയ ഭാഷകൾ അദ്ദേഹ​ത്തിന്‌ അറിയാ​മോ എന്നൊ​ന്നും നോക്കി​യല്ല. ഉന്നതവി​ദ്യാ​ഭ്യാ​സം ഉള്ളവർക്കു മാത്രമല്ല യഹോവ തന്റെ ജ്ഞാനം ലഭ്യമാ​ക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്നത്‌. ലോക​ത്തുള്ള എല്ലാവർക്കും യഹോവ അതു കൊടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്നു. ദൈവ​വ​ച​ന​മായ ബൈബിൾ ആയിര​ക്ക​ണ​ക്കി​നു ഭാഷക​ളി​ലേക്കു പരിഭാഷ ചെയ്‌തി​ട്ടുണ്ട്‌. അതു​കൊണ്ട്‌ എല്ലാ ആളുകൾക്കും അതിൽനിന്ന്‌ പഠിക്കാ​നും, യഹോ​വ​യു​ടെ സുഹൃ​ത്തു​ക്ക​ളാ​കാൻ എങ്ങനെ പറ്റു​മെന്നു മനസ്സി​ലാ​ക്കാ​നും കഴിയു​ന്നു.—2 തിമൊ. 3:16, 17. w24.06 പേ. 6-7 ഖ. 13-15

യേശു മുൻകൂ​ട്ടി​പ്പറഞ്ഞ യരുശ​ലേ​മി​ന്റെ നാശം അടുത്തു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. ആ നാശം സംഭവി​ക്കു​ന്നതു വരെയുള്ള സമയത്ത്‌, വിശ്വാ​സ​വും സഹനശ​ക്തി​യും പോലുള്ള ഗുണങ്ങൾ വളർത്തി​യെ​ടു​ത്തു​കൊണ്ട്‌ അതിനാ​യി ഒരുങ്ങാൻ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്കു കഴിയു​മാ​യി​രു​ന്നു. (എബ്രാ. 10:25; 12:1, 2) എബ്രാ​യ​ക്രി​സ്‌ത്യാ​നി​കൾ നേരി​ട്ട​തി​നെ​ക്കാൾ വലി​യൊ​രു കഷ്ടതയാ​ണു നമ്മൾ ഇനി നേരി​ടാൻപോ​കു​ന്നത്‌. (മത്താ. 24:21; വെളി. 16:14, 16) അവർക്ക്‌ യഹോവ അന്നു കൊടുത്ത ആ നിർദേ​ശങ്ങൾ ഇന്നു നമുക്കും പ്രയോ​ജനം ചെയ്യും. അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ എബ്രാ​യർക്ക്‌ എഴുതിയ കത്തിലൂ​ടെ തന്റെ സഹവി​ശ്വാ​സി​കളെ ദൈവ​വ​ചനം ആഴത്തിൽ പഠിക്കാൻ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ച്ചു. (എബ്രാ. 5:14–6:1) ജൂതന്മാർ ആരാധി​ച്ചി​രുന്ന രീതി​യെ​ക്കാൾ ശ്രേഷ്‌ഠ​മാ​ണു ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ യഹോ​വയെ ആരാധി​ക്കുന്ന രീതി​യെന്നു പൗലോസ്‌ എബ്രാ​യ​തി​രു​വെ​ഴു​ത്തു​കൾ ഉപയോ​ഗിച്ച്‌ അവർക്കു വിശദീ​ക​രിച്ച്‌ കൊടു​ത്തു. തെറ്റായ പഠിപ്പി​ക്ക​ലു​കൾ മനസ്സി​ലാ​ക്കാ​നും അത്‌ ഒഴിവാ​ക്കാ​നും തിരു​വെ​ഴുത്ത്‌ സത്യങ്ങ​ളു​ടെ ആഴത്തി​ലുള്ള പഠനം ആ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കളെ സഹായി​ക്കു​മെന്നു പൗലോ​സിന്‌ അറിയാ​മാ​യി​രു​ന്നു. w24.09 പേ. 8-9 ഖ. 2-3; പേ. 10 ഖ. 6

യേശു​വി​ന്റെ ശിഷ്യ​ന്മാർക്കു പ്രോ​ത്സാ​ഹനം ആവശ്യ​മാ​യി​രു​ന്നു. എന്തു​കൊണ്ട്‌? അവരിൽ ചിലർ യേശു​വി​നെ മുഴു​സ​മയം അനുഗ​മി​ക്കു​ന്ന​തി​നു​വേണ്ടി തങ്ങളുടെ വീടും കുടും​ബ​വും ബിസി​നെ​സ്സും എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്‌ വന്നവരാണ്‌. (മത്താ. 19:27) ഇനി മറ്റു ചിലരെ, യേശു​വി​ന്റെ ശിഷ്യ​ന്മാ​രാ​യ​തി​ന്റെ പേരിൽ സമൂഹം ഒറ്റപ്പെ​ടു​ത്തു​ക​യും ഒഴിവാ​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തി​രു​ന്നു. (യോഹ. 9:22) വരാനി​രുന്ന മിശിഹ യേശു ആണെന്നു വിശ്വ​സി​ച്ച​തു​കൊ​ണ്ടാണ്‌ അവർ ഈ ത്യാഗങ്ങൾ എല്ലാം ചെയ്യാൻ തയ്യാറാ​യത്‌. (മത്താ. 16:16) പക്ഷേ, യേശു വധിക്ക​പ്പെ​ട്ട​പ്പോൾ അവരുടെ പ്രതീ​ക്ഷ​ക​ളെ​ല്ലാം തകർന്നു; അവർ ആകെ നിരാ​ശ​യി​ലാ​യി. ശിഷ്യ​ന്മാർ ദുഃഖി​ച്ചതു വിശ്വാ​സ​മി​ല്ലാ​ത്ത​തു​കൊ​ണ്ടല്ല എന്നു യേശു മനസ്സി​ലാ​ക്കി. പെട്ടെന്ന്‌ ഒരു നഷ്ടം ഉണ്ടാകു​മ്പോൾ ആർക്കും തോന്നാ​വുന്ന സ്വാഭാ​വി​ക​മായ ഒരു പ്രതി​ക​രണം മാത്ര​മാ​യി​രു​ന്നു അതെന്നു യേശു​വിന്‌ അറിയാ​മാ​യി​രു​ന്നു. അതു​കൊ​ണ്ടാണ്‌ പുനരു​ത്ഥാ​ന​പ്പെട്ട ആ ദിവസം​തന്നെ യേശു തന്റെ സുഹൃ​ത്തു​ക്കളെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കാൻ തുടങ്ങി​യത്‌. യേശു ആർക്കൊ​ക്കെ പ്രത്യ​ക്ഷ​നാ​യി? തന്റെ കല്ലറയു​ടെ അടുത്ത്‌ കരഞ്ഞു​കൊ​ണ്ടി​രുന്ന മഗ്‌ദ​ല​ക്കാ​രി മറിയ​യ്‌ക്കു യേശു പ്രത്യ​ക്ഷ​പ്പെട്ടു. (യോഹ. 20:11, 16) എമ്മാവൂസ്‌ എന്ന ഗ്രാമ​ത്തി​ലേക്ക്‌ പോകു​ക​യാ​യി​രുന്ന രണ്ടു ശിഷ്യ​ന്മാ​രു​ടെ അടുത്ത്‌ യേശു പ്രത്യ​ക്ഷ​നാ​യി. അതു​പോ​ലെ അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പത്രോ​സി​ന്റെ അടുത്തും യേശു വന്നു. w24.10 പേ. 13 ഖ. 5-6

മാതാ​പി​താ​ക്കളേ, സ്രഷ്ടാ​വി​ലുള്ള വിശ്വാ​സ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ മറ്റുള്ള​വ​രോ​ടു വിശദീ​ക​രി​ക്കാൻ മക്കളെ പരിശീ​ലി​പ്പി​ക്കുക. ഇതെക്കു​റിച്ച്‌ പറയുന്ന ലേഖനങ്ങൾ ഒരുമിച്ച്‌ ചർച്ച ചെയ്യു​ന്നതു നിങ്ങൾക്ക്‌ ഒരു സഹായ​മാ​യി​രി​ക്കും. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, jw.org-ൽ “യുവജ​നങ്ങൾ ചോദി​ക്കു​ന്നു—സൃഷ്ടി​യോ പരിണാ​മ​മോ?” എന്നു സെർച്ച്‌ ചെയ്യാം. ആ ലേഖന​പ​ര​മ്പ​ര​യിൽനിന്ന്‌ ഒരു സ്രഷ്ടാ​വു​ണ്ടെന്നു വിശ്വ​സി​ക്കാൻ മറ്റുള്ള​വരെ സഹായി​ക്കു​മെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു വിശദീ​ക​രണം മക്കൾക്കു തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കാം. എന്നിട്ട്‌ അത്‌ അവരോ​ടൊ​പ്പം പരിശീ​ലി​ക്കുക. ഈ വിഷയ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ സംസാ​രി​ക്കാൻ ഇഷ്ടമു​ള്ള​വ​രോ​ടു ലളിത​മാ​യി, യുക്തിക്കു നിരക്കുന്ന രീതി​യിൽ കാര്യങ്ങൾ അവതരി​പ്പി​ക്കാൻ മക്കളെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കാ​നാ​കും. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, സ്‌കൂ​ളി​ലുള്ള ഒരു കുട്ടി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞേ​ക്കാം: “ഞാൻ കാണുന്ന കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ വിശ്വ​സി​ക്കു​ക​യു​ള്ളൂ. ദൈവത്തെ ഞാൻ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.” അപ്പോൾ നിങ്ങളു​ടെ മക്കൾക്ക്‌ ഇങ്ങനെ മറുപടി പറയാ​നാ​കു​മോ: “മനുഷ്യ​രൊ​ന്നും അടുത്തി​ല്ലാത്ത ദൂരെ​യുള്ള ഒരു കാട്ടി​ലൂ​ടെ നിങ്ങൾ നടക്കു​ക​യാ​ണെന്നു വിചാ​രി​ക്കുക. അപ്പോ​ഴാ​ണു കല്ലു​കൊണ്ട്‌ നല്ല ഭംഗി​യാ​യി കെട്ടിയ ഒരു കിണർ കാണു​ന്നത്‌. നിങ്ങൾ എന്തു നിഗമ​ന​ത്തി​ലെ​ത്തും? ആ കിണർ ആരോ നിർമി​ച്ച​താ​ണെന്നു നിങ്ങൾ മനസ്സി​ലാ​ക്കും. അങ്ങനെ​യെ​ങ്കിൽ ഈ പ്രപഞ്ച​ത്തി​ന്റെ​യും അതിൽ കാണുന്ന ജീവനുള്ള എല്ലാത്തി​ന്റെ​യും കാര്യ​ത്തിൽ അതു സത്യമല്ലേ?” w24.12 പേ. 18 ഖ. 16

ജീവി​ത​ത്തിൽ പ്രധാ​ന​പ്പെട്ട തീരു​മാ​ന​ങ്ങ​ളെ​ടു​ക്കാൻ നമുക്ക്‌ എല്ലാവർക്കും നല്ല ഉപദേ​ശങ്ങൾ ആവശ്യ​മാണ്‌. സഭയി​ലുള്ള മൂപ്പന്മാ​രും അനുഭ​വ​പ​രി​ച​യ​മുള്ള സഹോ​ദ​ര​ങ്ങ​ളും നമുക്ക്‌ ഇതു​പോ​ലുള്ള സഹായം തരാറുണ്ട്‌. അവരുടെ ഉപദേശം പഴഞ്ചനാ​ണെന്നു ചിന്തിച്ച്‌ അതു നമ്മൾ കേൾക്കാ​തി​രി​ക്ക​രുത്‌. പ്രായ​മാ​യ​വ​രിൽനിന്ന്‌ നമ്മൾ പഠിക്കാൻ യഹോവ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നു. നമ്മളെ​ക്കാൾ കൂടുതൽ കാലം ജീവി​ച്ച​തു​കൊണ്ട്‌ അവർക്കു നമ്മളെ​ക്കാൾ അറിവും ജ്ഞാനവും അനുഭ​വ​പ​രി​ച​യ​വും ഉണ്ട്‌. പുരാ​ത​ന​കാ​ലത്ത്‌ പ്രായ​മുള്ള വിശ്വ​സ്‌ത​രായ ദാസരെ ഉപയോ​ഗിച്ച്‌ യഹോവ തന്റെ ജനത്തെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കു​ക​യും വഴിന​ട​ത്തു​ക​യും ചെയ്‌തി​ട്ടുണ്ട്‌. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, മോശ​യു​ടെ​യും ദാവീ​ദി​ന്റെ​യും അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ യോഹ​ന്നാ​ന്റെ​യും കാര്യ​മെ​ടു​ക്കുക. അവർ വ്യത്യ​സ്‌ത​സ​മ​യ​ങ്ങ​ളി​ലാ​ണു ജീവി​ച്ചി​രു​ന്നത്‌. അതു​പോ​ലെ അവരുടെ സാഹച​ര്യ​ങ്ങ​ളും വ്യത്യ​സ്‌ത​മാ​യി​രു​ന്നു. ജീവി​താ​വ​സാ​ന​ത്തോട്‌ അടുത്ത​പ്പോൾ അവർ ജ്ഞാനമുള്ള ചില ഉപദേ​ശങ്ങൾ ചെറു​പ്പ​ക്കാർക്കു കൊടു​ത്തു. പ്രായ​മുള്ള ഈ മൂന്ന്‌ ദൈവ​ദാ​സ​രും യഹോ​വയെ അനുസ​രി​ക്കേ​ണ്ട​തി​ന്റെ പ്രാധാ​ന്യ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ എടുത്തു​പ​റഞ്ഞു. നമ്മൾ പ്രായ​മു​ള്ള​വ​രാ​ണെ​ങ്കി​ലും ചെറു​പ്പ​ക്കാ​രാ​ണെ​ങ്കി​ലും അവരുടെ ആ ഉപദേ​ശ​ത്തിൽനിന്ന്‌ നമുക്കു പ്രയോ​ജനം നേടാ​നാ​കും.—റോമ. 15:4; 2 തിമൊ. 3:16. w24.11 പേ. 8 ഖ. 1-2

നോഹ​യു​ടെ നാളിൽ രക്തം ഭക്ഷിക്കു​ന്നത്‌ യഹോവ വിലക്കി​യി​രു​ന്നു. (ഉൽപ. 9:3, 4) അതേ നിയമം യഹോവ ഇസ്രാ​യേ​ല്യർക്കും നൽകി. ‘ആരെങ്കി​ലും രക്തം കഴിച്ചാൽ അവനെ വെച്ചേ​ക്ക​രു​താ​യി​രു​ന്നു’ അഥവാ കൊല്ല​ണ​മാ​യി​രു​ന്നു. (ലേവ്യ 7:27) മോശ​യു​ടെ നിയമം അനുസ​രിച്ച്‌ ജീവി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നാ​ണു യേശു​വും ജൂതന്മാ​രെ പഠിപ്പി​ച്ചത്‌. (മത്താ. 5:17-19) അതു​കൊണ്ട്‌ തന്റെ ശരിക്കുള്ള മാംസം കഴിക്കാ​നും രക്തം കുടി​ക്കാ​നും യേശു ജൂതന്മാ​രോ​ടു പറയു​മെന്നു നമുക്കു ചിന്തി​ക്കാൻപോ​ലും കഴിയില്ല. യേശു ഒരിക്കൽ ശമര്യ സ്‌ത്രീ​യോ​ടു പറഞ്ഞതു​പോ​ലെ ഇതും ആലങ്കാ​രി​ക​മാ​യി പറയു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. “ഞാൻ കൊടു​ക്കുന്ന വെള്ളം നിത്യ​ജീ​വ​നേ​കുന്ന ഒരു ഉറവയാ​യി മാറും” എന്ന്‌ യേശു പറഞ്ഞു. (യോഹ. 4:7, 14) ഏതെങ്കി​ലും ഒരു പ്രത്യേ​ക​കി​ണ​റ്റിൽനി​ന്നുള്ള വെള്ളം കുടി​ച്ചാൽ, നിത്യ​ജീ​വൻ കിട്ടും എന്നു പറയു​ക​യാ​യി​രു​ന്നില്ല യേശു. അതു​പോ​ലെ കഫർന്ന​ഹൂ​മിൽവെച്ച്‌ ജനക്കൂ​ട്ട​ത്തോ​ടു സംസാ​രി​ച്ച​പ്പോൾ തന്റെ ശരിക്കുള്ള മാംസം തിന്നണ​മെ​ന്നും ശരിക്കുള്ള രക്തം കുടി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നും അല്ല യേശു ഉദ്ദേശി​ച്ചത്‌. w24.12 പേ. 9 ഖ. 4-6

