Bilangan

31 Yéhuwa méré paréntah kieu ka Musa, 2 ”Bales urang Midian lantaran tindakanana ka urang Israél. Sanggeusna, manéh bakal maot tuluy dikuburkeun cara karuhun manéh.”*

3 Jadi Musa ngomong ka urang Israél, ”Siapkeun para lalaki, perangan urang Midian. Laksanakeun paréntah Yéhuwa pikeun ngabales urang Midian. 4 Tiap kaom Israél kudu ngirim 1.000 prajurit pikeun perang.” 5 Jadi ti rébuan urang Israél, aya 1.000 urang nu ditugaskeun ku tiap kaom. Nu disiapkeun pikeun perang téh kabéhanana aya 12.000 urang.

6 Geus kitu, 1.000 prajurit ti unggal kaom téa ku Musa diutus sina perang. Maranéhna indit bareng jeung Pinéhas, anak Imam Éléazar, nu mawa parabot-parabot suci jeung tarompét-tarompét nu dipaké pikeun méré tanda. 7 Der urang Midian diserang ku maranéhna, sakumaha nu diparéntahkeun ku Yéhuwa ka Musa. Kabéh lalakina dipaéhan. 8 Lima raja Midian gé dipaéhan ku maranéhna, nyaéta Éwi, Rékém, Zur, Hur, jeung Réba. Biléam anak Béor gé dipaéhan ku pedang. 9 Tapi ari awéwé urang Midian jeung barudak leutikna mah ku urang Israél diboyong, dijadikeun tawanan. Sapi, embé, domba, sakabéh ingon-ingonna, sarta sagala pangabogana dijarah ku urang Israél. 10 Kota-kota panyicinganana jeung pakémahanana* kabéh diduruk. 11 Barang-barang jarahan, para tawanan, jeung ingon-ingonna kabéh dibarawaan. 12 Geus kitu éta kabéh dibawa ka Musa, Imam Éléazar, jeung sakumna jamaah Israél di pakémahan di Gurun Keusik Moab, di sisi Walungan Yordan deukeut Yérikho.

13 Jadi Musa, Imam Éléazar, jeung sakabéh pamingpin jamaah kalaluar ti pakémahan manggihan maranéhna. 14 Tapi Musa kacida jéngkélna ka para pamingpin pasukan éta, nyaéta ka para pamingpin nu ngapalaan 1.000 urang jeung ka para pamingpin nu ngapalaan 100 urang nu kakara balik perang. 15 Ceuk Musa, ”Ku naon éta awéwé-awéwé téh diantep hirup? 16 Kapan maranéhna téh nu dititah ku Biléam sina ngagoda urang Israél ngarah teu satia ka Yéhuwa di Péor. Matakna, harita umat Yéhuwa téh keuna ku wabah. 17 Ayeuna, paéhan kabéh barudak lalaki jeung kabéh awéwé nu geus teu parawan. 18 Ari barudak awéwé nu parawan kénéh mah teu kudu dipaéhan. 19 Geus kitu salila tujuh poé, maranéh kudu cicing di luar pakémahan. Tiap jalma nu geus maéhan atawa nyabak mayit kudu nyucikeun diri dina poé nu katilu jeung poé nu katujuh. Para tawanan gé kudu disucikeun heula. 20 Papakéan jeung barang-barang tina kulit, tina bulu embé, atawa tina kai kudu disucikeun.”

21 Imam Éléazar ngomong kieu ka para prajurit nu kakara balik ti pangperangan, ”Ieu hukum ti Yéhuwa nu ditepikeun ku perantaraan Musa, 22 ’Emas, pérak, tambaga, beusi, timah bodas, jeung timah hideung, 23 sagala rupa nu tahan ku seuneu, kudu dibeuleum supaya bersih. Geus kitu, éta kudu dimurnikeun ogé ku cai paranti nyucikeun. Tapi, sagala rupa nu teu tahan ku seuneu kudu dikumbah ku cai. 24 Dina poé katujuhna, maranéh kudu nyareuseuh pakéan ngarah teu najis deui. Geus kitu, kakara maranéh meunang asup ka pakémahan.’”

