مأخذ جزوهٔ کار و آموزش

۵-‏۱۱ مه

گنج‌هایی در کلام خدا | امثال ۱۲

سخت‌کوشی رضایت‌بخش است

ب۱۶/‏۰۶ ص ۳۰ ¶۶

خصوصیتی الٰهی گرانقدرتر از الماس

برخی خادمان یَهُوَه ممکن است در شرایطی قرار گیرند که حتی امرار معاش یا فراهم کردن نیازهای اولیهٔ زندگی برایشان دشوار باشد.‏ با این همه،‏ به جای این که صداقت را زیر پا بگذارند و راه آسان‌تر را برگزینند،‏ صادق و سخت‌کوشند.‏ به این ترتیب نشان می‌دهند که برای خصوصیات والای یَهُوَه،‏ از جمله صداقت،‏ بیش از هر چیز مادی ارزش قائلند.‏—‏امث ۱۲:‏۲۴؛‏ افس ۴:‏۲۸.‏

بیدا۲۱/‏۱ ص ۸ ¶۱

راز قناعت

خدا می‌خواهد که ما دید مثبتی نسبت به کار کردن داشته باشیم.‏ کسی که سخت کار می‌کند خوشحال است که می‌تواند به نیازهای خودش و خانواده‌اش رسیدگی کند.‏ او شاید بتواند به یک نیازمند هم کمک کند.‏ همچنین صاحبکارش از او راضی است و مسلّماً نمی‌خواهد چنین کارمندی را از دست بدهد.‏ همهٔ این برکات نتیجهٔ سخت‌کوشی اوست و کتاب مقدّس می‌گوید که این برکات هدیه‌ای از خداست.‏—‏جامعه ۳:‏۱۳.‏

گوهرهای روحانی

ijwyp مقالهٔ ۹۵ ¶۱۰-‏۱۱

من در برابر مشکلات چقدر انعطاف‌پذیرم؟‏

● جدّیت مشکلات خود را ارزیابی کن.‏ یاد بگیر که میان مشکلات بزرگ و کوچک تفاوت قائل شوی.‏ کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «نادان در دَم خشمش را بروز می‌دهد،‏ اما خردمند اهانت را ناشنیده می‌گیرد.‏» (‏امث ۱۲:‏۱۶)‏ هر مشکلی نباید تأثیری عمیق بر تو داشته باشد.‏

«تو مدرسه،‏ هم‌کلاسی‌هام برای چیزهای خیلی کوچک شکایت می‌کردن.‏ بعد وقتی بقیهٔ بچه‌ها تو شبکه‌های اجتماعی کامنت می‌ذاشتن که حق با اونا بوده،‏ حتی ناراحت‌تر هم می‌شدن.‏ این باعث می‌شد که نتونن با مشکلات درست برخورد کنن.‏»—‏جوآن.‏

۱۲-‏۱۸ مه

گنج‌هایی در کلام خدا | امثال ۱۳

اجازه ندهید «چراغ شریران» شما را فریب دهد

⁦it⁩-‏۲-‏⁦E⁩ ص ۱۹۶ ¶۲-‏۳

چراغ

مفهوم مجازی.‏ چراغ مظهر روشنایی است.‏ ما انسان‌ها به نور و روشنایی نیاز داریم تا راه‌مان را تشخیص دهیم.‏ سلیمان با در نظر داشتن این موضوع درستکاران را با شریران مقایسه کرده و نوشته است:‏ «نور درستکاران به‌روشنی می‌درخشد،‏ اما چراغ شریران خاموش خواهد شد.‏» (‏ام‍ ۱۳:‏۹)‏ نور درستکاران پیوسته روشن‌تر می‌شود.‏ اما چراغ شریران،‏ هر چقدر هم که به‌نظر روشن‌تر شود و بدرخشد،‏ یعنی هرچقدر در راهی که پیش گرفته‌اند موفق به‌نظر برسند،‏ در واقع در تاریکی هستند،‏ پایشان می‌لغزد و می‌افتند.‏ چنین آینده‌ای در انتظار شریرانی است که پدر و مادرشان را نفرین می‌کنند.‏—‏ام‍ ۲۰:‏۲۰.‏

همچنین وقتی ‹چراغ شخصی خاموش می‌شود›،‏ به این معنی است که آینده‌ای برایش وجود ندارد؛‏ آینده‌اش تیره و تار است.‏ در این باره در مثلی دیگر آمده است:‏ «بدکاران هیچ آینده‌ای ندارند،‏ و چراغ شریران خاموش خواهد شد.‏»—‏ام‍ ۲۴:‏۲۰.‏

ب۱۲ ۱۵/‏۷ ص ۱۲ ¶۳

خدای آزادی را خدمت کنید

^۳ اگر شیطان توانست دو انسان کامل و بسیاری از فرشتگان را فریب دهد تا حاکمیت خدا را رد کنند،‏ قادر است که ما را نیز بفریبد.‏ ترفندهای او تغییر نکرده است.‏ او سعی دارد به ما بقبولاند که معیارهای خدا توان‌فرساست و خوشی را از ما می‌رباید.‏ (‏۱یو ۵:‏۳)‏ اگر مرتباً در معرض چنین طرز فکری قرار گیریم ممکن است در ما نیز رخنه کند.‏ خواهری ۲۴ ساله که دست به رابطهٔ جنسی نامشروع زده بود،‏ گفت:‏ «معاشرت بد تأثیری بسزا در من گذاشت،‏ به خصوص که می‌ترسیدم همسالانم مرا رد کنند.‏» شاید شما نیز تحت فشار همسالان خود قرار گرفته باشید.‏

مح ص ۱۰۲-‏۱۰۳ ¶۱۳-‏۱۴

«از بی‌عفتی بگریزید»

^۱۳ چنان که در فصل ۳ گفته شد،‏ همنشینانمان تأثیری انکارناپذیر بر ما دارند.‏ (‏امثال ۱۳:‏۲۰؛‏ ۱قُرِنتیان ۱۵:‏۳۳ خوانده شود.‏)‏ صحّت این مطلب را در خصوص دِینَه،‏ دختر یعقوب می‌توان دید.‏ دِینَه اگرچه در خانواده‌ای خوب تربیت یافته بود،‏ از روی بی‌فکری با دختران کنعانی دوستی کرد.‏ ناگفته نماند که کنعانیان نیز مانند مُوآبیان قومی فاسد بودند.‏ (‏لاویان ۱۸:‏۶-‏۲۵)‏ مردان کنعانی—‏از جمله شَکیم که به اصطلاح «از همهٔ اهل خانهٔ پدرش گرامی‌تر بود»—‏دِینَه را همچون دیگر دختران کنعانی دختری بی‌بندوبار می‌دیدند.‏—‏پیدایش ۳۴:‏۱۸،‏۱۹.‏

^۱۴ احتمالاً دِینَه هنگام دیدارش با شَکیم در فکر رابطهٔ جنسی با او نبود.‏ اما شَکیم که از لحاظ جنسی تحریک شده بود «او را بگرفت» و «بی‌عصمت ساخت.‏» حتی اگر دِینَه در آخرین لحظه سعی می‌کرد جلوی شَکیم را بگیرد،‏ تلاشش بی‌فایده می‌بود.‏ عمل شَکیم در نظر کنعانیان کاملاً عادی بود.‏ ظاهراً شَکیم بعد از آن عاشق دِینَه شد،‏ اما این احساسش عملی را که با دِینَه کرده بود،‏ توجیه نمی‌کرد.‏ (‏پیدایش ۳۴:‏۱-‏۴ خوانده شود.‏)‏ در این ماجرا،‏ دِینَه تنها کسی نبود که صدمه دید.‏ تصمیم بد او در انتخاب دوست وقایعی را به دنبال داشت که لکهٔ ننگی شد بر کل خانوادهٔ یعقوب.‏—‏پیدایش ۳۴:‏۷،‏۲۵-‏۳۱؛‏ غَلاطیان ۶:‏۷،‏۸.‏

گوهرهای روحانی

ب۱۸/‏۰۳ ص ۲۳ ¶۱؛‏ ص ۲۴ ¶۵

تأدیب،‏ نشانی از محبت یَهُوَه

^۱ وقتی شما واژهٔ «تأدیب» را می‌شنوید چه چیز به ذهنتان می‌آید؟‏ شاید به تنبیه فکر کنید!‏ اما این واژه مفهومی بس عمیق‌تر دارد.‏ کتاب مقدّس به شکلی خوشایند و مطلوب دربارهٔ تأدیب صحبت می‌کند و گاه آن را با شناخت،‏ حکمت،‏ محبت و زندگی در ارتباط می‌داند.‏ (‏امث ۱:‏۲-‏۷؛‏ ۴:‏۱۱-‏۱۳)‏ زیرا یَهُوَه با تأدیب ما نشان می‌دهد که به ما محبت دارد و می‌خواهد که به حیات جاودانی دست یابیم.‏ (‏عبر ۱۲:‏۶)‏ حتی اگر تأدیب یَهُوَه با تنبیه همراه باشد،‏ به هیچ وجه بیش از حد و بی‌رحمانه نیست.‏ در واقع،‏ مفهوم اصلی «تأدیب،‏» آموزش و تربیت است؛‏ دقیقاً همان طور که والدین فرزند عزیزشان را آموزش می‌دهند و تربیت می‌کنند.‏

^۵ یَهُوَه ما را تعلیم می‌دهد و خطاهایمان را اصلاح می‌کند،‏ زیرا ما را دوست دارد.‏ او می‌خواهد که ما همواره به او نزدیک بمانیم و به حیات جاودان دست یابیم.‏ (‏۱یو ۴:‏۱۶)‏ یَهُوَه هرگز طوری با ما رفتار نمی‌کند که احساس پوچی و بی‌ارزشی کنیم.‏ (‏امث ۱۲:‏۱۸)‏ او همواره بر خصوصیات مثبت ما تمرکز می‌کند و برای ارادهٔ آزاد ما احترام قائل است.‏ یَهُوَه ما را از طریق کلامش،‏ نشریات سازمان،‏ والدین مسیحی یا پیران جماعت تأدیب می‌کند.‏ در چنین مواقعی آیا محبت او را نسبت به خود حس می‌کنیم؟‏ زمانی که پیران جماعت ما را به دلیل مسیر اشتباهی که در آن هستیم با ملایمت و مهربانی اصلاح می‌کنند،‏ در واقع هماهنگ با محبت یَهُوَه عمل کرده‌اند.‏—‏غلا ۶:‏۱.‏

۱۹-‏۲۵ مه

گنج‌هایی در کلام خدا | امثال ۱۴

هنگام وقوع فاجعه به تصمیماتتان خوب فکر کنید

ب۲۳/‏۲ ص ۲۳ ¶۱۰-‏۱۲

قدر هدیهٔ زندگی را بدانیم

^۱۰ بعضی وقت‌ها ما نمی‌توانیم جلوی اتفاقات خیلی خطرناک،‏ مثل فجایع طبیعی،‏ بیماری‌های همه‌گیر یا درگیری‌های خشونت‌بار را بگیریم.‏ با این حال موقع وقوع این اتفاقات اگر قوانین دولتی،‏ مثل مقرّرات منع رفت و آمد یا تخلیهٔ محل زندگی‌مان و قوانین دیگر را رعایت کنیم،‏ احتمال وقوع خطر کمتر می‌شود.‏ (‏روم ۱۳:‏۱،‏ ۵-‏۷)‏ در ضمن می‌توانیم از قبل برای بعضی حوادث آمادگی داشته باشیم،‏ پس باید از قوانینی که دولت‌ها برای فجایع طبیعی وضع می‌کنند اطاعت کنیم.‏ برای مثال می‌توانیم مواد غذایی فاسدنشدنی،‏ آب و کمک‌های اولیه ذخیره کنیم.‏

^۱۱ اگر یک بیماری واگیردار در جایی که زندگی می‌کنیم در حال زیاد شدن است،‏ چه کار باید بکنیم؟‏ ما باید قوانین دولتی مثل شستن دست‌ها،‏ حفظ فاصلهٔ اجتماعی،‏ ماسک زدن و قرنطینه را رعایت کنیم.‏ با این کار نشان می‌دهیم که برای هدیهٔ زندگی ارزش قائلیم.‏

^۱۲ در موقعیت‌های اضطراری شاید از دوستان،‏ همسایه‌ها یا رسانه‌ها اخبار نادرست بشنویم.‏ اما بجای اینکه هر حرفی را سریع باور کنیم،‏ خوب است که به منابع پزشکی و دولتی قابل اطمینان رجوع کنیم.‏ (‏امثال ۱۴:‏۱۵ خوانده شود.‏)‏ هیئت اداره‌کننده و دفاتر شعبه قبل از دادن هر راهنمایی در رابطه با جلسات و فعالیت موعظه،‏ تمام تلاششان را می‌کنند تا اطلاعات درست جمع‌آوری کنند.‏ (‏عبر ۱۳:‏۱۷)‏ اگر با آن‌ها همکاری کنیم،‏ از خود و دیگران محافظت خواهیم کرد.‏ در ضمن خوش‌نامی شاهدان یَهُوَه را هم حفظ می‌کنیم.‏—‏۱پطر ۲:‏۱۲.‏

