Nefret Görmenize Rağmen Mutlu Olabilirsiniz

1. İsa nefret görmekle ilgili hangi ilginç sözleri söyledi?

İSA Dağdaki Vaazında “Nefret gördüğünüzde . . . . ne mutlu size!” dedi (Luka 6:22). Herhalde bu sözler onu dinleyenleri çok şaşırttı. Nefret görmek kimi mutlu eder ki? Öyleyse İsa neden bu sözleri söyledi? Bu sorunun cevabı hepimiz için çok önemli. Çünkü bugün İsa’yı takip ettiğimiz için birçok insan bizden nefret ediyor. Bu makalede neden nefret gördüğümüzü ve nefret görmemize rağmen neden mutlu olabileceğimizi ele alacağız.

NEDEN NEFRET GÖRÜYORUZ?

2-3. (a) Yehova’nın Şahitleri olarak zulüm görmemizin bir nedeni nedir? (Yuhanna 16:2, 3). (b) Zulmün nedenini bilmek, bize muhalefet edenlere bakış açımızı nasıl etkileyebilir?

² Yehova’ya ibadet ettiğimiz için nefret görüyoruz. İsa insanların takipçilerine zulmedeceğini, hatta onları öldüreceğini önceden bildirdi. Fakat bunları yapacak kişiler hakkında şunu da belirtti: “Bütün bunları Babamı ve beni tanımadıkları için yapacaklar” (Yuhanna 16:2, 3’ü okuyun). Tanrı’nın halkına muhalefet eden kişilerin arkasında aslında kim var? Şeytan. O “bu ortamın tanrısı” olarak adlandırılır (2. Kor. 4:3, 4). Şeytan insanların Yehova hakkındaki hakikatleri görmesini engelliyor ve onları Yehova’yı seven kişilere karşı kışkırtıyor (Yuhn. 8:42-44). Bunu bilmek muhalefet edenlere bakış açımızı nasıl etkiler? Onlardan nefret etmemize engel olur. Çünkü tüm bunları Şeytan’ın etkisiyle bilinçsizce yaptıklarını biliriz.

³ Pavel’ina yaşadıklarını düşünelim. O faaliyetimizin yasak olduğu bir ülkede yaşıyor. Yehova’ya sadakatle ibadet etmeyi sürdürdüğü için tutuklandı, acımasızca dövüldü ve aylarca bir hücrede tutuldu. Şunları söylüyor: “Yaşadığım zulmün arkasında Şeytan ve cinlerinin olduğunu açıkça görebiliyorum. Onlar Yehova’ya sunulan ibadeti durdurmak istiyor. Cezaevi çalışanlarının çoğunun bizimle bir alıp veremediği yok. Sadece görevlerini yapıyorlar.” Hırvatistan’da yaşayan ve hakikatte olmayan anne babasından ciddi şekilde zulüm gören bir kardeşimiz de şöyle diyor: “Gerçek düşmanımın anne babam değil, Şeytan olduğunu anladım” (Efes. 6:12).

4. İsa ve İstefanos’tan ne öğrenebiliriz? (Resme de bakın.)

⁴ Bize muhalefet edenlerden nefret etmiyoruz. Aksine onlar için dua bile edebiliriz (Mat. 5:44). Bu konuda İsa’dan ve İstefanos’tan çok değerli bir ders çıkarabiliriz. İsa Roma askerleri tarafından direğe gerildiğinde şöyle dua etmişti: “Baba, onları bağışla” (Luka 23:34). Bunu söylerken onu idam etmekle görevlendirilmiş askerleri kastediyordu. Ayrıca din adamlarının kışkırtmasıyla idamını isteyen kalabalığı da düşünmüş olabilir. Bu insanların bağışlanmasını diledi çünkü onların ne yaptıklarının farkında olmadığını biliyordu. Benzer şekilde İstefanos da kendisini taşlayanlar için Tanrı’ya dua etti ve bağışlanmalarını diledi (Elçi. 7:58-60). Yehova, İsa’nın ve İstefanos’un dualarını yanıtladı mı? Evet. İsa’nın yargılanıp öldürülmesini destekleyen birçok kişi daha sonra pişmanlık duydu. İsa’ya iman edip vaftiz oldular (Elçi. 2:36-41). Peki İstefanos’un duası nasıl cevaplandı? Onun öldürülmesini destekleyenlerden biri olan Tarsuslu Saul, daha sonra Hıristiyan oldu. Bilinçsizce yaptığı korkunç şeylerden dolayı derin bir pişmanlık duydu (1. Tim. 1:13).

