1 Samuél

29 Urang Filistin ngumpulkeun sakabéh pasukanna di Afék, ari urang Israél masang kémah di deukeut sumber cai di Yizréél. 2 Para pangawasa urang Filistin maju bareng jeung pasukanna. Unggal pasukan téh prajuritna aya nu saratus, aya nu sarébu. Ari Daud jeung pasukanna maju di tukangeun Akhis. 3 Tapi, para pamingpin urang Filistin ngomong kieu, ”Nanaonan urang Ibrani éta dibarawa ka dieu?” Akhis ngajawab maranéhna, ”Manéhna téh Daud, palayanna Saul raja Israél, nu geus milu jeung urang sataun leuwih. Ti saprak manéhna mihak ka urang nepi ka poé ieu, manéhna teu pernah nyieun salah nanaon.” 4 Tapi, para pamingpin urang Filistin arambekeun ka Akhis. Ceuk maranéhna, ”Titah balik wéh ka ditu, ka tempat nu geus dibikeun ku manéh. Tong dibawa milu perang, bisi manéhna engké malik nyerang ka urang. Supaya manéhna diaku deui ku rajana, manéhna téh kudu maéhan pasukan urang, pan? Mémangna aya cara nu leuwih alus deui? 5 Daud nu ieu pan nu dipuji-puji ku jalma-jalma bari nyanyi jeung ngigel,

6 Jadi Akhis nyalukan Daud tuluy ngomong kieu ka manéhna, ”Demi Yéhuwa nu hirup, manéh téh jalma bener. Urang resep mun manéh bisa maju perang bareng jeung pasukan urang, da ti saprak manéh datang ka urang nepi ka poé ieu, manéh teu pernah nyieun salah nanaon. Tapi, para pangawasa séjén teu percayaeun ka manéh. 7 Sok ayeuna mah balik wéh, ulah nyiar-nyiar pikakeuheuleun para pangawasa urang Filistin.” 8 Tapi Daud némbalan, ”Ku naon? Naon salah abdi? Ti saprak abdi datang ka Juragan nepi ka poé ieu, abdi teu nyieun salah nanaon, pan? Ku naon abdi teu meunang milu merangan musuh-musuh Gusti Raja?” 9 Akhis némbalan Daud, ”Enya, ceuk urang gé manéh téh jelema bageur siga malaikat Allah. Tapi ceuk para pamingpin urang Filistin, manéh teu meunang milu perang jeung urang. 10 Geus, isukan manéh jeung pasukan nu bareng jeung manéh hudang isuk-isuk, sok baralik pas geus caang.”

11 Jadi, Daud jeung pasukanna hudang isuk-isuk tuluy balik ka tanahna urang Filistin. Ari urang Filistin terus ngajugjug ka Yizréél.