مأخذ جزوهٔ کار و آموزش

۱-‏۷ سپتامبر

گنج‌هایی در کلام خدا | امثال ۲۹

رسم یا اعتقادی که یَهُوَه را خوشحال نمی‌کند رد کنید

ب‌ع۱۶/‏۶ ص ۶،‏ کادر

رؤیاهایی دربارهٔ موجودات روحی

امروزه میلیون‌ها انسان،‏ همچون زندانیانِ در بند،‏ اسیر خرافات هستند.‏ آنان از ارواح شریر وحشت دارند و برای محافظت از خود به سحر و جادو،‏ طلسم و خرافات متوسل می‌شوند.‏ اما دلیلی برای ترس وجود ندارد؛‏ زیرا کتاب مقدّس به ما اطمینان می‌دهد که «چشمان خداوند در تمام جهان گردش می‌کند تا قوّت خود را بر کسانی که دلشان به تمامی وقف اوست،‏ نمایان سازد.‏» (‏۲تواریخ ۱۶:‏۹)‏ اگر به یَهُوَه خدای حقیقی که بسیار قدرتمندتر از شیطان است اطمینان داشته باشید،‏ او از شما محافظت می‌کند.‏

بدین منظور باید اعمالی را که باعث خشنودی یَهُوَه می‌شوند انجام دهید.‏ برای مثال،‏ مسیحیان شهر اِفِسُس در قرن اول،‏ تمام کتاب‌های جادوگری خود را جمع کرده و در آتش سوزاندند.‏ (‏اعمال ۱۹:‏۱۹،‏۲۰)‏ به طور مشابه شما نیز باید از هر چیزی که به نوعی با ارواح در ارتباط است،‏ دوری کنید؛‏ چیزهایی همچون سحر و جادو،‏ طلسم،‏ نظر قربانی و کتاب‌های جادوگری.‏

ب۱۹/‏۰۴ ص ۱۷ ¶۱۳

حفظ وفاداری هنگام مرگ عزیزانمان

^۱۳ اگر از درستی یا نادرستی مراسمی اطمینان ندارید،‏ در دعا حکمت یَهُوَه را بطلبید.‏ (‏یعقوب ۱:‏۵ خوانده شود.‏)‏ سپس دربارهٔ آن موضوع مطالعه و تعمّق کنید.‏ اگر لازم بود می‌توانید با پیران جماعت نیز مشورت کنید.‏ البته آنان بجای شما تصمیم نمی‌گیرند اما اصولی از کتاب مقدّس در اختیارتان می‌گذارند که کمکتان می‌کند.‏ اینچنین می‌توانید «قدرت تشخیص» خود را تقویت نمایید و ‹خوب را از بد تشخیص دهید.‏›—‏عبر ۵:‏۱۴.‏

ب۱۸/‏۱۱ ص ۱۱ ¶۱۲

‹در حقیقت گام بردارید›

^۱۲ آداب و رسومی برخلاف معیارهای کلام خدا.‏ اعضای خانواده،‏ همکاران و همکلاسی‌هایمان شاید ما را وادارند تا در جشن‌هایشان شرکت کنیم.‏ چه چیز به ما کمک می‌کند تا در جشن‌ها و رسومی که یَهُوَه را ناخشنود می‌سازد،‏ شرکت نکنیم؟‏ ما می‌توانیم دیدگاه یَهُوَه را در این رابطه همواره در ذهن خود داشته باشیم.‏ همچنین می‌توانیم نشریاتمان را که به ریشهٔ این اعیاد و رسوم می‌پردازد،‏ مرور کنیم.‏ وقتی در مورد دلایل شرکت نکردن در این جشن‌ها فکر می‌کنیم،‏ اطمینان می‌یابیم در راهی گام برمی‌داریم که «مایهٔ خشنودی خداوند» است.‏ (‏افس ۵:‏۱۰)‏ اگر به یَهُوَه و کلامش اعتماد کنیم،‏ تسلیم «ترس از انسان» نمی‌شویم.‏—‏امث ۲۹:‏۲۵.‏

گوهرهای روحانی

it «چاپلوسی» ¶۱

چاپلوسی

چاپلوسی یعنی تعریف و تمجید بی‌اساس،‏ غیرصادقانه یا اغراق‌آمیز از کسی،‏ که معمولاً برای ارضای غرور یا خودخواهی او انجام می‌شود.‏ این کار نه تنها به نفع شخص مقابل نیست،‏ بلکه به او آسیب می‌رساند.‏ هدف از چاپلوسی اغلب به دست آوردن منافع شخصی،‏ جلب توجه یا ایجاد احساس تعهد در طرف مقابل است و گاهی هم برای فریب دادن او به کار می‌رود.‏ (‏ام‍ ۲۹:‏۵)‏ چاپلوسی نشانه‌ای از حکمت الٰهی نیست،‏ بلکه از تبعیض و دورویی سرچشمه می‌گیرد.‏ (‏یع‍ ۳:‏۱۷)‏ خدا از رفتارهای غیرصادقانه،‏ دروغ و تمجید بی‌جا از انسان‌ها و سوءاستفاده از غرور دیگران خوشش نمی‌آید.‏—‏۲قر ۱:‏۱۲؛‏ غلا ۱:‏۱۰؛‏ اف‍ ۴:‏۲۵؛‏ کو ۳:‏۹؛‏ مک‍ ۲۱:‏۸.‏

۸-‏۱۴ سپتامبر

گنج‌هایی در کلام خدا | امثال ۳۰

«نه فقر به من بده،‏ نه ثروت»

ب۱۸/‏۰۱ ص ۲۴-‏۲۵ ¶۱۰-‏۱۲

چه نوع محبتی به ما شادی واقعی می‌بخشد؟‏

^۱۰ البته همهٔ ما به پول نیاز داریم،‏ زیرا تا حدّی از ما محافظت می‌کند.‏ (‏جا ۷:‏۱۲)‏ آیا اگر شخص تنها به اندازهٔ نیازهای اساسی زندگی پول داشته باشد،‏ می‌تواند راضی و شاد باشد؟‏ قطعاً!‏ (‏جامعه ۵:‏۱۲ خوانده شود.‏)‏ آگور پسر یاکه نوشت:‏ «نه فقرم ده،‏ نه ثروت،‏ بلکه به نانی که نصیبم است،‏ مرا بپرور.‏» به‌آسانی می‌توان درک کرد که چرا او نمی‌خواست بسیار فقیر باشد،‏ زیرا از این می‌ترسید که وسوسه شود و دزدی کند و به این شکل به یَهُوَه بی‌حرمتی کند.‏ اما چرا آگور نمی‌خواست که ثروتمند باشد؟‏ او نوشت:‏ «مبادا سیر گشته،‏ تو را انکار کنم،‏ و بگویم:‏ ‹خداوند کیست؟‏›» (‏امث ۳۰:‏۸،‏۹)‏ احتمالاً شما نیز کسانی را می‌شناسید که به جای توکل به خدا،‏ به مال و ثروت دل می‌بندند.‏

^۱۱ کسانی که به مال و ثروت عشق می‌ورزند،‏ نمی‌توانند خدا را خشنود سازند.‏ عیسی مسیح گفت:‏ «هیچ کس نمی‌تواند به دو ارباب خدمت کند؛‏ زیرا یا از یکی نفرت و دیگری را دوست خواهد داشت یا به یکی وفادار و از دیگری بیزار خواهد بود.‏ شما نمی‌توانید هم غلام خدا و هم غلام ثروت باشید.‏» او قبل از اشاره به این موضوع گفته بود:‏ «دیگر گنج برای خود بر زمین میندوزید،‏ جایی که بید و زنگ به آن آسیب می‌رساند و دزد می‌تواند به آن دست یابد و آن را برباید.‏ بلکه گنج برای خود در آسمان بیندوزید،‏ جایی که بید و زنگ به آن آسیب نمی‌رساند و دزد نیز نمی‌تواند به آن دست یابد و آن را برباید.‏»—‏مت ۶:‏۱۹،‏ ۲۰،‏ ۲۴.‏

^۱۲ بسیاری به این نتیجه رسیده‌اند که با ساده نگه داشتن زندگی،‏ نه تنها خوشحال‌تر خواهند بود،‏ بلکه وقت بیشتری برای خدمت به یَهُوَه خواهند داشت.‏ جَک که در آمریکا زندگی می‌کند،‏ خانهٔ بزرگ و کسب‌وکار خود را فروخت تا بتواند به همراه همسرش به خدمت پیشگامی بپردازد.‏ او می‌گوید:‏ «بسیار سخت بود که از خانهٔ قشنگمان و مِلکی که خارج از شهر داشتیم،‏ چشم بپوشیم.‏ سال‌ها بود که به دلیل مشکلات محل کار خسته و درمانده به خانه بازمی‌گشتم.‏ اما همسرم در آن زمان پیشگامی می‌کرد و همیشه خوشحال بود.‏ او می‌گفت:‏ ‹من بهترین رئیس را دارم!‏› اکنون که من نیز پیشگامی می‌کنم،‏ هر دوی ما برای یک نفر کار می‌کنیم،‏ یعنی برای یَهُوَه!‏»

ب۸۷ ۱۵/‏۵ ص ۳۰ ¶۸

کلید شادی در گرو احترام عمیق به یَهُوَه است

⁦◆⁩ ۳۰:‏۱۵،‏ ۱۶—‏هدف از آوردن این مثال‌ها چیست؟‏

این مثال‌ها نشان می‌دهند که طمع سیرنشدنی است.‏ زالوها از خوردن خون سیر نمی‌شوند.‏ شخص طمعکار هم همیشه دنبال پول یا قدرت بیشتری است.‏ همین طور،‏ گور (‏«شیول»)‏ هیچ وقت پر نمی‌شود و همیشه منتظر مرده‌های بیشتر است.‏ رَحِم نازا هم برای داشتن فرزند فریاد می‌زند.‏ (‏پیدایش ۳۰:‏۱)‏ زمینی که دچار خشکسالی شده،‏ آب باران را جذب می‌کند و دوباره سریع خشک می‌شود.‏ همچنین آتش هر چیزی که در آن انداخته شود را می‌سوزاند و شعله‌هایش پخش می‌شوند و چیزهایی که در اطرافند را می‌سوزانند.‏ اشخاص طمعکار هم همینطورند.‏ اما کسانی که دنبال راهنمایی خدا هستند،‏ هیچ وقت اسیر طمع و خودخواهی نمی‌شوند.‏

ب۱۲ ۱/‏۱ ص ۱۶ ¶۴

مطابق با توانایی مالی‌تان زندگی کنید—‏چگونه؟‏

اوّل پس‌انداز کنید،‏ سپس خرید کنید.‏ شاید پس‌انداز کردن پول،‏ روشی قدیمی به نظر رسد.‏ اما در واقع پس‌انداز کردنِ پیش از خرید،‏ یکی از عاقلانه‌ترین روش‌هایست که می‌توانیم خود را از مشکلات مالی محفوظ داریم.‏ با این کار،‏ بسیاری خود را زیر بار قرض نمی‌برند و دچار فشارهای مالی‌ای از قبیل بهره‌های بانکی بالا نمی‌شوند که در نهایت به قیمتِ اجناس خریداری‌شده می‌افزاید.‏ کتاب مقدّس مورچه را ‹با حکمت› می‌خواند،‏ زیرا که این حشره «آذوقهٔ خویش را در موسم حصاد جمع می‌کند» تا بتواند در آینده از آن استفاده کند.‏—‏امثال ۶:‏۶-‏۸؛‏ ۳۰:‏۲۴،‏ ۲۵.‏

ب۲۴/‏۰۶ ص ۱۳ ¶۱۸

برای همیشه مهمان یَهُوَه بمان!‏

^۱۸ بجاست که دیدمان را نسبت به پول محک بزنیم و از خود بپرسیم:‏ ‹آیا بیشتر وقت‌ها به پول و آنچه می‌خواهم بخرم فکر می‌کنم؟‏ اگر فکر می‌کنم شخصی که به او بدهکارم به پولش نیاز ندارد،‏ آیا در پس دادن پولی که از او قرض گرفتم تأخیر می‌کنم؟‏ آیا پولدار بودن حس برتری به من می‌دهد؟‏ آیا نسبت به دیگران دست و دلباز هستم؟‏ آیا برادران و خواهرانم را صرفاً به خاطر ثروتمند بودنشان،‏ پول‌دوست می‌دانم؟‏ آیا همیشه با ثروتمندان دوست می‌شوم و به فقیران بی‌توجهی می‌کنم؟‏› ما این افتخار بزرگ را داریم تا مهمان یَهُوَه باشیم و با دوری از پول‌دوستی،‏ این افتخار را حفظ کنیم.‏ در این صورت یَهُوَه هرگز ما را ترک نخواهد کرد.‏—‏عبرانیان ۱۳:‏۵ خوانده شود.‏

گوهرهای روحانی

ب۰۹ ۱۵/‏۴ ص ۱۶ ¶۱۱-‏۱۳

حکمت عظیم یَهُوَه در پس آفرینش

^۱۱ خرگوش کوهی حیوان کوچکی است که می‌توان از آن درس‌های مهمی آموخت.‏ (‏امثال ۳۰:‏۲۶ خوانده شود.‏)‏ این حیوان شبیه خرگوشی بزرگ است که گوش‌های گرد و کوچک و پاهایی کوتاه دارد.‏ این جانور کوچک با چشمان تیزبین خود می‌تواند خطر را از دور ببیند.‏ سوراخ‌ها و شکاف میان صخره‌ها زیستگاه مناسبی برای این حیوان است که او را در برابر حیوانات مهاجم محفوظ می‌دارد.‏ خرگوش‌های کوهی به صورت گروهی زندگی می‌کنند.‏ این امر آنان را از گزند دشمنان و همین طور از سرما حفظ می‌کند.‏

^۱۲ از خرگوش کوهی چه می‌آموزیم؟‏ اوّل این که این حیوان خود را در معرض خطر قرار نمی‌دهد.‏ او برای حفاظت از خود همواره در نزدیکی سوراخ‌ها و شکاف صخره‌ها باقی می‌ماند و از قدرت بینایی قوی‌اش استفاده می‌کند تا حیوانات مهاجم را از راه دور تشخیص دهد.‏ مشابهاً ما نیز باید به اصطلاح چشمان تیزبین داشته باشیم تا از خطراتی که در دنیای شیطان در کمین ماست به موقع آگاه شویم.‏ پِطْرُس رسول مسیحیان را چنین ترغیب می‌کند:‏ «هوشیار و بیدار باشید زیرا که دشمن شما ابلیس مانند شیر غرّان گردش می‌کند و کسی را می‌طلبد تا ببلعد.‏» (‏۱پطر ۵:‏۸)‏ عیسی زمانی که روی زمین زندگی می‌کرد همواره هوشیار بود تا خود را از حملات شیطان که مصمم بود وفاداری او را در هم شکند محفوظ دارد.‏ (‏مت ۴:‏۱-‏۱۱)‏ حقیقتاً که عیسی برای پیروانش نمونه‌ای بسیار باارزش به جا گذاشت!‏

^۱۳ ما نیز باید هوشیار و مراقب باشیم و از پناهگاه روحانی‌ای که یَهُوَه برایمان مهیا کرده است بهره جوییم.‏ برای این منظور باید مطالعهٔ کلام خدا و شرکت در جلسات مسیحی را در رأس برنامهٔ زندگی‌مان قرار دهیم.‏ (‏لو ۴:‏۴؛‏ عبر ۱۰:‏۲۴،‏ ۲۵)‏ به علاوه همانند خرگوش‌های کوهی که همواره در کنار همند ما نیز باید در کنار سایر مسیحیان باقی بمانیم تا ‹از یکدیگر تسلّی یابیم.‏› (‏روم ۱:‏۱۲)‏ اگر در پناهگاهی که یَهُوَه برایمان فراهم کرده است پناه گیریم در حقیقت با داود مزمورنویس همصدا شده‌ایم که می‌گوید:‏ ‹یَهُوَه صخرهٔ من است و ملجا [پناهگاه] و نجات‌دهندهٔ من.‏ خدایم صخرهٔ من است که در او پناه می‌برم.‏ سپر من و شاخ نجاتم و قلعهٔ بلند من.‏›—‏مز ۱۸:‏۲.‏