സ്‌ത്രീ​ക​ളെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ലോക​ത്തി​ലെ ആളുകൾക്കുള്ള മോശ​മായ വീക്ഷണം തങ്ങളി​ലേ​ക്കും കടന്നു​വ​രാ​തി​രി​ക്കാൻ ക്രിസ്‌തീ​യ​ഭർത്താ​ക്ക​ന്മാർ പ്രത്യേ​കം ശ്രദ്ധി​ക്കണം. എന്തു​കൊണ്ട്‌? നമ്മുടെ ചിന്തകൾ പ്രവൃ​ത്തി​ക​ളി​ലേക്കു നയിക്കും എന്നതാണ്‌ അതിന്റെ ഒരു പ്രധാന കാരണം. അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ റോമി​ലെ അഭിഷി​ക്ത​ക്രി​സ്‌ത്യാ​നി​കൾക്ക്‌ ഇങ്ങനെ മുന്നറി​യി​പ്പു കൊടു​ത്തു: “ഈ വ്യവസ്ഥി​തി നിങ്ങളെ അതിന്റെ അച്ചിൽ വാർത്തെ​ടു​ക്കാൻ ഇനി സമ്മതി​ക്ക​രുത്‌.” (റോമ. 12:1, 2) പൗലോസ്‌ ഇത്‌ എഴുതുന്ന സമയത്ത്‌ സാധ്യ​ത​യ​നു​സ​രിച്ച്‌ റോമി​ലെ സഭ നിലവിൽ വന്നിട്ട്‌ കുറെ വർഷങ്ങ​ളാ​യി​ട്ടു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. എങ്കിലും ലോക​ത്തി​ന്റെ ചില രീതി​ക​ളും ചിന്തക​ളും ആ സഭയി​ലുള്ള ചിലരെ അപ്പോ​ഴും സ്വാധീ​നി​ച്ചി​രു​ന്നു എന്നാണ്‌ പൗലോ​സി​ന്റെ വാക്കുകൾ കാണി​ക്കു​ന്നത്‌. അതു​കൊ​ണ്ടാണ്‌ ചിന്തക​ളി​ലും പെരു​മാ​റ്റ​ത്തി​ലും വേണ്ട മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ അദ്ദേഹം അവരെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ച്ചത്‌. ഇന്നത്തെ ക്രിസ്‌തീ​യ​ഭർത്താ​ക്ക​ന്മാ​രും ഈ ഉപദേശം അനുസ​രി​ക്കേ​ണ്ടത്‌ പ്രധാ​ന​മാണ്‌. എന്നാൽ സങ്കടക​ര​മായ കാര്യം, ക്രിസ്‌തീ​യ​ഭർത്താ​ക്ക​ന്മാ​രിൽ ചിലരെ ഈ ലോക​ത്തി​ന്റെ ചിന്തകൾ സ്വാധീ​നി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു; അവർ ഭാര്യ​മാ​രോ​ടു വളരെ മോശ​മാ​യി പെരു​മാ​റു​ക​പോ​ലും ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നു. w25.01 പേ. 9 ഖ. 4

മൂപ്പന്മാർ ഇന്ന്‌ വളരെ തിര​ക്കോ​ടെ പ്രവർത്തി​ക്കു​ന്നു. അവർ സുവി​ശേ​ഷ​ക​രാണ്‌. (2 തിമൊ. 4:5) അവർ ശുശ്രൂ​ഷ​യിൽ തീക്ഷ്‌ണ​ത​യോ​ടെ ഉൾപ്പെ​ടു​ക​യും സഭാ​പ്ര​ദേ​ശത്ത്‌ പ്രസം​ഗ​പ്ര​വർത്തനം സംഘടി​പ്പി​ക്കു​ക​യും നന്നായി പ്രസം​ഗി​ക്കാ​നും പഠിപ്പി​ക്കാ​നും നമ്മളെ പരിശീ​ലി​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ മൂപ്പന്മാർ കരുണ​യുള്ള, പക്ഷപാ​ത​മി​ല്ലാത്ത ന്യായാ​ധി​പ​ന്മാ​രാ​യും സേവി​ക്കു​ന്നു. സഭയിൽ ആരെങ്കി​ലും ഗുരു​ത​ര​മായ തെറ്റു ചെയ്‌താൽ യഹോ​വ​യു​മാ​യുള്ള ബന്ധം വീണ്ടെ​ടു​ക്കാൻ മൂപ്പന്മാർ അവരെ സഹായി​ക്കു​ന്നു. അതേസ​മയം സഭയെ ശുദ്ധി​യു​ള്ള​താ​ക്കി നിലനി​റു​ത്താ​നും അവർ പ്രത്യേ​കം ശ്രദ്ധി​ക്കും. (1 കൊരി. 5:12, 13; ഗലാ. 6:1) ഏറ്റവും പ്രധാ​ന​മാ​യി, മൂപ്പന്മാർ ഇടയന്മാ​രും ആണ്‌. (1 പത്രോ. 5:1-3) അവർ നന്നായി തയ്യാറാ​യി ബൈബി​ള​ധി​ഷ്‌ഠിത പ്രസം​ഗങ്ങൾ നടത്തു​ക​യും സഭയിലെ എല്ലാവ​രെ​യും അടുത്ത​റി​യാൻ ശ്രമി​ക്കു​ക​യും ഇടയസ​ന്ദർശ​നങ്ങൾ നടത്തു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. ഇതിനു പുറമേ ചില മൂപ്പന്മാർ വേറെ ഉത്തരവാ​ദി​ത്വ​ങ്ങ​ളും ചെയ്യു​ന്നുണ്ട്‌. രാജ്യ​ഹാ​ളി​ന്റെ നിർമാ​ണ​ത്തി​ലും പരിപാ​ല​ന​ത്തി​ലും, കൺ​വെൻ​ഷൻ സംഘടി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തി​ലും, ആശുപ​ത്രി ഏകോ​പ​ന​സ​മി​തി​ക​ളു​ടെ​യും രോഗീ​സ​ന്ദർശന കൂട്ടങ്ങ​ളു​ടെ​യും പ്രവർത്ത​ന​ത്തി​ലും ഒക്കെ അവർ സഹായി​ക്കു​ന്നു. അതെ, മൂപ്പന്മാർ നമുക്കു​വേണ്ടി കഠിനാ​ധ്വാ​നം ചെയ്യു​ന്ന​വ​രാണ്‌! w24.10 പേ. 20 ഖ. 9

ബൈബി​ളിൽ വീണ്ടെ​ടു​ക്കുക എന്ന പദം, മോച​ന​വില കൊടു​ത്തു​കൊണ്ട്‌ ഒരാളെ കുറ്റവി​മു​ക്ത​നാ​ക്കു​ന്ന​തി​നെ അല്ലെങ്കിൽ മോചി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തി​നെ അർഥമാ​ക്കു​ന്നു. അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പത്രോസ്‌ അതെക്കു​റിച്ച്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “പൂർവി​ക​രിൽനിന്ന്‌ നിങ്ങൾക്കു കൈമാ​റി​ക്കി​ട്ടിയ പൊള്ള​യായ ജീവി​ത​രീ​തി​യിൽനിന്ന്‌ നിങ്ങളെ മോചി​പ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നതു (അക്ഷ. “വീണ്ടെ​ടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്നത്‌”) സ്വർണ​വും വെള്ളി​യും പോലെ നശിച്ചു​പോ​കുന്ന വസ്‌തു​ക്ക​ളാ​ലല്ല എന്നു നിങ്ങൾക്ക്‌ അറിയാ​മ​ല്ലോ. കറയും കളങ്കവും ഇല്ലാത്ത കുഞ്ഞാ​ടി​ന്റേ​തു​പോ​ലുള്ള രക്തത്താൽ, ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ വില​യേ​റിയ രക്തത്താൽ, ആണ്‌ നിങ്ങളെ മോചി​പ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നത്‌.” (1 പത്രോ. 1:18, 19; അടിക്കു​റിപ്പ്‌.) നമുക്കു​വേണ്ടി മോച​ന​വില നൽകി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ പാപത്തി​ന്റെ​യും മരണത്തി​ന്റെ​യും ക്രൂര​മായ അടിമ​ത്ത​ത്തിൽനിന്ന്‌ നമുക്കു മോചി​ത​രാ​കാ​നാ​കും. (റോമ. 5:21) യേശു​വി​ന്റെ വില​യേ​റിയ രക്തത്താ​ലാണ്‌ നമ്മളെ വീണ്ടെ​ടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്നത്‌. അതിനു നമ്മൾ യഹോ​വ​യോ​ടും യേശു​വി​നോ​ടും എത്രയ​ധി​കം നന്ദിയു​ള്ള​വ​രാണ്‌! w25.02 പേ. 5 ഖ. 15-16

