Δευτερονόμιο

22 Ἰδὼν τὸν βοῦν τοῦ ἀδελφοῦ σου ἤ τὸ πρόβατον αὐτοῦ πλανώμενον, μή παραβλέψῃς αὐτά· θέλεις ἐξάπαντος ἐπιστρέψει αὐτὰ εἰς τὸν ἀδελφὸν σου. 2 Καὶ ἐὰν ὁ ἀδελφὸς σου δὲν κατοικῇ πλησίον σου, ἤ ἐὰν δὲν γνωρίζῃς αὐτόν, τότε θέλεις φέρει αὐτὰ ἐντὸς τῆς οἰκίας σου, καὶ θέλουσιν εἶσθαι μετὰ σοῦ ἑωσοῦ ζητήσῃ αὐτὰ ὁ ἀδελφὸς σου· καὶ θέλεις ἀποδώσει αὐτὰ εἰς αὐτόν. 3 Οὕτω θέλεις κάμει καὶ διὰ τὸν ὄνον αὐτοῦ· οὕτω θέλεις κάμει καὶ διὰ τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ· οὕτω θέλεις κάμει καὶ διὰ πάντα τὰ χαμένα πράγματα τοῦ ἀδελφοῦ σου· ὅσα ἔχασε, καὶ σὺ εὗρες αὐτὰ· δὲν δύνασαι νὰ παραβλέψῃς αὐτά. 4 Ἰδὼν τὸν ὄνον τοῦ ἀδελφοῦ σου ἤ τὸν βοῦν αὐτοῦ πεσμένον ἐν τῇ ὁδῷ, μή παραβλέψῃς αὐτά· θέλεις ἐξάπαντος σηκώσει αὐτὰ μετ᾿ αὐτοῦ.

5 Ἡ γυνή δὲν θέλει φορέσει τὸ ἀνῆκον εἰς ἄνδρα, οὐδὲ ὁ ἀνήρ θέλει ἐνδυθῆ στολήν γυναικός· ἐπειδή πάντες οἱ πράττοντες οὕτως εἶναι βδέλυγμα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου.

6 ᾿Εὰν ἀπαντήσῃς καθ᾿ ὁδὸν ἔμπροσθέν σου φωλεὰν πτηνοῦ ἐπὶ τινος δένδρου ἤ κατὰ γῆς, ἔχουσαν νεοσσοὺς ἤ ᾠά, καὶ τὴν μητέρα καθημένην ἐπὶ τοὺς νεοσσοὺς ἤ ἐπὶ τὰ ᾠά, δὲν θέλεις λάβει τὴν μητέρα μετὰ τῶν τέκνων· 7 θέλεις ἐξάπαντος ἀπολύσει τὴν μητέρα, τὰ δὲ τέκνα θέλεις λάβει εἰς σεαυτόν· διὰ νὰ εὐημερήσῃς καὶ νὰ μακροημερεύσῃς.

8 Ὅταν οἰκοδομῇς νέαν οἰκίαν, θέλεις κάμει περιτείχισμα πέριξ τοῦ δώματός σου, διὰ νὰ μή κάμῃς ἔνοχον αἵματος τὴν οἰκίαν σου, ἐὰν πέσῃ τις ἄνθρωπος ἀπ᾿ αὐτῆς.

9 Δὲν θέλεις σπείρει εἰς τὸν ἀμπελῶνα σου ἑτεροειδῆ σπέρματα· διὰ νὰ μή μιανθῇ τὸ γέννημα τοῦ σπόρου τὸν ὁποῖον ἔσπειρας, καὶ ὁ καρπὸς τοῦ ἀμπελῶνος. 10 Δὲν θέλεις ἀροτριάσει μὲ βοῦν καὶ ὄνον ὁμοῦ. 11 Δὲν θέλεις φορεῖ ἔνδυμα σύμμικτον ἀπὸ μάλλινον ὁμοῦ καὶ λινάριον.

12 Θέλεις κάμει εἰς σεαυτὸν κρόσσια εἰς τὰς τέσσαρας ἄκρας τοῦ ἐνδύματός σου, μὲ τὸ ὁποῖον σκεπάζεσαι.