5. César’ın yaşadıklarından ne öğrendiniz?

⁵ Yehova bugün de bize muhalefet edenler için ettiğimiz duaları yanıtlıyor. Venezuela’da yaşayan César buna bizzat tanık oldu. Babası hakikate şiddetle karşı çıkıyordu. César şöyle anlatıyor: “Annem çok iyi bir anne ve iyi bir eşti. Krallığa hayatında her zaman ilk yeri verse de babamı hiçbir zaman ihmal etmezdi. Kardeşlerime ve bana, babamıza saygı duymayı öğretti. Ayrıca Tanrı’nın isteğine aykırı bir şey olmadığı sürece ona itaat etmemiz gerektiğini de söylerdi.” Yıllar içinde César’ın babasının yüreği yumuşamaya başladı. César şöyle diyor: “Bir gün tüm yürekle dua ettikten sonra babama ‘Kutsal Kitap’ı birlikte incelemek ister misin?’ diye sordum. Kabul ettiğinde neler hissettiğimi kelimelerle anlatamam.” Zamanla César’ın babası ilerledi ve vaftiz edildi. Elbette bize muhalefet eden herkes hakikate gelmiyor. Ama saygı dolu sözlerimiz ve güzel davranışlarımız sayesinde bazılarının tutumu değişebiliyor. Bunu gördüğümüzde çok seviniyoruz. Tüm dünyanın merhametli hâkimi Yehova’nın böyle kişileri Kendine çekmesini dört gözle bekliyoruz (Başl. 18:25).

6. Markos 13:13’e göre nefret görmemizin başka bir sebebi nedir?

⁶ İsa’yı kralımız olarak kabul ettiğimiz için nefret görüyoruz. İsa onun ‘isminden ötürü’ bütün insanların bizden nefret edeceğini söylemişti (Markos 13:13’ü okuyun). “İsa’nın ismi” ifadesiyle onun namı ve Tanrı’nın Krallığı’nın Kralı olarak sahip olduğu yetki kastedilir. Ancak insanlar onu Tanrı‘nın seçtiği yönetici olarak kabul etmiyorlar. Bunun yerine yeryüzündeki yöneticilere güveniyorlar ve biz bunu yapmadığımız için bizden nefret ediyorlar. Fakat İsa 1914’ten beri Tanrı’nın Krallığı’nın Kralı olarak hüküm sürüyor ve çok yakında yetkisini kabul etmeyen tüm yönetimleri yok edecek.

7-8. Yehova’nın toplumundaki bazı kişiler neden alay konusu oluyor? (Yuhanna 15:18-20). (Resimlere de bakın.)

⁷ Şeytan‘ın dünyasının bir kısmı olmayı reddettiğimiz için nefret görüyoruz. İsa, takipçileri ‘bu dünyaya ait olmadığı’ için insanların onlardan nefret edeceğini söylemişti (Yuhanna 15:18-20’yi okuyun). İlk Hıristiyanlar bu dünyadaki yanlış düşünceleri, konuşma tarzını ve davranışları reddetmişti. Biz de aynısını yapıyoruz. Bu yüzden birçoğumuz okulda ya da işte alay konusu oluyoruz (1. Pet. 4:3, 4). Fakat kararlı tutumumuzu sürdürdüğümüzde insanların tutumu değişebiliyor, hatta bizi takdir ediyorlar. Bu da bizi çok mutlu ediyor.

⁸ Orta Amerika’da yaşayan Ignacio’yu düşünelim. Ahlaken yüksek standartlara sahip olduğu için, yıllarca öğretmeni onunla alay etti. Ama Ignacio mezun olmadan önce öğretmeni, “Gördüğün tüm baskılara rağmen ilkelerinden taviz vermemeyi nasıl başardın?” diye sordu. Ignacio Tanrı’nın kanunlarının onun için büyük bir korunma olduğunu söyledi. Sonra öğretmenini ibadete davet etti ve o bunu kabul edince çok şaşırdı. Öğretmeni ibadete geldiğinde oradaki sevgi dolu ortamdan çok etkilendi ve toplantılara katılmaya devam etti. Daha sonra inceleme yapmaya başladı ve bu sefer o da muhalefet gördü. Yine de ilerlemeye devam etti ve sonunda vaftiz edildi.

9-10. (a) Şeytan’ın dünyasında dikkat çekmemizin başka bir sebebi nedir? (b) Pavlus’tan ne öğreniyoruz?