എങ്ങനെ ജാഗ്രത കാണി​ക്കാം? നമുക്ക്‌ എങ്ങനെ നമ്മളെ​ത്തന്നെ സംരക്ഷി​ക്കാം? സുഭാ​ഷി​തങ്ങൾ 7-ാം അധ്യാ​യ​ത്തിൽ പറഞ്ഞി​രി​ക്കുന്ന ചെറു​പ്പ​ക്കാ​ര​നിൽനിന്ന്‌ എന്തു പഠിക്കാ​മെന്നു നോക്കാം. അവൻ അസാന്മാർഗി​യായ ഒരു സ്‌ത്രീ​യു​മാ​യി ലൈം​ഗിക അധാർമി​ക​ത​യിൽ ഏർപ്പെട്ടു. 22-ാം വാക്യം പറയു​ന്നത്‌, അവളുടെ പുറകേ ആ ചെറു​പ്പ​ക്കാ​രൻ “പെട്ടെന്ന്‌” പോയി എന്നാണ്‌. എന്നാൽ പെട്ടെന്നല്ല, പല പടിക​ളും കടന്ന്‌ പതി​യെ​യാണ്‌ അവൻ ആ തെറ്റി​ലേക്കു വീണ​തെന്നു തൊട്ടു​മു​മ്പുള്ള വാക്യ​ങ്ങ​ളിൽനിന്ന്‌ മനസ്സി​ലാ​ക്കാം. ഈ തെറ്റി​ലേക്കു നയിച്ചത്‌ എന്താണ്‌? ആദ്യം അവൻ, വൈകു​ന്നേരം ആയപ്പോൾ തെരു​വി​ലൂ​ടെ നടന്ന്‌ “അവളുടെ വീടിന്‌ അരികി​ലെ കവലയിൽ എത്തി.” എന്നിട്ട്‌ അവളുടെ വീടിനു നേർക്കു നടന്നു. (സുഭാ. 7:8, 9) ആ സ്‌ത്രീ​യെ കണ്ടിട്ടും അവൻ തിരി​ഞ്ഞു​ന​ട​ന്നില്ല. പകരം അവൾ തന്നെ ചുംബി​ക്കാൻ അവൻ അനുവ​ദി​ച്ചു. ഇനി, ഒരുപക്ഷേ താൻ അത്ര മോശം സ്‌ത്രീ​യല്ല എന്നു കാണി​ക്കാ​നാ​യി​രി​ക്കാം സഹഭോ​ജ​ന​ബ​ലി​കൾ അർപ്പി​ച്ച​തി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചൊ​ക്കെ അവൾ പറഞ്ഞത്‌. അതും അവൻ കേട്ടു​കൊ​ണ്ടു​നി​ന്നു. (സുഭാ. 7:13, 14, 21 വായി​ക്കുക.) തെറ്റി​ലേക്കു നയിച്ച ഈ കാര്യ​ങ്ങ​ളൊ​ക്കെ ആ ചെറു​പ്പ​ക്കാ​രൻ ഒഴിവാ​ക്കി​യി​രു​ന്നെ​ങ്കിൽ അവനു തെറ്റു ചെയ്യാ​നുള്ള പ്രലോ​ഭനം തോന്നി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു, അവൻ തെറ്റി​ലേക്കു വീഴു​ക​യു​മി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. w24.07 പേ. 16 ഖ. 8-9; പേ. 19 ഖ. 19

യഹോവ തന്റെ ജനത്തി​നി​ട​യിൽ ഗുരു​ത​ര​മായ തെറ്റുകൾ വെച്ചു​പൊ​റു​പ്പി​ക്കില്ല. ചിലർ ചിന്തി​ക്കു​ന്നത്‌ യഹോവ കരുണ​യു​ള്ള​വ​നാ​യ​തു​കൊണ്ട്‌ മാനസാ​ന്ത​ര​മി​ല്ലാത്ത പാപി​ക​ളെ​പ്പോ​ലും സഭയിൽ തുടരാൻ അനുവ​ദി​ക്കു​മെ​ന്നാണ്‌. യഹോവ കരുണ കാണി​ക്കു​ന്ന​വ​നാ​ണെന്ന കാര്യ​ത്തിൽ സംശയ​മില്ല. പക്ഷേ എന്തും അനുവ​ദി​ച്ചു​കൊ​ടു​ക്കുന്ന ദൈവമല്ല യഹോവ. തന്റെ നിലവാ​രങ്ങൾ യഹോവ ഒരിക്ക​ലും താഴ്‌ത്തില്ല. (യൂദ 4) മാനസാ​ന്ത​ര​പ്പെ​ടാത്ത തെറ്റു​കാ​രനെ സഭയിൽ തുടരാൻ അനുവ​ദി​ച്ചാൽ അതു സഭയി​ലുള്ള എല്ലാവ​രെ​യും അപകട​ത്തി​ലാ​ക്കും. അതിനെ ‘കരുണ’ എന്നു വിളി​ക്കാ​നാ​കില്ല. (സുഭാ. 13:20; 1 കൊരി. 15:33) എന്നാൽ ആരും നശിച്ചു​പോ​ക​രുത്‌ എന്നാണ്‌ യഹോ​വ​യു​ടെ ആഗ്രഹ​മെന്നു നമുക്ക്‌ അറിയാം. കഴിയു​ന്നി​ട​ത്തോ​ളം ആളുകളെ രക്ഷിക്കാ​നാണ്‌ യഹോവ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നത്‌. തങ്ങളുടെ ചിന്തകൾക്കും പ്രവർത്ത​ന​ങ്ങൾക്കും മാറ്റം വരുത്തി തന്നോട്‌ അടുക്കാൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്ന​വ​രോട്‌ യഹോവ കരുണ കാണി​ക്കും. (യഹ. 33:11; 2 പത്രോ. 3:9) അതു​കൊണ്ട്‌ കൊരി​ന്തി​ലെ ആ വ്യക്തി മാനസാ​ന്ത​ര​പ്പെ​ടു​ക​യും തന്റെ തെറ്റായ പ്രവൃ​ത്തി​കൾ ഉപേക്ഷി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌ത​പ്പോൾ ആ വ്യക്തി​യോ​ടു ക്ഷമിക്കാ​നും അദ്ദേഹത്തെ സഭയി​ലേക്കു തിരികെ സ്വാഗതം ചെയ്യാ​നും യഹോവ അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോ​സി​ലൂ​ടെ അവരോ​ടു പറഞ്ഞു. w24.08 പേ. 17 ഖ. 7; പേ. 18-19 ഖ. 14-15

ചെമ്മരി​യാ​ടു​ക​ളു​ടെ​യും കോലാ​ടു​ക​ളു​ടെ​യും ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്തിൽ ആളുകളെ ന്യായം വിധി​ക്കു​ന്ന​തി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചാണ്‌ യേശു പറയു​ന്നത്‌. അവർ ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ സഹോ​ദ​ര​ന്മാ​രെ എങ്ങനെ പിന്തു​ണച്ചു എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാ​ന​ത്തി​ലാണ്‌ ആ ന്യായ​വി​ധി നടത്തു​ന്നത്‌. (മത്താ. 25:31-46) അതു ‘മഹാക​ഷ്ട​ത​യു​ടെ’ സമയത്ത്‌, അർമ​ഗെ​ദോ​നു തൊട്ടു​മു​മ്പാ​യി​ട്ടാ​യി​രി​ക്കും സംഭവി​ക്കു​ന്നത്‌. (മത്താ. 24:21) ഇടയൻ കോലാ​ടു​ക​ളിൽനിന്ന്‌ ചെമ്മരി​യാ​ടു​കളെ വേർതി​രി​ക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ, അഭിഷി​ക്ത​ക്രി​സ്‌ത്യാ​നി​കളെ പിന്തു​ണ​ച്ച​വരെ അങ്ങനെ ചെയ്യാ​ത്ത​വ​രിൽനിന്ന്‌ യേശു വേർതി​രി​ക്കും. യഹോവ നിയമി​ച്ചി​രി​ക്കുന്ന ന്യായാ​ധി​പ​നാണ്‌ യേശു. നീതി​യോ​ടെ യേശു ന്യായം വിധി​ക്കു​മെന്ന്‌ ബൈബിൾപ്ര​വ​ച​നങ്ങൾ കാണി​ക്കു​ന്നു. (യശ. 11:3, 4) ആളുകൾ എന്തു ചെയ്യുന്നു, എന്തു ചിന്തി​ക്കു​ന്നു, എന്തു പറയുന്നു എന്നതൊ​ക്കെ യേശു നിരീ​ക്ഷി​ക്കു​ന്നു. തന്റെ അഭിഷി​ക്ത​സ​ഹോ​ദ​ര​ന്മാ​രോട്‌ അവർ എങ്ങനെ​യാണ്‌ ഇടപെ​ടു​ന്ന​തെ​ന്നും യേശു നോക്കും. (മത്താ. 12:36, 37) തന്റെ അഭിഷി​ക്ത​സ​ഹോ​ദ​ര​ന്മാ​രെ​യും അവരുടെ പ്രവർത്ത​ന​ത്തെ​യും പിന്തു​ണ​ച്ചത്‌ ആരെല്ലാ​മാ​ണെന്ന്‌ യേശു​വിന്‌ അറിയാൻ കഴിയും. ചെമ്മരി​യാ​ടു​തു​ല്യ​രായ ആളുകൾക്കു ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ സഹോ​ദ​ര​ന്മാ​രെ പിന്തു​ണ​യ്‌ക്കാൻ കഴിയുന്ന പ്രധാ​ന​പ്പെട്ട ഒരു വിധം, പ്രസം​ഗ​പ്ര​വർത്ത​ന​ത്തിൽ അവരെ സഹായി​ക്കു​ന്ന​താണ്‌. w24.09 പേ. 20-21 ഖ. 3-4

