Γένεση
22 Μετὰ δὲ τὰ πράγματα ταῦτα ὁ Θεὸς ἐδοκίμασε τὸν ᾿Αβραάμ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, ᾿Αβραάμ· ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ.
2 Καὶ εἶπε, Λάβε τώρα τὸν υἱὸν σου τὸν μονογενῆ, τὸν ὁποῖον ἠγάπησας, τὸν Ἰσαάκ, καὶ ὕπαγε εἰς τὸν τόπον Μοριά, καὶ πρόσφερε αὐτὸν ἐκεῖ εἰς ὁλοκαύτωμα, ἐπὶ ἑνὸς τῶν ὀρέων, τὸ ὁποῖον θέλω σοὶ εἰπεῖ.
3 Σηκωθεὶς δὲ ᾿Αβραὰμ ἐνωρὶς τὸ πρωΐ, ἐσαμάρωσε τὴν ὄνον αὑτοῦ καὶ ἔλαβε μεθ᾿ ἑαυτοῦ δύο ἐκ τῶν δούλων αὑτοῦ καὶ Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὑτοῦ· καὶ σχίσας ξύλα διὰ τὴν ὁλοκαύτωσιν, ἐσηκώθη καὶ ὑπῆγεν εἰς τὸν τόπον τὸν ὁποῖον εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός. 4 τὴν δὲ τρίτην ἡμέραν ὑψώσας ὁ ᾿Αβραὰμ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ, εἶδε τὸν τόπον μακρόθεν. 5 Καὶ εἶπεν ὁ ᾿Αβραὰμ πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ, Σεῖς καθίσατε αὐτοῦ μετὰ τῆς ὄνου· ἐγὼ δὲ καὶ τὸ παιδάριον θέλομεν ὑπάγει ἕως ἐκεῖ· καὶ ἀφοῦ προσκυνήσωμεν, θέλομεν ἐπιστρέψει πρὸς ἐσᾶς.
6 Καὶ λαβὼν ὁ ᾿Αβραὰμ τὰ ξύλα τῆς ὁλοκαυτώσεως, ἐπέθεσεν ἐπὶ τὸν Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὑτοῦ· καὶ ἔλαβεν εἰς τὴν χεῖρα αὑτοῦ τὸ πῦρ, καὶ τὴν μάχαιραν, καὶ ὑπῆγον οἱ δύο ὁμοῦ.
7 Τότε ἐλάλησεν ὁ Ἰσαὰκ πρὸς ᾿Αβραὰμ τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ εἶπε, Πάτερ μου. Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ, τέκνον μου. Καὶ εἶπεν ὁ Ἰσαάκ, Ἰδού, τὸ πῦρ καὶ τὰ ξύλα· ἀλλὰ ποῦ τὸ πρόβατον διὰ τὴν ὁλοκαύτωσιν;
8 Καὶ εἶπεν ὁ ᾿Αβραάμ, Ὁ Θεός, τέκνον μου, θέλει προβλέψει εἰς ἑαυτὸν τὸ πρόβατον διὰ τὴν ὁλοκαύτωσιν. Καὶ ἐπορεύοντο οἱ δύο ὁμοῦ. 9 ᾿Αφοῦ δὲ ἔφθασαν εἰς τὸν τόπον τὸν ὁποῖον εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός, ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ὁ ᾿Αβραὰμ τὸ θυσιαστήριον καὶ διέθεσε τὰ ξύλα, καὶ δέσας τὸν Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὑτοῦ ἔβαλεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπάνω τῶν ξύλων· 10 καὶ ἐκτείνας ὁ ᾿Αβραὰμ τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἔλαβε τὴν μάχαιραν διὰ νὰ σφάξῃ τὸν υἱὸν αὑτοῦ.