⁹ Şeytan‘ın dünyasında dikkat çekmemizin başka bir sebebi de siyasi meselelerde ve savaşlarda tarafsız olmamız (Yuhn. 18:36). Romalılar 13:1’deki sözlerle uyumlu olarak kanunlara titizlikle uyuyoruz. Yine de siyasi konularda tarafsızız. Dolayısıyla seçimlerde aday olmuyoruz ya da herhangi bir adaya oy vermiyoruz. Biz Yehova’yı ve Mesih’in yönetimindeki Krallığı destekliyoruz. Bu nedenle birçok kardeşimiz hapse atılıyor. Fakat orada da iyi haberi duyurmaya devam ediyorlar. Böylece Elçi Pavlus’u örnek alıyorlar. Pavlus ev hapsinde ve hapiste yıllarını geçirmişti (Elçi. 24:27; 28:16, 30). Buna rağmen konuşabildiği herkesle iyi haberi paylaşmaya çalıştı. Bu sayede gardiyanlara, mahkeme görevlilerine, valilere, krallara, hatta belki de Roma İmparatoru Neron’un adamlarına bile şahitlikte bulundu (Elçi. 9:15).

¹⁰ Benzer şekilde bugün de hapisteki kardeşlerimiz onları dinleyen herkesle iyi haberi paylaşıyor. Böylece hâkimlerle, devlet yetkilileriyle ve gardiyanlarla konuşuyorlar. Örneğin bir birader tarafsızlığı nedeniyle 6 yıldan uzun süre hapiste kaldı. O, hapiste geçirdiği zamanı bir ceza olarak değil, Yehova’dan gelen bir tayin olarak gördü. Bu sayede hapisteki doğru tutuma sahip kişilere ulaşabileceğini fark etti. Yehova bizi de böyle kişilere erişmek için kullanırsa kuşkusuz bundan büyük mutluluk duyarız (Kol. 4:3). Şimdi, nefret görmemize rağmen mutlu olabileceğimizi gösteren başka nedenlere bakalım.

NEFRET GÖRDÜĞÜMÜZDE NEDEN MUTLU OLABİLİRİZ?

11. Zulüm görmek, imanımızı nasıl güçlendirebilir? Bir örnek verin.

¹¹ Nefret görmemiz Kutsal Kitap’taki peygamberlik sözlerinin yerine geldiğini gösterir. Yehova Kutsal Kitap’a kaydettirdiği ilk peygamberlik sözünde buna dikkat çekmişti. Şeytan ve onun soyu, yani onu destekleyenler Yehova’yı seven ve O’na hizmet edenlerden nefret edecekti (Başl. 3:15). Dört İncil kaydında gördüğümüz gibi İsa da bu sözlerin doğruluğuna birçok kez değindi (Mat. 10:22; Mar. 13:9-12; Luka 6:22, 23; Yuhn. 15:20). Ayrıca Yunanca Kutsal Yazılardaki diğer kitaplarda da bu gerçek dile getirildi (2. Tim. 3:12; Yak. 1:2; 1. Pet. 4:12-14; Yahd. 3, 17-19). Dolayısıyla zulümle karşılaştığımızda buna şaşırmıyoruz. Aksine Kutsal Kitap’ta önceden bildirilen sözlerin gerçekleştiğini gördüğümüz için mutlu oluyoruz. Çünkü bu, gerçek Tanrı’ya hizmet ettiğimizi kanıtlıyor. Faaliyetimizin kısıtlı olduğu bir ülkede yaşayan bir hemşiremiz şöyle diyor: “Kendimi Yehova’ya adarken er ya da geç zulüm göreceğimi biliyordum. Bu yüzden zorluklarla karşılaştığımda bu beni ne korkuttu ne de şaşırttı.” Kardeşimize muhalefet eden birçok kişi vardı. Kocası da ona çok kötü davrandı. Hatta Kutsal Kitap’ını ve yayınlarını yaktı. Yine de kardeşimiz korkup sinmedi. Aksine imanı daha da güçlendi (İbr. 10:39). Şöyle diyor: “Zulüm göreceğimiz önceden bildirildiği için bunun başıma gelmesini bekliyordum. Bu yüzden muhalefet gördüğümde gerçek dinde olduğuma daha da ikna oldum.”

12. Bir biraderin zulme dayanmasına neler yardım etti?

¹² Zulüm görmeyi bekliyor olmamız buna dayanmanın kolay olacağı anlamına gelmiyor. Bir birader hapse atıldığı dönemle ilgili şunları yazdı: “Bazen kendimi o kadar kötü, o kadar kaygılı hissediyordum ki ağlamaktan başka bir şey yapamıyordum.” Kardeşimizin dayanmasına ne yardım etti? Şöyle diyor: “Sürekli dua ediyordum. Her sabah güne başlarken ve gün içinde zorluklarla karşılaştığımda dua ediyordum. Haksızlığa uğradığım için öfkelendiğimde kendimi tuvalete kilitleyip Yehova’ya yakarıyordum.” Kardeşimiz ayrıca hem geçmişte hem de günümüzde sadakatini koruyan kişilerin örneği üzerinde düşündü. Bu sayede zulme dayanabildi ve İsa’nın vaat ettiği iç huzurunu tattı (Yuhn. 14:27; 16:33).

