Ekim

Yehova’ya hizmet ederken teşkilatımızdan sık sık talimatlar alıyoruz. Bunlar genelde ihtiyarlardan, çevre gözetmeninden, Bürodan veya Yönetim Kurulundan geliyor. Bazen aldığımız bir talimatın ardındaki nedenleri anlamakta zorlanabiliriz. Böyle bir durumda talimatın yararından şüphe duyabilir ve olumsuz sonuçları olacağını düşünebiliriz. Hatta talimatı veren kardeşlerin kusurlarına odaklanmaya başlayabiliriz. İmana dayanan bir yaşam sürdüğümüzde, kontrolün Yehova’da olduğuna ve O’nun bizim için neyin en iyisi olduğunu bildiğine güveniriz. Bunun sonucunda itaat etmeye hazır oluruz ve bunu olumlu bir tutumla yaparız (İbr. 13:17). İtaatimizin cemaatin birliğine katkıda bulunduğunu biliriz (Efes. 4:2, 3). Önderlik eden biraderler kusurlu olsa da, itaat ettiğimizde Yehova’nın hepimizi ödüllendireceğine güveniriz (1. Sam. 15:22). Ayrıca düzeltilmesi gereken bir durum varsa, Yehova’nın zamanı gelince harekete geçeceğine emin olabiliriz. w25.03 23-24 p. 13-14

Çok heyecan verici bir dönemde yaşıyoruz. Kutsal Kitapta bildirilen sözler her gün gözümüzün önünde gerçekleşiyor. Örneğin, “kuzey kralı” ile “güney kralı” dünyaya hâkim olmak için çekişme halinde (Dan. 11:40). Tanrı’nın Krallığının iyi haberi daha önce hiç olmadığı kadar geniş çapta duyuruluyor. Bunun sonucunda milyonlarca insan hakikate geldi (İşa. 60:22; Mat. 24:14). Ayrıca tam vaktinde bol bol ruhi gıda alıyoruz (Mat. 24:45-47). Yehova çok yakında gerçekleşecek önemli olaylarla ilgili anlayışımızın netleşmesini sağlıyor (Özd. 4:18). Büyük sıkıntı başladığında, sadık kalabilmek için ihtiyacımız olan her şeyi biliyor olacağız. Hatta bu zorlu dönemde ruhen güçlü olacağımıza emin olabiliriz. Fakat çok yakında gerçekleşecek bu olaylarla ilgili her şeyi bilmediğimizi kabul etmeliyiz. w24.05 8 p. 1-2

Mezmur yazarı iftiraya özellikle dikkat çekiyor. Peki iftira nedir? Birini karalamak için söylenen yalan yanlış sözlerdir. Mezmur 15:3 ayetine göre Yehova’nın misafirleri, arkadaşlarına kötülük etmez ve dostlarını karalamaz (Mezm. 15:1). Bu ne anlama gelir? Olumsuz haberleri yayarak birini istemeden karalayabiliriz. Şu durumları düşünelim: (1) Bir hemşire tamgün hizmeti bırakıyor, (2) evli bir çift artık Beytel’de hizmet etmiyor veya (3) bir birader artık ihtiyar ya da hizmet görevlisi değil. Bu olayların sebepleri hakkında varsayımlarda bulunmak ve görüşlerimizi başkalarına anlatmak doğru olur mu? Hayır, çünkü bunların hiç bilmediğimiz sebepleri olabilir. Unutmayalım ki, Yehova’nın çadırındaki biri “arkadaşına kötülük etmez, yakın dostunu karalamaz.” w24.06 11 p. 11-13

Yehova’ya duyduğumuz korkuyu güçlendirmek için, karar vereceğimiz her seferinde O’nu neyin memnun edeceğini düşünelim. Kutsal Kitaptan bir kayıt okurken kendimize şöyle sorabiliriz: “Eğer ben bu durumda olsaydım nasıl bir karar verirdim?” Örneğin Yehova’nın İsrailoğullarına vermeyi vaat ettiği diyarı keşfe giden 10 adamın olumsuz sözlerini dinlediğinizi hayal edin. Onların sözlerine inanıp korkuya kapılır mıydınız? Yoksa Yehova’ya duyduğunuz sevgi ve O’nu memnun etme isteğiniz ağır mı basardı? İsrailoğulları hakikati ayırt edemedi. Yeşu ve Kaleb’in söylediklerine inanmadılar. Bu nedenle Vaat Edilmiş Topraklara girme fırsatını kaybettiler (Say. 14:10, 22, 23). w24.07 10 p. 7

