Tangis Yérémia
א [Alef]
2 Kota Zion ku Yéhuwa diliputan ku méga* amarah-Na!
Kaéndahan Israél dibeubeutkeun ti langit ka bumi.
Ku ambek-ambekna Allah, tatapakan sampéan-Na gé teu diémut-émut acan.
ב [Bet]
2 Kabéh pamatuhan Yakub dibasmi ku Yéhuwa, taya karunya.
Ku amarah-Na, bénténg-bénténg Yéhuda dirugrugkeun.
Karajaan jeung para pajabatna dibeubeutkeun kana taneuh sarta direndahkeun.
ג [Gimel]
3 Ku amarah nu ngagedur, Anjeunna minggeskeun sakabéh kakuatan* Israél.
Waktu musuh datang, Anjeunna narik panangan-Na, teu nulungan.
Kawas seuneu nu ngaléntab ka ditu ka dieu, Anjeunna ngaduruk Yakub jeung sagala rupa nu aya di sakurilingeunana.
ד [Dalet]
4 Kawas musuh, Anjeunna mentangkeun busur panah-Na. Panangan-Na nu katuhu siap nyerang kawas ka musuh.
Jalma-jalma nu dipikaresep ku urang téh kabéhanana diparaéhan.
Amarah-Na nu kawas seuneu ditumplekkeun ka kémah kota Zion.
ה [He]
5 Yéhuwa téh geus jadi kawas musuh.
Anjeunna ngancurkeun Israél,
Ngancurkeun sakabéh munarana,
Ngarugrugkeun sakabéh bénténgna.
Yéhuda disina teterusan ceurik jeung sungkawa.
ו [Waw]
6 Anjeunna ngaburak-barik saung-Na, kawas ngaburak-barik saung di kebon.
Perayaan keur Anjeunna geus dieureunkeun.
Yéhuwa ngalantarankeun perayaan jeung sabat teu diinget-inget deui di Zion.
Anjeunna nibankeun amarah-Na nu hébat ka raja jeung imam, lantaran maranéhna geus ditolak ku Anjeunna.
ז [Zayin]
7 Yéhuwa geus nolak mézbah-Na,
Geus nganggap hina tempat suci-Na.
Bénténg-bénténg Zion ku Anjeunna diserahkeun ka musuh.
Di bumina Yéhuwa, musuh sarurak, kawas dina poé perayaan.
ח [Het]
8 Yéhuwa geus mutuskeun rék ngaruntuhkeun témbok kota Zion.
Anjeunna geus mentangkeun tali ukuran.
Anjeunna teu nahan panangan-Na pikeun ngancurkeun.
Anjeunna ngalantarankeun témbok jeung bénténg pertahanan prihatin,
Kabéhanana raruntuh.
ט [Tet]
9 Bles gerbang-gerbangna ambles ka jero taneuh.
Anjeunna ngancurkeun jeung motongkeun palang-palangna.
Raja jeung para pajabatna aya di pangbuangan di antara bangsa-bangsa séjén.
Hukum* geus euweuh, malahan para nabi teu narima titingalian ti Yéhuwa.
י [Yod]
10 Para kokolot kota Zion alandiprek dina taneuh, jarempé kabéh.
Maranéhna ngawurkeun kekebul kana sirahna sarta maraké kaén goni.
Mojang-mojang di Yérusalém tarungkul kana taneuh.
כ [Kaf]
11 Panon abdi carindul, loba teuing ngucurkeun cipanon.
Batin guligah, teu puguh rasa.
Haté mani remuk sabab bangsa abdi* ancur,
Sabab barudak leutik jeung orok kapiuhan* di alun-alun kota.
ל [Lamed]
12 Maranéhna terus gegeroan, ”Ema, hoyong emam, hoyong eueut.”*
Maranéhna kapiuhan di alun-alun kota kawas jalma nu raheut,
Lalaunan paraéh bari dikeukeupan ku indungna.
מ [Mem]
13 Duh kota Yérusalém, naon nu bisa dijadikeun conto keur manéh?
Naon nu bisa disaruakeun jeung manéh?
Duh kota Zion, manéh téh kudu dibandingkeun jeung naon supaya abdi bisa ngupahan manéh?
Kaancuran manéh téh sakitu gedéna kawas laut, jadi saha atuh nu bisa nyageurkeun manéh?
נ [Nun]
14 Titingalian nabi-nabi manéh téh palsu jeung euweuh gunana.
Maranéhna teu méré nyaho kasalahan manéh, jadi wéh manéh diboyong.
Maranéhna kalah ka terus nyaritakeun titingalian palsu jeung nyasabkeun.
ס [Samekh]
15 Sakabéh nu liwat di jalan kaleprok moyokan manéh.
Maranéhna gogodeg jeung ngahina* ka kota Yérusalém bari ngomong kieu,
”Lainna ieu téh kota nu cenah mah éndah pisan sarta mawa kabagjaan ka sakuliah bumi?”
פ [Pe]
16 Kabéh musuh ngacaprak ku sungutna moyokan manéh.
Maranéhna ngahina* jeung ambek nepi ka huntuna tingkereket. Ceuk maranéhna, ”Urang kabéh geus ngancurkeun manéhna.
Nya ieu poé nu diarep-arep téh. Poéna geus datang, urang nempo sorangan!”
ע [Ayin]
17 Yéhuwa geus ngalaksanakeun niat-Na, geus ngawujudkeun ucapana-Na,
Nu geus ditetepkeun ti baheula kénéh.
Anjeunna geus ngarugrugkeun manéh, taya karunya.
Musuh-musuh manéh disina atoh nempo manéh éléh. Kakuatan* musuh-musuh manéh dijadikeun leuwih gedé.
צ [Tsade]
18 Duh témbok kota Zion, penduduk manéh sasambat ka Yéhuwa.
Keun cipanon manéh sina ngucur beurang peuting lir walungan.
Ulah eureun, panon manéh ulah disina reureuh.
ק [Qof]
19 Geura hudang! Pék sasambat sapeupeuting.
Budalkeun eusi haté manéh ka Yéhuwa lir cai.
Tadahkeun leungeun manéh, pék doakeun nyawa anak-anak manéh,
Nu kapiuhan di jalan-jalan ku lantaran kalaparan.
ר [Res]
20 Nun Yéhuwa, tingali umat Gusti nu dihukum sakitu kejemna.
Maenya awéwé-awéwé téh nepi ka kudu ngadahar anakna, anak nu dijurukeun ku maranéhna sorangan?
Piraku imam jeung nabi kudu dipaéhan di tempat suci Yéhuwa?
ש [Syin]
21 Lalaki-lalaki, boh nu leutik kénéh boh nu geus kolot, paraéh tinggolépak di jalan-jalan.
Para mojang jeung para jajaka abdi paraéh ku pedang.
Dina poé amarah Gusti, maranéhna diparaéhan, dipareuncitan taya karunya.
ת [Taw]
22 Gusti ngageroan musuh ti unggal juru, kawas keur aya perayaan.
Dina poé amarah Yéhuwa, euweuh nu bisa lolos atawa salamet.
Kabéh nu dilahirkeun jeung digedékeun ku abdi dibasmi ku musuh.