യഹോ​വ​യോട്‌ ഉചിത​മായ ഒരു ഭയം വളർത്തി​യെ​ടു​ത്തി​ട്ടു​ണ്ടെ​ങ്കിൽ, നമ്മൾ യഹോ​വയെ ഒരുപാ​ടു സ്‌നേ​ഹി​ക്കും. ദൈവത്തെ വിഷമി​പ്പി​ക്കുന്ന ഒന്നും നമ്മൾ ചെയ്യില്ല. യഹോ​വ​യു​ടെ അംഗീ​കാ​രം നേടാൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടു​തന്നെ ശരിയും തെറ്റും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാ​സ​വും, സത്യവും നുണയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാ​സ​വും മനസ്സി​ലാ​ക്കാൻ നമ്മൾ നല്ല ശ്രമം ചെയ്യും. (സുഭാ. 2:3-6; എബ്രാ. 5:14) ദൈവ​ത്തെ​ക്കാൾ മനുഷ്യ​രെ ഭയന്നാൽ നമ്മൾ സത്യത്തിൽനിന്ന്‌ അകന്നു​പോ​യേ​ക്കാം. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, ഇസ്രാ​യേ​ല്യർക്ക്‌ യഹോവ കൊടു​ക്കാ​നി​രുന്ന വാഗ്‌ദ​ത്ത​ദേശം ഒറ്റു​നോ​ക്കാൻ പോയ 12 തലവന്മാ​രു​ടെ കാര്യം ചിന്തി​ക്കുക. അവരിൽ പത്തു പേർ യഹോ​വയെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ന്ന​തി​നെ​ക്കാൾ കൂടുതൽ കനാന്യ​രെ ഭയപ്പെട്ടു. സഹ ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രോട്‌ അവർ പറഞ്ഞു: “ആ ജനത്തിനു നേരെ ചെല്ലാൻ നമുക്കു കഴിയില്ല. അവർ നമ്മളെ​ക്കാൾ ശക്തരാണ്‌.” (സംഖ്യ 13:27-31) കനാന്യർ ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രെ​ക്കാൾ ശക്തരാ​ണെന്ന്‌ അവർ പറഞ്ഞതു മനുഷ്യ​രു​ടെ കാഴ്‌ച​പ്പാ​ടിൽ സത്യമാ​യി​രു​ന്നു. പക്ഷേ അവരുടെ മനസ്സിൽ യഹോ​വ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നില്ല. അതു​കൊ​ണ്ടാണ്‌ തങ്ങൾക്കു കനാന്യ​രെ ജയിക്കാൻ കഴിയി​ല്ലെന്ന്‌ അവർ പറഞ്ഞത്‌. w24.07 പേ. 9 ഖ. 5-6

യഹോ​വ​യു​ടെ ന്യായ​വി​ധി​കൾ എല്ലാം ശരിയാ​യി​രി​ക്കു​മെന്നു നമുക്ക്‌ ഉറപ്പോ​ടെ പറയാൻ കഴിയു​മോ? കഴിയും. അബ്രാ​ഹാം മനസ്സി​ലാ​ക്കി​യ​തു​പോ​ലെ ഒരു പിഴവും പറ്റാത്ത ന്യായാ​ധി​പ​നാണ്‌ യഹോവ, ‘മുഴു​ഭൂ​മി​യു​ടെ​യും’ സർവജ്ഞാ​നി​യായ, കരുണാ​മ​യ​നായ “ന്യായാ​ധി​പൻ.” യഹോവ തന്റെ മകനായ യേശു​വി​നെ പരിശീ​ലി​പ്പിച്ച്‌, വിധി​ക്കാ​നുള്ള ഉത്തരവാ​ദി​ത്വം മുഴുവൻ യേശു​വി​നെ ഏൽപ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. (യോഹ. 5:22) ഓരോ മനുഷ്യ​ന്റെ​യും ഹൃദയ​ത്തിൽ എന്താ​ണെന്ന്‌ യഹോ​വ​യ്‌ക്കും യേശു​വി​നും അറിയാൻ പറ്റും. (മത്താ. 9:4) ഓരോ​രു​ത്ത​രു​ടെ​യും കാര്യ​ത്തിൽ അവർ ‘നീതി​യോ​ടെ മാത്രമേ പ്രവർത്തി​ക്കൂ.’ അതു​കൊണ്ട്‌, എപ്പോ​ഴും യഹോ​വ​യി​ലും യഹോ​വ​യു​ടെ തീരു​മാ​ന​ങ്ങ​ളി​ലും ഉറച്ചു​വി​ശ്വ​സി​ക്കു​മെന്ന്‌ ഒരു ദൃഢതീ​രു​മാ​നം എടുക്കുക. നമുക്ക്‌ മറ്റുള്ള​വരെ വിധി​ക്കാ​നുള്ള യോഗ്യത ഇല്ലെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ അറിയാം. യഹോ​വ​യ്‌ക്കാണ്‌ അതിനുള്ള അധികാ​ര​മു​ള്ളത്‌. (യശ. 55:8, 9) അതു​കൊണ്ട്‌ യഹോ​വ​യു​ടെ​യും മകനായ യേശു​വി​ന്റെ​യും ന്യായ​വി​ധി​യിൽ നമുക്ക്‌ പൂർണ വിശ്വാ​സ​മു​ള്ള​വ​രാ​യി​രി​ക്കാം. നമ്മുടെ രാജാ​വായ യേശു തന്റെ പിതാ​വി​ന്റെ നീതി​യും കരുണ​യും അതേപടി പകർത്തു​മെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ ഉറപ്പുണ്ട്‌. .—യശ. 11:3, 4. w24.05 പേ. 7 ഖ. 18-19

നമ്മൾ ഹൃദയ​ത്തിൽ സത്യം സംസാ​രി​ക്കുന്ന ഒരാളാ​യി​രി​ക്കേ​ണ്ടതു വളരെ പ്രധാ​ന​മാണ്‌. യേശു​വും നഥന​യേ​ലും ഉൾപ്പെട്ട സംഭവ​ത്തിൽനിന്ന്‌ നമുക്ക്‌ അതു മനസ്സി​ലാ​ക്കാം. ഫിലി​പ്പോസ്‌ ഒരിക്കൽ നഥന​യേ​ലി​നെ കൂട്ടി​ക്കൊണ്ട്‌ യേശു​വി​ന്റെ അടു​ത്തേക്കു വന്നു. യേശു നഥന​യേ​ലി​നെ ആദ്യമാ​യി​ട്ടാ​ണു കാണു​ന്ന​തെ​ങ്കി​ലും അദ്ദേഹ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഒരു കാപട്യ​വു​മി​ല്ലാത്ത തനി ഇസ്രാ​യേ​ല്യൻ.” (യോഹ. 1:47) നഥന​യേ​ലിൽ യേശു ആ ഗുണം കൂടുതൽ കണ്ടു. നമ്മളെ​പ്പോ​ലെ നഥനയേൽ അപൂർണ​നാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും അദ്ദേഹ​ത്തിൽ ഒട്ടും കാപട്യ​മി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. അദ്ദേഹം എല്ലാ കാര്യ​ങ്ങ​ളി​ലും സത്യസ​ന്ധ​നാ​യി​രു​ന്നു. അത്‌ യേശു വിലമ​തി​ക്കു​ക​യും അഭിന​ന്ദി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. യഹോ​വയെ പ്രീതി​പ്പെ​ടു​ത്താൻ 15-ാം സങ്കീർത്ത​ന​ത്തിൽ പറഞ്ഞി​രി​ക്കുന്ന മിക്ക കാര്യ​ങ്ങ​ളും നമ്മൾ മറ്റുള്ള​വ​രോട്‌ ഇടപെ​ടു​ന്ന​തു​മാ​യി ബന്ധപ്പെ​ട്ട​താണ്‌. സങ്കീർത്തനം 15:3-ൽ യഹോ​വ​യു​ടെ കൂടാ​ര​ത്തിൽ അതിഥി​യാ​യി​രി​ക്കുന്ന ഒരാൾ, “നാവു​കൊണ്ട്‌ പരദൂ​ഷണം പറയു​ന്നില്ല, അയൽക്കാ​രന്‌ ഒരു ദോഷ​വും ചെയ്യു​ന്നില്ല, സ്‌നേ​ഹി​തരെ അപകീർത്തി​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നില്ല” എന്നു പറയുന്നു. നമ്മൾ സംസാരം ശ്രദ്ധി​ച്ചി​ല്ലെ​ങ്കിൽ അതു മറ്റുള്ള​വരെ വല്ലാതെ വേദനി​പ്പി​ക്കും.—യാക്കോ. 1:26. w24.06 പേ. 10 ഖ. 7, 9; പേ. 11 ഖ. 10