ഒരു കാര്യ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ നമുക്കു സംശയ​മു​ണ്ടെ​ങ്കിൽ ബൈബിൾ അതെക്കു​റിച്ച്‌ എന്താണു പറയു​ന്ന​തെന്നു നോക്കുക. ദൈവ​ത്തി​ന്റെ കണ്ണിൽ തനിക്കു വിലയു​ണ്ടോ എന്നു സംശയി​ക്കുന്ന ചെറു​പ്പ​ക്കാ​ര​നെ​ത്തന്നെ നമുക്ക്‌ ഉദാഹ​ര​ണ​മാ​യെ​ടു​ക്കാം. ആ സംശയ​ത്തിന്‌ ഉത്തരം കണ്ടെത്താ​തെ അതു വിട്ടു​ക​ള​യു​ന്ന​തി​നു പകരം അദ്ദേഹം കാര്യങ്ങൾ ‘പരി​ശോ​ധിച്ച്‌ ഉറപ്പു​വ​രു​ത്തണം.’ അതിനു​വേണ്ടി അതെക്കു​റി​ച്ചുള്ള യഹോ​വ​യു​ടെ ചിന്ത എന്താ​ണെന്നു മനസ്സി​ലാ​ക്കണം. നമ്മൾ ദൈവ​വ​ചനം വായി​ക്കു​മ്പോൾ യഹോവ നമ്മളോ​ടു സംസാ​രി​ക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ​യാണ്‌. എന്നാൽ ഒരു പ്രത്യേക വിഷയ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ചിന്ത എന്താ​ണെന്നു മനസ്സി​ലാ​ക്കാൻ നല്ല ശ്രമം ആവശ്യ​മാണ്‌. ആ വിഷയ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ മനസ്സി​ലാ​ക്കാൻ സഹായി​ക്കുന്ന തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​കൾ കണ്ടെത്തു​ക​യും അവ പഠിക്കു​ക​യും വേണം. യഹോ​വ​യു​ടെ സംഘടന തന്നിരി​ക്കുന്ന പഠനോ​പ​ക​ര​ണ​ങ്ങ​ളും ഉപയോ​ഗി​ക്കാം. (സുഭാ. 2:3-6) ചോദ്യ​ങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരം കണ്ടെത്താ​നാ​യി ഗവേഷണം ചെയ്യു​മ്പോൾ നമ്മളെ വഴിന​യി​ക്കണേ എന്ന്‌ യഹോ​വ​യോ​ടു പ്രാർഥി​ക്കാം. ഇനി, നമ്മളെ സഹായി​ക്കുന്ന ബൈബിൾത​ത്ത്വ​ങ്ങ​ളും പ്രാ​യോ​ഗി​ക​വി​വ​ര​ങ്ങ​ളും കണ്ടെത്തുക. w24.10 പേ. 25 ഖ. 4-5

അഹങ്കാ​ര​മോ സ്വാർഥ​മായ ആഗ്രഹ​ങ്ങ​ളോ ഉള്ളിൽവെ​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ പ്രവർത്തി​ക്കുന്ന ഒരാളു​ടെ ശ്രമങ്ങളെ യഹോവ അനു​ഗ്ര​ഹി​ക്കില്ല. (1 കൊരി. 10:24, 33; 13:4) ഇടയ്‌ക്കൊ​ക്കെ യേശു​വി​ന്റെ അടുത്ത സുഹൃ​ത്തു​ക്കൾപോ​ലും തെറ്റായ ആന്തര​ത്തോ​ടെ പദവികൾ നേടി​യെ​ടു​ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. യേശു​വി​ന്റെ രണ്ട്‌ അപ്പോ​സ്‌ത​ല​ന്മാ​രായ യാക്കോ​ബും യോഹ​ന്നാ​നും ഉൾപ്പെട്ട ഒരു സംഭവം നോക്കാം. അവർ യേശു​വി​നോ​ടു ദൈവ​രാ​ജ്യ​ത്തിൽ ഒരു പ്രമു​ഖ​സ്ഥാ​നം ചോദി​ച്ചു. എന്നാൽ അവരുടെ ആ ആഗ്രഹത്തെ യേശു അഭിന​ന്ദി​ക്കു​കയല്ല ചെയ്‌തത്‌. പകരം 12 അപ്പോ​സ്‌ത​ല​ന്മാ​രോ​ടാ​യി യേശു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളിൽ വലിയ​വ​നാ​കാൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നവൻ നിങ്ങൾക്കു ശുശ്രൂഷ ചെയ്യു​ന്ന​വ​നാ​യി​രി​ക്കണം. നിങ്ങളിൽ ഒന്നാമ​നാ​കാൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നവൻ നിങ്ങളു​ടെ അടിമ​യാ​യി​രി​ക്കണം.” (മർക്കോ. 10:35-37, 43, 44) ശരിയായ ആന്തര​ത്തോ​ടെ, അതായത്‌ മറ്റുള്ള​വരെ സേവി​ക്കാ​നുള്ള ആഗ്രഹ​ത്തോ​ടെ, ലക്ഷ്യങ്ങ​ളിൽ എത്തി​ച്ചേ​രാൻ ശ്രമി​ക്കുന്ന സഹോ​ദ​ര​ന്മാർ സഭയ്‌ക്ക്‌ ഒരു അനു​ഗ്ര​ഹ​മാ​യി​രി​ക്കും.—1 തെസ്സ. 2:8. w24.11 പേ. 16 ഖ. 7-8

തീരു​മാ​നങ്ങൾ എടുക്കു​മ്പോൾ ‘മറ്റുള്ള​വർക്ക്‌ എന്തു നേട്ടമു​ണ്ടാ​കു​മെന്നു’ ചിന്തി​ക്കാ​നും മാന്യ​മാ​യി ഒരുങ്ങാ​നും സ്‌നേഹം നമ്മളെ പ്രചോ​ദി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. (1 കൊരി. 10:23, 24; 1 തിമൊ. 2:9, 10) അങ്ങനെ അവരോ​ടുള്ള സ്‌നേ​ഹ​വും ആദരവും തെളി​യി​ക്കുന്ന രീതി​യിൽ തീരു​മാ​ന​ങ്ങ​ളെ​ടു​ക്കാൻ നമുക്കു കഴിയും. നിങ്ങൾ ഗൗരവ​മുള്ള ഒരു തീരു​മാ​ന​മെ​ടു​ക്കു​മ്പോൾ അതു നടപ്പി​ലാ​ക്കാൻ എന്തൊക്കെ ചെയ്യേ​ണ്ടി​വ​രു​മെന്നു ചിന്തി​ക്കുക. യേശു നമ്മളെ ‘ചെലവ്‌ കണക്കു​കൂ​ട്ടി നോക്കണം’ എന്നു പഠിപ്പി​ച്ചു. (ലൂക്കോ. 14:28) അതു​കൊണ്ട്‌ ഒരു തീരു​മാ​ന​മെ​ടു​ക്കു​ന്ന​തി​നു മുമ്പ്‌, അതു നടപ്പി​ലാ​ക്കാൻവേണ്ട സമയവും ശ്രമവും മറ്റു കാര്യ​ങ്ങ​ളും കണക്കി​ലെ​ടു​ക്കേ​ണ്ടി​വ​രും. ചില സാഹച​ര്യ​ങ്ങ​ളിൽ തീരു​മാ​നം നടപ്പി​ലാ​ക്കാൻ കുടും​ബാം​ഗ​ങ്ങൾക്ക്‌ എങ്ങനെ സഹായി​ക്കാ​നാ​കു​മെന്ന്‌ അറിയാൻ അവരോ​ടു ചോദി​ക്കാ​നാ​യേ​ക്കും. ഈ രീതി​യി​ലെ​ല്ലാം കാര്യങ്ങൾ പ്ലാൻ ചെയ്യേ​ണ്ടത്‌ എന്തു​കൊ​ണ്ടാണ്‌? അങ്ങനെ ചെയ്യു​മ്പോൾ നിങ്ങളു​ടെ തീരു​മാ​ന​ത്തിൽ എന്തെങ്കി​ലും പൊരു​ത്ത​പ്പെ​ടു​ത്ത​ലു​കൾ വരുത്ത​ണ​മെ​ന്നോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രാ​യോ​ഗി​ക​മായ മറ്റൊരു തീരു​മാ​ന​മാണ്‌ എടു​ക്കേ​ണ്ട​തെ​ന്നോ നിങ്ങൾക്കു മനസ്സി​ലാ​യേ​ക്കും. ഇനി, നിങ്ങളു​ടെ കുടും​ബാം​ഗ​ങ്ങ​ളെ​ക്കൂ​ടി ഉൾപ്പെ​ടു​ത്തു​ക​യും അവരുടെ അഭി​പ്രാ​യം കേൾക്കു​ക​യും ചെയ്യു​മ്പോൾ ആ തീരു​മാ​നം നടപ്പി​ലാ​ക്കാൻ അവർ നിങ്ങളു​ടെ ഒപ്പമു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കും. w25.01 പേ. 18-19 ഖ. 14-15

ആത്മീയ​പ​റു​ദീ​സ​യി​ലാ​യി​രി​ക്കുന്ന നമുക്ക്‌ ‘സന്തോ​ഷി​ച്ചാ​ന​ന്ദി​ക്കാൻ’ ആകുന്ന​തി​ന്റെ കാരണ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ യശയ്യ വിവരി​ക്കു​ന്നു. ഈ പറുദീസ യഹോ​വ​യു​ടെ ഒരു സൃഷ്ടി​യാണ്‌. (യശ. 65:18, 19) അതു​കൊണ്ട്‌ ദൈവ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള സത്യം പഠിപ്പി​ക്കാത്ത ഈ ലോക​ത്തി​ലെ സംഘട​ന​ക​ളിൽനിന്ന്‌ വിട്ടു​പോ​രാ​നും മനോ​ഹ​ര​മായ ആത്മീയ​പ​റു​ദീ​സ​യു​ടെ ഭാഗമാ​കാ​നും ആളുകളെ സഹായി​ക്കാൻ യഹോവ നമ്മളെ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്നു. സത്യം അറിഞ്ഞ​തി​ലൂ​ടെ നമ്മൾ ആസ്വദി​ക്കുന്ന അനു​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ഓർക്കു​മ്പോൾ നമുക്ക്‌ ആവേശം തോന്നു​ന്നു. മറ്റുള്ള​വ​രോട്‌ ആ അനു​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റിച്ച്‌ പറയാൻ അതു നമ്മളെ പ്രേരി​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. (യിരെ. 31:12) ആത്മീയ​പ​റു​ദീ​സ​യിൽ ആയിരി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ നമുക്ക്‌ മഹത്താ​യൊ​രു പ്രത്യാ​ശ​യുണ്ട്‌. അതെക്കു​റിച്ച്‌ ചിന്തി​ക്കു​മ്പോ​ഴും നമുക്കു വളരെ നന്ദിയും ആവേശ​വും തോന്നു​ന്നു. ബൈബിൾ ഇങ്ങനെ ഉറപ്പു​ത​രു​ന്നു: ‘നമ്മൾ വീടുകൾ പണിത്‌ താമസി​ക്കും, മുന്തി​രി​ത്തോ​ട്ടങ്ങൾ നട്ടുണ്ടാ​ക്കി അവയുടെ ഫലം അനുഭ​വി​ക്കും. നമ്മുടെ അധ്വാനം വെറു​തെ​യാ​കില്ല. കാരണം നമ്മളെ​ല്ലാം യഹോ​വ​യാൽ അനു​ഗ്ര​ഹി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​വ​രാ​യി​രി​ക്കും.’ അവിടെ നമ്മുടെ ജീവി​ത​ത്തിന്‌ ഒരു ഉദ്ദേശ്യം ഉണ്ടായി​രി​ക്കും. നമുക്ക്‌ സുരക്ഷി​ത​ത്വ​വും സംതൃ​പ്‌തി​യും തോന്നും. അങ്ങനെ​യൊ​രു ജീവി​ത​മാണ്‌ യഹോവ വാഗ്‌ദാ​നം ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നത്‌. ദൈവം നമ്മുടെ ഓരോ​രു​ത്ത​രു​ടെ​യും ആവശ്യങ്ങൾ തിരി​ച്ച​റി​യും. ‘ജീവനു​ള്ള​തി​ന്റെ​യെ​ല്ലാം ആഗ്രഹം തൃപ്‌തി​പ്പെ​ടു​ത്തും.’—യശ. 65:20-24; സങ്കീ. 145:16. w24.04 പേ. 22-23 ഖ. 11-12

യഹോ​വ​യിൽ പൂർണ​മാ​യി ആശ്രയി​ക്കു​മ്പോൾ നമ്മൾ യഹോ​വയെ നമ്മുടെ പാറയാ​ക്കു​ക​യാണ്‌. ബുദ്ധി​മു​ട്ടുള്ള സമയങ്ങ​ളിൽപ്പോ​ലും ദൈവത്തെ അനുസ​രി​ക്കു​ന്നതു നമുക്കു പ്രയോ​ജനം ചെയ്യു​മെന്ന്‌ ഉറപ്പാണ്‌. (യശ. 48:17, 18) ഓരോ തവണ യഹോ​വ​യു​ടെ സഹായം അനുഭ​വി​ച്ച​റി​യു​മ്പോ​ഴും യഹോ​വ​യി​ലുള്ള നമ്മുടെ ആശ്രയം കൂടും. മാത്രമല്ല, എത്ര വലിയ പ്രശ്‌ന​ത്തെ​യും നേരി​ടാൻ നമ്മൾ സജ്ജരാ​കു​ക​യും ചെയ്യും. ഒരേ സ്ഥലത്തു​തന്നെ, മാറാതെ ഉറച്ചു​നിൽക്കുന്ന ഒരു പാറ​പോ​ലെ​യാണ്‌ യഹോവ. യഹോ​വ​യു​ടെ വ്യക്തി​ത്വ​ത്തി​നും ഉദ്ദേശ്യ​ത്തി​നും ഒരിക്ക​ലും മാറ്റം​വ​രില്ല. (മലാ. 3:6) ആദാമും ഹവ്വയും യഹോ​വയെ ധിക്കരി​ച്ച​പ്പോ​ഴും മനുഷ്യ​രെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള തന്റെ ഉദ്ദേശ്യ​ത്തിന്‌ യഹോവ മാറ്റം​വ​രു​ത്തി​യില്ല. അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ പറഞ്ഞതു​പോ​ലെ “തന്റെ പ്രകൃ​ത​ത്തി​നു നിരക്കാ​ത്തതു ചെയ്യാൻ ദൈവ​ത്തി​നു കഴിയില്ല.” (2 തിമൊ. 2:13) അതു കാണി​ക്കു​ന്നത്‌, എന്തൊക്കെ സംഭവി​ച്ചാ​ലും മറ്റുള്ളവർ എന്തുതന്നെ ചെയ്‌താ​ലും യഹോ​വ​യ്‌ക്കോ യഹോ​വ​യു​ടെ ഉദ്ദേശ്യ​ത്തി​നോ നിലവാ​ര​ങ്ങൾക്കോ മാറ്റം​വ​രില്ല എന്നാണ്‌. യഹോവ മാറ്റമി​ല്ലാ​ത്ത​വ​നാ​യ​തു​കൊണ്ട്‌ ബുദ്ധി​മു​ട്ടു നിറഞ്ഞ സമയങ്ങ​ളിൽ നമ്മളെ സഹായി​ക്കു​മെ​ന്നും ഭാവി​യെ​ക്കു​റിച്ച്‌ യഹോവ പറഞ്ഞി​രി​ക്കുന്ന കാര്യ​ങ്ങ​ളെ​ല്ലാം ചെയ്യു​മെ​ന്നും നമുക്ക്‌ ഉറപ്പോ​ടെ വിശ്വ​സി​ക്കാം..—സങ്കീ. 62:6, 7. w24.06 പേ. 27-28 ഖ. 7-8