ب۲۴/‏۷ ص ۵ ¶۱۱

مانند صادوق شجاع باشید

^۱۱ اگر برادران و خواهرانمان در شرایط خطرناک به کمک نیاز داشته باشند،‏ چطور می‌توانیم مثل صادوق شجاع باشیم؟‏ ۱)‏ راهنمایی‌ها را دنبال کنید.‏ در این موقعیت‌ها مهم است که متحد بمانید و طبق دستورالعمل‌های شعبهٔ محلی عمل کنید.‏ (‏عبر ۱۳:‏۱۷)‏ پیران جماعت باید مرتباً دستورالعمل‌های آمادگی برای فجایع را مرور کنند تا هنگام وقوع فاجعه آماده باشند.‏ (‏۱قر ۱۴:‏۳۳،‏ ۴۰)‏ ۲)‏ شجاع باشید اما احتیاط کنید.‏ (‏امث ۲۲:‏۳)‏ قبل از عمل،‏ خوب فکر کنید و بی‌گدار به آب نزنید.‏ ۳)‏ به یَهُوَه توکّل کنید.‏ یَهُوَه می‌تواند به شما کمک کند تا هنگام پشتیبانی از هم‌ایمانانتان در امنیت بمانید.‏ فراموش نکنید که همهٔ ما برای یَهُوَه باارزش هستیم.‏

گوهرهای روحانی

⁦it⁩-‏۲-‏⁦E⁩ ص ۱۰۹۴

قدرت تفکّر

شاید شخصی که از قدرت تفکّرش استفاده می‌کند مورد نفرت دیگران قرار بگیرد.‏ ممکن است پیام امثال ۱۴:‏۱۷ هم همین باشد،‏ در آنجا می‌خوانیم:‏ «کسی که خوب فکر می‌کند،‏ مورد نفرت قرار می‌گیرد.‏» اغلب کسانی که از قدرت تفکّرشان استفاده نمی‌کنند،‏ از کسانی که خوب فکر می‌کنند خوششان نمی‌آید.‏ همچنین،‏ کسانی که قدرت تفکّرشان را برای انجام خواست خدا به کار می‌برند،‏ مورد نفرت دیگران قرار می‌گیرند.‏ عیسی گفت:‏ «دنیا از شما نفرت دارد،‏ چون بخشی از این دنیا نیستید و من شما را انتخاب و از این دنیا جدا کرده‌ام.‏» (‏یو ۱۵:‏۱۹)‏ البته عبارتی که در امثال ۱۴:‏۱۷،‏ «خوب فکر کردن» ترجمه شده،‏ در زبان اصلی به معنی فکرهای فریبکارانه هم هست.‏ پس این آیه می‌تواند به این معنی هم باشد که شخصی که نقشه‌های بد می‌کشد مورد نفرت دیگران قرار می‌گیرد.‏

۲۶ مه–‏۱ ژوئن

گنج‌هایی در کلام خدا | امثال ۱۵

به دیگران کمک کنید دلی شاد داشته باشند

ب۱۰ ۱۵/‏۱۱ ص ۳۱ ¶۱۶

در هر رفتار به خدا پای‌بند هستیم!‏

^۱۶ ایّوب مهمان‌نواز بود.‏ (‏ایو ۳۱:‏۳۱،‏۳۲)‏ ما نیز حتی اگر ثروتمند نباشیم می‌توانیم «در مهمانداری ساعی» باشیم.‏ (‏روم ۱۲:‏۱۳،‏ ترجمهٔ قدیم)‏ شاید بتوانیم غذای ساده‌ای را تهیه کنیم و به یاد داشته باشیم که «سفرهٔ محقر،‏ با محبت،‏ بِه از ضیافت شاهانه،‏ با نفرت» است.‏ (‏امث ۱۵:‏۱۷،‏ ترجمهٔ هزارهٔ نو)‏ اگر محیط گرم و صمیمی باشد حتی خوردن نان و پنیر با هم‌ایمانی دلپذیر است و باعث بنای ایمانمان می‌شود.‏

ب۱۸/‏۴ ص ۲۳-‏۲۴ ¶۱۶-‏۱۸

‹بیش از پیش یکدیگر را تشویق و ترغیب کنید›

^۱۶ شاید فکر کنیم به‌دلیل این که شخصی معاشرتی نیستیم،‏ نمی‌توانیم دیگران را تشویق کنیم.‏ اما چنین طرز فکری کاملاً اشتباه است.‏ تشویق کردن دیگران کار سختی نیست،‏ حتی لبخندی گرم هنگام احوال‌پرسی می‌تواند تشویق‌کننده باشد.‏ اگر شخص در پاسخ به ما لبخند نزند،‏ ممکن است ناراحتی یا مشکلی داشته باشد.‏ با گوش دادن به صحبت‌های چنین اشخاصی باعث تشویق و دلگرمی آنان می‌شویم.‏—‏یعقو ۱:‏۱۹.‏

^۱۷ برادری جوان به نام هِنری شدیداً ناراحت بود،‏ زیرا خویشاوندان نزدیک او از جمله پدرش که یک پیر جماعت باتجربه بود،‏ حقیقت را ترک کرده بودند.‏ یک سرپرست حوزه هِنری را برای صرف قهوه به کافی‌شاپ دعوت کرد و هنگامی که هِنری سفرهٔ دلش را باز کرد،‏ او با حوصله به صحبت‌هایش گوش داد.‏ هِنری متوجه شد که تنها راه کمک به خانواده‌اش برای بازگشت به یَهُوَه،‏ این است که خودش به یَهُوَه وفادار بماند.‏ او با خواندن مزمور ۴۶،‏ صَفَنیا ۳:‏۱۷ و مَرقُس ۱۰:‏۲۹،‏ ۳۰ تسلّی و دلگرمی یافت.‏

^۱۸ نمونه‌های مارته و هِنری نشان می‌دهد که می‌توانیم برادران و خواهرانی را که به دلگرمی نیاز دارند،‏ تشویق کنیم.‏ سلیمان پادشاه نوشت:‏ «چه نیکوست سخنی که به وقتش گفته شود!‏ نورِ چشمان،‏ دل را شادمان می‌سازد،‏ خبر خوش استخوانها را قوّت می‌بخشد.‏» (‏امث ۱۵:‏۲۳،‏ ۳۰)‏ به‌علاوه برای تشویق کسانی که دلسرد و غمگین هستند می‌توانیم مجلّات برج دیده‌بانی را برای آنان بخوانیم یا مطالبی را در وب‌سایت‌مان به آنان نشان دهیم.‏ پولُس رسول نشان داد که خواندن سرودهای مسیحی با یکدیگر نیز باعث تشویق ما می‌شود.‏ او گفت:‏ «پیوسته یکدیگر را با مزامیر،‏ سرودهای حمد و سرودهای پرستش که برای سپاسگزاری خوانده می‌شود،‏ تعلیم و دلگرمی دهید و از صمیم دل برای یَهُوَه بسرایید.‏»—‏کول ۳:‏۱۶؛‏ اعما ۱۶:‏۲۵.‏