13 ᾿Εαν τις λάβῃ γυναῖκα καὶ εἰσέλθῃ πρὸς αὐτήν καὶ μισήσῃ αὐτήν, 14 καὶ δώσῃ ἀφορμήν νὰ κακολογήσωσιν αὐτήν, καὶ φέρῃ δυσφημίαν ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ εἴπῃ, Ἔλαβον ταύτην τὴν γυναῖκα, καὶ ὅτε προσῆλθον πρὸς αὐτήν, δὲν εὕρηκα αὐτήν παρθένον, 15 τότε ὁ πατήρ τῆς νέας καὶ ἡ μήτηρ αὐτῆς θέλουσι λάβει καὶ ἐκφέρει πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τῆς πόλεως, εἰς τὴν πύλην, τὰ παρθένια τῆς νέας· 16 καὶ ὁ πατήρ τῆς νέας θέλει εἰπεῖ πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους, τὴν θυγατέρα μου ἔδωκα εἰς τὸν ἄνθρωπον τοῦτον διὰ γυναῖκα, καὶ αὐτὸς μισεῖ αὐτήν· 17 καὶ ἰδού, ἔδωκεν ἀφορμήν νὰ κακολογῶσιν αὐτήν, λέγων, Δὲν εὕρηκα τὴν θυγατέρα σου παρθένον· πλήν ἰδού, τὰ παρθένια τῆς θυγατρὸς μου. Καὶ θέλουσιν ἐκδιπλώσει τὸ ἱμάτιον ἔμπροσθεν τῶν πρεσβυτέρων τῆς πόλεως. 18 Καὶ θέλουσι λάβει οἱ πρεσβύτεροι τῆς πόλεως ἐκείνης τὸν ἄνθρωπον καὶ θέλουσι τιμωρήσει αὐτόν· 19 καὶ θέλουσι ζημιώσει αὐτὸν ἑκατὸν σίκλους ἀργυρίου, καὶ δώσει αὐτοὺς εἰς τὸν πατέρα τῆς νέας, διότι ἔφερε δυσφημίαν ἐπὶ παρθένον Ἰσραηλίτιν· καὶ θέλει εἶσθαι γυνή αὐτοῦ· δὲν δύναται νὰ ἀποβάλῃ αὐτήν πάσας τὰς ἡμέρας αὑτοῦ. 20 ᾿Εὰν ὅμως τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἦναι ἀληθινόν, καὶ δὲν εὑρεθῇ παρθένος ἡ κόρη, 21 τότε θέλουσιν ἐκφέρει τὴν νέαν εἰς τὴν θύραν τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς αὐτῆς, καὶ οἱ ἄνθρωποι τῆς πόλεως αὐτῆς θέλουσι λιθοβολίσει αὐτήν μὲ λίθους, καὶ θέλει ἀποθάνει διότι ἔπραξεν ἀφροσύνην ἐν τῷ Ἰσραήλ, πορνεύουσα τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτῆς· καὶ θέλεις ἐξαφανίσει τὸ κακὸν ἐκ μέσου σου.

22 ᾿Εὰν τις εὑρεθῆ κοιμώμενος μετὰ γυναικὸς ὑπάνδρου, τότε ἀμφότεροι θέλουσι θανατόνεσθαι, ὁ ἀνήρ ὁ κοιμώμενος μετὰ τῆς γυναικός, καὶ ἡ γυνή· καὶ θέλεις ἐξαφανίσει τὸ κακὸν ἐκ τοῦ Ἰσραήλ.

23 ᾿Εὰν νέα τις παρθένος ἦναι ἠρραβωνισμένη μετὰ ἀνδρός, καὶ εὕρῃ τις αὐτήν ἐν τῇ πόλει καὶ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, 24 τότε θέλετε ἐκφέρει αὐτοὺς ἀμφοτέρους εἰς τὴν πύλην τῆς πόλεως ἐκείνης, καὶ θέλετε λιθοβολήσει αὐτοὺς μὲ λίθους, καὶ θέλουσιν ἀποθάνει· τὴν νέαν, διότι δὲν ἐφώναξεν, ούσα ἐν τῇ πόλει καὶ τὸν ἄνθρωπον, διότι ἐταπείνωσε τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὑτοῦ· καὶ θέλεις ἐξαφανίσει τὸ κακὸν ἐκ μέσου σου. 25 ᾿Αλλ᾿ ἐὰν τις εὕρῃ ἐν ἀγρῷ τὴν νέαν τὴν ἠρραβωνισμένην, καὶ ὁ ἄνθρωπος βιάσῃ αὐτήν καὶ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, τότε μόνος ὁ ἄνθρωπος, ὁ κοιμηθεὶς μετ᾿ αὐτῆς, θέλει θανατόνεσθαι· 26 εἰς δὲ τὴν νέαν δὲν θέλεις κάμει οὐδέν· δὲν εἶναι εἰς τὴν νέαν ἁμάρτημα θανάτου· διότι καθὼς ὅταν τις ἐφορμήσῃ ἐπὶ τὸν πλησίον αὑτοῦ καὶ φονεύσῃ αὐτόν, οὕτως εἶναι τὸ πρᾶγμα τοῦτο· 27 διότι ἐν τῷ ἀγρῷ εὕρηκεν αὐτήν, ἐφώναξεν ἡ ἠρραβωνισμένη νέα, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχεν ὁ σώζων αὐτήν.

28 ᾿Εὰν τις εὕρῃ νέαν παρθένον μή ἠρραβωνισμένην καὶ πιάσῃ αὐτήν καὶ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, καὶ εὑρεθῶσι· 29 τότε ὁ ἄνθρωπος ὁ κοιμηθεὶς μετ᾿ αὐτῆς θέλει δώσει εἰς τὸν πατέρα τῆς νέας πεντήκοντα σίκλους ἀργυρίου, καὶ αὐτή θέλει εἶσθαι γυνή αὐτοῦ· ἐπειδή ἐταπείνωσεν αὐτήν, δὲν δύναται νὰ ἀποβάλῃ αὐτήν πάσας τὰς ἡμέρας αὑτοῦ.

30 Δὲν θέλει λάβει τις τὴν γυναῖκα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, οὐδὲ θέλει ἐκκαλύψει τὸ συγκάλυμμα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ.