Kajadian

34 Dina, anak awéwéna Yakub jeung Léa, sering ulin jeung* barudak awéwé urang dinya. 2 Di dinya, aya saurang lalaki nu ngaranna Syikhém anak Hamor urang Héwi, pamingpin di tanah éta. Manéhna melongkeun Dina, tuluy Dina dibawa jeung diperkosa ku manéhna. 3 Sanggeus éta, manéhna jadi teu bisa pisah jeung Dina anak awéwéna Yakub. Syikhém bogoh ka awéwé ngora éta sarta terus ngolo manéhna supaya haténa kabeuli. 4 Ahirna, Syikhém ngomong ka Hamor bapana, ”Pa, panglamarkeun awéwé ngora éta ngarah jadi pamajikan abdi.”

5 Waktu Yakub dibéjaan yén Dina anak awéwéna diperkosa, anak-anak lalakina keur ngangon di tegalan. Jadi Yakub teu ngomong nanaon nepi ka maranéhna baralik. 6 Ka dieunakeun, Hamor bapana Syikhém manggihan Yakub rék ngomong jeung manéhna. 7 Waktu ngadéngé kajadian éta, anak-anak lalakina Yakub langsung balik ti tegalan. Maranéhna nyeri haté jeung ambek pisan lantaran Syikhém geus ngahina Israél ku cara nyaréan anak awéwéna Yakub. Éta téh tindakan nu jahat.

8 Hamor ngomong kieu, ”Syikhém anak abdi bogoh ka anak Bapa. Kumaha upami anak bapa jadi istri anak abdi? 9 Urang sadaya bisa jadi dulur lantaran katalian ku perkawinan.* Engké anak-anak awéwé aranjeun jadi istri urang, anak-anak awéwé urang jadi istri aranjeun. 10 Aranjeun tiasa matuh sasarengan sareng abdi sadaya. Mangga wéh pilih badé di mana tanahna mah. Badé dagang sareng matuh di dieu gé sok wéh.” 11 Tuluy Syikhém ngomong ka bapa jeung lanceuk-lanceukna Dina, ”Cumponan atuh paménta abdi. Engké paménta aranjeun gé ku abdi bakal dicumponan. 12 Badé nyuhunkeun maskawin sareng hadiah anu sakumaha mahalna gé ku abdi bakal dipasihan, asal mojang éta kénging jadi istri abdi.”

13 Lantaran Syikhém geus merkosa Dina adi maranéhna, anak-anak lalaki Yakub boga niat rék nipu Syikhém jeung Hamor bapana. 14 Ceuk maranéhna, ”Moal mungkin urang mikeun adi urang ka lalaki nu teu disunatan,* da éta téh aéb keur urang. 15 Paménta aranjeun bakal dilaksanakeun, tapi ieu saratna: unggal lalaki di antara aranjeun kedah disarunatan siga urang. 16 Mun geus kitu, anak-anak awéwé urang bakal jadi istri aranjeun, sarta anak-anak awéwé aranjeun bakal jadi istri urang. Ku kituna, urang bakal matuh bareng jeung aranjeun sarta jadi hiji bangsa. 17 Tapi upami aranjeun teu satuju jeung teu daék disarunatan, adi urang badé dicandak tuluy angkat ti dieu.”

18 Hamor jeung Syikhém anakna satuju kana omongan maranéhna. 19 Paménta maranéhna buru-buru dilaksanakeun ku Syikhém, lantaran manéhna bogoh pisan ka anakna Yakub. Syikhém téh jalma nu paling dihormat di kulawarga bapana.

20 Geus kitu, Hamor jeung Syikhém anakna indit ka gerbang kota. Maranéhna ngomong kieu ka priya-priya di kotana, 21 ”Jalma-jalma éta daék ngabalad jeung urang. Tanah urang pan lega kénéh, keun wéh maranéhna sina matuh jeung dagang di dieu. Anak-anak awéwé maranéhna bisa dikawin ku urang, anak-anak awéwé urang gé bisa dikawin ku maranéhna. 22 Maranéhna satuju matuh di dieu sarta jadi hiji bangsa jeung urang, tapi ieu saratna: unggal lalaki di antara urang kudu disunatan siga maranéhna. 23 Tah engké, sagala milik maranéhna, hartana, jeung ingon-ingonna bakal jadi milik urang ogé, pan? Jadi hayu urang cumponan paméntana ngarah maranéhna daék matuh jeung urang.” 24 Sakabéh lalaki di kota éta nurut kana omongan Hamor jeung Syikhém anakna, ku kituna kabéh lalaki disarunatan.

25 Tapi dina poé nu katilu, waktu sakabéh lalaki di kota éta keur nyeri-nyerina, dua anak lalakina Yakub, nyaéta Siméon jeung Léwi lanceuk-lanceukna Dina, nyokot pedang tuluy asup ka kota. Euweuh nu curiga ka maranéhna. Ari pék téh maranéhna maéhan sakabéh lalaki di kota éta. 26 Hamor jeung Syikhém anakna gé dipaéhan ku maranéhna, tuluy Dina dibawa indit ti imahna Syikhém. 27 Anak-anak lalaki Yakub nu séjénna daratang ka kota éta. Ningali kabéh lalaki geus diparaéhan, maranéhna ngajarah kota éta lantaran adina geus diperkosa. 28 Maranéhna ngajarah embé, domba, sapi, kaldé, jeung sagala nu aya di kota sarta di tegalan. 29 Maranéhna gé ngajarah sagala milik kabéh lalaki éta, néwak pamajikan jeung barudakna, sarta ngajarah sakabéh nu aya di imah-imah.

30 Jadi Yakub ngomong kieu ka Siméon jeung Léwi, ”Gara-gara maranéh, Bapa jadi meunang masalah nu gedé.* Urang Kanaan jeung urang Périz nu cicing di dieu pasti geuleuheun ka Bapa. Maranéhna pasti bakal ngumpulkeun balad tuluy nyerang jeung maéhan Bapa sarta kulawarga urang, da urang mah pan ngan saeutikan.” 31 Tapi ceuk maranéhna, ”Bongan saha adi urang dikitu-kitu siga ka palacur waé?”