گوهرهای روحانی

ijwbq مقالهٔ ۳۹ ¶۳

آیا مسیحیان معالجات پزشکی را قبول می‌کنند؟‏

۲.‏ آیا بهتر نیست با یک یا دو پزشک دیگر مشورت کنم؟‏ مشورت با «مشاوران بسیار» کاری عاقلانه است،‏ به‌خصوص اگر دچار بیماری سختی شده‌اید.‏—‏امثال ۱۵:‏۲۲.‏

۲-‏۸ ژوئن

گنج‌هایی در کلام خدا | امثال ۱۶

سه سؤال برای تصمیم‌گیری خوب

ب۱۴ ۱۵/‏۱ ص ۱۹-‏۲۰ ¶۱۱-‏۱۲

در نوجوانی تصمیمات عاقلانه بگیرید

^۱۱ شادی از خدمت به دیگران حاصل می‌شود.‏ پس خدمت به یَهُوَه به بزرگ‌ترین شادی می‌انجامد.‏ (‏امث ۱۶:‏۲۰)‏ باروک،‏ منشی اِرْمیا ظاهراً این موضوع را فراموش کرده بود.‏ او شادی خود را از خدمت به یَهُوَه در مقطعی از زندگی از دست داد.‏ یَهُوَه به او گفت:‏ «آیا تو چیزهای بزرگ برای خویشتن می‌طلبی؟‏ آن‌ها را طلب منما زیرا .‏ .‏ .‏ اینک من بر تمامی بشر بلا خواهم رسانید.‏ اما در هر جایی که بروی جانت را به تو به غنیمت خواهم بخشید.‏» (‏ار ۴۵:‏۳،‏ ۵)‏ چه چیزی منجر به شادی واقعی باروک می‌شد؟‏ آیا انجام دادن خواست خود و نابود شدن یا انجام دادن خواست یَهُوَه و نجات از نابودی اورشلیم؟‏—‏یعقو ۱:‏۱۲.‏

^۱۲ رامیرو یکی از برادرانی است که از خدمت به دیگران شادی می‌یابد.‏ او می‌گوید:‏ «من در خانواده‌ای فقیر در دهکده‌ای در کوه‌های آند متولّد شده‌ام.‏ پس وقتی برادرم گفت که حاضر است مخارج دانشگاه را بپردازد،‏ فرصتی بزرگ برایم به وجود آمد.‏ اما به تازگی تعمید گرفته بودم و برادری پیشگام از من دعوت کرده بود که با او در شهری کوچک موعظه کنم.‏ پس به آن شهر رفتم،‏ آرایشگری آموختم و برای تأمین معاش زندگی دکان سلمانی باز کردم.‏ بسیاری از مردم با خوشحالی می‌پذیرفتند که کتاب مقدّس را از ما تعلیم گیرند.‏ بعدها جماعتی به زبان بومی تشکیل یافت و من به آن پیوستم.‏ اکنون مدت ده سال است که پیشگام هستم.‏ شادی‌ای که از کمک به مردم در خدمت موعظه به زبان محلّی به دست می‌آورم از هیچ شغلی دیگر به دست نمی‌آید.‏»

ب۱۳ ۱۵/‏۹ ص ۱۷ ¶۱-‏۳

آیا اساساً تغییر یافته‌اید؟‏

نحوهٔ تربیت خانوادگی و محیط اطرافمان در ما تأثیر بسزا دارد.‏ برای مثال،‏ نحوهٔ پوشیدن لباسمان،‏ غذایی که دوست داریم و برخی عادات و رفتارمان.‏ به چه دلیل؟‏ دلیل آن تا حدّی نفوذ اطرافیان و موقعیت زندگی‌مان است.‏

^۲ البته موضوعاتی وجود دارد که از انتخاب غذا و لباس بسیار مهم‌تر است.‏ برای مثال،‏ برخی امور را مطابق با تربیت خانوادگی درست و برخی دیگر را نادرست محسوب می‌کنیم.‏ بسیاری از این امور شخصی است و دیدگاه اشخاص با یکدیگر بسیار متفاوت است.‏ تصمیمات ما حتی ممکن است بر اساس وجدانمان باشد.‏ کتاب مقدّس می‌گوید:‏ مردمی «که شریعت ندارند،‏ اصول شریعت را بنا به طبیعت به جا می‌آورند.‏» (‏روم ۲:‏۱۴)‏ پس آیا بدین مفهوم است که اگر در کتاب مقدّس قانونی مشخص در مورد موضوعی داده نشده باشد،‏ می‌توانیم راه و معیار خود را مطابق تربیت و محیط اطرافمان انتخاب کنیم؟‏

^۳ مسیحیان دست کم به دو دلیل مهم چنین عمل نمی‌کنند.‏ اول آن که در کتاب مقدّس آمده است:‏ «راهی هست که در نظر انسان راست است،‏ اما عاقبت آن راه،‏ موت می‌باشد.‏» (‏امث ۱۶:‏۲۵)‏ ما انسان‌ها به سبب ذات ناکاملمان این توانایی را نداریم که همواره در راه درست گام برداریم.‏ (‏امث ۲۸:‏۲۶؛‏ ار ۱۰:‏۲۳)‏ دوم آن که کتاب مقدّس نشان می‌دهد مد و معیارهای دنیا تحت کنترل «خدای این عصر،‏» شیطان می‌باشد.‏ (‏۲قر ۴:‏۴؛‏ ۱یو ۵:‏۱۹)‏ پس اگر در پی مقبولیت و برکات یَهُوَه باشیم،‏ لازم است که به توصیهٔ رومیان ۱۲:‏۲ توجه کنیم.‏—‏خوانده شود.‏

گوهرهای روحانی

ب۲۱/‏۹ ص ۲ ¶۱-‏۲

برای هم‌ایمانان سالمند ارزش قائل شوید

^۱ در یکی از پارک‌های آمریکا،‏ الماس‌های زیادی وجود دارد.‏ اما چون این الماس‌ها به صورت طبیعی روی زمین هستند و تراشکاری نشده‌اند،‏ گردشگرانی که به آن پارک می‌روند متوجه نمی‌شوند که روی چه گنجی راه می‌روند!‏

^۲ برادران و خواهران سالمندمان مثل الماس باارزشند.‏ کتاب مقدّس می‌گوید که موی سفید آن‌ها مثل تاج است.‏ (‏امثال ۱۶:‏۳۱ خوانده شود؛‏ ۲۰:‏۲۹)‏ اما شاید ما متوجهٔ ارزش آن‌ها نباشیم.‏ این برادران و خواهران برای جوان‌ترها از الماس هم باارزش‌ترند.‏ در این مقاله به بررسی سه سؤال می‌پردازیم؛‏ چرا هم‌ایمانان سالمند در چشم یَهُوَه ارزشمندند؟‏ آن‌ها چه نقشی در سازمان یَهُوَه دارند؟‏ و ما چگونه می‌توانیم از وجود آن‌ها نهایت فایده را ببریم؟‏

۹-‏۱۵ ژوئن

گنج‌هایی در کلام خدا | امثال ۱۷

صلح و آرامش در زندگی مشترک

بیدا⁦E-⁩ ۹/‏۱۴ ص ۱۱ ¶۲

راه دوری از رنجش و دلخوری

با خودتان روراست باشید.‏ کتاب مقدّس نشان می‌دهد که بعضی از مردم ‹زود از کوره درمی‌روند و نمی‌توانند جلوی خشمشان را بگیرند.‏› (‏امثال ۲۹:‏۲۲)‏ آیا شما هم چنین روحیه‌ای دارید؟‏ از خودتان بپرسید:‏ ‹آیا خیلی زود دلخور می‌شوم و می‌رنجم؟‏ آیا مسائل پیش پا افتاده را بزرگ می‌کنم؟‏› کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «کسی که مدام مسئله‌ای را مطرح می‌کند،‏ باعث جدایی دوست‌های نزدیک می‌شود.‏» (‏امثال ۱۷:‏۹؛‏ جامعه ۷:‏۹)‏ این ممکن است در زندگی مشترک هم اتفاق بیفتد.‏ پس اگر زودرنج هستید،‏ از خودتان بپرسید:‏ ‹چطور می‌توانم با همسرم صبورتر باشم؟‏›—‏اصل کتاب مقدّس:‏ ۱پِطرُس ۴:‏۸.‏

ب۰۸ ۱/‏۶ ص ۱۰ ¶۱-‏۲

حل مشکلات

۱.‏ برای گفتگو وقت بگذارید.‏ «برای هر چیز زمانی است و هر مطلبی را زیر آسمان وقتی است.‏ .‏ .‏ .‏ وقتی برای سکوت و وقتی برای گفتن.‏» (‏جامعه ۳:‏۱،‏ ۷)‏ در جرّوبحثی که در اوّل مقاله آمده است می‌توان دید که برخی مسائل شدیداً شخص را عصبانی و آزرده می‌کند و به اصطلاح از کوره به در می‌برد.‏ اگر در چنین وضعیتی قرار گرفتید،‏ خود را کنترل کنید و قبل از طغیان احساسات خود یا همسرتان،‏ مدتی «سکوت» نمایید.‏ اگر می‌خواهید بر مشکل نیفزایید و روابطتان را تیره نکنید،‏ این پند کتاب مقدّس را به گوش گیرید که می‌گوید:‏ «ابتدای نزاع مثل رخنه کردن آب است،‏ پس مخاصمه را ترک کن قبل از آنکه به مجادله برسد.‏»—‏امثال ۱۷:‏۱۴.‏

البته همان طور که کتاب مقدّس می‌گوید «برای گفتن» نیز زمانی است.‏ مشکلات اگر نادیده گرفته شوند مانند علف هرز زیاد می‌شوند.‏ پس به امید این که زمان،‏ مشکلات و اختلافات را حل می‌کند آن‌ها را به حال خود رها نکنید.‏ اگر برای کنترل خود گفتگو را قطع کرده‌اید برای حفظ احترام همسرتان خود را موظف بدانید خیلی زود در زمانی مناسب در مورد مشکل با او صحبت کنید.‏ چنین تعهدی سبب می‌شود که هر دوی شما به منظور اصلی این پند کتاب مقدّس عمل کنید که می‌گوید:‏ «خورشید بر غیظ شما غروب نکند.‏» (‏اَفَسُسیان ۴:‏۲۶)‏ به یاد داشته باشید که مطابق عهدتان هر چه زودتر به مسئله رسیدگی کنید.‏

گوهرهای روحانی

ب۰۶ ۱/‏۱۰ ص ۱۷ ¶۹

نکاتی از کتاب امثال

۱۷:‏۲۴.‏ چشمان و افکار «احمق» بر یک جا متمرکز نیست بلکه به همه طرف کشیده می‌شود.‏ اما شخص فهمیده افکار خود را بر امور مهم متمرکز می‌سازد تا قدرت ادراک خود را بیشتر و حکیمانه عمل کند.‏

۱۶-‏۲۲ ژوئن

گنج‌هایی در کلام خدا | امثال ۱۸

به بیماران نیروی تازه دهید

ب۲۲/‏۱۰ ص ۲۲ ¶۱۷

حکمت واقعی فریاد می‌زند

^۱۷ قبل از صحبت کردن فکر کنید.‏ اگر مراقب نباشیم حرف‌هایمان می‌تواند باعث صدمات زیادی شود.‏ کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «هستند که سخنان باطل‌شان چون ضرب شمشیر است،‏ اما زبان حکیمان شفا می‌بخشد.‏» (‏امث ۱۲:‏۱۸،‏ ه‌ن)‏ اگر در مورد خطاهای دیگران غیبت نکنیم روابطمان را با آن‌ها حفظ می‌کنیم.‏ (‏امث ۲۰:‏۱۹)‏ اگر بخواهیم حرف‌هایمان دیگران را تسلّی بدهد و آن‌ها را نرنجاند باید مرتباً کلام خدا را بخوانیم و در موردش تعمّق کنیم.‏ (‏لو ۶:‏۴۵)‏ اگر روی تعالیم کتاب مقدّس تعمّق کنیم،‏ حرف‌هایمان همچون چشمهٔ حکمت می‌شود و دیگران را تشویق می‌کند.‏—‏امث ۱۸:‏۴.‏

mrt مقالهٔ ۱۹،‏ کادر

چگونه می‌توانیم با بیماری‌ای غیرمنتظره کنار بیاییم؟‏

شنوندهٔ خوبی باشید.‏ یکی از بهترین راه‌های کمک به دوست خود،‏ گوش دادن به اوست.‏ فکر نکنید که باید به هر چیزی که می‌گوید جواب دهید.‏ گاهی تنها کافی است که به او گوش دهید.‏ سعی کنید که او را قضاوت و سرزنش نکنید.‏ تصوّر نکنید که دقیقاً می‌دانید چه حسی دارد،‏ مخصوصاً اگر بیماری‌اش قابل دیدن نباشد.‏—‏امثال ۱۱:‏۲.‏

مثبت باشید.‏ شاید در این شرایط ندانید که دقیقاً چه باید بگویید ولی گفتن این که دوستتان را درک می‌کنید بهتر از این است که چیزی نگویید.‏ اگر حرفی به ذهنتان نمی‌رسد سعی کنید با جملات ساده ولی صمیمی با او همدردی کنید،‏ برای مثال می‌توانید بگویید:‏ «نمی‌دانم چه بگویم اما می‌خواهم بدانی که به فکرت هستم.‏» یادتان باشد که از گفتن جملاتی مانند «شکر کن که از این بدتر نشد» یا «حداقل هنوز .‏ .‏ .‏» بپرهیزید.‏