۱۵-‏۲۱ سپتامبر

گنج‌هایی در کلام خدا | امثال ۳۱

نصیحت‌های دلسوزانهٔ یک مادر

ب۱۱ ۱/‏۷ ص ۲۳ ¶۷-‏۸

ارزش‌های اخلاقی را به فرزندتان بیاموزید

تصویری درست از روابط جنسی به فرزندتان نشان دهید.‏ هشدار به فرزندان در مورد روابط جنسی ضروری است.‏ (‏۱قُرِنتیان ۶:‏۱۸؛‏ یعقوب ۱:‏۱۴،‏۱۵)‏ اما کتاب مقدّس آن را در وهلهٔ اوّل هدیه‌ای از طرف خدا می‌داند،‏ نه دامی از طرف شیطان.‏ (‏امثال ۵:‏۱۸،‏۱۹؛‏ غزل‌های سلیمان ۱:‏۲)‏ اگر با فرزندتان فقط از خطرات روابط جنسی صحبت کنید شاید در ذهن او تصویری نادرست از آن ایجاد شود؛‏ تصویری که با تعلیمات کتاب مقدّس مغایرت دارد.‏ زن جوانی به نام کورینا اهل فرانسه می‌گوید:‏ «پدر و مادرم همیشه از خطرات روابط جنسی صحبت می‌کردند و این باعث شد که دیدی منفی نسبت به این روابط پیدا کنم.‏».‏

تصویری درست و روشن از روابط جنسی به فرزندتان نشان دهید.‏ مادری به نام نادیا اهل مکزیک می‌گوید:‏ «من همیشه سعی کرده‌ام که به فرزندان نوجوانم یاد دهم که روابط جنسی طبیعی و زیباست و هدیه‌ای از طرف یَهُوَه به انسان‌ها.‏ ولی باید آن را در چهار چوب زندگی زناشویی حفظ کرد.‏ روابط جنسی می‌تواند ما را خوشبخت کند یا به ما لطمه زند؛‏ حال این بستگی به ما دارد که از این هدیه چگونه استفاده می‌کنیم.‏»

ijwhf مقالهٔ ۴ ¶۱۱-‏۱۳

گفتگو در مورد الکل با فرزندان قبل از سنین نوجوانی

برای گفتگو در این زمینه پیشقدم شوید.‏ مارک،‏ پدری از انگلستان می‌گوید:‏ «چون می‌دانستم موضوع الکل برای کودکان گیج‌کننده است،‏ اول سعی کردم جو را آرام و خودمانی نگه دارم تا پسر هشت ساله‌ام بتواند راحت‌تر نظرش را بیان کند.‏ بعد از او پرسیدم:‏ ‹به نظر تو نوشیدن الکل کار درستی است یا نه؟‏›»

اگر مرتباً در مورد این موضوع با فرزندتان صحبت کنید،‏ بیشتر روی او تأثیر می‌گذارید.‏ مثلاً بسته به سن فرزندتان،‏ وقتی در مورد درس‌های مهم زندگی همچون حفظ امنیت هنگام عبور از خیابان یا آموزش در مورد مسائل جنسی،‏ به او تعلیم می‌دهید،‏ می‌توانید به مصرف الکل نیز اشاره کنید.‏

برای فرزندتان نمونه باشید.‏ فرزندان مانند اسفنج هستند،‏ همه چیز را از اطرافشان به خود جذب می‌کنند.‏ تحقیقات نشان داده است که تأثیر والدین بر فرزندانشان بیشتر از هر عامل دیگری است.‏ از این رو اگر والدین مرتب برای کاهش استرس یا کسب آرامش،‏ مشروبات الکلی بنوشند،‏ فرزندشان به این نتیجه می‌رسد که الکل پادزهر نگرانی‌های زندگی است.‏ پس نمونهٔ خوبی برای فرزندتان باشید و خود بیش از حد الکل مصرف نکنید.‏

بیدا ۱۷/‏۶ ص ۹ ¶۵

آموزش تواضع به فرزندان

تشویق به سخاوت و بخشش.‏ در عمل به فرزندتان نشان دهید که «دادن از گرفتن شادی‌بخش‌تر است.‏» (‏اعمال ۲۰:‏۳۵)‏ چگونه؟‏ می‌توانید با هم فهرستی از اسامی افرادی تهیه کنید که نیاز دارند به آن‌ها در خرید،‏ حمل‌ونقل یا تعمیرات کمک کنید.‏ سپس برای کمک به برخی از آنان فرزندتان را همراه خود ببرید.‏ به این ترتیب شرایطی فراهم می‌کنید که شادی و رضایت را در شما ببیند.‏ از این طریق می‌توانید به بهترین روش به فرزندتان تواضع و فروتنی را بیاموزید،‏ یعنی با نمونهٔ خود.‏—‏اصلی در کتاب مقدّس:‏ لوقا ۶:‏۳۸.‏

گوهرهای روحانی

ب۹۲ ۱۱/‏۱ ص ۱۱ ¶۷-‏۸

آموزش در زمان باستان

^۷ در اسرائیل،‏ پدر و مادرها آموزش به بچه‌هایشان را از همان کودکی شروع می‌کردند.‏ (‏تَثنیه ۱۱:‏۱۸،‏ ۱۹؛‏ امثال ۱:‏۸؛‏ ۳۱:‏۲۶)‏ یک محقق کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «به محض این که بچه‌ای می‌توانست حرف بزند،‏ مادرش آیه‌ای را برای او تکرار می‌کرد و وقتی آن را حفظ می‌کرد،‏ آیهٔ دیگری به او یاد می‌داد.‏ بعداً،‏ متن آیه‌هایی را که حفظ کرده بودند،‏ به دستشان داده می‌شد.‏ به این ترتیب،‏ کودکان خواندن را یاد می‌گرفتند و وقتی بزرگ‌تر می‌شدند،‏ می‌توانستند با خواندن شریعت و فکر کردن به آن،‏ همچنان از یَهُوَه آموزش بگیرند.‏»

^۸ این روش نشان می‌دهد که یکی از شیوه‌های اصلی آموزش،‏ حفظ کردن مطالب بوده است.‏ خیلی مهم بود که وقتی اسرائیلیان دربارهٔ قوانین یَهُوَه و رفتار او با قومش در گذشته می‌خواندند،‏ به دلشان می‌نشست.‏ (‏تَثنیه ۶:‏۶،‏ ۷)‏ همچنین،‏ باید روی این قوانین تعمّق می‌کردند.‏ (‏مزمور ۷۷:‏۱۱،‏ ۱۲)‏ برای کمک به کودکان و بزرگسالان در حفظ کردن،‏ از روش‌های مختلفی استفاده می‌کردند،‏ از جمله:‏ آیاتی که هر کدام با یک حرف خاص به ترتیب الفبای عبری شروع می‌شدند،‏ مانند امثال ۳۱:‏۱۰-‏۳۱؛‏ واج‌آرایی (‏کلماتی که با یک حرف یا صدای مشابه آغاز می‌شدند)‏؛‏ و استفاده از اعداد،‏ مانند بخش دوم امثال باب ۳۰.‏ جالب است بدانیم که برخی از پژوهشگران بر این باورند که تقویم «جازِر» که یکی از قدیمی‌ترین نمونه‌های نوشته‌های عبری باستان است،‏ تمرین حافظهٔ یک دانش‌آموز اسرائیلی بوده است.‏

۲۲-‏۲۸ سپتامبر

گنج‌هایی در کلام خدا | جامعه ۱-‏۲

به نسل بعدی آموزش بدهید

ب۱۷/‏۰۱ ص ۲۷-‏۲۸ ¶۳-‏۴

‹آنچه را از من شنیده‌ای به اشخاص وفادار بسپار›

^۳ بسیاری از ما از انجام مسئولیتی که به ما سپرده شده است لذّت می‌بریم و می‌خواهیم که همیشگی باشد.‏ اما باید این حقیقت اجتناب‌ناپذیر را پذیرفت که از زمان آدم،‏ هر نسل جایگزین نسل گذشته شده است.‏ (‏جا ۱:‏۴)‏ این امر اخیراً مشکلات خاصّی را برای مسیحیان حقیقی در بر داشته است.‏ فعالیت قوم یَهُوَه گسترده‌تر و پیچیده‌تر شده است.‏ همچنان که تلاش می‌کنیم از پس پروژه‌های جدید برآییم،‏ شیوه‌هایی دیگر ارائه می‌شود که اغلب با رشد سریع تکنولوژی در ارتباط است.‏ ممکن است برای برخی برادران مسن پیش رفتن با این پیشرفت‌ها دشوار باشد.‏ (‏لو ۵:‏۳۹)‏ حتی اگر چنین نیز نباشد،‏ طبعاً برادران جوان‌تر از قدرت و نیروی بیشتری برخوردارند.‏ (‏امث ۲۰:‏۲۹)‏ اگر برادران مسن به جوان‌ترها در قبول مسئولیت یاری رسانند نشانهٔ محبت آنان است و در نهایت امور نیز بهتر پیش خواهد رفت.‏—‏مزمور ۷۱:‏۱۸ خوانده شود.‏

^۴ شاید برای برادرانی که اختیاراتی دارند،‏ آسان نباشد که امور را به جوان‌ترها واگذار کنند.‏ برای برخی موقعیتی که از آن برخوردارند عزیز است و می‌ترسند که آن را از دست بدهند.‏ برخی نیز از این که کنترل امور از دستشان خارج شود واهمه دارند و معتقدند جوان‌ترها نمی‌توانند کارها را خوب پیش ببرند.‏ شاید برخی نیز استدلال کنند که فرصت آموزش به دیگران را ندارند.‏ از سوی دیگر جوان‌ترها نیز نباید از این که کارهای بیشتری به آنان واگذار نمی‌شود صبر و شکیبایی خود را از دست بدهند.‏

گوهرهای روحانی

it «جامعه» ¶۱

جامعه

نام عِبری قوهِلِت (‏به‌معنی گردآورنده یا دعوت‌کننده)‏ به‌خوبی نقش پادشاه را در حکومت تئوکراتیک اسرائیل توضیح می‌دهد.‏ (‏جا ۱:‏۱،‏ ۱۲،‏ پاورقی)‏ وظیفهٔ پادشاه این بود که قوم خدا را در وفاداری به پادشاه و خدای حقیقی‌شان متحد نگه دارد.‏ (‏۱پا ۸:‏۱-‏۵،‏ ۴۱-‏۴۳،‏ ۶۶)‏ به همین دلیل،‏ خوب یا بد بودن یک پادشاه بستگی به این داشت که آیا او قوم را به پرستش یَهُوَه هدایت می‌کرد یا خیر.‏ (‏۲پا ۱۶:‏۱-‏۴؛‏ ۱۸:‏۱-‏۶)‏ گردآورنده که همان سلیمان بود،‏ قبل از نگارش کتاب جامعه،‏ اسرائیلیان و ساکنان موقت آن سرزمین را در معبد گرد هم جمع کرده بود.‏ او در این کتاب تلاش می‌کند به قوم خدا تعلیم دهد تا از کارهای بیهودهٔ این دنیا دور شوند و کارهایی را انجام دهند که شایستهٔ خدایشان است.‏

۲۹ سپتامبر–‏۵ اکتبر

گنج‌هایی در کلام خدا | جامعه ۳-‏۴

طناب سه‌لای محکم

ijwhf مقالهٔ ۱۰ ¶۲-‏۸

چگونه جایگاهی درست برای تکنولوژی در زندگی تعیین کنیم؟‏

● استفادهٔ عاقلانه از تکنولوژی می‌تواند به پیوند ازدواج فایده برساند.‏ برای مثال،‏ بعضی از زن و شوهرها هنگامی که در طی روز از هم دورند با استفاده از تکنولوژی با هم در تماس می‌مانند.‏

«فرستادن یه پیامک کوتاه به همسر و گفتن ‹دوستت دارم› یا ‹به فکرتم›،‏ ارزش زیادی داره.‏»—‏جاناتان.‏

● استفادهٔ ناعاقلانه از تکنولوژی می‌تواند به پیوند ازدواج لطمه زند.‏ برای مثال،‏ بعضی‌ها به جای وقت صرف کردن با همسر خود،‏ دائماً با گوشی یا تبلت خود مشغولند.‏

«مطمئنم اگه از گوشیم اینقدر استفاده نمی‌کردم،‏ همسرم بیشتر با من حرف می‌زد.‏»—‏جولیسا.‏

● برخی می‌گویند که می‌توانند به طور همزمان با همسر خود صحبت کنند و از گوشی خود استفاده کنند.‏ طبق گفتهٔ جامعه‌شناسی به نام شِری تِرکِل برخی بر این باورند که می‌توانند همزمان چند کار را انجام دهند.‏ اما ظاهراً چنین چیزی ممکن نیست.‏ این جامعه‌شناس چنین ادامه می‌دهد که در حقیقت «هر چه کارهای بیشتری به طور همزمان انجام دهیم،‏ کیفیت کارمان هم بدتر می‌شود.‏»

گفتگو با همسرم خیلی رضایت‌بخشه،‏ البته تا زمانی که اون چند کار رو همزمان انجام نمیده.‏ وقتی اون چند کار رو با هم انجام میده،‏ واسم مثل اینه که بود و نبودم براش فرقی نداره.‏»—‏سارا.‏

خلاصهٔ مطلب:‏ نحوهٔ استفاده از تکنولوژی می‌تواند به پیوند ازدواج شما لطمه زند یا آن را بهبود بخشد.‏

ب۲۳/‏۰۵ ص ۲۳-‏۲۴ ¶۱۲-‏۱۴

‹شعله‌هایی را که از یاه می‌آید› روشن نگه دارید

^۱۲ زوج‌ها چطور می‌توانند از آکیلا و پِریسکیلا سرمشق بگیرند؟‏ به کارهایی که شما و همسرتان باید انجام بدهید فکر کنید.‏ آیا می‌توانید بعضی از آن‌ها را با هم انجام دهید؟‏ برای مثلاً آکیلا و پِریسکیلا با هم موعظه می‌کردند.‏ آیا شما هم می‌توانید مرتباً با هم به موعظه بروید؟‏ همچنین آکیلا و پِریسکیلا با هم کار می‌کردند.‏ شاید شغل شما و همسرتان یکی نباشد،‏ ولی آیا می‌توانید با هم کارهای خانه را انجام دهید؟‏ (‏جا ۴:‏۹)‏ وقتی کاری را با هم انجام می‌دهید،‏ احساس می‌کنید که یک تیم هستید و فرصت صحبت دارید.‏ روبرت و لیندا حدود ۵۰ سال است که با هم ازدواج کرده‌اند.‏ روبرت می‌گوید:‏ «واقعیت این است که ما با همدیگر وقت زیادی را صرف تفریحات نمی‌کنیم.‏ اما وقتی من ظرف‌ها را می‌شویم و همسرم آن‌ها را خشک می‌کند،‏ یا باغبانی می‌کنم و او کمکم می‌کند،‏ خیلی خوشحال می‌شوم.‏ وقتی کاری را با همدیگر انجام می‌دهیم،‏ به هم نزدیک‌تر می‌شویم و عشقمان بیشتر می‌شود.‏»

^۱۳ فراموش نکنید که در کنار هم بودن لزوماً باعث اتحاد نمی‌شود.‏ خواهری در برزیل می‌گوید:‏ «امروزه زندگی آنقدر پرمشغله است که باعث می‌شود به اشتباه فکر کنیم چون زیر یک سقف زندگی می‌کنیم،‏ پس با هم وقت صرف می‌کنیم.‏ من یاد گرفتم که با هم بودن فقط یک طرف قضیه است،‏ طرف دیگر این است که به همسرم توجه لازم را نشان بدهم.‏» دقت کنید که برونو و همسرش تِیز چطور به همدیگر توجه نشان می‌دهند.‏ برونو می‌گوید:‏ «وقتی کنار هم هستیم تلفن‌هایمان را کنار می‌گذاریم و از بودن با همدیگر لذّت می‌بریم.‏»

^۱۴ اگر شما و همسرتان علاقه‌مند به صرف وقت با هم نیستید،‏ چطور؟‏ شاید علایق متفاوتی دارید یا از رفتارهای یکدیگر اذیت می‌شوید.‏ در این صورت چه کار می‌توان کرد؟‏ دوباره به مثال آتش فکر کنید.‏ آتش فوراً شعله‌ور نمی‌شود،‏ باید کم‌کم قطعه‌های چوب بزرگ‌تری روی آن گذاشت.‏ به طور مشابه برای شروع می‌توانید فقط چند دقیقه در روز را با هم وقت صرف کنید.‏ کاری را انجام دهید که هر دوی شما از آن لذّت می‌برید؛‏ نه کاری که باعث اختلافتان می‌شود.‏ (‏یعقو ۳:‏۱۸)‏ عشق شما می‌تواند با برداشتن قدم‌های کوچک،‏ دوباره شعله‌ور شود.‏

ب۲۳/‏۰۵ ص ۲۱ ¶۳

‹شعله‌هایی را که از یاه می‌آید› روشن نگه دارید

^۳ ۳ زن و شوهرها برای روشن نگه داشتن ‹شعله‌های یاه› باید رابطه‌شان را با یَهُوَه محکم نگه دارند.‏ رابطهٔ شخصی هر یک از آن‌ها با یَهُوَه چطور پیوند ازدواجشان را قوی‌تر می‌سازد؟‏ اگر یک زوج برای رابطه‌شان با پدر آسمانی خود ارزش قائل باشند،‏ با میل و رغبت پندهایش را به کار می‌برند.‏ به این شکل بر مشکلاتی که باعث سردی عشقشان می‌شود غلبه می‌کنند.‏ (‏جامعه ۴:‏۱۲ خوانده شود.‏)‏ شخص روحانی سعی می‌کند از یَهُوَه سرمشق بگیرد و خصوصیاتی مثل مهربانی،‏ صبر و بخشش را در خود پرورش دهد.‏ (‏افس ۴:‏۳۲–‏۵:‏۱)‏ زوج‌هایی که این خصوصیات را نشان می‌دهند،‏ راحت‌تر عشقشان را زنده نگه می‌دارند.‏ خواهری به اسم لِنا که حدود ۲۵ سال ازدواج کرده است،‏ می‌گوید:‏ «دوست داشتن شخص روحانی و احترام گذاشتن به او آسان است.‏».‏

گوهرهای روحانی

it «محبت» ¶۳۹

«محبت»

«وقتی برای محبت.‏» محبت باید به همهٔ انسان‌ها ابراز شود،‏ مگر این که نشان دهند دشمن خدا هستند.‏ فقط وقتی باید محبتمان را از کسی دریغ کنیم که آن شخص نمی‌خواهد از گناهانش دست بکشد یا یَهُوَه نشان داده است او شایستهٔ محبت نیست.‏ یَهُوَه خدا و عیسی مسیح هر دو عدالت و درستکاری را دوست دارند و از شرارت متنفرند.‏ (‏مز ۴۵:‏۷؛‏ عب‍ ۱:‏۹)‏ کسانی که دشمنی شدیدی با خدای حقیقی دارند،‏ شایستهٔ محبت نیستند.‏ در واقع،‏ محبت کردن به چنین افرادی هیچ نتیجه‌ای ندارد،‏ چون کسانی که از خدا متنفرند،‏ به محبت او واکنش مثبتی نشان نخواهند داد.‏ (‏مز ۱۳۹:‏۲۱،‏ ۲۲؛‏ اش‍ ۲۶:‏۱۰)‏ بنابراین خدا به درستی از آن‌ها نفرت دارد و زمانی را برای نابودی‌شان تعیین کرده است.‏—‏مز ۲۱:‏۸،‏ ۹؛‏ جا ۳:‏۱،‏ ۸.‏

۶-‏۱۲ اکتبر

گنج‌هایی در کلام خدا | جامعه ۵-‏۶

چطور نشان می‌دهیم که برای خدا احترامی عمیق قائلیم؟‏

ب۰۸ ۱/‏۸ ص ۲۲-‏۲۳ ¶۱۷-‏۱۸

عزّت و جلالی شایستهٔ یَهُوَه

^۱۷ هنگام پرستش به خصوص باید حرمت یَهُوَه را حفظ کنیم.‏ برای مثال در کتاب مقدّس آمده است:‏ «وقتی وارد خانهٔ خدا می‌شوی،‏ مواظب رفتارت باش.‏» (‏جا ۵:‏۱،‏ تفس)‏ به موسی و یوشَع فرمان داده شده بود که کفش‌های خود را در مکان مقدّس از پا درآورند.‏ (‏خرو ۳:‏۵؛‏ یوش ۵:‏۱۵)‏ این عمل آنان نشانهٔ احترام و حرمت بود.‏ کاهنان اسرائیل موظف بودند «زیرجامه‌های کتان برای سِتر عورت» به تن کنند.‏ (‏خرو ۲۸:‏۴۲،‏ ۴۳)‏ این قانون آنان را موظف می‌ساخت که به پوشش بدنشان توجه کنند.‏ اعضای خانوادهٔ کاهنان نیز باید حرمت و احترام پرستش را حفظ می‌کردند.‏

^۱۸ برای این که حرمت پرستش یَهُوَه را حفظ کنیم باید رفتاری توأم با احترام داشته باشیم.‏ تنها پوشیدن لباسی خاص و حفظ ظاهر به معنی نگاه داشتن حرمت پرستش یَهُوَه نیست،‏ بلکه حرمت در پرستش باید از دل برخیزد که تنها خدا می‌بیند.‏ (‏۱سمو ۱۶:‏۷؛‏ امث ۲۱:‏۲)‏ احترام و حرمت باید جزو شخصیت ما باشد و روی رفتار،‏ اَعمال،‏ برخوردمان با دیگران و حتی دیدمان نسبت به خودمان تأثیر بگذارد.‏ براستی حرمت و احترام باید همواره در گفتار و کردار ما نمایان باشد.‏ پولُس رسول در خصوص اَعمال و رفتار همچنین ظاهر و لباسمان به ما چنین پند می‌دهد:‏ «در هیچ چیز لغزش نمی‌دهیم که مبادا خدمت ما ملامت کرده شود،‏ بلکه در هر امری خود را ثابت می‌کنیم که خدّام خدا هستیم.‏» (‏۲قر ۶:‏۳،‏ ۴)‏ ‹تا تعلیم نجات‌دهنده‌مان خدا را در هر چیز زینت دهیم.‏›—‏تیط ۲:‏۱۰.‏

ب۰۹ ۱۵/‏۱۱ ص ۱۱ ¶۲۱

دعاهای خود را عمیق و پرمفهوم سازیم

^۲۱ عیسی با احترام و ایمان کامل به خدا دعا می‌کرد.‏ برای نمونه،‏ قبل از این که ایلعازَر را رستاخیز دهد «چشمان خود را بالا انداخته،‏ گفت:‏ ‹ای پدر،‏ تو را شکر می‌کنم که سخن مرا شنیدی.‏ و من می‌دانستم که همیشه سخن مرا می‌شنوی.‏›» (‏یو ۱۱:‏۴۱،‏۴۲)‏ آیا دعاهای شما نیز چنین احترام و ایمان قلبی‌ای را نشان می‌دهد؟‏ دعای خاضعانهٔ عیسی را که به دعای نمونه معروف است مطالعه کنید.‏ در آنجا خواهید دید که مهم‌ترین قسمت این دعا تقدیس نام خدا،‏ آمدن ملکوتش و انجام ارادهٔ اوست.‏ (‏مت ۶:‏۹،‏۱۰)‏ لحظه‌ای به محتوای دعاهای خود فکر کنید.‏ آیا دعاهایتان نشان می‌دهد که به ملکوت یَهُوَه،‏ انجام خواست او و تقدیس نامش توجه و علاقه دارید؟‏

ب۱۷/‏۰۴ ص ۶¶۱۲

«نذر خویش اَدا کن»

