Tangis Yérémia
א [Alef]
4 Emas nu hérang, emas nu murni,+ jadi surem teu cahayaan!
Batu-batu ti tempat suci+ pabalatak di unggal juru jalan!+
ב [Bet]
2 Penduduk Zion nu dihormat, nu baheulana dianggap kawas emas murni,
Ayeuna mah dianggap kawas pariuk taneuh,
Jieunan tukang nyieun gagarabah!
ג [Gimel]
3 Anjing leuweung waé nyusuan anakna,
Ari bangsa abdi* mah telenges,+ kawas manuk onta di tanah gurun.+
ד [Dalet]
4 Bakating ku halabhab, létah orok nepi ka napel kana lalangit.
Barudak leutik méménta dahareun,+ tapi euweuh nu méré.+
ה [He]
5 Jalma-jalma nu biasa dahar ngeunah ayeuna tinggalolér kalaparan di jalan-jalan.+
Jalma-jalma nu ti leuleutik biasa maké baju méwah+ ayeuna ngagolér dina tumpukan lebu.
ו [Waw]
6 Hukuman keur* bangsa abdi* téh leuwih beurat tibatan hukuman keur* Sodom,+
Nu ujug-ujug digulingkeun bari euweuh nu nulungan.+
ז [Zayin]
7 Baheula mah jalma-jalma Nazir+ di Zion téh leuwih bersih tibatan salju, leuwih bodas tibatan susu.
Maranéhna leuwih beureum tibatan koral* sarta cahayaan kawas batu sapir.
ח [Het]
8 Tapi, ayeuna maranéhna leuwih hideung tibatan areng.
Di jalan-jalan, batur teu wawuheun éta téh saha.
Kulitna karijut dina tulangna,+ mani garing siga kai garing.
ט [Tet]
9 Nu paéh ku pedang téh leuwih untung tibatan nu paéh ku kalaparan,+
Sabab nu paéh ku kalaparan mah paéhna lalaunan.
י [Yod]
10 Indung-indung nu tadina gedé kanyaah gé téga ngulub anak-anakna sorangan.+
Anak-anakna dijadikeun dahareun dina mangsa ancurna bangsa abdi.*+
כ [Kaf]
11 Yéhuwa geus némbongkeun amarah-Na,
Geus numplekkeun amarah-Na nu ngagedur.+
Anjeunna ngaduruk Zion nepi ka pondasi-pondasina.+
ל [Lamed]
12 Raja-raja di bumi jeung sakabéh penduduk bumi
Teu percayaeun yén musuh-musuh bisa nembus gerbang-gerbang Yérusalém.+
מ [Mem]
13 Ieu téh kajadian ku lantaran dosa nabi-nabina sarta kasalahan imam-imamna,+
Nu geus maéhan jalma-jalma bener di dinya.+
נ [Nun]
14 Para nabi jeung imam mapay-mapay jalan kawas nu lolong.+
Maranéhna dikotoran ku getih,+
Nepi ka euweuh nu daék nyabak bajuna.
ס [Samekh]
15 Jalma-jalma ngagorowok, ”Nyingkah manéh! Rujit! Nyingkah! Ka ditu! Tong antel ka urang!”
Maranéhna téh teu boga imah jeung aprak-aprakan.
Jalma-jalma ti bangsa-bangsa ngomong kieu, ”Maranéhna teu meunang matuh bareng jeung urang.*+
פ [Pe]
16 Maranéhna téh geus dipabalencarkeun ku Yéhuwa,+
Moal dipikaresep deui ku Anjeunna.
Imam-imam moal dihormat,+ para kokolot gé moal dianggap deui.”+
ע [Ayin]
17 Ayeuna panon abdi sadaya tos capé lantaran néangan pitulung tapi teu aya baé,+
Haben ngarep-ngarep pitulung ti hiji bangsa nu teu bisa nyalametkeun.+
צ [Tsade]
18 Maranéhna teterusan moro abdi sadaya+ nepi ka abdi sadaya teu bisa leuleumpangan di jalan-jalan.
Ajal geus deukeut, hirup abdi sadaya geus téréh anggeus, geus nepi kana panungtungan.
ק [Qof]
19 Musuh-musuh nu ngudag-ngudag téh leuwih gancang tibatan heulang di awang-awang.+
Lumpat ka gunung diudag, ka tanah gurun didodoho.
ר [Res]
20 Jalma nu dilantik ku Yéhuwa+ geus digebruskeun kana lombang gedé,+ padahal anjeunna téh napas hirup abdi sadaya.
Abdi sadaya pernah ngomong ngeunaan anjeunna, ”Lantaran ditangtayungan ku anjeunna, abdi sadaya bakal hirup di antara bangsa-bangsa.”
ש [Sin]
21 Éh urang Édom+ nu maratuh di tanah Uz, sing aratoh.
Tapi, manéh bakal diasongan cangkir nu eusina musibat.+ Manéh bakal mabok jeung taranjang.+
ת [Taw]
22 Éh kota Zion, hukuman keur kasalahan manéh geus téréh anggeus.
Allah moal bakal ngaboyong manéh deui ka pangbuangan,+
Tapi manéh, éh Édom, manéh bakal dihukum ku lantaran kasalahan manéh.
Dosa-dosa manéh bakal dibolékérkeun ku Anjeunna.+