برای کمک به دوستتان می‌توانید در مورد بیماری او اطلاعات بیشتری کسب کنید.‏ قطعاً دوستتان از دیدن تلاش‌های شما برای درک مشکلش و کمک به او بسیار قدردان خواهد بود.‏ (‏امثال ۱۸:‏۱۳)‏ اما مراقب باشید که نظر خود را به او تحمیل نکنید.‏

کمک کنید.‏ فکر نکنید که همیشه می‌دانید دوستتان به چه چیزهایی نیاز دارد،‏ همیشه بهتر است که از او بپرسید که به چه چیزهایی نیاز دارد.‏ به یاد داشته باشید که شاید دوستتان نخواهد به شما زحمت دهد.‏ در این صورت سعی کنید به او پیشنهاد دهید که می‌توانید به او در خرید،‏ نظافت خانه یا کارهای دیگر کمک کنید.‏—‏غَلاطیان ۶:‏۲.‏

مأیوس نشوید.‏ شاید دوستتان در دوران بیماری‌اش گاهی نخواهد شما را ببیند یا با شما حرف بزند.‏ صبور باشید و درکش کنید.‏ به حمایت از او ادامه دهید.‏—‏امثال ۱۸:‏۲۴.‏

ب‌ع۲۳/‏۱ ص ۱۴ ¶۳-‏ص ۱۵ ¶۱

کمک به کسانی که از سلامت روح و روان برخوردار نیستند

«دلگرمی بخشید.‏»—‏۱تِسالونیکیان ۵:‏۱۴.‏

ممکن است دوستتان دچار اضطراب شده باشد یا خود را بی‌ارزش بداند.‏ حتی اگر ندانید چه بگویید،‏ وقتی او می‌بیند که برایش ارزش قائلید و به فکرش هستید،‏ دلگرم و تشویق می‌شود.‏

«دوست واقعی همیشه محبت می‌کند.‏»—‏امثال ۱۷:‏۱۷.‏

فکر نکنید نیازهای او را می‌دانید.‏ از او بپرسید:‏ ‹چطور می‌توانم به تو کمک کنم؟‏› اگر برای دوستتان سخت است بگوید به چه چیزی نیاز دارد،‏ پیشنهاداتی بدهید.‏ مثلاً می‌توانید با او قدم بزنید یا برای خرید،‏ نظافت خانه و کارهای دیگر به او کمک کنید.‏—‏غَلاطیان ۶:‏۲.‏

«بردبار باشید.‏»—‏۱تِسالونیکیان ۵:‏۱۴.‏

گاهی شاید دوستتان نخواهد در مورد احساساتش صحبت کند.‏ به او اطمینان دهید که هر وقت آمادهٔ صحبت باشد،‏ شما هم آمادهٔ شنیدن خواهید بود.‏ دوستتان ممکن است به خاطر بیماری‌اش شما را با حرف‌ها یا کارهایش برنجاند.‏ شاید قراری را که با هم گذاشته‌اید لغو کند،‏ یا زود ناراحت و دلخور شود.‏ سعی کنید شرایط او را درک کنید و صبورانه کمکش کنید.‏—‏امثال ۱۸:‏۲۴.‏

گوهرهای روحانی

ب۱۴ ۱/‏۱۱ ص ۶ ¶۴

آیا باید از شیطان ترسی داشت

وعدهٔ محافظت.‏ در امثال ۱۸:‏۱۰ آمده است:‏ «اسم خداوند قلعه‌ای است محکم که شخص درستکار به آن پناه می‌برد و در امان می‌ماند.‏» (‏ترجمهٔ تفسیری)‏ البته مسلّماً این آیه به این معنی نیست که نام خدا همچون طلسمی جادویی است.‏ بلکه به این معنی است که آنان که نام او را حرمت می‌گذراند،‏ می‌توانند در هر زمان برای محافظت خود از صدمات شیطان نام خدا را بخوانند و از او درخواست کمک کنند.‏

۲۳-‏۲۹ ژوئن

گنج‌هایی در کلام خدا | امثال ۱۹

برای یکدیگر دوستان واقعی باشید

ب۲۳/‏۱۱ ص ۱۲-‏۱۳ ¶۱۶-‏۱۷

چطور می‌توانیم محبتمان را به یکدیگر قوی نگه داریم؟‏

^۱۶ به جای تمرکز بر خصوصیات منفی برادران و خواهران به خصوصیات مثبتشان تمرکز کنید.‏ تصوّر کنید با گروهی از برادران و خواهران جمع شده‌اید،‏ وقت خوشی را صرف می‌کنید و در آخر می‌خواهید یک عکس گروهی بگیرید.‏ برای این که مطمئن باشید که کیفیت آن عکس خوب است،‏ به جای یک عکس چند عکس می‌گیرید.‏ در یکی از آن‌ها می‌بینید که برادری اخم کرده است.‏ با آن عکس چه کار می‌کنید؟‏ پاکش می‌کنید،‏ چون عکس‌های دیگری دارید که در آن‌ها همه لبخند می‌زنند.‏

^۱۷ آن عکس‌ها را می‌توان با خاطراتی که از دیگران داریم مقایسه کنیم.‏ ما معمولاً خاطرات خوبی از برادران و خواهرانمان داریم،‏ ولی فرض کنید در یک موقعیت برادر یا خواهری کاری می‌کند یا چیزی می‌گوید که مهرآمیز نیست.‏ با آن خاطره باید چه کار کنیم؟‏ می‌توانیم سعی کنیم آن اتفاق را مانند آن عکس از ذهنمان پاک کنیم.‏ (‏امث ۱۹:‏۱۱؛‏ افس ۴:‏۳۲)‏ ما می‌توانیم خطای کوچک هم‌ایمانمان را فراموش کنیم،‏ چون خاطرات خوب زیادی با آن شخص داریم؛‏ خاطراتی که می‌خواهیم نگه داریم.‏

ب۲۳/‏۷ ص ۹-‏۱۰ ¶۱۰-‏۱۱

همواره محبتتان را عمیق‌تر کنید

^۱۰ ما هم به دنبال راه‌هایی هستیم تا بتوانیم به برادران و خواهرانمان کمک کنیم.‏ (‏عبر ۱۳:‏۱۶)‏ به تجربهٔ آنا که در مقالهٔ قبل به او اشاره شد دقت کنید.‏ او و شوهرش بعد از یک توفان شدید به دیدن خانواده‌ای از جماعت رفتند و متوجه شدند که سقف خانهٔ آن‌ها خراب شده است.‏ آن خانواده هیچ لباس تمیزی نداشتند.‏ آنا می‌گوید:‏ «ما لباس‌هایشان را با خود بردیم،‏ شستیم،‏ اتو زدیم و به آن‌ها برگرداندیم.‏ انجام آن کار برای ما چیز خاصّی نبود،‏ اما دوستی‌ای به وجود آورد که تا به امروز ادامه دارد.‏» بله محبت آنا و شوهرش به برادران و خواهران به آن‌ها انگیزه داد که به هم‌ایمانانشان کمک کنند.‏—‏۱یو ۳:‏۱۷،‏ ۱۸.‏

