Siloka
30 Ieu téh pitutur nu penting ti Agur putra Yaké, nu ditepikeun ka Itiél jeung Ukal.
2 Dibandingkeun jeung saha waé, abdi téh leuwih bodo.
Abdi gé teu boga pangarti nu sakuduna dipiboga ku manusa.
3 Abdi téh can diajar ngeunaan kabijaksanaan
Jeung can boga kanyaho* ngeunaan Nu Mahasuci.
4 Cik, saha nu geus naék ka sorga, seug turun ti dinya?
Saha nu bisa ngeupeul angin ku dua leungeunna?
Saha nu bisa mungkus cai ku jubahna?
Saha nu geus nangtukeun wawatesan bumi?
Cik, saha namina jeung saha nami putrana?
5 Sadaya ucapan Allah téh murni.
Anjeunna téh taméng keur sadaya nu nyalindung ka Anjeunna.
6 Ulah nambahkeun naon-naon kana ucapana-Na.
Mun henteu, manéh bakal ditegor
Jeung kabukti tukang bohong.
7 Nun Allah, abdi gaduh dua paménta,
Mugia dikabulkeun saacan abdi maot.
8 Bantu sangkan abdi teu ngabohong jeung nipu batur.
Abdi gé ulah dipasihan beunghar atawa miskin,
Pasihan tedaeun sacekapna wéh keur abdi mah.
9 Bilih ari sagala gaduh mah abdi teu ngaku ka Gusti, seug nyarios kieu, ”Saha Yéhuwa téh?”
Tapi abdi gé ulah diantep miskin, bilih abdi maok, éta matak ngaruksak nami Allah abdi.
10 Ulah mitnah palayan hareupeun dununganana.
Bisi manéh disumpahan, heug baé dianggap salah.
11 Aya jalma-jalma anu ka bapa téh nyumpahan,
Ka indung gé teu ngahormat.
12 Aya jalma-jalma anu ngarasa diri suci,
Padahal maranéhna can dibersihan tina kokotorna.
13 Aya jalma-jalma anu kacida sombongna,
Ka batur téh meni ngarendahkeun pisan!
14 Aya ogé jalma-jalma anu huntuna lir pedang,
Jeung huntu caréhamna lir péso paranti meuncit.
Maranéhna nindes jalma leutik nu aya di bumi
Jeung nindes jalma miskin di antara umat manusa.
15 Léntah boga dua anak awéwé, duanana tinggorowok, ”Jang urang! Jang urang!”
Aya tilu hal nu tara seubeuh-seubeuh,
Opat hal nu teu pernah ngomong, ”Cukup!”
17 Jelema nu moyok ka bapana jeung ngalawan ka indungna,
Panonna bakal dipacokan ku gagak-gagak ti lebak,*
Tuluy éta dihakanan ku anak-anak heulang.
18 Aya tilu hal nu sama sakali teu kaharti ku* abdi,
Abdi teu paham kana opat hal ieu:
19 Ngapungna heulang di awang-awang,
Ngaléorna oray dina batu,
Carana kapal balayar di tengah lautan,
Sarta kalakuan lalaki mun keur bareng jeung awéwé ngora.
20 Kieu kalakuan pamajikan nu sok salingkuh:
Tas dahar tuluy ngelap biwirna,
Ari ngakuna, ”Abdi mah teu salah.”
21 Aya tilu hal nu nyababkeun bumi oyag,
Jalma-jalma teu tahan kana opat hal ieu:
22 Palayan jadi raja,
Nu bodo loba dahareunana,
23 Awéwé nu dipikangéwa* dijadikeun pamajikan,
Jeung palayan awéwé ngarebut* kadudukan juragan istrina.
24 Aya opat sato di bumi, najan leutik pisan,
Kacida bijaksanana,* nyaéta:
25 Sireum, naon tanagana?
Tapi ari keur halodo téh ngarumpulkeun dahareun.
26 Hiraks,* naon tanagana?
Tapi bisa nyieun imah di gawir-gawir cadas.
27 Simeut, euweuh rajana,
Tapi mun geus ngabrul mah meni kawas pasukan tentara.*
28 Toké bisa napel kana témbok maké sukuna,
Jeung bisa asup ka istana raja.
29 Aya tilu mahluk hirup anu léngkahna pikaresepeun,
Opat anu leumpangna gagah:
30 Singa, panggagahna ti sakabéh sasatoan
Jeung euweuh kasieun ka sasaha,
31 Anjing tukang moro, embé jalu,
Sarta raja jeung pasukanna.
32 Lamun manéh ku bodo-bodona ngagulkeun diri
Atawa boga niat kitu,
Geuwat bekem baham manéh.
33 Sakumaha susu nu dikocok jadi mantéga,
Sarta irung nu dipencét kaluar getihna,
Amarah nu dipancing gé matak pipaséaeun.