^۱۲ با این همه تعمید آغاز راه است.‏ پس از آن ما می‌خواهیم که هماهنگ با وقفمان به خدا در خدمتمان به او وفادار بمانیم.‏ بجاست از خود بپرسیم:‏ ‹از زمان تعمیدم تا کنون تا چه حد به یَهُوَه خدا نزدیک‌تر شده‌ام؟‏ آیا همچنان او را با تمام دل خدمت می‌کنم؟‏ (‏کول ۳:‏۲۳)‏ آیا دعا می‌کنم،‏ کلام خدا را می‌خوانم،‏ به جلسات مسیحی می‌روم و تا حد ممکن در خدمت موعظه شرکت می‌کنم؟‏ یا از این فعالیت‌هایم کاسته شده است؟‏› پِطرُس رسول توضیح داده است که اگر بر ایمان،‏ شناخت،‏ پایداری و تقوا یا وقف خود به خدا بیفزاییم،‏ در خدمتمان فعال خواهیم ماند.‏—‏۲پِطرُس ۱:‏۵-‏۸ خوانده شود.‏

گوهرهای روحانی

ب۲۰/‏۰۹ ص ۳۱ ¶۳-‏۵

سؤالات خوانندگان

جامعه ۵:‏۸ به حکمرانی اشاره دارد که به فقیران ظلم می‌کند و نسبت به آنان بی‌توجه و بی‌انصاف است.‏ او باید به یاد داشته باشد که احتمالاً مقامی بالاتر یا قدرتمندتر عملکردش را تحت نظر دارد.‏ او ممکن است بیش از یک مافوق داشته باشد.‏ متأسفانه در حکومت‌های بشری این امکان وجود دارد که همهٔ حکمرانان،‏ فاسد باشند و در نتیجه مردم عادی متحمّل رنج و سختی شوند.‏

اما هر چقدر هم که شرایط ناامیدکننده به نظر رسد،‏ دانستن این که یَهُوَه حتی «صاحبمنصبانِ بالاتر» را تحت نظر دارد،‏ به ما آرامش می‌دهد.‏ ما می‌توانیم از یَهُوَه درخواست کمک کنیم و نگرانی‌های خود را به او بسپاریم.‏ (‏مز ۵۵:‏۲۲؛‏ فیلیپ ۴:‏۶،‏ ۷)‏ ما می‌دانیم که «چشمان خداوند در تمام جهان گردش می‌کند تا قوّت خود را بر کسانی که دلشان به تمامی وقف اوست،‏ نمایان سازد.‏»—‏۲توا ۱۶:‏۹.‏

در نتیجه،‏ جامعه ۵:‏۸ به ما یادآوری می‌کند که در دنیایی زندگی می‌کنیم که همیشه قدرتی برتر وجود دارد.‏ مهم‌تر این که این آیه کمکمان می‌کند که همواره در نظر داشته باشیم که یَهُوَه بالاترین و برترین قدرت است.‏ او اکنون حکومتش را با پادشاهی پسرش عیسی مسیح آغاز کرده است.‏ یَهُوَه،‏ خدای قادر مطلق،‏ همه چیز و همه کس را تحت نظر دارد.‏ به علاوه،‏ عدل و انصاف در تمام کارهای او و پسرش دیده می‌شود.‏

۱۳-‏۱۹ اکتبر

گنج‌هایی در کلام خدا | جامعه ۷-‏۸

«رفتن به خانه‌ای که در آن عزاداری می‌کنند»

it «عزاداری،‏ ماتم»¶۹

عزاداری؛‏ ماتم

وقتی برای ماتم گرفتن.‏ جامعه ۳:‏۱ و ۴ می‌گوید که «وقتی برای گریه کردن و وقتی برای خندیدن؛‏ وقتی برای ماتم گرفتن و وقتی برای رقصیدن» است.‏ از آن جایی که همهٔ انسان‌ها می‌میرند،‏ کتاب مقدّس می‌گوید:‏ دل شخص دانا «در خانهٔ داغدیدگان است» نه در خانهٔ عیش و نوش.‏ (‏جا ۷:‏۲،‏ ۴؛‏ با ام‍ ۱۴:‏۱۳ مقایسه شود.‏)‏ این آیه به این معنی است که شخص دانا به خانهٔ داغدیدگان می‌رود تا با آنها همدردی کند و به آن‌ها دلگرمی بدهد؛‏ او در چنین شرایطی دنبال لذّت و خوشگذرانی خودش نیست.‏ او با رفتن به خانه‌ای که در آن عزاداری می‌کنند،‏ یادش می‌ماند که او هم یک انسان فانی است و باید فروتن و مطیع آفریدگار خود بماند.‏

ب۱۹/‏۰۶ ص ۲۳ ¶۱۵

کمک به افراد مضطرب و نگران

^۱۵ ویلیام که سال‌ها پیش،‏ همسرش را از دست داده است می‌گوید:‏ «وقتی دیگران دربارهٔ خاطراتی که با همسرم داشتند حرف می‌زنند،‏ خوشحال می‌شوم؛‏ زیرا اطمینان می‌یابم که او را دوست داشتند و برایش ارزش قائل بودند.‏ سخنان آنان مرا بسیار دلگرم می‌کند،‏ زیرا همسرم را خیلی دوست داشتم و بخش مهمی از زندگی‌ام بود.‏» خواهری به نام بیانکا نیز که شوهرش را از دست داده است می‌گوید:‏ «وقتی دیگران همراه من دعا می‌کنند و آیاتی را از کتاب مقدّس برایم می‌خوانند دلگرم می‌شوم.‏ وقتی آنان دربارهٔ شوهرم صحبت می‌کنند و به صحبت‌های من دربارهٔ او گوش می‌دهند،‏ احساس بهتری به من دست می‌دهد.‏»

ب۱۷/‏۰۷ ص ۱۶ ¶۱۶

«با کسانی که گریانند،‏ گریه کنید»

^۱۶ دعاهای شما برای شخص سوگوار چه در حضور او و چه در غیابش بسیار باارزش است.‏ شاید بیان کردن افکارتان در آن شرایط کار آسانی نباشد.‏ اما به یاد داشته باشید که دعاهای خالصانهٔ شما می‌تواند مرهمی برای دردهای شخص سوگوار باشد،‏ حتی اگر در حین دعا صدایتان بلرزد و اشک بریزید.‏ دالین می‌گوید:‏ «گاهی اوقات وقتی خواهران پیش من می‌آمدند تا به من تسلّی دهند از آنان می‌خواستم که دعا کنند.‏ اغلب در ابتدای دعایشان نمی‌توانستند افکارشان را بیان کنند و به دنبال کلمات می‌گشتند.‏ اما همیشه بعد از چند جمله صدایشان قوی‌تر می‌شد و زیباترین و خالصانه‌ترین دعاها را به زبان می‌آوردند.‏ ایمان قوی،‏ محبت و توجه آنان واقعاً باعث تشویق و دلگرمی من بود.‏»

ب۱۷/‏۰۷ ص ۱۶ ¶۱۷-‏۱۹

«با کسانی که گریانند،‏ گریه کنید»

^۱۷ مدت سوگواری در افراد می‌تواند کاملاً متفاوت باشد.‏ بنابراین دلگرمی دادن نباید محدود به چند روز اول باشد که خویشاوندان و دوستان شخص سوگوار با او هستند؛‏ بلکه پس از ماه‌ها نیز وقتی دیگران به زندگی روزمره خود بازمی‌گردند،‏ باید به او تسلّی دهیم.‏ کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «دوست در همه حال محبت می‌کند،‏ و برادر برای روز تنگی به دنیا آمده است.‏» (‏امث ۱۷:‏۱۷)‏ هم‌ایمانان مسیحی باید تا زمانی که شخص سوگوار بتواند با غم از دست دادن عزیزش کنار آید،‏ مایهٔ تسلّی و دلگرمی او باشند.‏—‏۱تِسالونیکیان ۳:‏۷ خوانده شود.‏

^۱۸ به یاد داشته باشید که افراد سوگوار شاید گاهی اوقات یک دفعه به یاد خاطرات گذشته‌شان بیفتند؛‏ برای مثال به هنگام شنیدن یک صدا یا موسیقی،‏ انجام فعالیتی،‏ دیدن عکس یا حتی استشمام بویی خاص و یا در سالگردها یا زمان خاصّی در سال.‏ وقتی زن یا شوهری برای اولین بار فعالیتی را به تنهایی و بدون همسرش انجام می‌دهد برایش بسیار ناراحت‌کننده خواهد بود؛‏ برای مثال،‏ شرکت کردن در مراسم یادبود یا مجمع‌ها.‏ برادری می‌گوید:‏ «فکر می‌کردم اولین سالگرد ازدواج بدون وجود همسرم بسیار تلخ و آزاردهنده باشد.‏ واقعاً هم آسان نبود.‏ اما برادران و خواهران که دوستان نزدیکم بودند ترتیبی دادند که دور هم جمع شویم تا من احساس تنهایی نکنم.‏»

