Roma

7 Dulur-dulur, kuring ngomong ka aranjeun nu apal kana hukum. Aranjeun teu apal kitu hukum Torét téh jadi dunungan saurang jalma salila manéhna hirup? 2 Contona kieu, nurutkeun hukum, saurang awéwé nu geus kawin kabeungkeut ka salakina salila salakina hirup. Tapi lamun salakina geus maot, manéhna bébas tina hukum salakina. 3 Jadi, waktu salakina hirup kénéh tuluy manéhna kawin deui jeung lalaki séjén, manéhna disebut jinah. Tapi lamun salakina maot, manéhna bébas tina hukum salakina. Ku kituna, lamun manéhna kawin deui jeung lalaki séjén, manéhna moal disebut jinah.

4 Tah, aranjeun gé kitu, dulur-dulur, aranjeun téh geus maot kana hukum Torét ku lantaran korban* Al-Masih. Ku kituna, aranjeun bisa jadi milik Al-Masih nu geus dihirupkeun deui, jeung urang kabéh bisa ngalalayanan Allah.* 5 Waktu hirup urang nuturkeun napsu awak urang, hukum Torét nunjukkeun yén napsu nu goréng éta ngalantarankeun awak urang ngalampahkeun dosa, jeung hasil tina dosa téh maot. 6 Tapi ayeuna, urang geus bébas tina hukum Torét lantaran urang geus maot kana hukum nu ngabeungkeut urang. Ayeuna urang ngalalayanan Allah ku cara nu anyar nurutkeun kawasa suci, lain ku cara nu heubeul nurutkeun tulisan hukum Torét.

7 Mun kitu kumaha? Hukum Torét téh aya cacadna, kitu?* Nya henteu! Justru lamun euweuh hukum Torét mah, kuring teu nyaho naon dosa téh. Misalna, lamun hukum Torét teu méré nyaho, ”Ulah mikahayang milik batur,” kuring teu nyaho éta téh salah. 8 Tapi ku lantaran aya paréntah éta, dosa meunang jalan pikeun ngahudangkeun kahayang kuring kana sagala milik batur. Da mun euweuh hukum mah dosa téh paéh. 9 Sabenerna, kuring hirup saacan aya hukum. Tapi waktu hukum éta datang, dosa jadi hirup, ari kuring mah maot. 10 Hukum nu sakuduna nungtun kana hirup kalah ka nungtun kana maot. 11 Ku ayana éta hukum, dosa meunang jalan pikeun ngagoda jeung maéhan kuring. 12 Jadi, hukum Torét mah suci. Paréntahna gé suci, bener, jeung hadé.

13 Jadi, kuring maot téh lantaran anu hadé éta, kitu? Tangtu henteu! Nu maéhan kuring mah dosa. Hukum Torét nu hadé éta jelas nunjukkeun yén nu maéhan kuring téh dosa. Jadi ku ayana hukum, katingali jelas sakumaha jahatna dosa téh. 14 Urang kabéh apal hukum Torét téh asalna ti Allah, tapi kuring mah manusa teu sampurna nu dijual jadi palayanna dosa. 15 Kuring teu ngarti kana lampah sorangan, da nu dilampahkeun téh lain nu dipikahayang ku kuring, tapi nu dipikaijid. 16 Kuring satuju hukum Torét téh hadé, tapi angger wéh kuring teu ngalampahkeun naon nu dipikahayang ku kuring. 17 Jadi nu ngalampahkeun éta téh lain kuring, tapi dosa nu aya dina diri kuring. 18 Kuring ngarasa, dina awak kuring nu teu sampurna ieu, euweuh nu hadé. Ari kahayang mah ngalampahkeun nu hadé, tapi kuring teu sanggup. 19 Anu dilampahkeun téh lain nu hadé sakumaha kahayang kuring, tapi nu goréng nu teu dipikahayang. 20 Jadi, lamun kuring ngalampahkeun naon nu teu dipikahayang, éta téh lain kuring nu ngalampahkeunana, tapi dosa nu aya dina diri kuring.

21 Jadi, kieu* nu dirasakeun ku kuring téh: Unggal boga niat ngalampahkeun nu hadé, ngadon nu goréng nu aya dina diri téh. 22 Ari batin mah resep pisan kana hukum Allah, 23 tapi dina awak kuring, aya hukum séjén nu merangan hukum dina pikiran kuring. Éta téh hukum dosa anu manjarakeun kuring. 24 Ripuh pisan kuring téh! Saha atuh nu bakal nulungan kuring tina awak nu ngalantarankeun kuring maot? 25 Nuhun ka Allah nu nulungan kuring ku jalan Isa Al-Masih Juragan urang! Jadi, pikiran kuring dikawasaan ku hukum Allah, ari awak kuring mah dikawasaan ku hukum dosa.