Gomer eşi Hoşea’yı terk edip başka adamların peşinden gitti. Peki Yehova Gomer’den ümidini kesti mi? Yürekleri okuyabilen Yehova Hoşea’ya şöyle dedi: ‘İsrailoğulları başka tanrılara yöneldiği halde Yehova onları nasıl seviyorsa, sen de yine git, âşığı, dostu olan, zina yapan o kadını sev’ (Hoş. 3:1; Özd. 16:2). Yehova bu sözleri söylediğinde Hoşea’nın karısı hâlâ günah işliyordu. Yine de Yehova Hoşea’dan karısını bağışlamasını ve onunla barışmasını istedi. Benzer şekilde Yehova da asi halkından ümidini kesmedi. Hâlâ korkunç günahlar işliyor olsalar da, Yehova onları sevmeye devam etti. Tövbe edip yollarından dönmeleri için onlara peygamberler göndermeyi sürdürdü. Bu örnekten şu dersi çıkarıyoruz: “Yürekleri sınayan” Yehova, bir kişi günah işlemeye devam etse de onu tövbeye yöneltmeye çalışır. w24.08 10 p. 7

İlk Hıristiyanların karşı karşıya olduğu bazı ciddi zorluklar vardı. Bir zamanlar Yahudiler Yehova’nın seçilmiş halkıydı. Yeruşalim’de Yehova’nın yönetimini temsil eden krallar hüküm sürmüştü ve mabet pak tapınmanın merkeziydi. İnançlarına bağlı tüm Yahudiler, Musa Kanununa ve dini liderlerin öğrettiklerine uyuyorlardı. Onların yiyecek seçimlerini, sünnetle ilgili görüşlerini ve hatta Yahudi olmayanlara davranışlarını belirleyen kurallar vardı. Fakat Yehova, İsa’nın ölümünden sonra, mabette sunulan kurbanları artık kabul etmedi. Musa Kanununa göre yaşamaya alışmış Yahudiler için bu değişikliklere uymak hiç kolay değildi (İbr. 10:1, 4, 10). Petrus gibi olgun Hıristiyanlar bile bazı değişikliklere uymakta zorlandı (Elçi. 10:9-14; Gal. 2:11-14). Bu Hıristiyanlar, yeni inançları yüzünden Yahudi dini liderlerin hedefi haline geldi. w24.09 9 p. 4

Yehova toplumuna bir görev verdiğinde bu işi düzen içinde yapmalarını ister (1. Kor. 14:33). Örneğin, Tanrı iyi haberin dünyanın her yerinde duyurulmasını istiyor ve bu işin başına İsa’yı koydu (Mat. 24:14). İsa da bu görevin düzen içinde yürümesini sağlıyor. Birinci yüzyılda birçok yerde cemaatler kuruldu ve kardeşlere önderlik etmeleri için ihtiyarlar tayin edildi (Elçi. 14:23). Yeruşalim’de elçilerden ve bazı ihtiyarlardan oluşan bir yönetim kurulu vardı. Onlar cemaatlerin uyması için bazı kararlar veriyordu (Elçi. 15:2; 16:4). Onların talimatlarına uyulduğunda “cemaatlerin imanı güçleniyor ve kardeşlerin sayısı günden güne artıyordu” (Elçi. 16:5). w24.04 8 p. 1

16 Nisan sabahının erken saatlerinde bazı vefalı kadınlar İsa’nın mezarına gitti (Luka 24:1, 10). Bu kadınların arasında Mecdelli Meryem de vardı. Meryem mezara geldiğinde oranın boş olduğunu gördü. Gidip Petrus ve Yuhanna’ya haber verdi. Bu iki elçi koşarak mezara giderken o da onları takip etti. Petrus ve Yuhanna da mezarın boş olduğunu gördü. Sonra eve döndüler. Fakat Meryem dönmedi, orada kalıp ağlamaya devam etti. İsa’nın onu izlediğinden habersizdi. İsa bu sadık kadının gözlerinden akan yaşları gördü ve onu teselli etmek istedi. Bu yüzden ona göründü ve basit ama onu çok güçlendirecek bir şey yaptı. Onunla konuşup önemli bir görev verdi. Kardeşlerine gidip diriltildiğini haber vermesini söyledi (Yuhn. 20:17, 18). w24.10 13 p. 7