^۱۱ وقتی با مهربانی و محبت با دیگران رفتار می‌کنیم،‏ متوجه می‌شوند که ما تلاش می‌کنیم از طرز فکر و اعمال یَهُوَه سرمشق بگیریم.‏ شاید آن‌ها بیشتر از تصوّرمان بابت کمک‌های ما قدردان باشند.‏ خانا که قبلاً به او اشاره شد،‏ کمک‌های دیگران را به یاد دارد.‏ او می‌گوید:‏ «از همهٔ خواهران عزیزی که مرا با خود به موعظه می‌بردند قدردانم.‏ آن‌ها دنبالم می‌آمدند و مرا برای ناهار دعوت می‌کردند و بعد به خانه می‌رساندند.‏ الآن می‌فهمم که برایشان کار آسانی نبود،‏ اما با محبت انجام می‌دادند.‏» البته همه بابت کمک‌های ما تشکر نمی‌کنند.‏ خانا در مورد آن‌هایی که به او کمک کردند می‌گوید:‏ «کاش می‌توانستم محبت همهٔ آن‌ها را جبران کنم،‏ اما نمی‌دانم کجا زندگی می‌کنند.‏ ولی یَهُوَه می‌داند و دعا می‌کنم که به آن‌ها برکت دهد.‏» حرف خانا درست است.‏ یَهُوَه حتی کوچک‌ترین محبت ما به دیگران را می‌بیند.‏ او محبت‌های ما را یک قربانی باارزش و مانند قرضی می‌بیند که به ما پس می‌دهد.‏—‏امثال ۱۹:‏۱۷ خوانده شود.‏

ب۲۱/‏۱۱ ص ۹ ¶۶-‏۷

همچنان به همدیگر محبت پایدار نشان دهید

^۶ امروزه شخصی را که سال‌ها برای یک شرکت کار کرده است به عنوان کارمندی متعهد و وفادار می‌شناسیم.‏ اما انگیزهٔ او از کار کردن،‏ محبت به مدیران شرکت نیست.‏ او حتی شاید هیچ یک از مدیران را ندیده باشد و با تصمیماتشان هم موافق نباشد.‏ با این حال،‏ او از شغلش راضی است،‏ چون مایحتاجش را تأمین می‌کند.‏ بنابراین تا زمانی که بازنشسته شود یا شغل بهتری پیدا کند،‏ به کارش در آن شرکت ادامه می‌دهد.‏

^۷ آنچه محبت پایدار را از خصوصیت تعهد و وفاداری جدا می‌کند،‏ انگیزهٔ شخص است.‏ در گزارشات کتاب مقدّس،‏ خادمان خدا با چه انگیزه‌ای به همدیگر محبت پایدار نشان داده‌اند؟‏ آن‌ها از صمیم دل به همدیگر محبت پایدار نشان دادند،‏ نه از روی انجام وظیفه یا رفع تکلیف.‏ نمونهٔ داوود را در نظر بگیرید.‏ با این که پدر یوناتان قصد جان او را داشت،‏ اما داوود از صمیم دل به یوناتان محبت پایدار نشان داد.‏ داوود حتی سال‌ها بعد از مرگ یوناتان،‏ همچنان به پسر او مِفیبوشِت محبت پایدارش را ابراز کرد.‏—‏۱سمو ۲۰:‏۹،‏ ۱۴،‏ ۱۵؛‏ ۲سمو ۴:‏۴؛‏ ۸:‏۱۵؛‏ ۹:‏۱،‏ ۶،‏ ۷.‏

گوهرهای روحانی

⁦it⁩-‏۱-‏⁦E⁩ ص ۵۱۵

توصیه،‏ مشاور

یَهُوَه سرچشمهٔ حکمت مطلق است.‏ او تنها کسی است که نیاز به مشورت ندارد.‏ (‏اش‍ ۴۰:‏۱۳؛‏ رو ۱۱:‏۳۴)‏ عیسی با پدرش مشورت می‌کند و مطابق توصیهٔ او عمل می‌کند.‏ او همین طور روح مقدّس یَهُوَه را دارد.‏ به همین دلیل می‌تواند به عنوان «مشاور بی‌نظیر» انسان‌ها را راهنمایی و هدایت کند.‏ (‏اش‍ ۹:‏۶؛‏ ۱۱:‏۲؛‏ یو ۵:‏۱۹،‏ ۳۰)‏ از آنجایی که یَهُوَه سرچشمهٔ حکمت است،‏ تنها توصیه‌ای مفید است که از طرف او باشد.‏ هر توصیه و پندی که خلاف خواست قادر مطلق باشد،‏ بی‌ارزش و بی‌فایده است.‏—‏ام‍ ۱۹:‏۲۱؛‏ ۲۱:‏۳۰.‏

۳۰ ژوئن–‏۶ ژوئیه

گنج‌هایی در کلام خدا | امثال ۲۰

رمز دوران آشنایی موفق چیست؟‏

ب۲۴/‏۵ ص ۲۶-‏۲۷ ¶۳-‏۴

با دوران آشنایی به یَهُوَه حرمت بگذارید

^۳ هر چند دوران آشنایی می‌تواند لذّت‌بخش باشد،‏ اما یک قدم جدی است که شاید به ازدواج منجر شود.‏ یک زوج در روز ازدواجشان در برابر یَهُوَه عهد می‌بندند که تا آخر عمرشان به همدیگر محبت و احترام نشان دهند.‏ ما باید قبل از بستن هر عهدی به دقت در مورد آن فکر کنیم.‏ (‏امثال ۲۰:‏۲۵ خوانده شود.‏)‏ این اصل مخصوصاً در مورد ازدواج صدق می‌کند.‏ دوران آشنایی به دو نفر فرصت می‌دهد که یکدیگر را بهتر بشناسند و تصمیمی درست بگیرند.‏ بعضی‌ها تصمیم به ازدواج می‌گیرند و بعضی دیگر به دوران آشنایی خود پایان می‌دهند.‏ جدایی دو نفر از هم،‏ به معنی شکست دوران آشنایی نیست.‏ برعکس،‏ به این معناست که دوران آشنایی به هدف خود،‏ یعنی تصمیم‌گیری درست رسیده است.‏

