Nu Ditulis ku Matius

21 Waktu geus deukeut ka Yérusalém, maranéhna nepi ka Bétfagé di Gunung Zaitun. Seug Isa ngutus dua muridna,+ 2 ”Pék indit ka kampung hareup. Waktu asup, maranéh bakal ningali kaldé jeung anakna nu keur dicangcang. Leupaskeun talina tuluy bawa duanana ka dieu. 3 Lamun aya nu tatanya, béjakeun kieu, ’Dipénta ku Juragan.’ Geus kitu, pasti meunang dibawa.”

4 Ku kituna, kekecapan hiji nabi laksana, nu nyebutkeun, 5 ”Béjakeun ka kota Zion, ’Tempo! Raja manéh geus datang.+ Manéhna téh lemah lembut.+ Datangna tumpak kaldé, kaldéna anak kénéh.’”+

6 Dua murid éta indit, nuturkeun pituduh ti Isa.+ 7 Kaldé jeung anakna dibawa ku maranéhna, terus tonggongna ditilaman ku baju luar maranéhna. Clak Isa tumpak kana anak kaldéna.+ 8 Kalolobaan jalma ngamparkeun baju luarna di jalan,+ nu séjénna neukteukan palapah-palapah palem tuluy diamparkeun di jalan. 9 Salian ti éta, jalma-jalma nu leumpang hareupeun jeung tukangeunana tinggarero, ”Mugia Putra Daud disalametkeun!+ Mugia jalma nu datang mawa nami Yéhuwa* diberkahan!+ Allah nu aya di sorga, salametkeun anjeunna!”+

10 Basa anjeunna asup ka Yérusalém, kabéh jalma di kota géhgér, ”Saha éta?” 11 Dijawab ku nu naluturkeun, ”Anjeunna téh Nabi Isa,+ ti Nazarét di Galiléa!”

12 Geus kitu, Isa asup ka bait jeung ngusiran nu jual beuli di bait. Méja-méja tukang nukeuran duit jeung bangku-bangku tukang dagang japati diguling-gulingkeun ku anjeunna.+ 13 Ceuk anjeunna, ”Aya ayat nu nyebutkeun, ’Imah Kuring bakal disebut imah doa,’+ tapi ku maranéh kalah ka dijadikeun sayang bégal.”+ 14 Geus kitu, nu lolong jeung nu lumpuh nyalampeurkeun anjeunna di bait, tuluy dicalageurkeun.

15 Imam-imam kapala jeung ahli-ahli Torét ningali mujijat-mujijat nu dilampahkeun ku Isa jeung ningali barudak lalaki tinggarero, ”Mugia Putra Daud disalametkeun!”+ Maranéhna jadi ambek+ 16 sarta ngomong, ”Kadéngé teu barudak téh ngomong naon?” Ceuk Isa, ”Enya, kadéngé. Pernah maca teu, ’Biwir orok jeung barudak leutik ku Anjeun disina ngucapkeun pupujian’?”+ 17 Geus kitu, Isa ninggalkeun maranéhna. Anjeunna indit ka luar kota ka Bétani tuluy mondok di dinya.+

18 Isuk-isuk kénéh, waktu balik deui ka kota, anjeunna lapareun.+ 19 Terus katempo ku anjeunna tangkal ara di sisi jalan. Waktu dideukeutan, ari pék téh euweuh buahna, ngan daun wungkul.+ Anjeunna ngomong ka éta tangkal, ”Sing teu buahan deui salilana.”+ Éta tangkal ara ngadadak garing. 20 Ningali kitu, murid-murid arolohokeun jeung ngomong, ”Naha tangkal ara téh bisa ngadadak garing kieu?”+ 21 Isa ngajawab, ”Sing percaya, lamun maranéh boga iman jeung teu cangcaya, maranéh teu ngan saukur bisa nyieun tangkal ara jadi kieu, maranéh malah bisa ngomong ka ieu gunung, ’Pindah ka ditu, ka laut,’ éta gé bakal kajadian.+ 22 Kitu ogé lamun maranéh boga iman, sagala nu didoakeun ku maranéh bakal dikabul.”+