Musa bir peygamber, hâkim, komutan ve tarihçi olarak hizmet etti. Eski İsrail halkını Mısır’dan çıkarırken onlara önderlik etti ve Yehova’nın birçok mucizesine bizzat tanık oldu. Kutsal Kitaptaki ilk 5 kitabı, 90. Mezmur’u ve muhtemelen 91. Mezmur’u Yehova ona yazdırdı. Anlaşılan Eyüp kitabını da Musa kaleme aldı. Musa, 120 yaşında ölmeden kısa süre önce, tüm halkı bir araya toplayıp onlara neler yaşadıklarını ve gördüklerini hatırlattı. Yehova’nın birçok alametini ve mucizesini görmüşlerdi. Ayrıca O’nun Mısır halkına verdiği hükümlere de tanık olmuşlardı (Çık. 7:4). İkiye ayrılan Kızıldeniz’in arasından yürümüş, Firavun’un ordusunun yok oluşunu görmüşlerdi (Çık. 14:29-31). Yehova çölde de onlarla ilgilenmiş ve onları korumuştu (Tekr. 8:3, 4). Şimdiyse halk Vaat Edilmiş Topraklara girmek üzereydi. Musa ölmeden önce son bir kez halkı yüreklendirmek istedi. w24.11 8-9 p. 3-4

İsa’nın Efendimizin Akşam Yemeğinde söyledikleri yalnızca küçük bir grup için geçerliydi. Oysa Celile’deki kalabalığa söyledikleri çok sayıda insan için geçerlidir. İsa’nın MS 32’de Celile’deyken konuştuğu kişilerin çoğu ondan sadece ekmek istiyordu. Fakat İsa yiyecekten çok daha yararlı bir şeye dikkat çekti. Onların sonsuz yaşam almasını sağlayabilecek bir düzenlemeden bahsetti. Ölmüş kişilerin bile son günde diriltilebileceğini ve sonsuza dek yaşayabileceğini söyledi. Efendimizin Akşam Yemeğinden farklı olarak İsa burada sınırlı sayıda kişiyi kastetmiyordu. O, Celile’deyken tüm insanların elde edebileceği bir nimetten bahsediyordu. w24.12 11 p. 10-11

Yehova şiddete başvuran kişilerden nefret eder (Mezm. 11:5). Özellikle karısına şiddet uygulayan kocaları mahkûm eder (Mal. 2:16). Eğer bir koca karısına kötü davranıyorsa, bundan Tanrı’yla olan ilişkisi de etkilenir. Hatta Yehova bu kişinin dualarını bile dinlemeyebilir (1. Pet. 3:7). Bazı kocalar eşleriyle öfkeli ve incitici şekilde konuşuyor. Fakat Yehova “öfke, gazap, bağırıp çağırma ve sövme” içeren konuşmalardan nefret eder (Efes. 4:31, 32). Bu yüzden karısıyla aşağılayıcı şekilde konuşan biri sadece evliliğine değil, Yehova’yla ilişkisine de zarar verir (Yak. 1:26). Pornografik görüntülere bakan bir koca da Tanrı’yla ilişkisine zarar verir ve karısına saygısızlık eder. Yehova, bir kocanın karısına sadık kalmasını ister ve bu sadakati sadece davranışlarıyla değil, düşünceleriyle de göstermesini bekler. İsa, karısı dışında birine şehvetle bakan bir adamın “yüreğinde” zaten zina yapmış olduğunu söyledi (Mat. 5:28, 29). w25.01 9 p. 6-8

Aklanma hakkımızdaki suçlamaların düşürülmesi, beraat etmemiz ve sabıka kaydımızın silinmesi anlamına gelir. Yehova bizi akladığında, adalet standartlarından ödün vermiş olmaz. O bunu, kendi çabalarımızla hak ettiğimiz için veya günahlarımızı hoş gördüğü için de yapmaz. Fidyenin ödenmesi ve kefaret düzenlemesine iman etmemiz Yehova’nın borçlarımızı silmesi için bir temel oluşturur (Rom. 3:24). Bu bizim için ne anlama gelir? Gökte İsa’yla birlikte hüküm sürmek için seçilen kişiler Tanrı’nın çocukları olarak aklandılar (Tit. 3:7; 1. Yuhn. 3:1). Onların suçları bağışlandı. Bir nevi sicilleri silindi. Bu sayede Krallıkta yer almaya yeterli hale geldiler (Rom. 8:1, 2, 30). Yeryüzünde yaşama ümidi olanlar da Tanrı’nın dostları olarak aklanır ve günahları bağışlanır (Yak. 2:21-23). w25.02 5 p. 17; 7 p. 18

Elçi Petrus bir olayda Yehova’nın düşünce tarzını yansıtamadı. İsa elçilerine Yeruşalim’e gitmesi gerektiğini, orada dini liderlerin eline verileceğini, acı çekeceğini ve ardından öldürüleceğini söyledi (Mat. 16:21). Petrus Yehova’nın, İsa’nın ölümüne izin vereceğini kabullenmekte zorlanmış olabilir. Çünkü İsa İsrail’in umudu ve vaat edilen Mesih’ti (Mat. 16:16). Bu yüzden İsa’yı bir kenara çekti ve şöyle dedi: “Tanrı esirgesin Efendim, bunlar senin başına asla gelmeyecek” (Mat. 16:22). Petrus ve İsa aynı görüşte değildi. Çünkü Petrus Yehova gibi düşünmüyordu. Petrus’un sözlerinin ardında kötü bir niyet olmayabilirse de İsa onun dediklerine karşı çıktı. Yehova İsa’nın kendine odaklı bir yaşam sürmesini amaçlamamıştı. Petrus bu olaydan çok önemli bir ders aldı. O, Yehova’nın düşünce tarzını benimsemeliydi. Bu bizim için de çok önemli. w25.03 9 p. 5-6

Güvendiğiniz biri sizi hayal kırıklığına uğrattığı ya da size ihanet ettiği için acı mı çekiyorsunuz? Biri size nasıl davranmış olursa olsun gökteki Babanız sizi seviyor. İhanete uğradıysak Davut’un bugünün ayetinde bulunan sözleri bizi teselli edebilir. Bir kaynağa göre, “ruhu ezik olanlar” ifadesiyle “gelecekten hiçbir beklentisi olmayanlar” kastediliyor olabilir. Peki Yehova, hayal kırıklığına uğradığı için böyle hisseden kişilere nasıl yardım eder? Tıpkı çocuğu sıkıntıdayken onu kucağına alıp teselli eden bir anne baba gibi Yehova da bize yakındır. İhanete uğradığımızda ya da terk edildiğimizde bize şefkat duyar ve yardım etmeye hazırdır. O yüreğimizi ferahlatmayı ve acımızı dindirmeyi çok ister. Ayrıca bize geleceğe dair harika vaatler verir. Bu, şimdiki sıkıntılara dayanmamıza yardım eder (İşa. 65:17). w24.12 23 p. 13-14

Bugün Yehova ihtiyarların yaptıklarını görüyor ve tüm bunlara çok değer veriyor. Birçok ihtiyar çobanlığın, eğitimin ve hizmetin yanı sıra inşa projelerine ve afet yardım çalışmalarına katılıyor. Bazıları Hasta Ziyaret Gruplarında ya da Hastane İrtibat Heyetlerinde hizmet ediyor. Tüm bu işleri yapan ihtiyarlar cemaatin Yehova’ya ait olduğunun farkındadır. Canla başla çalışırlar ve Yehova’nın onları ödüllendireceğine güvenirler (Kol. 3:23, 24). Hepimiz ihtiyar olamayız, ama hepimiz Yehova için bir şeyler yapabiliriz. Tanrımız, O’na hizmet ederken elimizden gelenin en iyisini yaptığımızı gördüğünde çok mutlu oluyor. Miktarı ne olursa olsun duyuru faaliyetini desteklemek için yaptığımız bağışlar O’nun gözünden kaçmıyor. Ayrıca bizi kıran birini bağışladığımızda çok seviniyor. Yehova’nın çabalarınıza değer verdiğinden emin olabilirsiniz. O sizi çok seviyor ve sizi mutlaka ödüllendirecek (Luka 21:1-4). w24.06 23 p. 12-13

Süleyman’ın bu kayıtta anlattıkları Yehova’ya hizmet eden herhangi birinin başına gelebilir. Bir kişi ciddi bir günah işleyebilir ve ardından her şeyin bir anda olduğunu söyleyebilir. Fakat olup bitenleri tekrar gözden geçirirse, onu bu ciddi günaha götüren bazı hikmetsiz adımlar attığını fark edebilir. Örneğin kötü arkadaşlar edinmiş, yanlış eğlence seçimleri yapmış, internette tehlikeli sitelerde dolaşmış veya Yehova’nın Şahitleri için uygun olmayan yerlere gitmiş olabilir. Bunların yanı sıra, belki bu kişi dua etmeyi, Kutsal Kitabı okumayı, ibadetlere katılmayı ve hizmete çıkmayı bırakmış olabilir. Görüldüğü gibi, bu kişinin aldığı hikmetsiz kararlar onun günah işlemesine yol açmış olabilir. Tıpkı Özdeyişler kitabındaki genç adam gibi bu kişinin de tuzağa düşmesi kuşkusuz bir anda olmadı. Hangi dersi alıyoruz? Sadece günahtan kaçınmamız yeterli değil. Aynı zamanda bizi günaha sürükleyebilecek şeylerden de kaçınmalıyız. Süleyman da genç adamla ilgili olayı anlattıktan sonra bu gerçeği dile getirdi (Mat. 5:29, 30). w24.07 16 p. 10-11

Elçi Pavlus iyi haberi duyurma işimizle ilgili güzel bir benzetme yaptı. Şöyle dedi: “Sahip olduğumuz bu hazine toprak kaplar içindedir” (2. Kor. 4:7). Bu hazine nedir? Hayat kurtaran, Krallığı duyurma işidir (2. Kor. 4:1). Peki toprak kaplar neyi simgeler? İyi haberi başkalarına götüren Tanrı’nın hizmetçilerini. Pavlus’un döneminde tüccarlar yiyecek, şarap, para gibi değerli şeyleri taşımak için toprak kaplar kullanıyordu. Benzer şekilde Yehova bize paha biçilmez bir değere sahip olan iyi haberi emanet etti. O’nun verdiği güçle bu mesajı başkalarına iletmeye devam edebiliriz. Zaman zaman, hizmetteyken insanların bizi terslemesinden veya reddetmesinden korkabiliriz. Bunun üstesinden gelmek için ne yapabiliriz? Elçileri düşünelim. Onların iyi haberi duyurması yasaklanmıştı. Fakat korkuya kapılmaktansa Yehova’ya dua ettiler. Cesaretle konuşabilmek için güç istediler. Yehova onların duasını hemen cevapladı (Elçi. 4:18, 30, 31). Biz de insanlara duyduğumuz sevginin, korkularımızı bastırması için Yehova’dan yardım isteyelim. w24.04 16 p. 8-9

Yehova’yı sevdiğimiz için isminin kutsal kılınmasını istiyoruz. Şeytan yalanlarıyla Tanrı’nın ismini karalamaya çalışıyor. Bizim isteğimiz bu ismin temize çıkmasında pay sahibi olmak (Başl. 3:1-5; Eyüp 2:4; Yuhn. 8:44). Tanrı’yı savunmak istiyoruz. Hizmette bizi dinleyenlere O’nun hakkındaki gerçekleri anlatarak bunu yapabiliriz. En büyük niteliğinin sevgi olduğunu ve yönetiminin adil olduğunu anlatıyoruz. Tanrı’nın Krallığının yakında tüm acıları ortadan kaldıracağını ve dünyaya barış ve mutluluk getireceğini duyuruyoruz (Mezm. 37:10, 11, 29; 1. Yuhn. 4:8). Hizmette Tanrı’yla ilgili bu gerçekleri anlatarak isminin kutsal kılınmasına katkıda bulunabiliriz. Ayrıca bunu yaptığımızda taşıdığımız ismin hakkını da vermiş oluruz. w24.05 18 p. 12

Biraderler, başkalarına, özellikle de yakın arkadaş çevrenizin dışındakilere iyilik yaptığınızda “konuksever” olduğunuzu gösterirsiniz (1. Pet. 4:9). Bir kaynak konuksever birini tarif ederken şöyle diyor: “Onun evinin ve kalbinin kapısı yabancılara açıktır.” Kendinize şöyle sorun: “Cemaatimize gelen misafirlerle ilgilenen biri olarak tanınıyor muyum?” (İbr. 13:2, 16). Konuksever kişi, sahip olduğu şeyleri cemaate gelen misafirlerle paylaşır. Örneğin, maddi imkânı kısıtlı kardeşlere, ayrıca misafir konuşmacılar ve çevre gözetmenleri gibi gayretle hizmet edenlere karşı cömerttir (Başl. 18:2-8; Özd. 3:27; Elçi. 16:15; Rom. 12:13). w24.11 21 p. 6

İsa verdiği bir örnekte güveyi, yani damadı karşılamaya çıkan on kızdan bahsetti (Mat. 25:1-4). Onların hepsi damatla birlikte düğüne katılmak istiyordu. İsa onların beşinin “akıllı”, beşininse “akılsız” olduğunu söyledi. Akıllı olan kızlar damat gece geç saatte gelse bile onu beklemeye hazırlardı. Karanlıkta yakmak için kandil getirmişlerdi. Hatta olur da damat gecikirse diye yanlarına fazladan yağ bile almışlardı. Yani kandilleri sönmesin diye hazırlıklı gelmişlerdi (Mat. 25:6-10). Sonunda damat geldiğinde akıllı kızlar onunla birlikte içeri girip düğüne katıldı. Benzer şekilde meshedilmiş Hıristiyanlar damat, yani İsa gelene kadar hazırda beklemelidir. Tetikte kalır ve imanlarını korurlarsa İsa’nın gökteki Krallığına girmeye layık olacaklar (Vah. 7:1-3). w24.09 21 p. 6

Bugün dünya çapında nelerin başarıldığını düşünmek hizmetteki gayretimizi artırabilir. Her yıl milyonlarca kişi Anma Toplantısına katılıyor ve bizimle inceleme yapıyor. Yüz binlerce kişi vaftiz ediliyor ve duyuru işinde bize katılıyor. Daha kaç kişinin hakikate geleceğini bilmiyoruz. Ama Yehova’nın büyük sıkıntıdan sağ geçecek büyük bir kalabalık topladığını biliyoruz (Vah. 7:9, 14). Hasadın Efendisi Yehova insanlardan ümidini kesmiyor. Bu yüzden biz de iyi haberi duyurmaya devam ediyoruz (Luka 10:2). İsa’nın öğrencileri iyi haberi her zaman gayretle duyurmuştur. İnsanlar elçilerin cesaretle konuştuğunu gördüğünde, “onların İsa’nın yanında bulunmuş kişiler olduklarını anladılar” (Elçi. 4:13). Biz de iyi haberi cesaretle ve coşkuyla duyurmak istiyoruz. Böylece insanlar bizim de İsa’nın gayretini örnek aldığımızı açıkça görebilecekler. w25.03 18 p. 15; 19 p. 17-18

Kutsal Kitap’a baktığımızda Yehova’nın başkalarının pek değer vermediği kişileri fark ettiğini görürüz. Örneğin Yehova Samuel Peygamber’den, Yesse’nin oğullarından birini sonraki İsrail kralı olarak meshetmesini istedi. Yesse sekiz oğlundan yedisini Samuel’in önüne çıkardı. Ama en küçük oğlu Davut’u çağırmadı. Aslında Yehova’nın seçtiği kişi Davut’tu (1. Sam. 16:6, 7, 10-12). Yehova bu delikanlının yüreğini gördü. Onun ruhi şeylere değer veren bir genç olduğunu fark etti. Yehova sizi önemsediğini şu ana kadar nasıl gösterdi? Bir düşünün. O tam sizin durumunuza uyan öğütler verir (Mezm. 32:8). Bunu yapabildiğine göre sizi çok iyi tanıyor olmalı (Mezm. 139:1). Yehova’nın öğüdünü uyguladığınızda ve bunun yararını gördüğünüzde O’nun sizi önemsediğine ikna olursunuz (1. Tar. 28:9; Elçi. 17:26, 27). Yehova çabalarınızın farkında. O, yüreğinizdeki güzellikleri görüyor ve sizinle dost olmak istiyor (Yer. 17:10). w24.10 25-26 p. 7-9

Kuşkusuz Yehova’yı seviyorsunuz ve başkalarına hizmet etmek istiyorsunuz. Peki bu konuda isteğinizi nasıl artırabilirsiniz? Kardeşlere hizmet etmenin getireceği sevinç üzerinde düşünün. İsa şöyle dedi: “Vermek almaktan daha büyük mutluluktur” (Elçi. 20:35). O bunun doğruluğunu bizzat yaşayarak gördü. Başkalarına hizmet etmenin verdiği sevinci tattı. Markos 6:31-34’te kayıtlı bir örneğe bakalım. Bir keresinde İsa ve elçileri çok yorgundu. Dinlenmek için sessiz bir yere gitmek istediler. Fakat kalabalık onlardan önce oraya vardı, İsa’dan öğretim almak istiyorlardı. İsa onları geri çevirebilirdi. Çünkü o ve öğrencileri “yemek yiyecek vakit bulamıyorlardı.” Ya da insanlara birkaç şey öğretip, onları geri yollayabilirdi. Fakat İsa bunların hiçbirini yapmadı. İnsanları sevdiği için onlara geç saatlere kadar öğretim verdi (Mar. 6:35). w24.11 16 p. 9-10