^۴ چرا مهم است که دید درستی نسبت به دوران آشنایی داشته باشیم؟‏ وقتی افراد مجرّد دید درستی به دوران آشنایی داشته باشند،‏ هیچ وقت این دوران را بدون قصد ازدواج با کسی شروع نمی‌کنند.‏ البته فقط افراد مجرّد نیستند که باید دید درستی داشته باشند؛‏ بلکه همهٔ ما باید هدف از دوران آشنایی را به یاد داشته باشیم.‏ بعضی‌ها فکر می‌کنند که آشنایی دو نفر به این معناست که حتماً باید ازدواج کنند.‏ چنین نظری چه تأثیری روی افراد مجرّد می‌گذارد؟‏ مِلیسا خواهری مجرّد از آمریکا می‌گوید:‏ «روی افرادی که در دوران آشنایی هستند فشار زیادی هست،‏ پس بعضی‌ها رابطه‌ای را که خوب پیش نمی‌رود ادامه می‌دهند.‏ عده‌ای دیگر اصلاً نمی‌خواهند چنین رابطه‌ای را شروع کنند.‏ این شرایط می‌تواند اضطراب زیادی به همراه داشته باشد.‏»

ب۲۴/‏۵ ص ۲۲ ¶۸

چطور می‌توانید همسری مناسب پیدا کنید؟‏

^۸ چطور می‌توانید با سنجیدگی به رفتار شخص دقت کنید؟‏ شاید در جلسات یا مهمانی‌ها متوجه نکاتی در مورد روحانیت،‏ شخصیت یا رفتار او شوید.‏ دوستان او چه کسانی هستند و در مورد چه چیزهایی صحبت می‌کند؟‏ (‏لو ۶:‏۴۵)‏ آیا اهداف مشابهی دارید؟‏ شاید بتوانید با پیران جماعت یا مسیحیان باتجربهٔ دیگر که او را به خوبی می‌شناسند صحبت کنید.‏ (‏امث ۲۰:‏۱۸)‏ شما می‌توانید در مورد خصوصیات و شهرت او بپرسید.‏ (‏روت ۲:‏۱۱)‏ وقتی به رفتار شخص دقت می‌کنید،‏ مواظب باشید که او را معذّب نکنید و به احساسات و حریم خصوصی او احترام بگذارید.‏

ب۲۴/‏۵ ص ۲۸ ¶۷-‏۸

با دوران آشنایی به یَهُوَه حرمت بگذارید

^۷ چطور می‌توانید با شخصیت واقعی طرف مقابل آشنا شوید؟‏ باید صریح و صادقانه صحبت کنید،‏ سؤال بپرسید و خوب گوش دهید.‏ (‏امث ۲۰:‏۵؛‏ یعقو ۱:‏۱۹)‏ با هم غذا خوردن،‏ قدم زدن در مکان‌های عمومی و موعظه فرصت‌هایی را ایجاد می‌کند که گفتگوهای مفیدی با یکدیگر داشته باشید.‏ همچنین وقتی با دوستان و خانواده وقت صرف کنید بیشتر همدیگر را می‌شناسید.‏ فعالیت‌هایی را برنامه‌ریزی کنید تا بدانید شخص مقابل در شرایط مختلف و با افراد مختلف،‏ چگونه رفتار می‌کند.‏ توجه کنید که آشوین از هلند چه کار کرد.‏ او در مورد دوران آشنایی خود با آلیسیا می‌گوید:‏ «ما سعی کردیم فعالیت‌هایی را انجام دهیم تا بتوانیم بهتر یکدیگر را بشناسیم.‏ آن فعالیت‌ها اغلب شامل کارهای ساده‌ای مانند آشپزی یا کارهای خانه می‌شد.‏ این باعث شد که نقاط ضعف و قوّت همدیگر را تشخیص دهیم.‏»

^۸ شما همچنین می‌توانید برای آشنایی بیشتر موضوعات روحانی با هم مطالعه کنید.‏ اگر با هم ازدواج کنید،‏ باید زمانی را برای پرستش خانوادگی کنار بگذارید تا خدا محور اصلی زندگی‌تان باشد.‏ (‏جا ۴:‏۱۲)‏ بهتر است از دوران آشنایی این کار را شروع کنید.‏ البته طی این دوران هنوز یک خانواده نیستید و برادر هنوز سرپرستی خواهر را به عهده نگرفته است.‏ با این وجود اگر مرتباً با هم مطالعه کنید،‏ می‌توانید از وضعیت روحانی یکدیگر آگاه شوید.‏ مکس و لایسا،‏ یک زوج از آمریکا از انجام این کار فایده بردند.‏ مکس می‌گوید:‏ «از زمان شروع دوران آشنایی نشریاتی را در مورد این دوران،‏ ازدواج و زندگی خانوادگی مطالعه کردیم.‏ آن نشریات به ما کمک کردند تا در مورد موضوعاتی صحبت کنیم که گفتگو در مورد آن‌ها کار آسانی نیست.‏»

گوهرهای روحانی

ب۱۶/‏۳ ص ۴ ¶۴-‏۵

جوانان آیا برای تعمید آمادگی دارید؟‏

^۴ در کتاب مقدّس نیامده است که شخص باید سن خاصّی را پشت سر گذاشته باشد تا واجد شرایط تعمید شود.‏ در امثال ۲۰:‏۱۱ آمده است:‏ «جوان را از کارهایش براستی می‌توان شناخت،‏ که آیا رفتارش پاک و درست است،‏ یا نه.‏» پس هستند جوانانی که با وجود سن پایین تشخیص می‌دهند که چه چیز درست است و مفهوم وقف خود به آفریدگار را درک می‌کنند.‏ پس قطع‌نظر از سن شخص برای هر کس که نشان داده است به بلوغ رسیده و خود را به یَهُوَه خدا وقف کرده است،‏ تعمید قدمی مهم و بجاست.‏—‏امث ۲۰:‏۷.‏

^۵ در اینجا بلوغ و پختگی به چه معنی است؟‏ منظور از بلوغ رشد جسمی نیست.‏ کتاب مقدّس در مورد اشخاصی که به بلوغ رسیده‌اند،‏ می‌گوید:‏ «با استفادهٔ مداوم از قدرت تشخیص خود،‏ آن را پرورش داده‌اند تا خوب را از بد تشخیص دهند.‏» (‏عبر ۵:‏۱۴)‏ پس شخصی که به بلوغ رسیده است تشخیص می‌دهد که از دید یَهُوَه خدا چه چیز درست است و از صمیم دل مصمم است که به آن پای‌بند ماند.‏ چنین شخصی به‌راحتی تحت‌تأثیر قرار نمی‌گیرد و خطا نمی‌کند.‏ نیاز ندارد که همواره کسی او را به انجام آنچه درست است ترغیب کند.‏ نوجوانی که به بلوغ رسیده در غیاب والدین یا دیگر افراد بزرگسال نیز آنچه درست است انجام می‌دهد.‏—‏با فیلیپیان ۲:‏۱۲ مقایسه شود.‏