നിങ്ങൾ ആരെങ്കി​ലു​മാ​യി ഡേറ്റി​ങ്ങി​ലാ​ണെ​ങ്കിൽ വിവാഹം കഴിക്ക​ണോ വേണ്ടയോ എന്ന്‌ എങ്ങനെ തീരു​മാ​നി​ക്കാ​നാ​കും? പരസ്‌പരം നന്നായി അടുത്ത​റി​യാൻ ശ്രമി​ക്കുക. ഡേറ്റിങ്ങ്‌ തുടങ്ങു​ന്ന​തി​നു മുമ്പു​തന്നെ ആ വ്യക്തി​യെ​ക്കു​റിച്ച്‌ കുറെ കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾ മനസ്സി​ലാ​ക്കി​യി​ട്ടു​ണ്ടാ​കും. എന്നാൽ ഇത്‌ ‘ആന്തരി​ക​മ​നു​ഷ്യ​നെ’ അഥവാ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലെ വ്യക്തിയെ അടുത്ത​റി​യാ​നുള്ള അവസര​മാണ്‌. അതിൽ ആ വ്യക്തി​യു​ടെ ആത്മീയ​ത​യും വ്യക്തി​ത്വ​വും ചിന്താ​രീ​തി​യും ഒക്കെ നന്നായി മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ന്നത്‌ ഉൾപ്പെ​ടു​ന്നു. ഈ ചോദ്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ​യെ​ല്ലാം ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയണം: ‘ഈ വ്യക്തി എനിക്കു ചേരുന്ന ഒരു വിവാഹ പങ്കാളി ആയിരി​ക്കു​മോ?’ (സുഭാ. 31:26, 27, 30; എഫെ. 5:33; 1 തിമൊ. 5:8) ‘വിവാഹം കഴിഞ്ഞ്‌, പരസ്‌പരം വേണ്ട സ്‌നേ​ഹ​വും ശ്രദ്ധയും കൊടു​ക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കു പറ്റുമോ? മറ്റേയാ​ളു​ടെ വ്യക്തി​ത്വ​ത്തി​ലെ പോരാ​യ്‌മകൾ എനിക്കു സഹിക്കാൻ പറ്റുന്ന​വ​യാ​ണോ?’ (റോമ. 3:23) അടുത്ത​റി​യാൻ ശ്രമി​ക്കു​മ്പോൾ ഒരു കാര്യം മനസ്സിൽ പിടി​ക്കണം: പരസ്‌പ​ര​യോ​ജിപ്പ്‌ എന്നത്‌, നിങ്ങൾ തമ്മിൽ എത്ര​ത്തോ​ളം സമാന​ത​ക​ളുണ്ട്‌ എന്നതിനെ ആശ്രയി​ച്ചല്ല. പകരം, നിങ്ങളു​ടെ സ്വഭാ​വ​ത്തി​ലെ വ്യത്യാ​സ​ങ്ങ​ളു​മാ​യി നിങ്ങൾക്ക്‌ എത്ര​ത്തോ​ളം പൊരു​ത്ത​പ്പെട്ടു പോകാൻ കഴിയും എന്നതിനെ ആശ്രയി​ച്ചാ​ണി​രി​ക്കു​ന്നത്‌. w24.05 പേ. 27 ഖ. 5

ദാവീദ്‌ ഗുരു​ത​ര​മായ ഒരു തെറ്റു ചെയ്‌തു. എന്നാൽ, നാഥാൻ പ്രവാ​ചകൻ ആ തെറ്റു ചൂണ്ടി​ക്കാ​ണി​ച്ച​പ്പോൾ അദ്ദേഹം താഴ്‌മ​യോ​ടെ പശ്ചാത്ത​പി​ച്ചു. (സങ്കീ. 51:3, 4, 17, മേലെ​ഴുത്ത്‌) ഹിസ്‌കിയ രാജാ​വും യഹോ​വ​യ്‌ക്കെ​തി​രെ പാപം ചെയ്‌തു. (2 ദിന. 32:25) ദാവീ​ദി​നെ​പ്പോ​ലെ ഹിസ്‌കി​യ​യും താഴ്‌മ​യോ​ടെ പശ്ചാത്ത​പി​ച്ചു. (2 ദിന. 32:26) അതു​കൊ​ണ്ടാണ്‌ ഒടുവിൽ യഹോവ അദ്ദേഹത്തെ ‘ശരിയാ​യതു ചെയ്‌ത,’ വിശ്വ​സ്‌ത​നായ ഒരു രാജാ​വാ​യി കണ്ടത്‌. (2 രാജാ. 18:3) നമുക്ക്‌ എന്തു പഠിക്കാം? തെറ്റു പറ്റു​മ്പോൾ പശ്ചാത്ത​പി​ക്കു​ക​യും അത്‌ ആവർത്തി​ക്കാ​തി​രി​ക്കാൻ പരമാ​വധി ശ്രമി​ക്കു​ക​യും വേണം. പക്ഷേ, വളരെ നിസ്സാ​ര​മെന്നു നമുക്കു തോന്നുന്ന ഒരു കാര്യ​ത്തി​നു സഭയിലെ മൂപ്പന്മാ​രിൽനിന്ന്‌ തിരുത്തൽ കിട്ടു​ന്നെ​ങ്കി​ലോ, അപ്പോൾ നമ്മൾ എങ്ങനെ പ്രതി​ക​രി​ക്കണം? യഹോവ നമ്മളെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ന്നി​ല്ലെ​ന്നോ മൂപ്പന്മാർ നമുക്ക്‌ എതിരാ​ണെ​ന്നോ ഒരിക്ക​ലും ചിന്തി​ക്ക​രുത്‌. ഇസ്രാ​യേ​ലി​ലെ നല്ല രാജാ​ക്ക​ന്മാർക്കു​പോ​ലും തിരു​ത്ത​ലും ഉപദേ​ശ​വും ഒക്കെ ആവശ്യ​മാ​യി​രു​ന്നു. (എബ്രാ. 12:6) അതു​കൊണ്ട്‌ നമുക്ക്‌ ഒരു തിരുത്തൽ കിട്ടു​മ്പോൾ (1) താഴ്‌മ​യോ​ടെ പ്രതി​ക​രി​ക്കുക, (2) വേണ്ട മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുക, (3) മുഴു​ഹൃ​ദ​യ​ത്തോ​ടെ യഹോ​വയെ സേവി​ക്കു​ന്ന​തിൽ തുടരുക. ആത്മാർഥ​മാ​യി പശ്ചാത്ത​പി​ക്കു​ന്നെ​ങ്കിൽ, യഹോവ ഉറപ്പാ​യും നമ്മളോ​ടു ക്ഷമിക്കും.—2 കൊരി. 7:9, 11. w24.07 പേ. 22 ഖ. 8, 9, 11