Anne babalar, çocuğunuzu hakikati anlatmak için fırsatlar aramaya teşvik edin (Rom. 10:10). Tabii bunu yapmak için çaba harcaması gerekecek. Bunu müzik aleti öğrenmeye benzetebilirsiniz. Başta bunu yapan kişi, çalması kolay şarkılar tercih eder ama zamanla kendini geliştirir. Benzer şekilde çocuğunuza başlarda inancını anlatırken basit bir giriş kullanmayı öğretebilirsiniz. Örneğin bir sınıf arkadaşına şöyle diyebilir: “Biliyor musun, mühendisler tasarımlarında sık sık doğadan esinleniyor. Sana ilginç bir video göstermek istiyorum.” Tasarım Ürünü mü? videolarından birini gösterdikten sonra şöyle sorabilir: “Doğadan esinlenerek yapılan bir icat için bilim insanları övgü alıyor. Bu eserlerin doğadaki orijinalleri için kim övülmeli?” Böyle basit bir yaklaşım bir gencin ilgisini çekebilir ve onda daha fazla şey öğrenme isteği uyandırabilir. w24.12 19 p. 17-18

Yehova bizi günah ve ölümden kurtarmak için İsa’yı göndererek fidyeyi sağladı. Peki tek bir kusursuz insanın ölümü milyonlarca insanın kurtulmasını nasıl mümkün kıldı? Elçi Pavlus şöyle söyledi: “Bir insanın [Âdem’in] itaatsizliğiyle birçokları günahkâr duruma düştüğü gibi, bir kişinin [İsa’nın] itaatiyle de birçokları doğru duruma getirilecekler” (Rom. 5:19; 1. Tim. 2:6). Başka sözlerle tek bir kusursuz insanın itaatsizliği yüzünden günah ve ölümün kölesi olduk. Tek bir kusursuz insanın itaati sayesindeyse özgür olduk. Yehova Âdem’in soyundan itaatli kişilerin sonsuza dek yaşamasına izin verse olmaz mıydı? Biz kusurlu insanlar için bu akla yatkın bir çözümmüş gibi görünebilir. Fakat böyle bir düşünce Yehova’nın kusursuz adalet anlayışına uymaz. Eğer Yehova Âdem’in ciddi günahına göz yumsaydı, adaletine gölge düşürmüş olurdu. w25.01 20-21 p. 3-4

Elçi Pavlus çok yakında öldürüleceğini biliyordu. Fakat geriye dönüp baktığında şunları söyledi: “Koşuyu tamamladım ve iman yolundan ayrılmadım” (2. Tim. 4:6-8). Pavlus, o ana kadar sürdürdüğü hayattan memnundu. Çünkü hikmetli kararlar alarak hayatını Yehova’ya hizmet etmek için kullanmıştı ve Yehova’nın ondan memnun olduğuna emindi. Biz de hayatımızda doğru kararlar almak ve Yehova’nın onayını kazanmak istiyoruz. Peki bunu nasıl yapabiliriz? Pavlus, kendisi ve diğer sadık Hıristiyanlar hakkında şöyle dedi: “Biz gözle görülene değil imana dayanan bir yaşam sürüyoruz”. İmana dayanan bir yaşam süren biri, Yehova’ya güven duyduğunu gösteren kararlar verir. O’nun kendisini ödüllendireceğinden emindir. Yehova’nın Sözündeki öğütlere uyduğu için bundan yarar göreceğine güvenir. Bunlara olan güveni davranışlarına da yansır (Mezm. 119:66; İbr. 11:6). w25.03 20 p. 1-2

Geçmişte adeta vahşi hayvanlar gibi davranan bazı insanlar kutsal ruhun yardımıyla tepeden tırnağa değişti (İşa. 65:25). Onlar olumsuz kişilik özelliklerinden kurtulmak için çok uğraştılar (Efes. 4:22-24). Tabii Yehova’nın toplumundaki kişiler hâlâ kusurlu. Bu yüzden hatalar yapmaya devam edeceğiz. Fakat Yehova ‘her tür insandan’ oluşan bu toplumda barışın ve birliğin hâkim olmasını sağlıyor (Tit. 2:11). Bu sadece Yehova’nın yapabileceği bir mucizedir. Yehova’nın söyledikleri her zaman gerçekleşir (İşa. 55:10, 11). Ruhi cennetle ilgili sözleri de gerçekleşti. Yehova eşsiz bir topluluk meydana getirdi. Bu çalkantılı dünyada Yehova’nın toplumu adeta güvenli bir liman gibi (Mezm. 72:7). Bu nedenle olabildiğince çok kişinin kardeşimiz olmasını istiyoruz. Bunu da ancak öğrenci yetiştirme işine odaklanarak yapabiliriz (Mat. 28:19, 20). w24.04 23 p. 13, 15