25 Tuluy Yéhuwa ngomong kieu ka Musa, 26 ”Catet naon waé nu dijarah jeung itung kabéh nu dibawa, boh jelema boh sato. Sok pigawé bareng jeung Imam Éléazar sarta para pamingpin ti pihak bapa. 27 Jarahanana bagi dua, sawaréh bikeun ka para prajurit nu milu perang, sawaréh deui ka urang Israél. 28 Ti para prajurit nu milu perang, pisahkeun bagian keur Yéhuwa. Cokot hiji* tina tiap 500, rék éta téh jelema, sapi, kaldé, domba, atawa embé. 29 Geus kitu, bikeun ka Imam Éléazar sabagé sumbangan keur Yéhuwa. 30 Tina jatah nu dibikeun ka urang Israél, cokot hiji tina tiap 50, rék éta téh jelema, sapi, kaldé, domba, embé, atawa ingon-ingon séjénna. Tuluy, bikeun éta kabéh ka urang Léwi, nu digarawé di tabernakel Yéhuwa.”

31 Éta dijalankeun ku Musa jeung Imam Éléazar, percis sakumaha paréntah Yéhuwa ka Musa. 32 Rampasan jeung sésa jarahan ti para prajurit nu milu perang téh 675.000 domba jeung embé, 33 72.000 sapi, 34 jeung 61.000 kaldé. 35 Ari awéwé nu parawan kénéh téh aya 32.000 urang. 36 Sanggeus jarahanana dibagi dua, jatah para prajurit téh 337.500 domba jeung embé. 37 Nu kudu dibikeun ka Yéhuwa téh 675. 38 Jumlah sapi aya 36.000, nu kudu dibikeun ka Yéhuwa téh 72. 39 Jumlah kaldé aya 30.500, nu kudu dibikeun ka Yéhuwa téh 61. 40 Jumlah tawanan aya 16.000, nu kudu dibikeun ka Yéhuwa téh 32 urang. 41 Éta kabéh ku Musa dibikeun ka Imam Éléazar sabagé sumbangan keur Yéhuwa, sakumaha nu diparéntahkeun ku Yéhuwa ka Musa.

42 Jatah keur urang Israél, anu ku Musa geus dipisahkeun ti jatah para prajurit nu milu perang, 43 nyaéta 337.500 domba jeung embé, 44 36.000 sapi, 45 30.500 kaldé, 46 jeung 16.000 tawanan. 47 Tina tawanan jeung sasatoan nu jadi jatah keur urang Israél, hiji tina tiap 50 ku Musa dicokot jeung dibikeun ka urang Léwi, nu digarawé di tabernakel Yéhuwa. Éta téh sajalan jeung paréntah Yéhuwa ka Musa.

48 Geus kitu priya-priya nu dipilih jadi pamingpin pasukan, nyaéta para pamingpin nu ngapalaan 1.000 urang jeung para pamingpin nu ngapalaan 100 urang manggihan Musa. 49 Maranéhna ngomong kieu, ”Abdi sadaya tos ngétang sadaya prajurit bawahan, hiji gé teu aya nu ical. 50 Jadi, abdi masing-masing hoyong nyanggakeun pangbakti ka Yéhuwa tina hasil beubeunangan, nyaéta barang-barang tina emas, geulang suku, geulang, cingcin cap, anting, sareng perhiasan sanésna, sangkan dosa abdi sadaya dihampura ku Yéhuwa.”

51 Kabéh barang-barang tina emas jeung perhiasan-perhiasan téh ditarima ku Musa jeung Imam Éléazar. 52 Emas nu disumbangkeun ka Yéhuwa ku para pamingpin nu ngapalaan 1.000 urang jeung nu ngapalaan 100 urang téh jumlahna kira-kira 190 kilo.* 53 Ari para prajurit mah geus nyokot barang jarahan keur maranéhna masing-masing. 54 Emas ti para pamingpin nu ngapalaan 1.000 urang jeung nu ngapalaan 100 urang téh ditarima ku Musa jeung Imam Éléazar. Tuluy, éta dibawa ka kémah tepangan ngarah urang Israél inget kana naon nu geus dilampahkeun ku Yéhuwa keur maranéhna.*