Bilangan
13 Tuluy Yéhuwa ngomong ka Musa, 2 ”Utus sababaraha lalaki pikeun jadi mata-mata di tanah Kanaan, nu rék dibikeun ku Kuring ka urang Israél. Pilih hiji ti unggal kaom, nyaéta salah sahiji pamingpin di kaomna.”
3 Paréntah Yéhuwa éta dilampahkeun ku Musa. Manéhna ngutus lalaki-lalaki éta ti Tanah Gurun Paran. Maranéhna téh para pamingpin di Israél. 4 Ieu ngaran maranéhna: Ti kaom Rubén, Syamua anak Zakur. 5 Ti kaom Siméon, Syafat anak Hori. 6 Ti kaom Yéhuda, Kaléb anak Yéfuné. 7 Ti kaom Isakhar, Igal anak Yusuf. 8 Ti kaom Éfraim, Hosyéa anak Nun. 9 Ti kaom Bényamin, Palti anak Rafu. 10 Ti kaom Zébulon, Gadiél anak Sodi. 11 Ti kaom Yusuf, nyaéta kaom Manasyé, Gaddi anak Susi. 12 Ti kaom Dan, Amiél anak Gémali. 13 Ti kaom Asyér, Sétur anak Mikhaél. 14 Ti kaom Naftali, Nahbi anak Wofsi. 15 Ti kaom Gad, Géuél anak Makhi. 16 Tah, éta ngaran lalaki-lalaki nu diutus ku Musa pikeun jadi mata-mata di tanah Kanaan. Hosyéa anak Nun ku Musa dibéré ngaran Yosua.*
17 Saacan Musa ngutus maranéhna pikeun jadi mata-mata di tanah Kanaan, manéhna ngomong kieu, ”Jung indit ka Négéb, tuluy naék ka daérah pagunungan. 18 Tempo éta tanah téh kawas kumaha, jalma-jalma nu cicing di ditu téh karuat atawa lalemah, loba atawa saeutik. 19 Pariksa nagrina téh alus atawa henteu, maranéhna téh cicing di kota nu dibénténgan atawa cicing di pakémahan. 20 Tingali tanahna téh subur atawa henteu, aya tatangkalan atawa henteu. Maranéh kudu wani. Sok cokot bubuahan ti ditu.” Harita téh keur usum panén anggur nu mimiti.
21 Jadi, maranéhna indit sarta mariksa éta nagri ti Tanah Gurun Zin nepi ka Réhob, deukeut Lébo-hamat.* 22 Waktu ngajugjug ka Négéb, maranéhna nepi di Hébron, tempat cicingna Ahiman, Syésyai, jeung Talmai, urang Anakim. Hébron téh dibangunna tujuh taun saacan Zoan di Mesir. 23 Waktu nepi di Lebak* Éskol, maranéhna neukteuk hiji cabang tina tangkal anggur. Dina éta cabang aya buahna saranggeuy. Éta digotongna kudu ku duaan maké kai. Salian ti éta, maranéhna mawa sababaraha buah dalima jeung buah ara. 24 Éta tempat téh dingaranan Lebak* Éskol* ku maranéhna lantaran urang Israél neukteuk saranggeuy anggur di dinya.
25 Sanggeus 40 poé, mata-mata éta marulang. 26 Maranéhna manggihan Musa, Harun, jeung sakumna jamaah Israél di Tanah Gurun Paran, di Kadés. Maranéhna méré laporan ka sakumna jamaah tuluy némbongkeun bubuahan ti éta tanah. 27 Kieu laporanana ka Musa, ”Abdi sadaya tos lebet ka tanah nu ku Juragan dipiwarang pikeun dipariksa. Di ditu mémang seueur susu jeung madu. Tah, ieu hasilna. 28 Tapi jalma-jalma nu cicing di ditu téh karuat, bénténg-bénténg di kotana gé weweg. Salian ti éta, aya urang Anakim di ditu. 29 Di tanah Négéb aya urang Amalék. Di daérah pagunungan aya urang Hét, urang Yébus, jeung urang Amori. Di deukeut laut jeung sapanjang Walungan Yordan aya urang Kanaan.”
30 Tapi di hareupeun Musa, Kaléb ngomong kieu supaya jalma-jalma jadi tenang, ”Hayu, gancang urang maju! Urang pasti bisa ngarebut éta tanah, maranéhna pasti éléh.” 31 Tapi lalaki-lalaki nu arindit bareng jeung manéhna ngomong kieu, ”Moal bisa dilawan, maranéhna téh leuwih bedas tibatan urang.” 32 Maranéhna terus méré laporan nu goréng ka urang Israél ngeunaan tanah nu dipariksa ku maranéhna, kieu cenah, ”Urang moal bisa cicing di ditu, urang pasti maot. Jalma-jalmana téh baradag pisan. 33 Di ditu gé aya raksasa-raksasa* turunan Anak. Maranéhna téh turunan Néfilim. Mun dibandingkeun jeung maranéhna, urang mah ngan saukur simeut. Maranéhna gé pasti nganggap kitu ka urang.”