Εβραίους
7 Διότι οὗτος ὁ Μελχισεδέκ, βασιλεὺς Σαλήμ, ἱερεὺς τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, ὅστις συνήντησε τὸν ᾿Αβραὰμ ἐπιστρέφοντα ἀπὸ τῆς καταστροφῆς τῶν βασιλέων καὶ ηὐλόγησεν αὐτόν, 2 εἰς ὅν ὁ ᾿Αβραὰμ ἐχώρισε καὶ δέκατον ἀπὸ πάντων τῶν λαφύρων, ὅστις πρῶτον μὲν ἑρμηνεύεται βασιλεὺς δικαιοσύνης, ἔπειτα δὲ βασιλεὺς Σαλήμ, τὸ ὁποῖον εἶναι βασιλεὺς εἰρήνης, 3 ἀπάτωρ, ἀμήτωρ, ἀγενεαλόγητος, μή ἔχων μήτε ἀρχήν ἡμερῶν μήτε τέλος ζωῆς, ἀλλ᾿ ἀφωμοιωμένος μὲ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, μένει ἱερεὺς πάντοτε.
4 Στοχασθῆτε δὲ πόσον μέγας ἦτο οὗτος, εἰς ὅν ὁ ᾿Αβραὰμ ὁ πατριάρχης ἔδωκε καὶ δέκατον ἐκ τῶν λαφύρων. 5 Καὶ ὅσοι μὲν ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Λευΐ λαμβάνουσι τὴν ἱερατείαν, ἔχουσιν ἐντολήν νὰ ἀποδεκατόνωσι τὸν λαὸν κατὰ τὸν νόμον, τουτέστι τοὺς ἀδελφοὺς αὑτῶν, καίτοι ἐξελθόντας ἐκ τῆς ὀσφύος τοῦ ᾿Αβραάμ· 6 ἐκεῖνος δὲ ὅστις δὲν ἐγενεαλογεῖτο ἐξ αὐτῶν, ἐδεκάτωσε τὸν ᾿Αβραάμ, καὶ ηὐλόγησε τὸν ἔχοντα τὰς ἐπαγγελίας· 7 χωρὶς δὲ τινος ἀντιλογίας τὸ μικρότερον εὐλογεῖται ὑπὸ τοῦ μεγαλητέρου. 8 Καὶ ἐδὼ μὲν θνητοὶ ἄνθρωποι λαμβάνουσι δέκατα, ἐκεῖ δὲ λαμβάνει ὁ μαρτυρούμενος ὅτι ζῇ. 9 Καὶ διὰ νὰ εἴπω οὕτω, διὰ τοῦ ᾿Αβραὰμ καὶ ὁ Λευΐ, ὅστις ἐλάμβανε δέκατα, ἀπεδεκατώθη. 10 Διότι ἐν τῇ ὀσφύϊ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ ἦτο ἔτι, ὅτε συνήντησεν αὐτὸν ὁ Μελχισεδέκ.
11 ᾿Εὰν λοιπὸν ἡ τελειότης ὑπῆρχε διὰ Λευϊτικῆς ἱερωσύνης· διότι ὁ λαὸς ἐπ᾿ αὐτῆς ἔλαβε τὸν νόμον· τίς χρεία πλέον νὰ ἐγερθῇ ἄλλος ἱερεὺς κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέχ, καὶ οὐχὶ νὰ λέγηται κατὰ τὴν τάξιν ᾿Ααρών; 12 Διότι μετατιθεμένης τῆς ἱερωσύνης, ἐξ ἀνάγκης καὶ νόμου μετάθεσις γίνεται. 13 ᾿Επειδή ἐκεῖνος, περὶ τοῦ ὁποίου λέγονται ταῦτα, ἄλλης φυλῆς μετεῖχεν, ἐξ ἧς οὐδεὶς ἐπλησίασεν εἰς τὸ θυσιαστήριον. 14 ᾿Επειδή εἶναι πρόδηλον ὅτι ἐξ Ἰούδα ἀνέτειλεν ὁ Κύριος ἡμῶν, εἰς τὴν ὁποίαν φυλήν ὁ Μωϋσῆς οὐδὲν περὶ ἱερωσύνης ἐλάλησε. 15 Καὶ περισσότερον ἔτι κατάδηλον εἶναι, διότι κατὰ τὴν ὁμοιότητα τοῦ Μελχισεδὲκ ἐγείρεται ἄλλος ἱερεύς, 16 ὅστις δὲν ἔγεινε κατὰ νόμον σαρκικῆς ἐντολῆς ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀτελευτήτου· 17 διότι μαρτυρεῖ λέγων ὅτι
Σὺ εἶσαι ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα
κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.
18 Διότι ἀθέτησις μὲν γίνεται τῆς προηγουμένης ἐντολῆς διὰ τὸ ἀσθενὲς καὶ ἀνωφελὲς αὐτῆς· 19 ἐπειδή ὁ νόμος οὐδὲν ἔφερεν εἰς τὸ τέλειον, ἔγεινε δὲ ἐπεισαγωγή ἐλπίδος καλητέρας, διὰ τῆς ὁποίας πλησιάζομεν εἰς τὸν Θεόν. 20 Καὶ καθ᾿ ὅσον δὲν ἔγεινεν ἱερεὺς χωρὶς ὁρκωμοσίας· 21 διότι ἐκεῖνοι ἔγειναν ἱερεῖς χωρὶς ὁρκωμοσίας, οὗτος δὲ μετὰ ὁρκωμοσίας διὰ τοῦ λέγοντος πρὸς αὐτόν·
Ὥμοσε Κύριος, καὶ δὲν θέλει μεταμεληθῆ·
Σὺ εἶσαι ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ·
22 κατὰ τοσοῦτον ἀνωτέρας διαθήκης ἐγγυητής ἔγεινεν ὁ Ἰησοῦς. 23 Καὶ ἐκεῖνοι μὲν ἔγειναν πολλοὶ ἱερεῖς, ἐπειδή ἠμποδίζοντο ὑπὸ τοῦ θανάτου νὰ παραμένωσιν· 24 ἐκεῖνος ὅμως, ἐπειδή μένει εἰς τὸν αἰῶνα, ἔχει ἀμετάθετον τὴν ἱερωσύνην· 25 ὅθεν δύναται καὶ νὰ σώζῃ ἐντελῶς τοὺς προσερχομένους εἰς τὸν Θεὸν δι᾿ αὐτοῦ, ζῶν πάντοτε διὰ νὰ μεσιτεύσῃ ὑπὲρ αὐτῶν.
26 Διότι τοιοῦτος ἀρχιερεὺς ἔπρεπεν εἰς ἡμᾶς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος, 27 ὅστις δὲν ἔχει καθ᾿ ἡμέραν ἀνάγκην, ὡς οἱ ἀρχιερεῖς νὰ προσφέρῃ πρότερον θυσίας ὑπὲρ τῶν ἰδίων αὑτοῦ ἁμαρτιῶν, ἔπειτα ὑπὲρ τῶν τοῦ λαοῦ· διότι ἅπαξ ἔκαμε τοῦτο, ὅτε προσέφερεν ἑαυτόν. 28 Διότι ὁ νόμος καθιστᾷ ἀρχιερεῖς ἀνθρώπους ἔχοντας ἀδυναμίαν· ὁ λόγος ὅμως τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον κατέστησε τὸν Υἱόν, ὅστις εἶναι τετελειωμένος εἰς τὸν αἰῶνα.