11 Ἄγγελος δὲ Κυρίου ἐφώνησε πρὸς αὐτὸν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶπεν, ᾿Αβραάμ, ᾿Αβραάμ. Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ. 12 Καὶ εἶπε, Μή ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὸ παιδάριον, καὶ μή πράξῃς εἰς αὐτὸ μηδέν· διότι τώρα ἐγνώρισα ὅτι σὺ φοβεῖσαι τὸν Θεόν, ἐπειδή δὲν ἐλυπήθης τὸν υἱὸν σου τὸν μονογενῆ δι᾿ ἐμέ.
13 Καὶ ὑψώσας ὁ ᾿Αβραὰμ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ εἶδε· καὶ ἰδού, κριὸς ὄπισθεν αὐτοῦ, κρατούμενος ἀπὸ τῶν κεράτων αὑτοῦ εἰς φυτὸν πυκνόκλαδον· καὶ ἐλθὼν ὁ ᾿Αβραάμ, ἔλαβε τὸν κριὸν καὶ προσέφερεν αὐτὸν εἰς ὁλοκαύτωμα ἀντὶ τοῦ υἱοῦ αὑτοῦ.
14 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ ᾿Αβραὰμ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Ἰεοβὰ-ἰρέ· ὡς λέγεται καὶ τὴν σήμερον, ᾿Εν τῷ ὄρει ὁ Κύριος θέλει ἐμφανισθῆ.
15 Καὶ ἐφώνησε δεύτερον ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν ᾿Αβραὰμ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, 16 καὶ εἶπεν, Ὥμοσα εἰς ἐμαυτόν, λέγει Κύριος, ὅτι, ἐπειδή ἔπραξας τὸ πρᾶγμα τοῦτο καὶ δὲν ἐλυπήθης τὸν υἱὸν σου, τὸν μονογενῆ σου, 17 ὅτι εὐλογῶν θέλω σὲ εὐλογήσει, καὶ πληθύνων θέλω πληθύνει τὸ σπέρμα σου ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡς τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης· καὶ τὸ σπέρμα σου θέλει κυριεύσει τὰς πύλας τῶν ἐχθρῶν αὑτοῦ· 18 καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου θέλουσιν εὐλογηθῆ πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς· διότι ὑπήκουσας εἰς τὴν φωνήν μου.
19 Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ ᾿Αβραὰμ πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ· καὶ σηκωθέντες, ὑπῆγον ὁμοῦ εἰς Βήρ-σαβεέ· καὶ κατῴκησεν ὁ ᾿Αβραὰμ ἐν Βήρ-σαβεέ.
20 Μετὰ δὲ τὰ πράγματα ταῦτα, ἀνήγγειλαν πρὸς τὸν ᾿Αβραὰμ λέγοντες, Ἰδού, ἡ Μελχὰ ἐγέννησε καὶ αὐτή υἱοὺς εἰς τὸν Ναχὼρ τὸν ἀδελφὸν σου· 21 τὸν Οὔζ πρωτότοκον αὐτοῦ, καὶ τὸν Βοὺζ ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ τὸν Κεμουήλ τὸν πατέρα τοῦ ᾿Αράμ, 22 καὶ τὸν Κεσέδ, καὶ τὸν ᾿Αζαῦ, καὶ τὸν Φαλδές, καὶ τὸν Ἰελδάφ, καὶ τὸν Βαθουήλ. 23 Ὁ δὲ Βαθουήλ ἐγέννησε τὴν Ῥεβέκκαν· τοὺς ὀκτὼ τούτους ἐγέννησεν ἡ Μελχὰ εἰς τὸν Ναχὼρ τὸν ἀδελφὸν τοῦ ᾿Αβραάμ. 24 Καὶ ἡ παλλακή αὐτοῦ, ἡ ὀνομαζομένη Ῥευμά, ἐγέννησε καὶ αὐτή τὸν Ταβὲκ καὶ τὸν Γαὰμ καὶ τὸν Ταχὰς καὶ τὸν Μααχά.