Jabur
Miktam* Daud.
16 Jaga abdi, nun Allah, sabab ka Gusti abdi nyalindung.+
2 Abdi nyarios kieu ka Yéhuwa, ”Gusti téh Yéhuwa, hiji-hijina Sumber kahadéan keur abdi.
3 Jalma-jalma suci di bumi,
Nyaéta jalma-jalma nu mulya, mawa kabungah ka abdi.”+
4 Jalma-jalma nu ngalalayanan allah-allah séjén mah nambahan kasusahna sorangan.+
Abdi moal bakal nyanggakeun getih pikeun jadi kurban inuman keur allah-allah éta
Atawa nyebutkeun ngaran maranéhna ku biwir abdi.+
5 Nun Yéhuwa, kagaduh abdi mah mung Gusti.+ Gusti nu nyadiakeun sagala pangabutuh abdi sarta nu ngeusian gelas abdi ku berkah.+
Warisan abdi dijaga ku Gusti.
6 Gusti tos netepkeun tempat-tempat nu éndah keur abdi.
Abdi puas ku warisan abdi.+
7 Abdi bakal muji Yéhuwa nu tos mapatahan abdi.+
Peuting-peuting, sanubari* téh ngingetan.+
8 Abdi bakal terus neuteup Yéhuwa nu aya di payuneun abdi.+
Abdi moal hariwang* lantaran Gusti aya di katuhueun abdi.+
9 Ku kituna haté abdi bungah, abdi atoh pisan.
Hirup abdi tengtrem pisan.
10 Gusti moal ninggalkeun abdi di Kuburan.*+
Hamba Gusti nu satia moal disina ningali liang kubur.*+
11 Gusti nuduhkeun jalan nu brasna kana kahirupan.+
Aya di payuneun Gusti, abdi gumbira pisan.+
Aya di katuhueun Gusti, abdi bagja salamina.