Nu Ditulis ku Lukas
5 Hiji poé, jalma réa ngadéngékeun Isa ngajar firman Allah di basisir Situ Génésarét.* Isa kasedek ku maranéhna. 2 Tuluy manéhna ningali dua parahu kosong di sisi situ, ari nalayanna keur ngumbah jaring. 3 Manéhna naék ka hiji parahu, bogana Simon, terus nitah Simon mawa parahuna rada ka tengah. Gék manéhna diuk jeung ngajar jalma réa tina parahu. 4 Sanggeus bérés ngomong ka jalma réa, manéhna ngomong ka Simon, ”Bawa parahuna ka nu jero, jeung turunkeun jaring manéh.” 5 Simon ngajawab, ”Guru, geus sapeuting jeput urang kabéh ngala lauk jeung teu meunang nanaon. Tapi lantaran dititah ku Guru, ku urang rék diturunkeun jaringna.” 6 Prak jaringna diturunkeun, lauk nu kaala téh loba pisan nepi ka jaringna mulai soék. 7 Jadi, maranéhna ngagupayan babaturanana nu aya di parahu séjén supaya datang mantuan, tuluy maranéhna datang. Parahu téh duanana téréh tilelep bakating pinuh ku lauk. 8 Ningali éta, bruk baé Simon Pétrus sideku di hareupeun Isa, tuluy ngomong, ”Juragan, kuring teu layak deukeut jeung Juragan, rumasa kuring mah jelema dosa.” 9 Ngomong kitu téh sabab manéhna jeung nu séjénna kacida héranna ningali beubeunangan lauk nu sakitu lobana, 10 kitu ogé jeung batur gawéna Simon, nyaéta Yakobus jeung Yahya, anak-anakna Zébédéus. Tapi, Isa ngomong ka Simon, ”Ulah sieun. Ti ayeuna, manéh bakal ngala jelema.” 11 Jadi, parahuna dikadaratkeun, tuluy maranéhna ninggalkeun sagalana jeung nuturkeun Isa.
12 Sakali waktu, basa Isa keur di hiji kota, aya saurang lalaki nu keuna kusta saawak-awak! Barang ningali Isa, brek manéhna sujud jeung méménta kieu, ”Juragan, lamun daék mah Juragan bisa nyageurkeun abdi.” 13 Isa nyodorkeun leungeunna jeung nyabak manéhna bari ngomong, ”Urang daék! Heug geura cageur.” Panyakit kustana langsung leungit. 14 Isa nitah manéhna ulah bébéja ka sasaha jeung ngomong, ”Jung indit ka imam ménta dipariksa. Tuluy, béré kurban sakumaha nu diatur ku Hukum Musa ngarah maranéhna nyaho manéh téh geus cageur.” 15 Tapi, angger béja ngeunaan Isa terus nyebar. Loba jalma murubul hayang ngadéngékeun jeung hayang cageur tina panyakitna. 16 Sanajan kitu, manéhna sering indit ka tempat nu sepi pikeun ngadoa.
17 Hiji poé, waktu Isa keur ngajar, urang Farisi jeung guru-guru Torét dariuk di dinya. Maranéhna datang ti unggal kampung di Galiléa jeung Yudéa, sarta ti Yérusalém. Yéhuwa méré kawasa ka Isa pikeun nyageurkeun nu gering. 18 Harita, aya jalma-jalma nu ngagotong saurang lalaki lumpuh dina tandu, tadina mah rék dibawa ka hareupeun Isa. 19 Tapi lantaran teu bisa asup da kahalangan ku jalma réa, maranéhna naék kana hateup, muka hateupna, nyieun liang, tuluy nurunkeun jalma lumpuh éta maké tanduna percis di hareupeun Isa. 20 Ningali kitu, Isa nyaho maranéhna boga iman. Jadi, manéhna ngomong, ”Lur, dosa-dosa manéh geus dihampura.” 21 Tuluy para ahli Torét jeung urang Farisi malikir jeung ngaromong kieu, ”Saha manéhna téh wawanianan ngahina Allah? Nu bisa ngahampura dosa mah ngan Allah, pan?” 22 Lantaran nyaho naon nu dipikirkeun ku maranéhna, Isa némbalan, ”Ku naon maranéh mikir siga kitu? 23 Cik, mana nu leuwih gampang, ngomong, ’Dosa manéh geus dihampura,’ atawa, ’Geura nangtung, sok leumpang’? 24 Tapi, supaya maranéh nyaho Putra manusa boga kawasa ngahampura dosa di dunya . . .” Tuluy manéhna ngomong ka nu lumpuh éta, ”Pék nangtung, bawa éta tandu, jung geura balik.” 25 Harita kénéh manéhna nangtung di hareupeun jalma réa, mawa tandu urut manéhna digolérkeun, tuluy balik ka imah bari muji sukur ka Allah. 26 Kabéh jalma tarajubeun jeung pada muji sukur ka Allah. Lantaran tajub, maranéhna ngomong, ”Poé ieu, urang geus nyaksian hal nu luar biasa!”
27 Geus kitu, Isa indit jeung nempo tukang mulung pajeg nu ngaranna Léwi keur diuk di kantor pajeg. Isa ngomong ka manéhna, ”Hayu jadi murid urang.” 28 Manéhna cengkat, ninggalkeun sagalana, terus nuturkeun Isa. 29 Tuluy Léwi ngayakeun pésta gedé keur Isa di imahna. Loba tukang mulung pajeg jeung jalma séjén gé ngariung milu dahar. 30 Ningali kitu, urang Farisi jeung ahli Torét kukulutus ka murid-murid Isa, kieu cenah, ”Ku naon maranéh bet dahar nginum jeung tukang mulung pajeg sarta jalma-jalma nu sok ngalampahkeun dosa?” 31 Isa ngajawab, ”Nu butuh dokter mah lain jalma séhat tapi jalma gering. 32 Urang datang téh lain rék néangan jalma bener, tapi jalma nu ngalampahkeun dosa sangkan tarobat.”
33 Maranéhna ngomong ka Isa, ”Murid-muridna Yahya, kitu ogé jeung murid-muridna urang Farisi, sering puasa jeung husu ngadoa, ari murid-murid manéh mah ngadon dahar jeung nginum.” 34 Ceuk Isa, ”Maranéh moal bisa pan nitah sobat-sobatna pangantén lalaki sina puasa lamun pangantén lalakina masih kénéh babarengan jeung maranéhna? 35 Tapi engké, waktu pangantén lalakina dibawa, kakara sobat-sobatna paruasa.”
36 Manéhna méré ibarat ieu ka maranéhna, ”Moal aya jalma nu neukteuk baju anyar keur nambal baju butut. Mun kitu mah, baju nu ditambalna bakal soék sarta tambalanna teu cocog jeung baju nu butut. 37 Kitu ogé, moal aya nu nyicikeun cianggur nu anyar kana kantong kulit nu heubeul. Mun kitu, kantong kulitna bakal bucat, cianggurna kapiceun, kantongna gé ruksak. 38 Sabalikna, cianggur nu anyar mah kudu dicicikeun kana kantong kulit nu anyar. 39 Jalma nu nginum cianggur nu geus lila moal hayang nginum cianggur nu anyar, sabab ceuk manéhna, ’Nu geus lila mah ngeunah.’”