Kidung Agung
3 ”Saban peuting ari geus di ranjang téh
Sok kainget waé kakasih abdi.+
Mani sono pisan, tapi anjeunna teu aya di dieu.+
2 Jadi abdi téh mikir, ’Abdi rék hudang, ngurilingan kota.
Rék néangan kakasih abdi
Ka jalan-jalan jeung ka tempat-tempat umum.’
Ku abdi ditéangan, tapi teu kapanggih waé.
3 Abdi paamprok jeung tukang-tukang jaga nu ngurilingan kota,+
Seug ku abdi ditanya, ’Punten, ningali kakasih abdi teu?’
4 Kakara gé ninggalkeun maranéhna,
Gok paamprok jeung kakasih abdi.
Ku abdi dicekelan jeung teu dileupaskeun,
Tuluy dibawa ka bumina ibu abdi,+
Sup urang téh asup ka bumina ibu nu ngalahirkeun abdi.
5 Wanoja-wanoja Yérusalém, aranjeun kudu sumpah
Demi kijang jeung demi uncal bikang nu aya di tegalan:
Mun abdi teu bogoh mah, ulah ngajurung-jurung abdi boga rasa cinta.”+
6 ”Naon itu anu mumbul ti lebah tanah gurun siga haseup ngebul?
7 ”Leuh, geuning éta téh tanduna* Sulaéman.
Di sakuriling éta tandu
Aya 60 prajurit Israél.+
8 Masing-masing boga pedang
Jeung jago tarung.
Pedangna ditalian kana cangkéng maranéhna.
Kabéhanana siap tarung mun aya nu nyerang peuting-peuting.”
9 ”Éta téh tanduna Raja Sulaéman
Anu dijieun ku anjeunna tina tangkal-tangkal ti Lébanon.+
10 Tihang-tihang dina korsina* dijieun tina pérak,
Séndéranana dijieun tina emas,
Babantalna tina wol ungu.
Jero tanduna dihias
Ku putri-putri Yérusalém maké kanyaah.”
11 ”Hé mojang-mojang Zion, geura kalaluar,
Tingali Raja Sulaéman.