^۱۹ البته اشخاص سوگوار نه تنها در مواقع خاص،‏ بلکه همیشه نیاز به تسلّی و دلگرمی دارند.‏ یونیا می‌گوید:‏ «وقتی دیگران بدون مناسبتی خاص با شخص سوگوار وقت می‌گذرانند و به او کمک می‌کنند،‏ برای او بسیار باارزش و تسلّی‌بخش می‌باشد.‏» درست است که ما نمی‌توانیم غم و اندوه شخص را کاملاً از بین ببریم یا جای عزیز از دست رفته‌اش را پر کنیم،‏ اما از طریق کمک‌هایمان و همدردی کردن با او می‌توانیم تا حدّی به او تسلّی دهیم.‏ (‏۱یو ۳:‏۱۸)‏ گَبی می‌گوید:‏ «از یَهُوَه بابت پیران مهربان جماعت که مرا در تمام مراحل سخت زندگی‌ام همراهی کردند واقعاً ممنونم.‏ آنان باعث شدند که من آغوش پرمهر یَهُوَه را حس کنم.‏»

گوهرهای روحانی

ب۲۳/‏۰۳ ص ۳۱ ¶۱۸

«به این طریق است که همه خواهند دانست،‏ شاگردان من هستید»

^۱۸ شاید گاهی بخواهیم با هم‌ایمانی که باعث رنجش ما شده در مورد مشکلمان صحبت کنیم.‏ در چنین مواقعی خوب است که اول از خودمان بپرسیم:‏ ‹آیا جریان را خوب فهمیده‌ام؟‏› (‏امث ۱۸:‏۱۳)‏ ‹آیا عمداً این کار را کرده است؟‏› (‏جا ۷:‏۲۰)‏ ‹آیا تا به حال چنین اشتباهی از خود من سر نزده است؟‏› (‏جا ۷:‏۲۱،‏ ۲۲)‏ ‹اگر با او صحبت کنم اوضاع بدتر نمی‌شود؟‏› (‏امثال ۲۶:‏۲۰ خوانده شود.‏)‏ وقتی به چنین سؤالاتی فکر کنیم ممکن است محبت ما به برادرمان باعث شود که از خطای او بگذریم.‏

۲۰-‏۲۶ اکتبر

گنج‌هایی در کلام خدا | جامعه ۹-‏۱۰

دید درستی به مشکلات داشته باشیم

ب۱۳ ۱۵/‏۸ ص ۱۴ ¶۲۰-‏۲۱

هرگز بر یَهُوَه خشم مگیرید

^۲۰ عامل اصلی را مقصر بدانید.‏ چرا باید چنین کنیم؟‏ شاید ما تا حدّی مسئول مشکلات خود باشیم.‏ در این صورت باید آن را اذعان کنیم.‏ (‏غلا ۶:‏۷)‏ هرگز تقصیر را به گردن یَهُوَه نیندازید.‏ چرا چنین کاری غیرمنطقی است؟‏ به این مثال توجه کنید:‏ هر اتومبیل بیش از قدرتش نمی‌تواند سرعت گیرد.‏ حال تصوّر کنید که با سرعتی بیش از توانایی اتومبیل از پیچ تیز خیابانی می‌گذرید و تصادف می‌کنید.‏ آیا باید سازندهٔ اتومبیل را مسبب تصادف دانست؟‏ خیر!‏ به طور مشابه،‏ یَهُوَه به ما اختیار عمل داده است.‏ او همچنین راهنمایی‌های لازم را برای گرفتن تصمیمات عاقلانه فراهم دیده است.‏ پس هرگز نباید اشتباهات خود را به گردن یَهُوَه بیندازیم!‏

^۲۱ البته همهٔ مشکلات در نتیجهٔ اشتباهات شخصی نیست.‏ برخی از وقایع در اثر اتفاقات غیرمنتظره رخ می‌دهد.‏ (‏جا ۹:‏۱۱)‏ به علاوه،‏ نباید فراموش کرد که مسبب اصلی شرارت شیطانِ ابلیس است.‏ (‏۱یو ۵:‏۱۹؛‏ مکا ۱۲:‏۹)‏ او دشمن ماست،‏ نه یَهُوَه!‏—‏۱پطر ۵:‏۸.‏

ب۱۹/‏۰۹ ص ۵ ¶۱۰

یَهُوَه برای فروتنان ارزش بسیاری قائل است

^۱۰ فروتنی همچنین به ما کمک می‌کند که راحت‌تر مشکلات را پشت سر بگذاریم.‏ ما در دنیای امروز بی‌عدالتی‌های زیادی می‌بینیم؛‏ گاه شاید خودمان نیز مورد بی‌عدالتی قرار گیریم.‏ سلیمان پادشاه در این باره گفت:‏ «بردگان را سوار بر اسبان دیدم،‏ و امیران را که چون بردگان بر زمین راه می‌رفتند.‏» (‏جا ۱۰:‏۷)‏ امروزه شاید به آنانی که توانایی‌های زیادی دارند توجهی نشود،‏ اما آنانی که توانایی چندانی ندارند مورد تمجید قرار گیرند.‏ سلیمان پی برده بود که انسان‌ها باید زندگی را آن‌گونه که هست بپذیرند و اجازه ندهند مشکلات باعث ناراحتی‌شان شود.‏ (‏جا ۶:‏۹،‏ ترجمهٔ تفسیری)‏ فروتنی کمکمان می‌کند که راحت‌تر بتوانیم زندگی را آن گونه که هست بپذیریم؛‏ حتی اگر مطابق میلمان نباشد.‏

ب۱۱ ۱۵/‏۱۰ ص ۸ ¶۱-‏۲

آیا تفریح و سرگرمی‌ای که انتخاب می‌کنید مفید است؟‏

آیاتی متعدد از کتاب مقدّس نشان می‌دهد که یَهُوَه نه تنها می‌خواهد زندگی کنیم بلکه از زندگی لذّت نیز ببریم.‏ برای مثال،‏ در مزمور ۱۰۴:‏۱۴،‏۱۵ آمده است که یَهُوَه «نان را از زمین بیرون می‌آورد.‏ و شراب را که دل انسان را شادمان می‌کند،‏ و چهرهٔ او را به روغن شاداب می‌سازد و دل انسان را به نان قوی می‌گرداند.‏» بلی،‏ یَهُوَه محصولات را رشد می‌دهد تا روزی‌مان از طریق غلّه،‏ روغن و شراب مهیا شود.‏ ولی شراب همچنین باعث خوشی دل می‌شود.‏ پس یَهُوَه فراتر از نیازهای ضروری زندگی،‏ شادی را نیز به ما می‌بخشد.‏ (‏جا ۹:‏۷؛‏ ۱۰:‏۱۹)‏ بلی،‏ یَهُوَه می‌خواهد که شاد باشیم و دلمان «از خرّمی لبریز» شود.‏—‏اعما ۱۴:‏۱۶،‏ ۱۷.‏

^۲ از این رو،‏ اشتباه نخواهد بود که گهگاهی زندگی‌مان را با تفریحات گوناگون مانند تماشای «پرندگان آسمان» و «سوسنهای صحرا» غنی سازیم.‏ بدین شکل نیرویی تازه می‌گیریم و از زندگی لذّت می‌بریم.‏ (‏مت ۶:‏۲۶،‏ ۲۸؛‏ مز ۸:‏۳،‏ ۴)‏ زندگی‌ای شاد و سالم «بخشش خدا است.‏» (‏جا ۳:‏۱۲،‏ ۱۳)‏ اگر اوقات فراغت را بخشی از این هدیه بدانیم،‏ برانگیخته می‌شویم به تفریحاتی بپردازیم که مورد پسند خدا باشد.‏