23 Sanggeus anjeunna asup ka bait, para imam kapala jeung kokolot éta bangsa nyampeurkeun anjeunna nu keur ngajar tuluy ngomong, ”Naon wewenang manéh ngalampahkeun ieu kabéh? Saha nu nitah manéh?”+ 24 Isa ngajawab, ”Abdi rék nanya heula, lamun ku aranjeun dijawab, abdi gé bakal méré nyaho saha nu nitah abdi. 25 Saha nu nitah Yahya ngabaptis? Allah di sorga atawa manusa?” Maranéhna badami heula, cenah, ”Mun urang ngajawab, ’Allah di sorga,’ atuh engké manéhna ngomong, ’Naha atuh aranjeun bet teu percaya ka manéhna?’+ 26 Tapi mun ngajawab, ’Manusa,’ urang sieun ka jalma réa sabab maranéhna nganggap Yahya téh nabi.” 27 Jadi maranéhna ngajawab, ”Urang-urang teu nyaho.” Isa ngajawab deui ka maranéhna, ”Mun kitu, abdi gé moal méré nyaho saha nu nitah abdi ngalampahkeun ieu kabéh.

28 ”Ceuk aranjeun kumaha? Aya hiji lalaki boga dua budak. Ka nu kahiji manéhna ngomong, ’Jang, poé ieu Ujang digawé di kebon anggur nya.’ 29 Dijawab ku budakna, ’Embung ah,’ tapi sanggeusna, manéhna kaduhung tuluy indit digawé. 30 Ka nu kadua manéhna gé nitah kitu. Nu ieu mah ngajawab, ’Enya, Pa,’ tapi bari jeung teu indit. 31 Ti antara dua budak éta, nu mana nu nurut ka bapana?” Ceuk maranéhna, ”Nu kahiji.” Isa ngomong ka maranéhna, ”Tah sabenerna, tukang narik pajeg jeung palacur bakal miheulaan aranjeun asup kana Pamaréntahan Allah. 32 Sabab Yahya datang ngajarkeun jalan nu bener, tapi aranjeun teu percaya ka manéhna. Sabalikna, tukang narik pajeg jeung palacur mah percaya ka manéhna.+ Ari aranjeun mah sakitu geus ningali hal éta gé angger teu ngarasa kaduhung jeung teu percaya ka manéhna.

33 ”Aya ibarat séjén: Aya juragan tanah boga kebon anggur.+ Sakurilingna dipageran, tuluy manéhna nyieun bak keur meres anggur sarta ngawangun munara jaga.+ Geus kitu, éta kebon diséwakeun sina digarap ku nu séjén, terus manéhna indit ka luar nagri.+ 34 Waktu keur usum panén, manéhna nitah pagawé-pagawéna nyokot anggur bagianana. 35 Tapi ku nu nyaréwa téh pagawé-pagawéna ngadon ditaréwakan, aya nu digebugan, aya nu dipaéhan, aya ogé nu dibalédogan ku batu.+ 36 Manéhna nitahan deui leuwih loba pagawé séjén, tapi angger sarua dikitukeun.+ 37 Tungtungna mah manéhna nitah anakna. Ceuk pamikirna, ’Ka anak urang mah maranéhna tangtu bakal ngahormat.’ 38 Ningali anakna datang, nu nyaréwa kebon ngaromong kieu, ’Tuh tempo, ahli warisna datang.+ Hayu urang paéhan, urang cokot warisanana!’ 39 Jadi, anak juragan éta ditéwak jeung diséréd ka luareun kebon anggur tuluy dipaéhan.+ 40 Cik, waktu juragan nu boga kebonna datang, nu nyaréwa kebonna bakal dikumahakeun?” 41 Ceuk maranéhna, ”Lantaran jahat, maranéhna tangtu diparaéhan. Geus kitu, kebonna diséwakeun ka nu séjén, nu bakal méré hasil dina usumna.”

42 Isa ngomong ka maranéhna, ”Aranjeun pernah maca teu? Dina Kitab Suci ditulis, ’Batu nu teu kapaké ku tukang wangunan geus jadi batu juru nu utama.+ Éta téh asalna ti Yéhuwa.* Keur urang mah éta batu téh kacida éndahna.’+ 43 Éta sababna abdi ngabéjaan ka aranjeun, Pamaréntahan Allah bakal dicokot ti aranjeun, terus dibikeun ka bangsa séjén nu ngalampahkeun kahoyong Allah.* 44 Salian ti éta, saha waé nu tibeubeut kana éta batu bakal ancur,+ jeung saha waé nu katinggang ku éta batu bakal remuk.”+

45 Basa imam-imam kapala jeung urang Farisi ngadéngé ibarat-ibarat éta, maranéhna ngarti nu dimaksud ku Isa téh maranéhna.+ 46 Hayangna mah maranéhna téh néwak Isa, tapi sieun ku jalma réa nu nganggap Isa téh nabi.+