മാനസാ​ന്ത​ര​ത്തി​ലേക്കു നയിക്കാൻ മൂപ്പന്മാർ പല പ്രാവ​ശ്യം ശ്രമി​ച്ചി​ട്ടും അതി​നോ​ടു ശരിയായ വിധത്തിൽ പ്രതി​ക​രി​ക്കാത്ത ഒരാളെ, സഭയിൽനിന്ന്‌ നീക്കം ചെയ്യും. (2 രാജാ. 17:12-15) യഹോ​വ​യു​ടെ നിലവാ​ര​ങ്ങൾക്ക​നു​സ​രിച്ച്‌ ജീവി​ക്കാൻ തനിക്ക്‌ ആഗ്രഹ​മി​ല്ലെന്നു തന്റെ മനോ​ഭാ​വ​ത്തി​ലൂ​ടെ​യും പ്രവൃ​ത്തി​യി​ലൂ​ടെ​യും അയാൾ തെളി​യി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. (ആവ. 30:19, 20) അയാൾ ഇനിമു​തൽ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളിൽ ഒരാളാ​യി​രി​ക്കില്ല എന്നൊരു അറിയി​പ്പും സഭയിൽ നടത്തും. തെറ്റു​കാ​രനെ നാണം​കെ​ടു​ത്തുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യ​ത്തി​ലല്ല അങ്ങനെ ചെയ്യു​ന്നത്‌. മറിച്ച്‌ ‘അയാളു​മാ​യുള്ള കൂട്ടു​കെട്ട്‌ ഉപേക്ഷി​ക്കണം’ എന്ന തിരു​വെ​ഴുത്ത്‌ ഉപദേശം അനുസ​രി​ക്കാൻ സഭയെ സഹായി​ക്കു​ന്ന​തി​നു​വേ​ണ്ടി​യാണ്‌ ആ അറിയി​പ്പു നടത്തു​ന്നത്‌. “അയാളു​ടെ​കൂ​ടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻപോ​ലും പാടില്ല” എന്നും ബൈബിൾ പറയുന്നു. (1 കൊരി. 5:9-11) യഹോവ അങ്ങനെ​യൊ​രു നിർദേശം തന്നിരി​ക്കു​ന്നതു നല്ല ഉദ്ദേശ്യ​ത്തോ​ടെ​യാണ്‌. കാരണം അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ ഇങ്ങനെ എഴുതി: “പുളിച്ച അൽപ്പം മാവ്‌, മാവിനെ മുഴുവൻ പുളി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.” (1 കൊരി. 5:6) മാനസാ​ന്ത​ര​പ്പെ​ടാത്ത തെറ്റു​കാ​രനെ സഭയിൽനിന്ന്‌ നീക്കം ചെയ്‌തി​ല്ലെ​ങ്കിൽ യഹോ​വ​യു​ടെ നിലവാ​ര​ങ്ങൾക്കു ചേർച്ച​യിൽ ജീവി​ക്കാ​നുള്ള മറ്റുള്ള​വ​രു​ടെ തീരു​മാ​നത്തെ അതു ദുർബ​ല​മാ​ക്കി​യേ​ക്കാം.—സുഭാ. 13:20; 1 കൊരി. 15:33. w24.08 പേ. 27 ഖ. 3-4

നമുക്കു നമ്മുടെ ശക്തി മറ്റൊ​രാൾക്കു കൊടു​ക്കാൻ പറ്റില്ല. പക്ഷേ നമുക്കുള്ള ശക്തിയും ഊർജ​വും ഉപയോ​ഗിച്ച്‌ മറ്റുള്ള​വരെ സഹായി​ക്കാ​നാ​കും. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, പ്രായ​മാ​യ​വ​രോ രോഗി​ക​ളോ ആയ സഹോ​ദ​ര​ങ്ങൾക്കു​വേണ്ടി സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിച്ച്‌ കൊടു​ക്കാ​നോ അവരുടെ വീട്ടിലെ ജോലി​കൾ ചെയ്‌തു​കൊ​ടു​ക്കാ​നോ നമുക്കു പറ്റി​യേ​ക്കും. അല്ലെങ്കിൽ രാജ്യ​ഹാ​ളി​ന്റെ ക്ലീനി​ങ്ങി​നോ അറ്റകു​റ്റ​പ്പ​ണി​ക്കോ സഹായി​ക്കാ​നും കഴിയും. വാക്കു​കൾക്കും ശക്തിയുണ്ട്‌ എന്ന കാര്യം മറക്കരുത്‌. ഒരു അഭിന​ന്ദ​ന​വാ​ക്കോ ആശ്വാ​സ​മോ ഒക്കെ കിട്ടാൻ ആഗ്രഹി​ക്കുന്ന ആരെ​യെ​ങ്കി​ലും നിങ്ങൾക്ക്‌ അറിയാ​മോ? എങ്കിൽ നിങ്ങൾ അവരെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ചിന്തി​ക്കു​ന്നു​ണ്ടെന്ന്‌ അവരെ അറിയി​ക്കുക. നിങ്ങൾക്ക്‌ അവരെ നേരിട്ട്‌ ചെന്നു​കാ​ണാ​നോ ഒന്നു ഫോൺ വിളി​ക്കാ​നോ കഴി​ഞ്ഞേ​ക്കും. അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കാർഡോ ഇ-മെയി​ലോ മെസ്സേ​ജോ അയയ്‌ക്കാൻ സാധി​ക്കും. അവരോട്‌ എന്തു പറയും എന്നോർത്ത്‌ വിഷമി​ക്കേണ്ടാ. നിങ്ങൾ ഹൃദയ​ത്തിൽനിന്ന്‌, സ്‌നേ​ഹ​ത്തോ​ടെ പറയുന്ന ഏതാനും വാക്കു​ക​ളാ​യി​രി​ക്കും ഒരു ദിവസം​കൂ​ടെ വിശ്വ​സ്‌ത​മാ​യി പിടി​ച്ചു​നിൽക്കാ​നോ പ്രത്യാ​ശ​യോ​ടെ മുന്നോ​ട്ടു​പോ​കാ​നോ അവരെ സഹായി​ക്കു​ന്നത്‌.—സുഭാ. 12:25; എഫെ. 4:29. w24.09 പേ. 28 ഖ. 8-10

നിങ്ങൾ കുറച്ചു​നാ​ളാ​യി ഒരു ശുശ്രൂ​ഷാ​ദാ​സ​നാ​യി സേവി​ക്കു​ക​യാ​ണെ​ങ്കിൽ ഒരു മൂപ്പനാ​കാൻവേണ്ട പല ഗുണങ്ങ​ളും വളർത്തി​യെ​ടു​ക്കാൻ നിങ്ങൾ ശ്രമി​ക്കു​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കും. ആ ‘വിശി​ഷ്ട​മായ വേല’ എത്തിപ്പി​ടി​ക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാ​ണോ? ഒരു മൂപ്പൻ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്തൊ​ക്കെ​യാണ്‌? അവർ ശുശ്രൂ​ഷ​യിൽ നേതൃ​ത്വ​മെ​ടു​ക്കു​ക​യും ഇടയവേല ചെയ്യു​ന്ന​തി​ലും പഠിപ്പി​ക്കു​ന്ന​തി​ലും കഠിനാ​ധ്വാ​നം ചെയ്യു​ക​യും അതു​പോ​ലെ വാക്കി​ലൂ​ടെ​യും മാതൃ​ക​യി​ലൂ​ടെ​യും സഭയെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. അതു​കൊണ്ട്‌ കഠിനാ​ധ്വാ​നി​ക​ളായ ഈ മൂപ്പന്മാ​രെ ബൈബിൾ ‘മനുഷ്യ​രാ​കുന്ന സമ്മാനങ്ങൾ’ എന്നു വിളി​ക്കു​ന്ന​തിൽ അതിശ​യി​ക്കാ​നില്ല. (എഫെ. 4:8) നിങ്ങൾക്ക്‌ എങ്ങനെ ഒരു മൂപ്പൻ എന്ന യോഗ്യ​ത​യിൽ എത്താം? ഒരു മൂപ്പനാ​കാ​നുള്ള യോഗ്യ​ത​യിൽ എത്തുന്നത്‌ സാധാരണ ഒരു ജോലി​ക്കുള്ള യോഗ്യ​ത​യിൽ എത്തുന്ന​തു​പോ​ലെയല്ല. നമുക്ക്‌ ഒരു ജോലി തരണോ വേണ്ടയോ എന്നു തീരു​മാ​നി​ക്കു​ന്നത്‌ നമുക്കുള്ള വൈദ​ഗ്‌ധ്യ​ങ്ങൾ നോക്കി​യാണ്‌. എന്നാൽ ഒരു മൂപ്പനെന്ന നിയമനം ലഭിക്കാൻ അതു മാത്രം പോരാ. പ്രസം​ഗി​ക്കാ​നും പഠിപ്പി​ക്കാ​നും ഉള്ള വൈദ​ഗ്‌ധ്യ​ങ്ങ​ളോ​ടൊ​പ്പം, 1 തിമൊ​ഥെ​യൊസ്‌ 3:1-7-ലും തീത്തോസ്‌ 1:5-9-ലും പറഞ്ഞി​രി​ക്കുന്ന ഒരു മൂപ്പനു​വേണ്ട തിരു​വെ​ഴു​ത്തു യോഗ്യ​ത​ക​ളി​ലും നിങ്ങൾ എത്തി​ച്ചേ​രേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌. w24.11 പേ. 20 ഖ. 1-3