گوهرهای روحانی

it «غیبت،‏ تهمت» ¶۴،‏ ۸

غیبت،‏ تهمت

غیبت می‌تواند منجر به تهمت بشود و به ضرر خود تهمت‌زننده تمام شود،‏ دقیقاً همانطور که در جامعه ۱۰:‏۱۲-‏۱۴ آمده.‏ در این آیه‌ها می‌خوانیم:‏ «حرف‌های شخص دانا دلنشین است،‏ اما حرف‌های شخص احمق باعث بدبختی خودش می‌شود.‏ او با کلمات احمقانه حرفش را شروع می‌کند و کلمات آخرش هم مصیبت به بار می‌آورد.‏ با این حال،‏ او از روی نادانی به حرف زدن ادامه می‌دهد.‏»

با وجود این که غیبت می‌تواند در بعضی مواقع کم و بیش بی‌ضرر باشد،‏ ممکن است به تهمت تبدیل شود و یا به سمت تهمت پیش برود.‏ تهمت همیشه باعث صدمه می‌شود و همیشه ناراحتی و جروّبحث ایجاد می‌کند.‏ تهمت می‌تواند با قصدی بد یا بدون هیچ قصد بدی گفته شود.‏ در هر صورت شخص تهمت‌زن به رابطهٔ خودش با خدا آسیب می‌زند چون «بین برادران بذر تفرقه می‌کارد» و این کار جزو کارهایی است که یَهُوَه از آن‌ها نفرت دارد.‏ (‏ام‍ ۶:‏۱۶-‏۱۹)‏ واژهٔ یونانی دیابُلُس به معنی «تهمت‌زننده» یا «متهم‌کننده،‏» است.‏ کتاب مقدّس از این کلمه به شکل یک لقب،‏ برای «ابلیس» استفاده کرده است؛‏ کسی که بیشتر از هر کس دیگری به خدا تهمت می‌زند و منشأ تهمت است.‏—‏یو ۸:‏۴۴؛‏ مک‍ ۱۲:‏۹،‏ ۱۰؛‏ پی‍ ۳:‏۲-‏۵.‏

۲۷ اکتبر–‏۲ نوامبر

گنج‌هایی در کلام خدا | جامعه ۱۱-‏۱۲

به سلامتی‌تان اهمیت بدهید و شاد باشید

بیدا ۳/‏۱۵ ص ۱۳ ¶۶-‏۷

هوای تازه و نور آفتاب،‏ «آنتی‌بیوتیک‌های» طبیعی هستند

نور آفتاب خواص ضدّعفونی‌کنندهٔ طبیعی دارد.‏ ژورنال عفونت‌های بیمارستانی توضیح می‌دهد که «اکثر میکروب‌هایی که از طریق هوا عفونت را منتقل می‌کنند،‏ نمی‌توانند نور آفتاب را تحمّل کنند.‏»

شما چطور می‌توانید از این موضوع فایده ببرید؟‏ گذراندن مدتی معقول در نور آفتاب و تنفس مقداری هوای تازه در بیرون از خانه،‏ می‌تواند به شما فایده برساند.‏

ب۲۳/‏۰۲ ص ۲۱ ¶۶-‏۷

قدر هدیهٔ زندگی را بدانیم

^۶ با اینکه کتاب مقدّس کتابی مخصوص سلامت و رژیم غذایی نیست،‏ اما دیدگاه یَهُوَه را در مورد این موضوعات نشان می‌دهد.‏ برای مثال در کتاب مقدّس آمده از چیزهایی که به بدنمان صدمه می‌زند دوری کنیم.‏ (‏جا ۱۱:‏۱۰)‏ کتاب مقدّس پرخوری و مستی را محکوم می‌کند،‏ چون به بدن ما آسیب می‌رسانند و ممکن است باعث مرگ ما بشوند.‏ (‏امث ۲۳:‏۲۰)‏ یَهُوَه از ما انتظار دارد که موقع خوردن و نوشیدن تعادل را حفظ کنیم و خویشتندار باشیم.‏—‏۱قر ۶:‏۱۲؛‏ ۹:‏۲۵.‏

^۷ ما با قدرت تشخیصمان می‌توانیم تصمیماتی بگیریم که نشان می‌دهد برای زندگی‌ای که خدا به ما بخشیده ارزش قائلیم.‏ (‏مز ۱۱۹:‏۹۹،‏۱۰۰؛‏ امثال ۲:‏۱۱ خوانده شود.‏)‏ برای مثال ما در انتخاب نوع غذایمان مراقب هستیم.‏ پس اگر غذایی که دوست داریم ما را مریض می‌کند،‏ طبیعی است که باید از آن پرهیز کنیم.‏ به علاوه اگر به اندازهٔ کافی بخوابیم،‏ مرتب ورزش کنیم،‏ بهداشت شخصی‌مان را رعایت کنیم و خانه‌مان را تمیز نگه داریم،‏ عاقلانه عمل کرده‌ایم.‏

ب۲۴/‏۰۹ ص ۲¶۲-‏۳

«به کلام خدا عمل کنید»

^۲ ما خادمان یَهُوَه دلایل زیادی برای شادی داریم.‏ یکی از آن‌ها این است که کلام خدا را مرتباً می‌خوانیم و تلاش می‌کنیم آن را به کار ببریم.‏—‏یعقوب ۱:‏۲۲-‏۲۵ خوانده شود.‏

^۳ وقتی به کلام خدا عمل می‌کنیم فایدهٔ زیادی می‌بریم.‏ برای مثال با این کار یَهُوَه را خشنود می‌کنیم و این باعث شادی ما می‌شود.‏ (‏جا ۱۲:‏۱۳)‏ با به کار بردن آموخته‌هایمان از کلام خدا زندگی خانوادگی بهتر و روابط نزدیک‌تری با هم‌ایمانانمان خواهیم داشت.‏ اکثر ما درستی این موضوع را تجربه کرده‌ایم.‏ علاوه بر این از خیلی از مشکلاتی که مردم این دنیا با آن درگیرند محفوظ مانده‌ایم.‏ حتماً ما با داوود پادشاه موافقیم که بعد از اشاره به احکام،‏ فرامین و داوری‌های یَهُوَه گفت:‏ «کسی که به آن‌ها عمل کند،‏ پاداش بزرگی به دست می‌آورد.‏»—‏مز ۱۹:‏۷-‏۱۱.‏

گوهرهای روحانی

it «تأثیر روح‌القدس» ¶۱۰

تأثیر روح‌القدس

شواهد نشان می‌دهد مردانی که خدا از آن‌ها برای ثبت آیات استفاده کرده است،‏ مثل ربات نبوده‌اند که فقط مطالب گفته‌شده را بنویسند.‏ مثلاً در مورد مکاشفهٔ یوحنای رسول می‌خوانیم که خدا آن را «به صورت نشانه‌هایی» به او الهام کرد و «یوحنا دربارهٔ همهٔ چیزهایی که دید شهادت داد،‏ یعنی دربارهٔ چیزهایی که خدا گفت و شهادتی که عیسی مسیح داد.‏» (‏مک‍ ۱:‏۱،‏ ۲)‏ یوحنا تحت تأثیر روح‌القدس بود که چیزهایی را «در روز سَرور» دید و به او گفته شد:‏ «چیزهایی را که می‌بینی در طوماری بنویس.‏» (‏مک‍ ۱:‏۱۰،‏ ۱۱)‏ ظاهراً خدا صلاح دید که اجازه بدهد نویسندگان کتاب مقدّس،‏ از قدرت تفکّرشان برای انتخاب کلمات و اصطلاحات در توضیح رؤیاهایی که دیده بودند،‏ استفاده کنند.‏ (‏حب‍ ۲:‏۲)‏ با این حال،‏ یَهُوَه خدا همواره بر کار آن‌ها نظارت داشت و آن‌ها را هدایت می‌کرد تا نوشته‌هایشان نه تنها دقیق و درست،‏ بلکه در هماهنگی با مقصودش هم باشد.‏ (‏ام‍ ۳۰:‏۵،‏ ۶)‏ جامعه ۱۲:‏۹،‏ ۱۰ به تلاش نویسنده در تحقیق و تعمّق فراوان اشاره می‌کند و می‌گوید که او سخت می‌کوشید تا «کلماتی دلنشین پیدا کند و حقایق را به طور دقیق بنویسد.‏»—‏لو ۱:‏۱-‏۴.‏