13. Nefretin üstesinden gelmemize ne yardım eder?

¹³ Nefretten daha güçlü bir sevgiye sahibiz. İsa son nefesini verinceye kadar Yehova’yı tüm yüreğiyle sevdi. O dostlarını da çok seviyordu (Yuhn. 13:1; 15:13). Eğer Yehova’ya ve kardeşlerimize karşı böyle bir sevgi geliştirirsek biz de nefretin üstesinden gelebiliriz. Bunun nasıl mümkün olabileceğini görmek için Pavlus’un yaşadıklarına bakalım.

14. Pavlus’un, ölümü cesaretle göğüslemesine ne yardım etti?

¹⁴ Pavlus idamından kısa bir süre önce sevgili dostu Timoteos’a şöyle yazdı: “Tanrı’nın bize verdiği ruh, içimizde korkaklık değil güç [ve] sevgi . . . . uyandırır” (2. Tim. 1:7). O ne demek istiyordu? Eğer yüreğimiz Tanrı’ya duyduğumuz sevgiyle dolup taşarsa en zor sınavlara bile göğüs gerebiliriz (2. Tim. 1:8). Pavlus Yehova’ya olan sevgisi sayesinde ölümü bile göze aldı ve Yehova’ya ibadet etmekten hiç vazgeçmedi (Elçi. 20:22-24).

15. Günümüzde kardeşlerimiz birbirine nasıl güçlü bir sevgi gösteriyor? (Resme de bakın.)

¹⁵ Pavlus sıkıntılar yaşarken kardeşlerinden büyük bir sevgi gördü. Örneğin Akuila ve Priskilla onun için hayatlarını tehlikeye attı (Rom. 16:3, 4). Günümüzde de zulme cesaretle göğüs geren kardeşlerimize çok değer veriyoruz. Hatta bazılarımız onlar için hayatlarını ortaya koyuyor. Örneğin Rusya’da birçok kardeş tutuklanan iman kardeşlerine destek olmak için adliyelere gidiyor. Tutuklanan bir hemşiremiz mahkemeye geldiğinde orada onlarca iman kardeşinin olduğunu gördü. Öylesine duygulandı ki bir süre konuşamadı. Onların gösterdiği sevgi ve özveri en çok ihtiyaç duyduğu anda hemşiremize büyük bir güç verdi. Böyle bir toplumda olduğumuz için çok mutluyuz. Çünkü bizim sevgimiz nefretten çok daha güçlü.

16. 1. Petrus 4:14’e göre Tanrı’ya hizmet ettiğimiz için kötü muamele gördüğümüzde neden mutlu olabiliriz?

¹⁶ Tahammül etmenin bize Tanrı’nın onayını kazandıracağını biliyoruz (1. Petrus 4:14’ü okuyun). Petrus, Tanrı’ya hizmet ettikleri için kötü muamele görenlerin mutlu olabileceğini söyledi. Çünkü bize böyle davranılması ‘Tanrı’nın ruhunun üzerimizde’ olduğunu kanıtlar. Petrus zulme dayanmanın ve Tanrı’nın onayını hissetmenin ne anlama geldiğini çok iyi biliyordu. MS 33 yılının Pentekost’undan kısa bir süre sonra mabet muhafızları, Petrus’u ve diğer elçileri iyi haberi duyurdukları için tutukladı. Fakat Petrus inancını cesurca savundu (Elçi. 5:24-29). Kırbaçlandıkları halde o ve diğer elçiler duyuru işinden vazgeçmediler. Hatta İsa’nın ismi uğrunda aşağılanmayı onur saydılar ve oradan sevinç içinde ayrıldılar. Biz de sınavlara tahammül ederken sevinçli olabiliriz (Elçi. 5:40-42).

17. İsa ölümünden önceki gece öğrencilerine ne dedi?

¹⁷ İsa ölümünden önceki gece öğrencilerine şöyle dedi: “Beni seveni Babam da sevecektir. Onu ben de seveceğim” (Yuhn. 14:21). Çok yakında herkes Yehova’yı ve İsa’yı bizim gibi sevecek ve Yehova’ya hizmet ettiğimiz için artık insanlardan nefret değil sevgi göreceğiz (2. Sel. 1:6-8). O zaman gelene kadar nefret görmemize rağmen mutlu olabiliriz, çünkü bunun için çok sebebimiz var.