İsa Yehova’yı bütün zihniyle sevdi. Tanrı’nın onunla ilgili isteğinin ne olduğunu biliyordu ve bununla uyumlu davranmaya kararlıydı. Bu uğurda acı çekmeyi bile göze aldı. Onun hayattaki odak noktası Babasının isteğini yerine getirmekti ve hiçbir şeyin kendisine engel olmasına izin vermedi. Petrus ve diğer elçiler İsa’yla zaman geçirme fırsatına sahipti. Böylece onun nasıl düşündüğünü gözlemleyebildiler. Petrus yazdığı ilk mektupta Hıristiyanları Mesih’in zihniyetini benimseyerek mücadeleye hazırlanmaya teşvik etti (1. Pet. 4:1). O, “Kendinizi mücadeleye hazırlayın” derken orijinal dilde askeri bir terim kullandı. Dolayısıyla İsa’nın zihniyetini, yani düşünce tarzını örnek alırsak güçlü bir silaha sahip oluruz. Böylece kusurlu eğilimlerimizle ve Şeytan tarafından yönetilen bu dünyayla daha iyi şekilde mücadele edebiliriz (2. Kor. 10:3-5; Efes. 6:12). w25.03 8-9 p. 1-3

Çıkma döneminde birbiriniz hakkında neler öğrenmelisiniz? Aşk bacayı sarmadan önce bazı önemli konular hakkında konuşmalısınız. Çıktığınız kişinin gerçekte nasıl biri olduğunu anlamak için neler yapabilirsiniz? Bunun en iyi yollarından biri dürüstçe ve açıkça konuşmaktır. Sorular sorun ve dikkatlice dinleyin (Yak. 1:19). Bunun için sohbet ortamı yaratacak şeyler yapabilirsiniz. Örneğin birlikte yemek yiyebilir, yürüyüşe gidebilir veya hizmete çıkabilirsiniz. Arkadaşlarınızla ve ailenizle zaman geçirirken de onu daha iyi tanıyabilirsiniz. Bunun yanı sıra, onun farklı koşullarda ve farklı insanlarla birlikteyken nasıl davrandığını gözlemleyin. Böyle fırsatlar yaratacak faaliyetler seçin. w24.05 28 p. 6-7

Bizi zorlu günler bekliyor. O dönemde Yehova’ya her zamankinden daha çok güvenmemiz gerekecek. Kutsal Kitap kayıtları ve kardeşlerimizin yaşadıkları Yehova’nın tıpkı bir kaya gibi, kullarının arkasında durduğunu fark etmemize yardım edecek. Bu kayıtlar üzerinde uzun uzun düşünelim. Böylece Yehova bizim de kayamız olacak. Ve kardeşleri güçlendirmek konusunda da gelişmiş olacağız. Hatırlayacağımız gibi İsa Simun’a, Kifas (Yunanca karşılığı “Petrus”) ismini vermişti. Bu isim “kaya” anlamına gelir (Yuhn. 1:42, dipnot). İsa böyle yaparak Petrus’un, kardeşler için teselli ve güç kaynağı olacağını gösterdi. Ayrıca Kutsal Kitapta ihtiyarların “büyük kaya gölgesi gibi” olacağı söylenir. Bu benzetme onların kardeşleri nasıl koruduğunu anlatır (İşa. 32:2). Tabii ihtiyar olmasak da hepimiz kayamız Yehova’nın niteliklerini örnek alabiliriz. Bu, cemaate çok yarar sağlar. w24.06 28 p. 10-11

Yehova, O’na doğru şekilde tapınan İsrail krallarını imanlı saydı. Yehova’nın gözünde imansız olan kralların çoğu, O’nun kanunlarına uymayı bıraktı ve sahte tanrılara tapınmaya başladı (1. Kral. 21:25, 26; 2. Tar. 12:1). Kralların hakiki tapınmaya bağlı kalması Yehova için neden bu kadar önemliydi? Öncelikle, halkın Yehova’ya doğru şekilde tapınmasına yardım etmek kralın sorumluluğuydu. Ayrıca sahte tapınmaya karışmak başka ciddi günahları ve yolsuzlukları da beraberinde getiriyordu (Hoş. 4:1, 2). Dahası, hem krallar hem de halk Yehova’ya adanmıştı. Bu nedenle onlar sahte tanrılara tapındıklarında Kutsal Kitaba göre bir anlamda zina yapıyorlardı (Yer. 3:8, 9). Zina yapan biri eşine karşı günah işler ve ona ciddi şekilde acı verir. Benzer şekilde, kendini Yehova’ya adamış biri sahte tanrılara tapındığında O’na karşı günah işler ve yüreğine büyük bir acı verir (Tekr. 4:23). w24.07 22-23 p. 12-15